Vandaag zou ik lang uitslapen, lekker in bed blijven liggen tot in de middag, een normale dag voor een student als ik. Ook hier gaat de zon weer eens niet op. Letterlijk, want toen ik wakker werd was het pikdonker nog, niet zo gek, het was 5 uur. Een tijd blijven liggen, wat gespeeld op de DS en uiteindelijk maar om half 8 uit bed gestapt, het lukt me niet meer in slaap te komen. Hoe moe ik ook was gisternacht, met 4.5 uur slaap vind mijn lichaam het nu weer voldoende. Ik gok dat dit de befaamde jetlag is. Ik dacht dat iemand zonder slaapritme misschien niet zo'n last ervan zou hebben, maar ik had ongelijk. Gek dat ik gister wel tot na 8 uur kon door slapen. Maar genoeg over vandaag, dat komt in mijn volgende post. Ik doe nu lekker vroeg 's ochtends een post van gister, zodat ik vanaaf de post van vandaag kan maken, en dan loop ik in elk geval niet meer achter :]
Gisteren dus. Ik werd optijd wakker, viel zelfs nog even half in slaap, en mijn (geniale) zelfgemaakte wekker zorgde ervoor dat ik optijd opstond :] No thanks voor de gekochte klok, die moet ik maar eens terug brengen. Enfin, even lekker douchen. Hoewel ik met mijn hoofd in de ventilator in het plafon zit (ja ja, ik ben net iets te lang voor de douche ><) is de douche erg lekker, hard en warm, heerlijk! Ik pak mijn spullen in en ga naar de main campus toe. Ik stap weer in de trein bij Mukaijima station. Een meisje in de trein kijkt me aan en lijkt me te willen aanspreken. "We met yesterday", zegt ze. Ik kijk haar eens goed aan. Ze is niet de vrouw van gister uit de taxi, dat weet ik wel. Wie is ze dan wel? Ik heb geen idee. Ik heb zoveel schattige japanse meisjes gezien gister, maar kan me niet herinneren dat ik met 1 gepraat had. Ze verfrist mijn geheugen en legt uit dat ze bij het kantoor werkt van Mukaijima Gakusei center. Ze is de jonge vrouw uit het kantoor die ik gister zag. Ik had haar daar niet echt aangesproken en vandaar dat ik haar niet herkende. Hoewel ik denk dat ik daar nu nog steeds moeite mee heb. Ik zie dagelijks veeeeel jappanners. Ze praat goed engels, dus we praten wat tot mijn overstap. Ze verteld dat ze 1 keer per week Japanse les geeft. Ah dus zei is de gene die les geeft. Komt goed uit, want ik wilde mijn Japans wat verbeteren aangezien het problematisch is als mijn Japans niet beter wordt ><. Ik moet een overstap maken van de trein en kom enigzins optijd aan. Dan is het even kijken welke kant de campus ook alweer is. Een karakteristiek riviertje geeft me de landmarkering die ik nodig heb en ik kan mijn onmiddelijk orienteren. De campus is snel gevonden, het gebouw waar ik moet zijn niet! De meeste gebouwen zijn namelijk aangegeven met puur kanji, handig. bovendien zit mijn gebouw erg ver weg gestopt. Ik vraag de weg, en ga in de richting die ik gewezen wordt. Ik zie het nog niet. Er zijn hier veel kleine gebouwen. Ik ga ergens naar binnen en vraag nogmaals de weg. Ik wordt gewezen naar een gebouw. Ik ga naar binnen en laat mijn papiertje zien met waar ik moet zijn. Deze vrouw loopt even met mij mee (yay voor behulpzaamheid ^^) We lopen het gebouw er naast binnen (via de achter deur leer ik later) en ik wordt bij de secretaresse gebracht. Ik ben gearvieerd. Yay \o/.
Bijna meteen komt de professor binnen en verontschuldigt zich dat hij laat is, geeft niet, ik ook :] Zowel de professor als de secretaresse spreken redelijk goed Engels. De gramatica is niet altijd geweldig, maar ze kunnen zich goed verwoorden en verstaan alles wat ik zeg, dat lucht op. De professor praat me wat bij, en laat op een scherm zien aan welk project ik kom te werken. Het internet lag er af, dus hij kon niet printen, gelukkig had ik een memstick mee om alles thuis nog eens te kunnen lezen. Ik zal nu niet al te veel ingaan in het project, dat doe ik wel als ik weinig te melden heb en het project nog eens goed doorgenomen heb. Kort gezegt moet ik met bezig houden met het vertalen van vragen van een gebruiken naar een ECA. Een ECA is een embodied conversational agent, een soort persoon op je scherm die kan praten en bewegen en zo informatie over kan brengen op een audiovisuele manier ipv met tekst. De gebruiker kan behalve geluid ook gewoon bewegen, via motion capturing worden de begingen ook vertaald en kunnen gebruikt worden door de ECA om een vraag te interpreteren. Het gaat bij mijn werk vooral om het omzetten van de vraag naar informatie en niet zozeer om het visuele. Het onderzoek wat ik doe maakt deel uit van een groot project, maar daar ga ik later nog op in zoals eerder gezegd :] Leuk om te horen zijn mijn werktijden. Ik mag namelijk zelf mijn werktijden bepalen ^_____^ SWEET. Zowel studenten als professoren hier houden er redelijk laten begin tijden op na, de professor noemde van 10 tot 5:00 als een normale werkdag, maar zei dat veel ook later kwamen. Ik moet gewoon mijn uren bijhouden :] Omdat ik een studenten visum heb, mag ik maar beperkt werken, 20 uur per week dacht ik. De rest van de uren moet ik werken als student en kan ik dus niet als werk uren opschrhijven. Behalve in maart, want februari eindigt het academisch jaar en april begint het nieuwe. In maart mogen studenten dus full time werken ^^ De professor leidt me wat rond en ik ontmoet een Frans man die bezig is met een ander project. Hij schijnt hier al met zijn 2e beurs te zijn. Hij zit op Grenoble University en was al eerder een jaar in Japan met een beurs. Hij vond het echter zo leuk dat hij eenmaal thuis een 2e beurs was gaan zoeken en weer terug was gekomen :] de ruimte waar in in ben zit vol met dure aparatuur, veel camera's foor motion capturing vooral. Ook een robot platform waarbij je projecties van landschappen kan maken voor de robot. Verder is er ook een grote robot die gebrukt kan worden voor instructies voor dingen maken. en nog meer wat ik niet allemaal te horen krijg nu, maar ik kom hier zeker nog wel terug :] In een andere ruimte vind ik mijn werk plek, en ontmoet wat meer collega's . De student waar ik onder kom te werken is erg druk en moest meteen weer weg, met hem zal ik 5 februari mijn opdracht gaan bespreken. Mijn planning is als volgt: Feb literatuur besturen en ontwerpen maken, Mar implementatie gedeelte ontwerp, Apr testen en evalueren. Weinig tijd om echt grote dingen te doen natuurlijk, maar ik ga mijn best doen. Het project klint erg interessant en ik krijg wat motivatie om er aan te gaan werken. Deze stage is namelijk ook bedoel om wat motivatie voor mijn studie te krijgen die het afgelopen jaar vooral erg laag was, maar hier gaat dat wel lukken denk ik, de projecten klinken echt interessant en ik krijg er zin aan me verder te ontwikkelen in deze richting. Het project sluit goed aan op mijn studie richting denk ik. Ik ben tevreden er over. De professor legde ook nog uit dat als ik na mijn studie in Japan zou willen werken dat hij wel kon aanbevelen bij bedrijven in deze richting, die zijn schijnbaar op zoek naar buitenlandse studen en werknemers, maar dat laat ik voorlopig in het midden, ik weet nog niet wat ik wil na mijn studie, maar goede referenties zijn natuurlijk nooit weg ^__^
De professor verteld me dat er maandag een confentie is en dinsdag een seminar. Ik ben uitgenodig voor beide, vooral de seminar is de bedoeling dat ik er ben, zodat ik de professor Nishida (zo heet hij) nog even kan spreken voor dat hij later die dag naar Hawaii moet voor 3 dagen. Ook kan ik professor Bachsmut ontmoeten, die van een Duitse universiteit hier is om de seminar te geven. Klinkt erg interessant. Ik krijg een mailtje mee op de mem stick met de aankondiging (de professor ontdekt prompt dat hij dat locatie vergeten te vermelden is in de mail). Een druk schema dus na het weekend :]
Ik ga samen met de professor naar een eetgelegenheid waar we samen lunchen en wat bij praten. Ik bestel de zee aal tempura don wat een specialteit is die dag, de Nishida legt mij uit dat het niet het zelfde is als normale aal (unagi), ik zou het niet weten want ik weet nog niet hoe de aal zou smaken :] Zoals in meerdere eetgelegenheden krijg je vooraf een gratis kop ocha (japanse groene thee) en een doekje voor je handen. De tempura zeel aal wordt geserveer op een bordt rijst met wat tempura groeten er bij (don, dit is het type gerechtwaarbij je rijst met iets er op krijgt in een grote schaal). Er naast staat een kop udon noodles. Ik heb een LL portie, wat large large betekend en dus gewoon XL is :] Het is inderdaar large, ik krijg het laatste restje rijst net niet op, maar het smaakte geweldig en vult enorm ^^. Tijdens het eten praat ik met Nishida over onder andere de Japanse cultuur. We bespreken wat cultuur vershillen (hij is als professor over de hele wereld geweest al en kent europa ook wel goed) en hij legt me uit dat Japan sterk veranderd en dus dat veel oude gebruiken en tradities niet meer echt de norm zijn. Zo is het toch wel normaler geworden om je eingen drinken in te schenken in gezelschap, ipv dat je de ander echt beledigt als je het zelf inschenkt. Het is een goed gesprek en ik leer meer en meer over moderne Japanners ^^ 2 februari is er een festival in de Yoshida shrine, de shine van de campus, leuk om eens te bezoeken. De professor betaald, ik vraag even of het ok is uit beleefdheid, het is in Japan de norm, dat als iemand je mee neemt ergens naar toe dat die gene betaald, niet dat hij me ook maar enige kans gaf om te kunnen betalen. Op de terug weg worden we bijna over reden door een auto op de zebra, dit hoort normaal niet te kunnen legt Nishida me uit en gaat meteen verhaal halen bij de chaufeur, die niets anders kan dan zich te verontschuldigen. Het verkeer in japan is opzich wel goed geregeld, maar de stoepen zijn chaotsch vind ik. Fietsers moeten ook op de stoep rijden, en rijden in beide richting. Links aan houden wordt veel gedaan maar lang niet altijd, waardoor het vervelend kan zijn als er veel fietseres en voetgangers zijn. bovendien zijn er niet overal stoepen, vooral kleine straten hebben ze niet en je moet dan op de weg lopen of net naast de weg, maar die ruimte is vaak erg klein. Er zijn veeeel kleine straatjes in sommige wijken van Kyoto.
Ik neem afscheid van de professor en loopt richting een metro die naar Kyoto station gaat, ik wil namelijk in een warenhuis op zoek naar een mobiel ^^ Prepaid als het even kan, dat lijkt me het handigste. En dus begon mijn queeste. Na een lange tijd lopen zonder de metro te zien check ik maar evne op de kaart. Oei, ik was een aardig eind te ver gelopen >< terug dus :] Via de metro kom ik op Kyoto station aan en wilde vragen naar een applicatie formulier voor studenten kaarten (die bestaan), maar niemand spreekt echt Engels hier -_- en mijn Japans is te slecht voor ziets ingewikkelds. Ik wordt door verwezen naar de informatie, die snappen mij ook niet en ik wordt weer doorverwezen, naar weet ik niet waar, ik kom er niet meer uit, en koop een railkaart, een soort prepaid kaart waarmee je kan betalen op stations en bussen, scheelt zoeken naar klein geld steeds. Na 10 keer het station door gelopen te zijn heb ik wel door dat het groot is, jammer alleen dat niemand hier echt engels spreekt. Ik besluit later terug te komen voor het aplicatie formulier. Op zoek naar een waren huis dan maar voor boodschappen en natuurlijk de telefoon.
Na het station rond gelopen te zijn op zoek naar Aventi (spreek uit A - Ban - Ti, met een klem toon op Ti) pak ik de reisgids erbij. Een japanse man ziet dat ik iets zoek en spreek mij aan, zijn engels is ok, dus hij begrijpt me, en loopt met mij mee door het station naar de andere kant en dan naar een ondergrondse pasage die naar Aventi leidt. Onderweg praten we even wat, grotendeels over cultuur verschillen. De man vraagt zich van bepaalde ontwikkelingen in Japan ook af waaromdat zo is. Zijn werk is iets met de bijbel voor Jehova getuigen, die heb je hier blijkbaar ook. Ik weet niet of de man er ook eentje was, of dat hij alleen voor ze werkt, maar hij is erg aardig en spreekt zijn talen. Ik kom aan bij Aventi en koop meteen wat shampoo en zeep, dove en Clairol zijn bekende merken dus die neem ik mee ^^ Het gaat in een plastic zakje, zoals alles wat je waardan ook koopt gaat, ook al heb je honderd lege tassen bij je, je krijgt altijd een plastic zakje, Japan is dan ook niet milieu vriendelijk :]
Bovenaan vind ik een boek winkel met veel manga's damn zo vet :D Ik herken wat series en zie zelfs 1 manga in het engels, helaas, slechts eentje XD Ik ben jaloers, zoveel manga's die ik wil maar nog niet uit zijn in het Engels, bovendien zijn ze hier soms tot 3 keer goedkoper! Ik vraag waar de supermarkt is aan de vrouw bij de info, die is er niet krijg ik te horen, raar, hij staat wel in de reisgids. Dan maar naar de telfeoon afdeling. Ik kijk rond en probeer duidelijk t emaken dat ik een prepaid telefoon wil, dat is blijkbaar een probleem. Ze maken mij duidelijk dat ze geen prepaid telefoon hebben, maar ze weten wel een winkel die dat wel heeft. Aha! Althans dat zeggen ze. Ze tekenen een kaartje voor mij en ik kan op zoek naar deze winkel. Bij de winkel kan je een nummertje trekken, eentje voor het opladen van je mobiel (zeer populairebezigheid hier, terwijl je een krant leest of slaapt) of voor andere zaken. Ik gok welk nummertje ik moet pakken en pak toevallig de goede :] Ik wordt geholpen, door 3 vrouwen nog wel, want ze hebben moeite met Engels :] Een prepaid telefoon? Die hebben we hier niet. WTF Ik werd toch echt verteld dat ze hier eentje hadden. -_- Maar geen nood, ze weten een winkel dichtbij die wel prepaid telefoons verkoopt. Althans dat zeggen ze. Maar goed, ik dus naar de volgende winkel. Prepaid telefoons? Nee die zijn er niet .... echt ik wordt nu een beetje gefrustreerd, ik wordt constant door verwezen naar andere winkels maar nergens is er eentje te krijgen. Ik heb nu wel door dat Japanners erg behulpzaam zijn, maar soms moeten ze toch leren mensen NIET te helpen als ze dat niet kunnen, ik loop nu al bijna een uur voor niets te zoeken :( Ik vraag de vrouw achter de balie nog even of ze uberhoubt wel prepaid telefoons verkopen in Japan. Jawel antwoord ze, maar niet in deze winkel. o ... k ... In elk geval stuurt ze me niet blind naar een andere winkel, en ik heb er nu ook even geen zin meer in.
Ik ben erg moe nu en heb last van mijn enkels. Ik loop al bijna de hele dag nu, en besluit het op te geven en naar huis te gaan, onder het station is een supermarkt en ik koop wat eten en drinken. Let op sommige dingen zijn verpakt per 3, maar de aangegeven prijs is blijkbaar altijd per 1 >< genaaid :] Ik ook frosties en meld voor ontbijt. Ik hoop dat het de goede melk is, ik weet toevallig de Kanji voor koeien melk nog, maar weet verder niet of het vol of halfvol ofzo is, geen idee, dus ik neem random een pak koeien melk mee. Ik neem ook wat verse ananas stukjes mee, lekker! De reis naar huis gaat goed, ik ben gewend aan kaartjes uit de automaat halen en de trein te pakken, dus dat gaat nu wel goed :] Thuis aangekomen de blog van gisteren geschreven en naar de Mac geweest :]
Het was een erg vermoeide dag uiteindelijk, en ik was doodop. Veel gelopen en geozcht, veel gevraagd, maar ik merk dat lastigere dingen niet goed gaan nog. Te weinig winkel medewerkers kennen genoeg engels, en mijn japans is slechts op een matige level. Tijd om bij te leren van de vrouw die hier werkt woensdag ^^.
Zo, de tijd vliegt als ik type, ik ga wat eten dan even kijken wat ik ga doen voor ik het centrum in ga weer. Vanaaf zal ik nog even een update geven van deze dag, hoewel hij niet al te boeiend zal zijn :] Ohja, ik was vergeten terug te gaan met de alarmklok, vandaag niet vergeten!
Groetjes,
Lennart
ps. Op werk zal ik internet hebben trouwens, als ik daar ben zal ik ook online zijn dus, en dan zal ik ook wat foto's gaan uploaden. Nog even een weekje wachten dus daarop. (echter waarschijnlijk slaap iedereen dan in Nederland ><)
pps. Hier miste een hele lap tekst over het zoeken naar de mobiele telefoon, dus ongeveer het belangrijkste stukje tekst gezien de titel >< een stukje tekst waar ik nog later naar terug verwijs :] Erg dat juist die hele lap tekst miste, ik hoop dat ik hem een beetje goed heb aangevuld weer!
zaterdag 27 januari 2007
vrijdag 26 januari 2007
Big city, small city
Mijn firefox verscheen gisteren ineens in het Japans voor me >< Handig zon locatie herkenner :] Het is 9 uur 's avonds hier nu, ik ben nog niet zolang terug, maar was net even in slaap gevallen op bed toen ik terug kwam. Ik ben echt dood op en mijn enkels doen heel erg pijn, even optijd naar bed dus, maar niet te vroeg anders geef ik in aan de jetlag. Ik moet nog avond eten, maar ik heb sterk de verleiding om te gaan slapen. Ik kan niet net moeten gaan liggen denk ik, ik voel nu nog vermoeider. Maar goed, verder waar ik gister gebleven en hoe mijn eerste dag in Kyoto er uit zag ^^.
Het eerste wat bij het aanrijden opvalt is dat Kyoto nog best groot is, maar ook er klein op het zelfde moment. En nee ik bedoel niet dat de mensen klein zijn daar mee. Maar Kyoto heeft ongelovelijk veel kleine huizen, echt klein. Zelfde voor winkeltjes enzo, sommige zijn echt superklein, maar er is zoveel in te vinden. Een grote stad dus, met veel kleine en opgepakte woningen. Wat ook opvalt is dat de appartementen complexen nog wel series met het zelfde design hebben, maar huizen absoluut niet. Geen enkel huis is het zelfde, in elk geval niet in de zelfde buurt. Dit komt een beetje chaotisch over op mij, omdat ik toch in Nederland (en zelfs andere landen) gewend ben dat veel design ongeveel het zelfde is van de huizen er naast, of een beetje in de zelfde style, maar hier zijn zelfs de kleuren van de huizen volstrek anders en wisselen modern en klassiek design zich onregelmatig af. Naast het contrast tussen groot en klein (er zijn ook echt super grote gebouwen, ze laten me klein voelen, maar dan kijk ik naar beneden, en zie de Japanners en dan voel ik me weer groot :] ) is er ook het contrast tussen klassiek en modern. Waar Kyoto een echt oude stad en veel temples heeft, heeft het ook veel traditioneel ontworpen huizen (professor Nishida wees me er vandaag op dat dit niet hoeft te beteken dat het ook door de gemeente erkent wordt als klassiek huis, die hebben namelijk andere rechten), maar minstens net zoveel moderne huizen, en vooral moderne complexen. Deze tegenstelling kom je met wel meer dingen tegen hier, veel dingen gaan echt super modern, terwijl andere dingen vrij primitief gebeurd. Ik houd hier even op met het beschrijven van Kyoto, ik zal er later als ik wat fotos heb om te laten zien wel wat verder op in gaan :] verder met de dag ^^
Ik werd afgezet voor Mukaijima Gakusei Center, waar ik dus verblijf :] gelukkig spreken ze goed engels in het kantoor en kan ik mijn sleutel meteen krijgen, samen met wat papieren die ik moet tekenen als ik terug kom en directies naar een postkantoor met pinautomaat zodat ik meteen een aanbetaling doen, die in cash moet (Japan is een echt cashland. Het kantoor wordt bemand door een man, met wie ik alles afgehandeld heb, een vrouw, en nog een jongere vrouw die ook Japans leert aan de inwoners eens per week (hoorde ik later). Goed, ik was wat moe van mijn reis maar had nog wel genoeg energie nadat ik was aangekomen omdat ik toch enthousiast was om er te zijn ^____^. Goed, ik ging mijn appartement checken (foto's komen later) en mijn spullen uitpakken. Het appartement is klein, maar ik kan er wel in door komen :] De keuken stel niet zoveel voor, 1 kookplaat, een kleine koelkast een kraan en een magnetron oven, waarvan ik nog niet snap hoe het werkt >< (alles is volledig in Japans, dus trial en error werkt lastig :P) De badkamer is klein, en is volgens mij als 1 blok in de kamer gezet. Gevolg is dat de bodem verhoog is en ik er niet rechtop kan staan, maarja dat ben ik ondertussen wel gewend, dat gebeurd in Nederland ook. Verder is er een boeken kast, een bureau met laden kast, een kleren kast en een bed. Op bed liggen dekens, een futon, een kleed en linnen. Nu dacht ik dat de linnen om het matras en deken konden ..... hmm ..... na een tijdje passen krijg ik 1 van dingen die het meest leek op een matras cover niet om het matras, ook niet om de deken, zelfs niet om de futon. Waardeloos ding dus ><. er is verder nog een cover sheet, enkel laags, die heb ik op het bed gelegd, vervolgens de futon daarop gelegd (western en Japanese style in 1 :D ) en daar weer de tweede sheet over heen. Ligt stukken beter met de futon er bij :] Het kleed gebruik ik om mijn voeten warmer te houden. Ik ben er nog helemaal uit hoe de airco werkt dat hij ook daadwerkelijk warme lucht blaast ipv alleen koude lucht, blijkbaar is de temperatuur instellen alleen niet genoeg :(. Hoewel het weer hier goed is overdag (zonnetje en warm ^^) kan het 's nachts vrij koud worden en de isolatie is niet geweldig, vandaar dus. Ik heb ook een balkonnetje om even rond te kijken achter de flat.
Geld halen dus. Minder dan 10 minuten lopen sta ik al op het postkantoor en kan ik met gemak yens uit de automaat halen, weer 100000 yen armer ><;; Ik besluit direct langs de supermarkt te lopen die ik daar zag op de weg terug. Ik zie ook een kleine 2e handswinkel en bedenk me ineens dat ik misschien een TV wil kopen als hij cheap is. De dames in de winkel (twee vrij oude) spreken me in vloeiend Japans aan ... DOH ... engels lukt ze niet, dus ik mijn gebroken Japans spreek ik ze aan. En ze hebben nog wel een TV voor me 8000,- yen, zonder afstandsbediening, maar die konden ze wel regelen. Ik vond het echter nog steeds veel geld en de dag was al vrij duur voor me, dus ik wilde er nog even over nadenken, maar hoe zeg ik dat >< Uiteindelijk belden ze iemand op (ja IEDEREEN heeft een mobiel hier, dus ook oudere mensen) die even kon vertalen, handig :] Verder naar de supermarkt. De supermarkt is niet al te klein, maar ook niet gigantisch. Het aanbod is voor mij echter wel gigantish, afgezien van een paar noodle merken en soya saus enzo, komt weinig me bekend voor. Een beetje overdonderd koop ik niet al te veel: wat eten voor nu, een sandwich voor later, een yoghurt toetje voor later en twee flessen drinken. Dat brood komt van een bakker in de supermarkt en betaal je ook daar voor (je betaald iemand in de supermarkt en winkelt verder met de andere spullen die je bij de kassa afrekend ... raar ^^;; Ook raar dat de in en uitgang midden in de supermarkt zit, en niet bij de kassa, als er niet zoveel camera's hangen liep ik zo naar buiten :P) . Het brood is gebasseerd op Frans brood ( Frankrijk is HET broodland volgens japan .... raar :]) en het enige wat een beetje lijkt op een maaltijd brood (zoals in Nederland het meeste brood is) is iets met 3 cm dikke plakken, ik pas. Tussen het drinken bevond zich iets wat op ijsthee leek .... fout ... het was een soort koude thee, maar dan niet gesuikerd ofzo, BAH.. echt niet lekker, niet meer doen dus :] Het toetje kan ik nog niet eten, want ik heb geen lepels hier ^^;;
Goed terug op de flat even de papieren in vullen ... hmmm ... alle contracten zijn in het Japans >< DOH. terug naar beneden om het samen met de man in te vullen terwijl hij vertaald. Ik moet de hele tijd mijn naam schrijven op lege plaatsen en af entoe een handtekening zetten (Japanners zelfs gebruiken stempels met een 1.5 cm radius ofzo). tussen de papieren zaten ook papieren wat k bij de bank kon afgeven om een rekening te openen: eentje om de rekening mee te openen, eentje om een betaalkaart aan te vragen, eentje om de huur automatisch te laten afschrijven, eentje om de elektrischiteits rekening automatisch te laten afschrijven en eentje dat ze voorzichtig omgaan met mijn gegevens en dat ik dat erken -_-. Vijf papieren voor de rekening dus ... allemaal hebben ze minstens 2 keer mijn naam en handtekening nodig, sommige zelfs 4 keer! Vaak mijn naam geschreven dus :P Ik neem meteen een fietsen stalling voor als ik de fiets van die vrouw van gister kan lenen. De man leidt me wat rond, er is een relax ruimte met TV en kat \o/ er is een keuken (alleen voor koken met meer dan 2 personen) een hok met tafeltenis tafels, een feest ruimte, een studie ruimte en een muziek ruimte. Good enough for me ^^.
Ik besluit om toch maar niet meer echt verweg te gaan, ik ben toch wel beetje moe, wel even ergens gaan eten nog, maar dat kan dicht bij. Hoe mis had ik het met deze planning :] Het begon toen ik mijn wekker even wilde testen na omdat ik de volgende dag op tijd op zou moeten voor mijn afspraak. Helaas pindakaas, hij werkt niet hier -_- het signaal kan hij hier niet ontvangen, ik gok dat ze zenden met een andere techniek ofzo :( DOM ik heb geen andere wekker mee nu me mobiel stuk was gegaan DOM. Ik open mijn laptop en zoek naar een wekker functie in MAC OS, maar vind niets. Dan bedenk ik een oplossing: Ik laat iCal (de kalender) een script laden wat ik maak met Automator (een easy drag and drop script editor). Dat script opent dan iTunes en speelt muziek af op de gewenste datum en tijd. Geniaal toch? Zo gezegd zogedaan. Mijn muziek staat echter op mijn externe HD, dus die even inpluggen, hij heeft stroom nodig, dus even inpluggen ..... shit SHIT SHIIIIIIIIT. Het voltage zat wel snor en de frequentie ook, verder had ik gelezen dat ze gewoon een 2 plug hebben ..... DOH het is het zelfde als Amerika, met de platte plugen ipv de ronde zoals wij hebben. Stom stom stom, dat had ik iets beter moeten lezen van te voren, nu past het niet. Nu heb ik dus helemaal nergens stroom voor ... das best onhandig, maar vooral vervelend want nu werkt mijn 'wekker' dus niet -_-. Even na gevraagd bij de man beneden, en hij wist wel een elektronica zaak dichtbij die ze waarschijnlijk wel had, ik mocht zijn fiets lenen. Ik besloot te lopen, helaas bleek het toch wel verder dan ik dacht ^^;; en jawel, ze hadden geen converters voor mij ... SHIT (achteraf denk ik dat ze WEL de goede converters hadden, maar dat ze gewoon domweg de verpakking geloven zonder te denken over hoe het eingelijk werkt, en dus maar wat zeggen -_-). Maar ja wat nu.... Ik besluit naar het trein station te lopen en naar de stad te gaan, de man had mij gezegd dat ze nergens te krijgen waren, maar zijn Engels was brak en ik gok dat hij dat niet bedoelde, want in de reisgids stond waar ik ze kon kopen :] Het station was weer een eind lopen van de winkel, maar nog wel te doen. (op dit moment is het ineens tien uur geweest, op de dag dat ik dit verhaal type dus... wtf ik heb nonstop zitten typen XD) Eindelijk op het station gekomen wil ik een kaartje halen, hmm lastig ik probeer een automaat, maar er gebeurd niets, ik druk op allerlei knoppen, maar er gebeurd niets :( Op andere automaat zie ik allemaal nummertjes staan waar je op kan drukken, maar hoe kies ik waar ik heen moet? Lastig dit hoor ^^ Omdat ik geen idee heb ga ik maar naar het loket er naast en bestl bij de man een retourtje Kyoto station, ik krijg een enkeltje -_- Nouja in elk geval kan ik naar Kyoyo station toe nu. Ik stap in de eerste de beste trein die langs komt (het zijn meer metro's de locale treinen, alleen noemen ze het geen subway, omdat het volledig bovengronds is, gok ik). Uitgestap in Kyoto, loop ik het station uit met de menigte mee (when in Rome do as the Romans), ik kan hier een bus pakken of doorlopen. Ik besluit het eind te lopen (het is best een eind) om geld te besparen (DOM, nooit doen!). Ik loop en loop en loop, eerst door wat kleine straatjes, leuk, en dan maar even naar de grote weg naast een spoor om iets herkensbaars van de kaart te volgen. Na een tijdje begin ik mij af tevragen of ik er niet al eens had moeten zijn, maar helaas, alle straat namen die ik tegen kom zijn in het Japans hier en ik zie niets herkenbaars. Na nog een tijdje lopen zie ik ineens dat het spoor de weg over gaat .... wacht eens, dat hoort NIET te gebeuren VOOR ik er had moeten zijn ... ben ik te ver gelopen? Een kijk op kaart brengt nog geen uitslag, het spoort gaat helmaal niet de weg over .... tenzij ..... ja hoor -_- ik ben naar het zuiden gelopen ipv naar het noorden ...... OOPS! Het wil namelijk zo dat Kyoto erg rechte straten heeft in een soort vast patroon, zodat op de kaart naar het noorden lopen en naar het zuiden exact het zelfde er uit ziet. Ik was zover naar het zuiden gelopen dat ik al meer dan de helft van de trein afstand van eerder had gelopen, ik was bijna thuis ><;; Snel maar op de trein gesprongen weer, en nogmaals naar Kyoto station gereden. Nu leerde ik de automaat kennen dankzij de Engelse knop die er opzat, in dit type automaat (er zijn aardig wat types) moet je EERST geld in werpen ... echt WTF (mijn prof. had het omgekeerde probleem en probeerde steeds in Europa eerst geld in automaten te doen vertelde hij LOL) vervolgens kies je van welk bedrag je een kaartje wil (er staat op een bord welke haltes hoe duur zijn). Aha dit verklaard de getallen op de vorige automaat, tadadadada (zelda mystery solved muziekje), opgelost ^^. Bij de uitgang controleren de poortjes of het bedrag klopt, anders kan je er niet door en kan je je kaartje upgraden via een speciale automaat zodat het bedrag wel klopt (handig als je echt niet weet hoe duur een rit is, kies de goedkoopste optie en verreken dit achteraf). Dit keer maar wel verder met de trein vanf Kyoto station, of in dit geval de subway. Automaat werkt ongeveer het zelfde, dus dat ging goed. Uistappen en kijken waar ik ben ... shit ik had beter een halte eerder kunnen nemen ><;; naja maakt niet uit, de straat met winkels waarin de gene zit die ik zoek begint liggende aan de straat waar ik in sta. Maarja, die winkel straat was wel heeeeeel lang :] Na een kwartier ofzo kom ik bij het elektronica gedeelte van de winkel straat (gek genoeg niet overdekt zoals de rest van de winkels in deze straat). Eindelijk kan ik dan een converter halen. even vragen ... ik moet naar boven, rokkai (roku 6 + kai verdieping). de 6e verdieping is voor reizigers, de man achter de balie spreekt zelfs wat engels :D Zo doende toch nog een converter gevonden (en ja hij wertk ook echt :P). Nu ik toch in de winkel ben koop ik meteen een reis wekker zodat ik normaal morgen gewekt kan worden ^__^. Ik neem de spullen en besluit dat het tijd is wat te eten.
In de reis gids wordt A-bar beschreven als een relaxt eetcafe waar het eten goedkoop, en dus typisch voor studenten. Je moet in een kleine straat een betonnen trap op, door een kale gang en een deur openen waarvan ik pas later zag dat er een A op zat, beetje lastig. Het is een vrij kleine ruimte met lange lage tafels en een soort lange bankjes (dicht bij de grond). Schoenen moeten uit voor je gaat zitten (dat gebeurd nog bij veel meer gelegenheden). Het interieur lijkt op een cabin in de bergen en is volledig ondergeschreven door gasten, wel sfeer vol :] Ik bestel een biertje (je krijgt een flesje van 2/3e liter hier :] ) en wat dumplings en een gegrilde rijst bal (yummie) de prijs valt inderdaad mee. Bestellen kan redelijk in het engels, de serveerster red zich aardig. Het eten gaat sneller op dan het bier en besluit even rustig aan te doen, de dag was al vermoeiden genoeg, ik heb meer dan 3 uur non stop gelopen, en dat op de dag dat ik land van een lange vlucht en vrijwel niet geslapen heb. Er komt iemand binnen die er duidelijk als een Gaijin (buitenlander) uitziet, ze gaat bij mij aan tafel zitten en ik spreek haar aan. Ze blijkt uit Calafornie te komen en is hier op een volledig betaalde werk trip (woah gimme!!) haar laatste dagen viert ze nog even vakantie, morgen is haar laatste dag. Ik praat een tijdje met haar terwijl ik mijn biertje rustig leeg drink. Jennifer (zo heet ze leer ik later) probeert een sigaret te bietsen van een Japanner naast haar, maar vraagt mij al snel of dat wel een goed idee was, of dat ze misschien onbeleefd is, omdat de cultuur toch anders is. Ik gok dat de jongen het niet zo erg vond, ze leken het wel te kunnen waarderen. Ze vertelde dat de mensen erg anders zijn hier: Ze was gaan tempel bezoeken en had aan de taxi chauffeur gevraagd hoe veel alles ging kosten van tempel naar tempel en liet hem alle tempels zien waar ze heen zou gaan. Bij het uitstappen bij de tempel waar hij haar heen bracht, viel haar bril uit de tas, maar dat had ze later pas door. Echter de chauffeur had onthouden waar ze heen ging, reed er heen, en wachtte op haar tot ze er ook kwam! Best extreem veel moeite, iets wat je in de USA niet ziet, Nederland ook niet. Maar ze wilde hem dus betalen als bedankje, maar de man accepteerde dat niet. Dus besloot ze maar zijn taxi te gebruiken weer, en royaal er voor te betalen. Na veel aandringen accepteerde hij dat wel. Nu vraagt ze zich alleen af of dat misschien onbeschoft was. Ik denk dat het niet helemaal is wat de man wilde, maar denk niet dat hij het als een belediging ervaren zou hebben, Jappaners verwachten niet dat buitenlanders denken zoals zij, dus dat scheelt :] Goed met Jennifer naar de metro gelopen, zij ging noord, ik zuid. Ik kwam weer op Tanbabashi, het overstap station. Hier weer een kaartje gekocht voor het laatste stuk en instappen in de eerste de beste trein in die richting. DOM, alweer? ja alweer :] er rijden namelijk: Limited express treinen (speciaal tarief) express treinen (slaan stations over) Semi express treinen (slaan minder stations over) en locale treinen (stop trein die alle stations pakt). Ja ik zat blijkbaar in een express trein die erg hard langs mijn station reed ... oops >< Na een tijdje stopte hij ergens en zat ik ver buiten Kyoto ^^;; Goed, NIET door de poortjes gaan dus, dan klopt het bedrag nl niet en moet ik ook weer een nieuwe halen, SLIM (jawel ik doe ook slimme dingen ^^) gewoon weer een trein terug pakken :] Op het kaartje staat nl een begin station, geen tijd :] Zodoende een trein terug gepakt, een eind gelopen en tegen 11 uur kwam ik eindelijk thuis aan.
Ik ben dan wel heel erg moe, maar probeer toch even internet uit :D yay, het resultaat is mijn blog van gister ^^ Naja snel me bed in, omdat ik de volgende dag vroeg op moest (naar me professor). Ohja, snel even de wekker zetten ...... nee heh ....... NEEE HEH, de wekker doet het niet ... echt niet :( Na al die moeite, na al dat lopen, heb ik nog steeds geen wekker >< Stom ding is het, ik ga echt wel terug naar de winkel. Maar ja ik moet wel optijd op staan morgen. tijd om mijn geniale script te proberen, want de converter werkt wel ^^ Het werkt :D yes, ik stel de tijd van de afspraak morgen en roep mijn wake upscript aan ^^. Laptop aan laten zodat het ook kan werken en ik ga lekker maffen ^^. Een zware dag al met al dus gister ^^
Momenteel ben ik echter ook erg moe, ik denk erger dan gister. Maar dat verhaal komt morgen, ik type nu al zeker 2 uur lang )het is ineens kwart voor 12), ik ga lekker slapen ^^ Morgen staat op de planning om uit te slapen (zonder wekker, want die heb ik nog steeds niet DOH) en dan wat boodschappen te doen en daarna de stad in voor eten en dan ergens wat drinken nog :]
Mata ashita (tot morgen) o/
-Lennart
ps, sorry voor fouten in de tekst, maar ik ben brak, en het kost te veel tijd als ik rustig tpye :] als een zin echt geen "hout aan de boom timmert" (:P) laat het me even weten ^^.
pps. Afgien wat van trial en error learning, is Japan to nu toe erg leuk :D Ik heb het gevoel dat sommige meisjes wel erg moeten lachen, als ze mij zien (ik hoor hun vrienden dan bijvoorbeeld zeggen dat het onbeleefd is) >< maar sommige lachen dan ook om alles hier :P
ppps, ik zei gister dat ik iets korte zou tpyen .... niet dus >< naja nu heb ik nog wat te vertellen, dus dan doe ik het ook maar :] Ik type vanaf nu gewoon waar ik zin in heb ^^
pppps Iederen in de trein speelt met zijn mobieltje, echt iedereen. Ik zag twee wat oudere vrouwen, allebei mobiel in de hand .. echt iedereen :P
ppppps. Dze post had last van verdwenen tekst, het gat is gevuld met nieuwe tekst.
Het eerste wat bij het aanrijden opvalt is dat Kyoto nog best groot is, maar ook er klein op het zelfde moment. En nee ik bedoel niet dat de mensen klein zijn daar mee. Maar Kyoto heeft ongelovelijk veel kleine huizen, echt klein. Zelfde voor winkeltjes enzo, sommige zijn echt superklein, maar er is zoveel in te vinden. Een grote stad dus, met veel kleine en opgepakte woningen. Wat ook opvalt is dat de appartementen complexen nog wel series met het zelfde design hebben, maar huizen absoluut niet. Geen enkel huis is het zelfde, in elk geval niet in de zelfde buurt. Dit komt een beetje chaotisch over op mij, omdat ik toch in Nederland (en zelfs andere landen) gewend ben dat veel design ongeveel het zelfde is van de huizen er naast, of een beetje in de zelfde style, maar hier zijn zelfs de kleuren van de huizen volstrek anders en wisselen modern en klassiek design zich onregelmatig af. Naast het contrast tussen groot en klein (er zijn ook echt super grote gebouwen, ze laten me klein voelen, maar dan kijk ik naar beneden, en zie de Japanners en dan voel ik me weer groot :] ) is er ook het contrast tussen klassiek en modern. Waar Kyoto een echt oude stad en veel temples heeft, heeft het ook veel traditioneel ontworpen huizen (professor Nishida wees me er vandaag op dat dit niet hoeft te beteken dat het ook door de gemeente erkent wordt als klassiek huis, die hebben namelijk andere rechten), maar minstens net zoveel moderne huizen, en vooral moderne complexen. Deze tegenstelling kom je met wel meer dingen tegen hier, veel dingen gaan echt super modern, terwijl andere dingen vrij primitief gebeurd. Ik houd hier even op met het beschrijven van Kyoto, ik zal er later als ik wat fotos heb om te laten zien wel wat verder op in gaan :] verder met de dag ^^
Ik werd afgezet voor Mukaijima Gakusei Center, waar ik dus verblijf :] gelukkig spreken ze goed engels in het kantoor en kan ik mijn sleutel meteen krijgen, samen met wat papieren die ik moet tekenen als ik terug kom en directies naar een postkantoor met pinautomaat zodat ik meteen een aanbetaling doen, die in cash moet (Japan is een echt cashland. Het kantoor wordt bemand door een man, met wie ik alles afgehandeld heb, een vrouw, en nog een jongere vrouw die ook Japans leert aan de inwoners eens per week (hoorde ik later). Goed, ik was wat moe van mijn reis maar had nog wel genoeg energie nadat ik was aangekomen omdat ik toch enthousiast was om er te zijn ^____^. Goed, ik ging mijn appartement checken (foto's komen later) en mijn spullen uitpakken. Het appartement is klein, maar ik kan er wel in door komen :] De keuken stel niet zoveel voor, 1 kookplaat, een kleine koelkast een kraan en een magnetron oven, waarvan ik nog niet snap hoe het werkt >< (alles is volledig in Japans, dus trial en error werkt lastig :P) De badkamer is klein, en is volgens mij als 1 blok in de kamer gezet. Gevolg is dat de bodem verhoog is en ik er niet rechtop kan staan, maarja dat ben ik ondertussen wel gewend, dat gebeurd in Nederland ook. Verder is er een boeken kast, een bureau met laden kast, een kleren kast en een bed. Op bed liggen dekens, een futon, een kleed en linnen. Nu dacht ik dat de linnen om het matras en deken konden ..... hmm ..... na een tijdje passen krijg ik 1 van dingen die het meest leek op een matras cover niet om het matras, ook niet om de deken, zelfs niet om de futon. Waardeloos ding dus ><. er is verder nog een cover sheet, enkel laags, die heb ik op het bed gelegd, vervolgens de futon daarop gelegd (western en Japanese style in 1 :D ) en daar weer de tweede sheet over heen. Ligt stukken beter met de futon er bij :] Het kleed gebruik ik om mijn voeten warmer te houden. Ik ben er nog helemaal uit hoe de airco werkt dat hij ook daadwerkelijk warme lucht blaast ipv alleen koude lucht, blijkbaar is de temperatuur instellen alleen niet genoeg :(. Hoewel het weer hier goed is overdag (zonnetje en warm ^^) kan het 's nachts vrij koud worden en de isolatie is niet geweldig, vandaar dus. Ik heb ook een balkonnetje om even rond te kijken achter de flat.
Geld halen dus. Minder dan 10 minuten lopen sta ik al op het postkantoor en kan ik met gemak yens uit de automaat halen, weer 100000 yen armer ><;; Ik besluit direct langs de supermarkt te lopen die ik daar zag op de weg terug. Ik zie ook een kleine 2e handswinkel en bedenk me ineens dat ik misschien een TV wil kopen als hij cheap is. De dames in de winkel (twee vrij oude) spreken me in vloeiend Japans aan ... DOH ... engels lukt ze niet, dus ik mijn gebroken Japans spreek ik ze aan. En ze hebben nog wel een TV voor me 8000,- yen, zonder afstandsbediening, maar die konden ze wel regelen. Ik vond het echter nog steeds veel geld en de dag was al vrij duur voor me, dus ik wilde er nog even over nadenken, maar hoe zeg ik dat >< Uiteindelijk belden ze iemand op (ja IEDEREEN heeft een mobiel hier, dus ook oudere mensen) die even kon vertalen, handig :] Verder naar de supermarkt. De supermarkt is niet al te klein, maar ook niet gigantisch. Het aanbod is voor mij echter wel gigantish, afgezien van een paar noodle merken en soya saus enzo, komt weinig me bekend voor. Een beetje overdonderd koop ik niet al te veel: wat eten voor nu, een sandwich voor later, een yoghurt toetje voor later en twee flessen drinken. Dat brood komt van een bakker in de supermarkt en betaal je ook daar voor (je betaald iemand in de supermarkt en winkelt verder met de andere spullen die je bij de kassa afrekend ... raar ^^;; Ook raar dat de in en uitgang midden in de supermarkt zit, en niet bij de kassa, als er niet zoveel camera's hangen liep ik zo naar buiten :P) . Het brood is gebasseerd op Frans brood ( Frankrijk is HET broodland volgens japan .... raar :]) en het enige wat een beetje lijkt op een maaltijd brood (zoals in Nederland het meeste brood is) is iets met 3 cm dikke plakken, ik pas. Tussen het drinken bevond zich iets wat op ijsthee leek .... fout ... het was een soort koude thee, maar dan niet gesuikerd ofzo, BAH.. echt niet lekker, niet meer doen dus :] Het toetje kan ik nog niet eten, want ik heb geen lepels hier ^^;;
Goed terug op de flat even de papieren in vullen ... hmmm ... alle contracten zijn in het Japans >< DOH. terug naar beneden om het samen met de man in te vullen terwijl hij vertaald. Ik moet de hele tijd mijn naam schrijven op lege plaatsen en af entoe een handtekening zetten (Japanners zelfs gebruiken stempels met een 1.5 cm radius ofzo). tussen de papieren zaten ook papieren wat k bij de bank kon afgeven om een rekening te openen: eentje om de rekening mee te openen, eentje om een betaalkaart aan te vragen, eentje om de huur automatisch te laten afschrijven, eentje om de elektrischiteits rekening automatisch te laten afschrijven en eentje dat ze voorzichtig omgaan met mijn gegevens en dat ik dat erken -_-. Vijf papieren voor de rekening dus ... allemaal hebben ze minstens 2 keer mijn naam en handtekening nodig, sommige zelfs 4 keer! Vaak mijn naam geschreven dus :P Ik neem meteen een fietsen stalling voor als ik de fiets van die vrouw van gister kan lenen. De man leidt me wat rond, er is een relax ruimte met TV en kat \o/ er is een keuken (alleen voor koken met meer dan 2 personen) een hok met tafeltenis tafels, een feest ruimte, een studie ruimte en een muziek ruimte. Good enough for me ^^.
Ik besluit om toch maar niet meer echt verweg te gaan, ik ben toch wel beetje moe, wel even ergens gaan eten nog, maar dat kan dicht bij. Hoe mis had ik het met deze planning :] Het begon toen ik mijn wekker even wilde testen na omdat ik de volgende dag op tijd op zou moeten voor mijn afspraak. Helaas pindakaas, hij werkt niet hier -_- het signaal kan hij hier niet ontvangen, ik gok dat ze zenden met een andere techniek ofzo :( DOM ik heb geen andere wekker mee nu me mobiel stuk was gegaan DOM. Ik open mijn laptop en zoek naar een wekker functie in MAC OS, maar vind niets. Dan bedenk ik een oplossing: Ik laat iCal (de kalender) een script laden wat ik maak met Automator (een easy drag and drop script editor). Dat script opent dan iTunes en speelt muziek af op de gewenste datum en tijd. Geniaal toch? Zo gezegd zogedaan. Mijn muziek staat echter op mijn externe HD, dus die even inpluggen, hij heeft stroom nodig, dus even inpluggen ..... shit SHIT SHIIIIIIIIT. Het voltage zat wel snor en de frequentie ook, verder had ik gelezen dat ze gewoon een 2 plug hebben ..... DOH het is het zelfde als Amerika, met de platte plugen ipv de ronde zoals wij hebben. Stom stom stom, dat had ik iets beter moeten lezen van te voren, nu past het niet. Nu heb ik dus helemaal nergens stroom voor ... das best onhandig, maar vooral vervelend want nu werkt mijn 'wekker' dus niet -_-. Even na gevraagd bij de man beneden, en hij wist wel een elektronica zaak dichtbij die ze waarschijnlijk wel had, ik mocht zijn fiets lenen. Ik besloot te lopen, helaas bleek het toch wel verder dan ik dacht ^^;; en jawel, ze hadden geen converters voor mij ... SHIT (achteraf denk ik dat ze WEL de goede converters hadden, maar dat ze gewoon domweg de verpakking geloven zonder te denken over hoe het eingelijk werkt, en dus maar wat zeggen -_-). Maar ja wat nu.... Ik besluit naar het trein station te lopen en naar de stad te gaan, de man had mij gezegd dat ze nergens te krijgen waren, maar zijn Engels was brak en ik gok dat hij dat niet bedoelde, want in de reisgids stond waar ik ze kon kopen :] Het station was weer een eind lopen van de winkel, maar nog wel te doen. (op dit moment is het ineens tien uur geweest, op de dag dat ik dit verhaal type dus... wtf ik heb nonstop zitten typen XD) Eindelijk op het station gekomen wil ik een kaartje halen, hmm lastig ik probeer een automaat, maar er gebeurd niets, ik druk op allerlei knoppen, maar er gebeurd niets :( Op andere automaat zie ik allemaal nummertjes staan waar je op kan drukken, maar hoe kies ik waar ik heen moet? Lastig dit hoor ^^ Omdat ik geen idee heb ga ik maar naar het loket er naast en bestl bij de man een retourtje Kyoto station, ik krijg een enkeltje -_- Nouja in elk geval kan ik naar Kyoyo station toe nu. Ik stap in de eerste de beste trein die langs komt (het zijn meer metro's de locale treinen, alleen noemen ze het geen subway, omdat het volledig bovengronds is, gok ik). Uitgestap in Kyoto, loop ik het station uit met de menigte mee (when in Rome do as the Romans), ik kan hier een bus pakken of doorlopen. Ik besluit het eind te lopen (het is best een eind) om geld te besparen (DOM, nooit doen!). Ik loop en loop en loop, eerst door wat kleine straatjes, leuk, en dan maar even naar de grote weg naast een spoor om iets herkensbaars van de kaart te volgen. Na een tijdje begin ik mij af tevragen of ik er niet al eens had moeten zijn, maar helaas, alle straat namen die ik tegen kom zijn in het Japans hier en ik zie niets herkenbaars. Na nog een tijdje lopen zie ik ineens dat het spoor de weg over gaat .... wacht eens, dat hoort NIET te gebeuren VOOR ik er had moeten zijn ... ben ik te ver gelopen? Een kijk op kaart brengt nog geen uitslag, het spoort gaat helmaal niet de weg over .... tenzij ..... ja hoor -_- ik ben naar het zuiden gelopen ipv naar het noorden ...... OOPS! Het wil namelijk zo dat Kyoto erg rechte straten heeft in een soort vast patroon, zodat op de kaart naar het noorden lopen en naar het zuiden exact het zelfde er uit ziet. Ik was zover naar het zuiden gelopen dat ik al meer dan de helft van de trein afstand van eerder had gelopen, ik was bijna thuis ><;; Snel maar op de trein gesprongen weer, en nogmaals naar Kyoto station gereden. Nu leerde ik de automaat kennen dankzij de Engelse knop die er opzat, in dit type automaat (er zijn aardig wat types) moet je EERST geld in werpen ... echt WTF (mijn prof. had het omgekeerde probleem en probeerde steeds in Europa eerst geld in automaten te doen vertelde hij LOL) vervolgens kies je van welk bedrag je een kaartje wil (er staat op een bord welke haltes hoe duur zijn). Aha dit verklaard de getallen op de vorige automaat, tadadadada (zelda mystery solved muziekje), opgelost ^^. Bij de uitgang controleren de poortjes of het bedrag klopt, anders kan je er niet door en kan je je kaartje upgraden via een speciale automaat zodat het bedrag wel klopt (handig als je echt niet weet hoe duur een rit is, kies de goedkoopste optie en verreken dit achteraf). Dit keer maar wel verder met de trein vanf Kyoto station, of in dit geval de subway. Automaat werkt ongeveer het zelfde, dus dat ging goed. Uistappen en kijken waar ik ben ... shit ik had beter een halte eerder kunnen nemen ><;; naja maakt niet uit, de straat met winkels waarin de gene zit die ik zoek begint liggende aan de straat waar ik in sta. Maarja, die winkel straat was wel heeeeeel lang :] Na een kwartier ofzo kom ik bij het elektronica gedeelte van de winkel straat (gek genoeg niet overdekt zoals de rest van de winkels in deze straat). Eindelijk kan ik dan een converter halen. even vragen ... ik moet naar boven, rokkai (roku 6 + kai verdieping). de 6e verdieping is voor reizigers, de man achter de balie spreekt zelfs wat engels :D Zo doende toch nog een converter gevonden (en ja hij wertk ook echt :P). Nu ik toch in de winkel ben koop ik meteen een reis wekker zodat ik normaal morgen gewekt kan worden ^__^. Ik neem de spullen en besluit dat het tijd is wat te eten.
In de reis gids wordt A-bar beschreven als een relaxt eetcafe waar het eten goedkoop, en dus typisch voor studenten. Je moet in een kleine straat een betonnen trap op, door een kale gang en een deur openen waarvan ik pas later zag dat er een A op zat, beetje lastig. Het is een vrij kleine ruimte met lange lage tafels en een soort lange bankjes (dicht bij de grond). Schoenen moeten uit voor je gaat zitten (dat gebeurd nog bij veel meer gelegenheden). Het interieur lijkt op een cabin in de bergen en is volledig ondergeschreven door gasten, wel sfeer vol :] Ik bestel een biertje (je krijgt een flesje van 2/3e liter hier :] ) en wat dumplings en een gegrilde rijst bal (yummie) de prijs valt inderdaad mee. Bestellen kan redelijk in het engels, de serveerster red zich aardig. Het eten gaat sneller op dan het bier en besluit even rustig aan te doen, de dag was al vermoeiden genoeg, ik heb meer dan 3 uur non stop gelopen, en dat op de dag dat ik land van een lange vlucht en vrijwel niet geslapen heb. Er komt iemand binnen die er duidelijk als een Gaijin (buitenlander) uitziet, ze gaat bij mij aan tafel zitten en ik spreek haar aan. Ze blijkt uit Calafornie te komen en is hier op een volledig betaalde werk trip (woah gimme!!) haar laatste dagen viert ze nog even vakantie, morgen is haar laatste dag. Ik praat een tijdje met haar terwijl ik mijn biertje rustig leeg drink. Jennifer (zo heet ze leer ik later) probeert een sigaret te bietsen van een Japanner naast haar, maar vraagt mij al snel of dat wel een goed idee was, of dat ze misschien onbeleefd is, omdat de cultuur toch anders is. Ik gok dat de jongen het niet zo erg vond, ze leken het wel te kunnen waarderen. Ze vertelde dat de mensen erg anders zijn hier: Ze was gaan tempel bezoeken en had aan de taxi chauffeur gevraagd hoe veel alles ging kosten van tempel naar tempel en liet hem alle tempels zien waar ze heen zou gaan. Bij het uitstappen bij de tempel waar hij haar heen bracht, viel haar bril uit de tas, maar dat had ze later pas door. Echter de chauffeur had onthouden waar ze heen ging, reed er heen, en wachtte op haar tot ze er ook kwam! Best extreem veel moeite, iets wat je in de USA niet ziet, Nederland ook niet. Maar ze wilde hem dus betalen als bedankje, maar de man accepteerde dat niet. Dus besloot ze maar zijn taxi te gebruiken weer, en royaal er voor te betalen. Na veel aandringen accepteerde hij dat wel. Nu vraagt ze zich alleen af of dat misschien onbeschoft was. Ik denk dat het niet helemaal is wat de man wilde, maar denk niet dat hij het als een belediging ervaren zou hebben, Jappaners verwachten niet dat buitenlanders denken zoals zij, dus dat scheelt :] Goed met Jennifer naar de metro gelopen, zij ging noord, ik zuid. Ik kwam weer op Tanbabashi, het overstap station. Hier weer een kaartje gekocht voor het laatste stuk en instappen in de eerste de beste trein in die richting. DOM, alweer? ja alweer :] er rijden namelijk: Limited express treinen (speciaal tarief) express treinen (slaan stations over) Semi express treinen (slaan minder stations over) en locale treinen (stop trein die alle stations pakt). Ja ik zat blijkbaar in een express trein die erg hard langs mijn station reed ... oops >< Na een tijdje stopte hij ergens en zat ik ver buiten Kyoto ^^;; Goed, NIET door de poortjes gaan dus, dan klopt het bedrag nl niet en moet ik ook weer een nieuwe halen, SLIM (jawel ik doe ook slimme dingen ^^) gewoon weer een trein terug pakken :] Op het kaartje staat nl een begin station, geen tijd :] Zodoende een trein terug gepakt, een eind gelopen en tegen 11 uur kwam ik eindelijk thuis aan.
Ik ben dan wel heel erg moe, maar probeer toch even internet uit :D yay, het resultaat is mijn blog van gister ^^ Naja snel me bed in, omdat ik de volgende dag vroeg op moest (naar me professor). Ohja, snel even de wekker zetten ...... nee heh ....... NEEE HEH, de wekker doet het niet ... echt niet :( Na al die moeite, na al dat lopen, heb ik nog steeds geen wekker >< Stom ding is het, ik ga echt wel terug naar de winkel. Maar ja ik moet wel optijd op staan morgen. tijd om mijn geniale script te proberen, want de converter werkt wel ^^ Het werkt :D yes, ik stel de tijd van de afspraak morgen en roep mijn wake upscript aan ^^. Laptop aan laten zodat het ook kan werken en ik ga lekker maffen ^^. Een zware dag al met al dus gister ^^
Momenteel ben ik echter ook erg moe, ik denk erger dan gister. Maar dat verhaal komt morgen, ik type nu al zeker 2 uur lang )het is ineens kwart voor 12), ik ga lekker slapen ^^ Morgen staat op de planning om uit te slapen (zonder wekker, want die heb ik nog steeds niet DOH) en dan wat boodschappen te doen en daarna de stad in voor eten en dan ergens wat drinken nog :]
Mata ashita (tot morgen) o/
-Lennart
ps, sorry voor fouten in de tekst, maar ik ben brak, en het kost te veel tijd als ik rustig tpye :] als een zin echt geen "hout aan de boom timmert" (:P) laat het me even weten ^^.
pps. Afgien wat van trial en error learning, is Japan to nu toe erg leuk :D Ik heb het gevoel dat sommige meisjes wel erg moeten lachen, als ze mij zien (ik hoor hun vrienden dan bijvoorbeeld zeggen dat het onbeleefd is) >< maar sommige lachen dan ook om alles hier :P
ppps, ik zei gister dat ik iets korte zou tpyen .... niet dus >< naja nu heb ik nog wat te vertellen, dus dan doe ik het ook maar :] Ik type vanaf nu gewoon waar ik zin in heb ^^
pppps Iederen in de trein speelt met zijn mobieltje, echt iedereen. Ik zag twee wat oudere vrouwen, allebei mobiel in de hand .. echt iedereen :P
ppppps. Dze post had last van verdwenen tekst, het gat is gevuld met nieuwe tekst.
donderdag 25 januari 2007
De reis
Zow, toch vandaag even iets van me laten horen. Ik heb namelijk een telefoon lijn op mijn kamer, dus kan ik posten door even in te bellen. Verschrikkelijk traag, maar goed genoeg om even iets van me te laten horen ^^. Het is nu middernacht hier in Kyoto en ik ben bekaf. Niet in de laatste plaats omdat ik de afgelopen 2 nachten maar 3 uur slaap gehad heb, maar ook omdat ik nog een zware dag achter de rug, en dat terwijl ik het vandaag rustig aan wilde doen. Maar goed, dat verhaal van vandaag kom ik een andere keer op, want ik wil vanaf nu posts wat meer gericht maken op 1 ding, anders dwaal ik steeds af, vooral kleine dingen kan ik een keer tussen door posten als ik een keer niets te melden heb :]
Enfin, de reis naar schipol ging goed (lees er vroeg daar). Het slapen er voor niet, maar het zijn dan ook de laatste uren in Nederland die mogen wel wat leuker zijn dan ronken. Was ik nog wat vergeten? Drie dingen zelfs, maar geen van de drie was iets wat mee hoefde naar Japan, dus het valt mee :] Op schiphol merkte ik ineens dat Olga er ook was, verhip dacht ik nog, wie is die dame die daar in de verte bij Frans loopt :P Uiteraard had ze een anderhalf meterhoog statief mee, zodat er wat lang belichte kliekjes gemaakt konden worden. Zodoende kon ik voor de 3e keer afscheid nemen van Olga (nog steeds niet zeker wetend of ik haar misschien toch nog een keer zou zien er na ><). En dan door de controle heen. Die zijn dit jaar een stuk strenger betreft vloeifstof. Je mag maar 1 ding met vloeibaar iets mee, tot 100 ml en in eeen doorzichtige plastic zak. Natuurlijk zei ik "nee", toen mij gevraagd werd of ik in mijn handbage vloeistof had, ik had immers er voor gezorgd dat ik geen drinken ofzo mee had. En toch werd mijn koffer er uit gehaald. Frans had van te voren opgemerkt dat het misschien handig is dat je in je handbage altijd voldoende hebt om te overnachten voor het geval je bagage niet aankomt op de zelfde dag. Zodoende had ik mijn lenzen vloeistof (ja ja, je ruikt hem al heh -_-) in mijn handbage gedaan. 120, ml, precies te veel dus. Er uit gieten tot 100 ml, wat ik voorstelde, was niet ok. Naja pech, dan maar weg gooien.
Eenmaal op weg naar de goede gate, kreeg ik wel echt het gevoel dat ik Nederland ging verlaten voor een tijdje, en dat voelde wel even raar weer. Net als bochten tijdens het opstijgen terwijl je naar buiten probeert te kijken, dat voelt ook raar. Vond de vrouw voor me blijkbaar ook, want die had haar eigen lunch bereid, in een zakje wel te verstaan :P
In elk geval heb ik de Alpen nog even gezien, ziet er wel nice uit zo van boven half bedekt met wolken. Het vliegveld van Milan had ik ook gezien, zo'n 6.5 saaie uren lang. Toen de Japanners zich uit eindelijk rond de Gate begonnen te verzamelen kreeg ik het gevoel dat Japan in de buurt kwam. Helaas, eerst nog een vlucht van 11 uur. Ik heb weer wat films bijgekeken om het zo te zeggen. Slapen lukte helaas niet zo geweldig in het vliegtuig, andere hadden er minder moeite mee, die sliepen over 3 stoelen te gelijk. De nieuwe plaats met been ruimte was geweldig, ik had 3 stoelen voor me zelf met allemaal meer beenruimte dan de 1st class :].
Landen bij Osaka zag er mooi uit, je zag die eilanden, verbonden, maar toch redelijk onbewoond. En natuurlijk de vele vissers (en na wel heel dicht op het water te zitten ook de visasen). Nade landing werd ik keurig afgehaald door een man met een bordje met mijn naam er op ^^. Ik heb hem nog even op de foto gezet, en toen wilde hij ook meteen een foto maken van mij met zijn collega :]. De shuttle limo was niet ruime bezet, 1 iemand naast de bestuurder, ik en een vrouw achter mij. Lekker relaxt dus, en geen omwegen (hoewel ik tussen door 1 keer van auto moest wisselen om het sneller te houden).
De vrouw achter mij kwam net terug van een paar maanden europa bij haar vriend, en had voor ze weg ging haar baan op gezegd (vond ik wel grappig feit). Ze sprak redelijk goed Engels, wat de conversatie ten goede kwam. Al rijdende legde ze wat dingen uit over de omgeving waar we door reden. Om naar Kyoto te rijden moet je namelijk de de prefectuur Osaka heen (de prefectuur is precies een stad, maar is niet de stad Osaka! Die ligt natuurlijk wel in deze prefectuur) en daar had ze lang gewerkt dus was ze er bekend. De prectuur bestaat uit alleen maar bedrijven en huizen en panden, groen is er niet meer te zien, dus ik vraag me af waarom ze het niet gewoon een stad noemen :P. Toevallig genoeg woonde de vrouw vlak bij mij, dus kon de limo lekker direct naar de bestemming. Ze gaf me haar nummer nog zodat ik contact kon op nemen als ik ergens problemen kreeg met het Japans, maar het leek me sowieso nog wel leuk om eens contact op te nemen. Vervolgens blijkt dat ze nog een mountainbike heeft liggen die ze niet gebruikt, en die kan ik dan lenen ^^ Dus die ga ik ergens op halen dit weekend ofzo. Morgen eerst naar de professor in elkg geval, ik heb vandaag veel moeite moeten doen om te zorgen dat ik er op tijd kan zijn ><;; maar dat komt in het vervolg ^^ wat gaat over wat ik vandaag in Kyoto allemaal gedaan heb, ik kan alvast verklappen dat het komt door stomme dingen die ik probeerde recht te zetten ><. Naja en een aantal dingen hier moet je echt leren, want dat is seriously lastig met puur kanji >< Naja later meer, ik ben nu heel erg moe, k ga nog even slapen om morgen fit op de universiteit te verschijnen ^^
groetjes iedereen ^^
-Lennart
ps, foto's upload ik niet via het inbellen, dus die komen later wel. Mail check ik heir ook niet, omdat er te veel spam tussen zit.
Enfin, de reis naar schipol ging goed (lees er vroeg daar). Het slapen er voor niet, maar het zijn dan ook de laatste uren in Nederland die mogen wel wat leuker zijn dan ronken. Was ik nog wat vergeten? Drie dingen zelfs, maar geen van de drie was iets wat mee hoefde naar Japan, dus het valt mee :] Op schiphol merkte ik ineens dat Olga er ook was, verhip dacht ik nog, wie is die dame die daar in de verte bij Frans loopt :P Uiteraard had ze een anderhalf meterhoog statief mee, zodat er wat lang belichte kliekjes gemaakt konden worden. Zodoende kon ik voor de 3e keer afscheid nemen van Olga (nog steeds niet zeker wetend of ik haar misschien toch nog een keer zou zien er na ><). En dan door de controle heen. Die zijn dit jaar een stuk strenger betreft vloeifstof. Je mag maar 1 ding met vloeibaar iets mee, tot 100 ml en in eeen doorzichtige plastic zak. Natuurlijk zei ik "nee", toen mij gevraagd werd of ik in mijn handbage vloeistof had, ik had immers er voor gezorgd dat ik geen drinken ofzo mee had. En toch werd mijn koffer er uit gehaald. Frans had van te voren opgemerkt dat het misschien handig is dat je in je handbage altijd voldoende hebt om te overnachten voor het geval je bagage niet aankomt op de zelfde dag. Zodoende had ik mijn lenzen vloeistof (ja ja, je ruikt hem al heh -_-) in mijn handbage gedaan. 120, ml, precies te veel dus. Er uit gieten tot 100 ml, wat ik voorstelde, was niet ok. Naja pech, dan maar weg gooien.
Eenmaal op weg naar de goede gate, kreeg ik wel echt het gevoel dat ik Nederland ging verlaten voor een tijdje, en dat voelde wel even raar weer. Net als bochten tijdens het opstijgen terwijl je naar buiten probeert te kijken, dat voelt ook raar. Vond de vrouw voor me blijkbaar ook, want die had haar eigen lunch bereid, in een zakje wel te verstaan :P
In elk geval heb ik de Alpen nog even gezien, ziet er wel nice uit zo van boven half bedekt met wolken. Het vliegveld van Milan had ik ook gezien, zo'n 6.5 saaie uren lang. Toen de Japanners zich uit eindelijk rond de Gate begonnen te verzamelen kreeg ik het gevoel dat Japan in de buurt kwam. Helaas, eerst nog een vlucht van 11 uur. Ik heb weer wat films bijgekeken om het zo te zeggen. Slapen lukte helaas niet zo geweldig in het vliegtuig, andere hadden er minder moeite mee, die sliepen over 3 stoelen te gelijk. De nieuwe plaats met been ruimte was geweldig, ik had 3 stoelen voor me zelf met allemaal meer beenruimte dan de 1st class :].
Landen bij Osaka zag er mooi uit, je zag die eilanden, verbonden, maar toch redelijk onbewoond. En natuurlijk de vele vissers (en na wel heel dicht op het water te zitten ook de visasen). Nade landing werd ik keurig afgehaald door een man met een bordje met mijn naam er op ^^. Ik heb hem nog even op de foto gezet, en toen wilde hij ook meteen een foto maken van mij met zijn collega :]. De shuttle limo was niet ruime bezet, 1 iemand naast de bestuurder, ik en een vrouw achter mij. Lekker relaxt dus, en geen omwegen (hoewel ik tussen door 1 keer van auto moest wisselen om het sneller te houden).
De vrouw achter mij kwam net terug van een paar maanden europa bij haar vriend, en had voor ze weg ging haar baan op gezegd (vond ik wel grappig feit). Ze sprak redelijk goed Engels, wat de conversatie ten goede kwam. Al rijdende legde ze wat dingen uit over de omgeving waar we door reden. Om naar Kyoto te rijden moet je namelijk de de prefectuur Osaka heen (de prefectuur is precies een stad, maar is niet de stad Osaka! Die ligt natuurlijk wel in deze prefectuur) en daar had ze lang gewerkt dus was ze er bekend. De prectuur bestaat uit alleen maar bedrijven en huizen en panden, groen is er niet meer te zien, dus ik vraag me af waarom ze het niet gewoon een stad noemen :P. Toevallig genoeg woonde de vrouw vlak bij mij, dus kon de limo lekker direct naar de bestemming. Ze gaf me haar nummer nog zodat ik contact kon op nemen als ik ergens problemen kreeg met het Japans, maar het leek me sowieso nog wel leuk om eens contact op te nemen. Vervolgens blijkt dat ze nog een mountainbike heeft liggen die ze niet gebruikt, en die kan ik dan lenen ^^ Dus die ga ik ergens op halen dit weekend ofzo. Morgen eerst naar de professor in elkg geval, ik heb vandaag veel moeite moeten doen om te zorgen dat ik er op tijd kan zijn ><;; maar dat komt in het vervolg ^^ wat gaat over wat ik vandaag in Kyoto allemaal gedaan heb, ik kan alvast verklappen dat het komt door stomme dingen die ik probeerde recht te zetten ><. Naja en een aantal dingen hier moet je echt leren, want dat is seriously lastig met puur kanji >< Naja later meer, ik ben nu heel erg moe, k ga nog even slapen om morgen fit op de universiteit te verschijnen ^^
groetjes iedereen ^^
-Lennart
ps, foto's upload ik niet via het inbellen, dus die komen later wel. Mail check ik heir ook niet, omdat er te veel spam tussen zit.
dinsdag 23 januari 2007
Iets vergeten?
Mijn eerste post, op mijn laatste dag in Nederland. Hoewel, mijn vliegtuig vertrekt pas tegen half 8 morgen ochtend, maar aangezien ik daar midden in de nacht al moet zijn, noem ik dit maar de laatste dag alvast. Meestal slaap ik toch pas net tegen die tijd, dus ik zie het niet echt als morgen, maar meer een extensie van vandaag ^^. Er werd mij van alle kanten aangeraden om alvast een goed slaap ritme aan te meten de afgelopen week. Helaas, het is lastiger dan ik dacht ^^;;. Ik hoop wel dat het me lukt een stoel met wat meer beenruimte te regelen in het vliegtuig (ja ik heb zon beetje de meest weg gestopte stoel in het geen-been-ruimte-vliegtuig op dit moment), dat ik tijdens mijn vlucht een beetje slaap kan pakken, anders gaat zo'n vlucht ook snel vervelen. Ik vraag me af of ik mijn DS mag gebruiken of dat de 'pilot killer rays' verboden zijn.
Europa ben ik echter nog niet zo snel uit. Bijna had ik een vlucht geboekt met maar 3 uur overstap tijd in Milaan, helaas, het is nu meer dan 2 keer zo lang geworden. Als er niet nog meer vertraging is vertrek ik om half 4 pas uit Milaan; ik hoop dus dat ik wat kan doen op het vliegveld daar, ik neem me DS wel mee (als het niet in het vliegtuig mag, dan wel op het vliegveld) :].
Goed, vandaag dus de laatste dag op mijn flat, beetje klaar met inpakken en dan komt het gevoel. "Wat ben ik vergeten??" Iedereen heeft het gevoel vast wel eens bij het inpakken voor een reis. Zo ook ik. helaas is het gevoel bij mij zeer vaak gegrond en vergeet ik regelmatig wat in te pakken. Nu is dat natuurlijk niet altijd erg, maar ik weet nog goed hoe ik ooit in de trein naar Pinkpop zat en Jolmer een grapje maakte over het vergeten van zijn toegangs kaartje .... juist, mijn gezicht trok wit weg. Zo doende toch even de aller belangrijkste dingen nalopen, zoals mijn pasport met visum, mijn vliegticket (ha, hij is elektronisch dus ik hoef hem niet mee te nemen, yay) en portemonnaie. Ik zou natuurlijk voor de verandering niets vergeten kunnen zijn deze keer, maar om eerlijk te zijn ... daar geloof ik niet in. Hoe groter de reis, hoe makkelijker je dingen vergeet. Typisch zou het zijn als ik bijvoorbeeld mijn laptop wel in pak en de Kabels niet -_-. Aangezien ik deze post type op de desbetreffende laptop, moet ik die nog in pakken, dus nog steeds kans daarop. Zelfs als ik alle spullen mee heb ben ik nog niet veilig, hoe vaak heb ik wel niet dingen laten liggen in de trein? Juist te vaak. Nouja, nog even een paar uur nadenken over wat ik nog vergeten ben, en dan maar niet meer aan denken, afgezien van kleren kan ik het meeste in Japan wel bij kopen (niet dat ze geen kleren in Japan verkopen, maar ja je weet hoe klein ze zijn ><).
Ik heb in Japan een shuttle limo gereserveerd, voor een zacht prijsje wordt je bij de deur afgezet, direct van uit het vliegtuig. Dit scheelt toch aan zienlijk met het sjouwen van mijn spullen, en is niet eens echt duurder dan met de trein(en) gaan. Handig leek mij. Als alles mee zit met mijn kamer verkrijgen en ik ben niet al te brak kan ik nog even de buurt daar verkennen. Er zouden dichtbij wat winkeltjes zitten, en vast ook wel wat eetgelegenheden. Lijkt me dus een puik plan om de buurt te bekijken voor ik in mijn (ik hoop echt dat hij op zijn minst 2 meter is ><) westerse bed (ik had nog gevraagd om een Japanse stijl kamer, maar helaas) neer plof. Reden waarom ik een Japanse stijl kamer wil btw, is vooral dat ik dan op de grond slaap en het weinig uit maakt dat je bed een eind te kort is. De vloer is zacht, en een extra futon in makkelijk geregeld (probeer een westers bed maar eens te verlengen ><). Natuurlijk is een Japanse stijl kamer ook eens een leuke ervaring, ik bedoel een westerse stijl kamer zit ik de rest van mijn leven ook wel in. Gelukkig heb ik na mijn stage nog een korte tijd in Tokyo waarbij ik (als ik geluk heb/optijd ben) wel een Japanse stijl kamer krijg.
In elk geval zal ik blij zijn als ik op mijn kamer aan kom. Hoewel bescheiden lijkt het me prima om een tijdje in te wonen, eigen badkamer en keuken (hetzij klein) is praktisch en veel ben ik toch niet op mijn kamer. Jammer is het dat er niet standaard een TV staat, wel is er een aansluiting, dus ik kan ergens een 2e hands tv setje zoeken, want de Japanse TV is zeker de moeite waard om af en toe eens naar te kijken als je thuis zit krijg ik te horen (en zo ver ik gezien heb, vind ik dat zelf ook ^^).
Internet heb ik helaas niet op mijn kamer, wel een telefoon; dus ik kan adsl aanvragen, maar dat is ook te veel gedoe. Internet moet ik dus of van een internet café halen of vanaf de Universiteit, dat laatste weet ik nog niet zeker, maar lijkt me erg sterk als dat niet kan :P. In elk geval is er aan internet cafés geen gebrek, dus ik zal toch met enige regelmaat deze blog kunnen updaten. Natuurlijk moet er dan ook wel wat nuttigs te vertellen zijn, in mijn fantasie gebeuren ongetwijfeld de leukste dingen zometeen :P even afwachten of er snel dingen zijn die het waard zijn om te vertellen (ach wat the heck het is JAPAN mensen >< zelfs het meest saaie nutteloze ding wat me zou kunnen overkomen daar kan ik vast wel enthousiast genoeg over zijn om er wat woorden aan te wijden ^^;;). Gezien de planning dat ik de dag van aankomst nog niet de stad in ga, en ik niet weet of er publiek internet in de buurt is, zal er pas eind van de week op zijn vroegst een update zijn (ik kom pas donderdag ergens in de middag (Japanse tijd) op de flat in Kyoto aan). Ik zal meteen wat foto's er bij zetten, wan tik ben van plan veel foto's te maken. Veel? ja heel veel, meer dan een bus vol met Japanners voor de ijfeltoren ooit zouden kunnen maken! Ik heb een 2GB SD kaart mee (plus mobiel met 512 MB) dus ik zal niet snel vol zitten.
Ik krijg net te horen via mail, dat ik vrijdag (dag na aankomst) al een afspraak heb met mijn professor, dus weinig tijd om te wennen, maar dan weet ik misschien al wat sneller wat ik mag gaan doen daar (echt ik heb geen idee ^^;;).
Naja, ik sluit hier mee maar af en ga nog even me bagage nalopen. Iets vergeten? Ja zeker, vast wel. Maakt het uit als ik eenmaal in Japan zit? Nope, ik bedoel ... ik ben dan in Japan \o/ Who cares! ^________^
Wel, groetjes aan iedereen thuis, nog bedankt iedereen voor alles ^^ en jullie horen nog van me.
Ja mata
ps. Voor wie zich af vraagt waar mijn Wii heen is, hij is in het beheer van Peter. Uiteraard heb ik mijn Zelda save game gebackupped en mee naar japan! Helaas heb ik Zelda niet kunnen uitspelen in de tijd die ik hier nog had ;_; over 4 maanden maar eens doen ><;;
Europa ben ik echter nog niet zo snel uit. Bijna had ik een vlucht geboekt met maar 3 uur overstap tijd in Milaan, helaas, het is nu meer dan 2 keer zo lang geworden. Als er niet nog meer vertraging is vertrek ik om half 4 pas uit Milaan; ik hoop dus dat ik wat kan doen op het vliegveld daar, ik neem me DS wel mee (als het niet in het vliegtuig mag, dan wel op het vliegveld) :].
Goed, vandaag dus de laatste dag op mijn flat, beetje klaar met inpakken en dan komt het gevoel. "Wat ben ik vergeten??" Iedereen heeft het gevoel vast wel eens bij het inpakken voor een reis. Zo ook ik. helaas is het gevoel bij mij zeer vaak gegrond en vergeet ik regelmatig wat in te pakken. Nu is dat natuurlijk niet altijd erg, maar ik weet nog goed hoe ik ooit in de trein naar Pinkpop zat en Jolmer een grapje maakte over het vergeten van zijn toegangs kaartje .... juist, mijn gezicht trok wit weg. Zo doende toch even de aller belangrijkste dingen nalopen, zoals mijn pasport met visum, mijn vliegticket (ha, hij is elektronisch dus ik hoef hem niet mee te nemen, yay) en portemonnaie. Ik zou natuurlijk voor de verandering niets vergeten kunnen zijn deze keer, maar om eerlijk te zijn ... daar geloof ik niet in. Hoe groter de reis, hoe makkelijker je dingen vergeet. Typisch zou het zijn als ik bijvoorbeeld mijn laptop wel in pak en de Kabels niet -_-. Aangezien ik deze post type op de desbetreffende laptop, moet ik die nog in pakken, dus nog steeds kans daarop. Zelfs als ik alle spullen mee heb ben ik nog niet veilig, hoe vaak heb ik wel niet dingen laten liggen in de trein? Juist te vaak. Nouja, nog even een paar uur nadenken over wat ik nog vergeten ben, en dan maar niet meer aan denken, afgezien van kleren kan ik het meeste in Japan wel bij kopen (niet dat ze geen kleren in Japan verkopen, maar ja je weet hoe klein ze zijn ><).
Ik heb in Japan een shuttle limo gereserveerd, voor een zacht prijsje wordt je bij de deur afgezet, direct van uit het vliegtuig. Dit scheelt toch aan zienlijk met het sjouwen van mijn spullen, en is niet eens echt duurder dan met de trein(en) gaan. Handig leek mij. Als alles mee zit met mijn kamer verkrijgen en ik ben niet al te brak kan ik nog even de buurt daar verkennen. Er zouden dichtbij wat winkeltjes zitten, en vast ook wel wat eetgelegenheden. Lijkt me dus een puik plan om de buurt te bekijken voor ik in mijn (ik hoop echt dat hij op zijn minst 2 meter is ><) westerse bed (ik had nog gevraagd om een Japanse stijl kamer, maar helaas) neer plof. Reden waarom ik een Japanse stijl kamer wil btw, is vooral dat ik dan op de grond slaap en het weinig uit maakt dat je bed een eind te kort is. De vloer is zacht, en een extra futon in makkelijk geregeld (probeer een westers bed maar eens te verlengen ><). Natuurlijk is een Japanse stijl kamer ook eens een leuke ervaring, ik bedoel een westerse stijl kamer zit ik de rest van mijn leven ook wel in. Gelukkig heb ik na mijn stage nog een korte tijd in Tokyo waarbij ik (als ik geluk heb/optijd ben) wel een Japanse stijl kamer krijg.
In elk geval zal ik blij zijn als ik op mijn kamer aan kom. Hoewel bescheiden lijkt het me prima om een tijdje in te wonen, eigen badkamer en keuken (hetzij klein) is praktisch en veel ben ik toch niet op mijn kamer. Jammer is het dat er niet standaard een TV staat, wel is er een aansluiting, dus ik kan ergens een 2e hands tv setje zoeken, want de Japanse TV is zeker de moeite waard om af en toe eens naar te kijken als je thuis zit krijg ik te horen (en zo ver ik gezien heb, vind ik dat zelf ook ^^).
Internet heb ik helaas niet op mijn kamer, wel een telefoon; dus ik kan adsl aanvragen, maar dat is ook te veel gedoe. Internet moet ik dus of van een internet café halen of vanaf de Universiteit, dat laatste weet ik nog niet zeker, maar lijkt me erg sterk als dat niet kan :P. In elk geval is er aan internet cafés geen gebrek, dus ik zal toch met enige regelmaat deze blog kunnen updaten. Natuurlijk moet er dan ook wel wat nuttigs te vertellen zijn, in mijn fantasie gebeuren ongetwijfeld de leukste dingen zometeen :P even afwachten of er snel dingen zijn die het waard zijn om te vertellen (ach wat the heck het is JAPAN mensen >< zelfs het meest saaie nutteloze ding wat me zou kunnen overkomen daar kan ik vast wel enthousiast genoeg over zijn om er wat woorden aan te wijden ^^;;). Gezien de planning dat ik de dag van aankomst nog niet de stad in ga, en ik niet weet of er publiek internet in de buurt is, zal er pas eind van de week op zijn vroegst een update zijn (ik kom pas donderdag ergens in de middag (Japanse tijd) op de flat in Kyoto aan). Ik zal meteen wat foto's er bij zetten, wan tik ben van plan veel foto's te maken. Veel? ja heel veel, meer dan een bus vol met Japanners voor de ijfeltoren ooit zouden kunnen maken! Ik heb een 2GB SD kaart mee (plus mobiel met 512 MB) dus ik zal niet snel vol zitten.
Ik krijg net te horen via mail, dat ik vrijdag (dag na aankomst) al een afspraak heb met mijn professor, dus weinig tijd om te wennen, maar dan weet ik misschien al wat sneller wat ik mag gaan doen daar (echt ik heb geen idee ^^;;).
Naja, ik sluit hier mee maar af en ga nog even me bagage nalopen. Iets vergeten? Ja zeker, vast wel. Maakt het uit als ik eenmaal in Japan zit? Nope, ik bedoel ... ik ben dan in Japan \o/ Who cares! ^________^
Wel, groetjes aan iedereen thuis, nog bedankt iedereen voor alles ^^ en jullie horen nog van me.
Ja mata
ps. Voor wie zich af vraagt waar mijn Wii heen is, hij is in het beheer van Peter. Uiteraard heb ik mijn Zelda save game gebackupped en mee naar japan! Helaas heb ik Zelda niet kunnen uitspelen in de tijd die ik hier nog had ;_; over 4 maanden maar eens doen ><;;
Abonneren op:
Posts (Atom)