Festival dag 1

Vandaag mijn eerste japanse festival. Natuurlijk heb ik er genoeg gezien in anime en films, maar het is toch leuker om er eens een keer eentje mee te maken. Vandaag zou ik wat later op de dag met mijn collega's gaan om de 'oni' te zien. Morgen overdag kan ik dan in mijn eentje nog eens rustig heen gaan.

Ik werd vandaag voor de verandering eens niet echt wakker midden in de nacht, althans niet echt lang :] Ik kon lekker uitslapen, ik denk dat het kwam door de kou, want ik voelde weinig voor om onder mijn deken vandaan te komen. Het werd echter zo koud dat ik de deken veruilde voor een hete douch. Ik hoorde dat het vanochtend zelfs even licht gesneeuwd had, voor Kyoto een teken dat het erg koud is, en dat is het dan ook! Brrrr. Gelukkig ben ik als Nederlander wel wat kou gewend, alleen moet je niet vergeten dat ik geen winterjas heb hier, en nog steeds niet weet hoe de verwarming werkt, oops . Iedereen hier schrikt als ze horen dat ik geen verwarming gebruik nog op mijn kamer. In japan is de verwarming een must, meestal is het binnen erg heet, zo heet dat ik soms liever buiten ben ^^;; Jappaners stoken er lustig op los! Je begint je af te vragen waarom ze juist in Japan een conferentie over het klimaat houden, ze doen hier echt niets voor het milieu en het klimaat krijg ik het idee ^^;; Maar goed, lekker uitslapen dus, beetje piano spelen, beetje go spelen tegen me zelf (guess who won? :P). Uiteindelijk even voor vieren richting de universiteit gegaan. Kimura-san heeft mijn mail niet gehad en daarmee confirmeer ik dat inderdaad een hele serie mails die ik gestuur heb op een avond niet zijn aagekomen. Klote internet -_-. Maar goed, ik vraag haar nog even voor een pas van de universiteit zodat ik een goed kope rail ticket kan kopen. Komt goed uit, want ze wil dat ik wat formulieren invul voor een werk permit. Yay! Misschien krijg ik toch een beetje uitbetaald, althans, studenten mogen maar 20 uur werken, dus meer dan dat zal ik niet krijgen, maar alle beetje helpen. Temeer ook omdat ik te horen krijg dat ik de factuur krijg toegestuurt voor mijn college geld aan Kyoudai, iets van 800 euro, niet misselijk als je al je geld in je stage steekt. Dat bedrag ga ik missen :( Zoveel goodies had ik er voor kunnen kopen :P Nouja, ik hoop echt dat ik een kleine vergoeding als nog kan krijgen voor mijn werk, dan verdien ik dat geld misschien weer terug na 3 maanden ^^. Ik vul de formulieren zoveel mogelijk in en hoop dat het snel geregeld wordt, temeer ook omdat ik graag mijn trein kaart wil. Mijn huidige treinkaart van 5000 yen is vandaag op gegaan, precies een week gebruikt! En dan kun je na gaan dat ik voor dat geld ook een maand had kunnen reizen :( Goed, even wachten nog dus, en maar een nieuwe railkaart van 5000 yen halen, dure hobby dat reizen met de trein, maar ja je moet toch wat :] Fietsen naar de universiteit wil ik nog eens proberen als de fiets volledig opgelapt is, en vooral als het iets warmer is, want het is meer dan een uur fietsen!

Even na vijfen verzamelen een paar mensen zich onder leiding van Kimurasan en gaan we richting het fesitval wat in de shrine naast de campus wordt gehouden, lekker dicht bij dus :] Het festival wordt op veel plaatsen gevierd, maar de yoshida shrine is het meest bekend voor dit festival. Dat is te merken ook, het is gruwelijk druk. Ik krijg als snel het gevoel dat ik op pinkpop ofzo ben en in de rij sta voor de ingang. Druk dus. Matthieu verteld me dat het bij een zomer festival pas erg is omdat het dan ook nog eens gruwelijk heet is en je letterlijk aan elkaar plakt. De weg naar de shrine is afgezet en is helemaal vol met kraampjes. De kraampjes zijn vooral etens kraampjes met allerlei specicaliteiten, snacks, maaltijden en snoep. Verder zijn er verschillende kraampjes voor kinderen, waaronder de beroemde goudvis schep kraampjes! Iets wat ik morgen denk ik eens ga proberen ;P We lopen naar boven naar de shrine toe. Hier kan je overal bonen kopen. Even uitleggen waarom. De naam van het festival betekend zoiets als: Demonen ga weg, goed geluk kom binnen. Zoiets :] Om dit te symboliseren zijn er altijd een paar mannen verkleed als 'oni'. Een oni is een soort demoon dus. Ze zijn de genen die ziektes enzo veroorzaken. Om ze weg te jagen hebben de japanners iets heel slims, namelijk ... bonen :] Je kan dus bonen kopen overal om te gooien naar de demonen, en dan schreeuw je hard "ga weg oni!". Nouja, weinig mensen doen dat echt nog vandaag de dag, maar het kopen van de bonen wordt veel gedaan, te meer ook omdat elk zakje bonen meteen een lot is uit een loterij :]

Op het open gedeelte van de shrine verzamelen de mensen zich om de oni's te zien en het wordt zo druk dat vrijwel niemand iets ziet -_-. Ik natuurlijk wel :] Ik kijk toch een behoorlijk eind boven iedereen uit. Een oudere vrouw, ongeveer de helft van mijn lengte, vraagt mijn lengte (in het engels!!), ze heeft een dochter op de universiteit zitten. Een collega wil graag ook wat zien en ik stel voor gein voor dat hij op mijn rug klimt. Hij is verbazenwekkend licht, dus het gaat met gemak. Hij is erg onder de indruk hoe hoog hij is en hij kijkt met gemak boven iedereen uit, dat mag ook wel, want hij kijk nu nog hoger dan ik zelf kijk :] Wel grappig ^^ Ik probeer wat foto's t emaken, helaas het is vrijdonker, de foto's mislukken allemaal, door de lange sluitertijd in het donker, beweeg is ook nog eens als een gek, het is immers nop steeds ijskoud! Jammer, misschien morgen betere foto's maken met dag licht :] De show begint, de priesters vragen eerst de natuur van alles en nog wat in een chant. Na een tijdje komen de oni. Ze grommen er lustig op los en proberen de kinderen en misschien de volwassen ook wel te laten schrikken. Leuk om de kostuums te zien, en vooral lachwekkend hoe ze grommend en schreeuwen langs het publiek lopen. Uitindelijk worden de oni verjaagd door boogschutters die wat pijl achter ze na schieten. We kunnen nu weer bewegen eindelijk :] Er is hier een podium waar, als je wat geld aan de shrine geeft, een miko (priesteres) een traditonele dans doet. Alles is btw echt mooi traditioneel uitgevoerd, de kraampjes, de kleding. Natuurlijk zijn er wel gewonen lampen aanwezig voor verlichting, anders zou ik me ook iets minder veilig voelen met al dat brandbaar materiaal :P Er is ook veel politie aanwezig. Kimura legt uit dat er een pad is naar een 2e shrine waar ook vanalles is, het is echter extreem druk nu, dus we gaan er niet langs, kan ik morgen mooi doen :] we dalen weer naar beneden af en lopen langs de kraampjes. Ik probeer een bacon cheese opgerolde pannekoek op een stok met mayo, ketchup en oestersaus. Het smaakt allemaal niet zo als je zou denken als je dit leest, dat kan ik je verzekeren ;) Maar het is erg lekker :] Ik koop later ook wat tayaki, een soort zachte deegkoek in de vorm van een vis gevuld met zoete bonenpastei. Erg lekker ^^. Uiteindelijk gaan we weer terug, kimura moet terug naar kantoor en ik ga met een aantal collega's wat eten zoeken dichtbij. Morgen kan ik in alle rust wat meer genieten van het festival, en ook bij daglicht, dus kan ik misschien foto's maken die WEL zichtbaar zijn :P

Mijn eten bij het restaurant krijg niet geheel op, ik had een best zwaar gerecht, en had natuurlijk net al wat gegeten bij de kraampjes. Voor het eerst in Japan is er iemand verbaast dat ik geen moeite heb met stokjes eten :] Mijn lengte blijft iedereen overigens wel verbaast over, ik heb vandaag al regelmatig moeten zeggen dat ik "ni meeta" was :] terug op het lab nemen we afscheid en ik loop met Sumisan mee. Hij verteld dat hij al een 2 keer in Nederland is geweest, 1 keer in den haag en delf, en 1 keer een overstap in schiphol met genoeg tijd om amsterdam in te gaan. Hij was bij het van Gogh museum geweest, in Japan is van Gogh een erg bekender schilder binnen het impressionisme. Sumisan houd van musea en wil graag nog meer bezoeken in Nederland, ook moderne kunst bevalt hem. We praten onderweg nog even wat over zijn ervaring in Nederland en sommige verschillende met Japan. Hij weet vrij veel van Nederland opzich. Japan is in dat opzicht zo anders dan bijvoorbeeld Amerika, die weten alleen te vertellen dat hje wiet kan roken in Nederland over het algemeen, zonder geinen :] De meeste Japanners die ik tegenkom weten een klein beetje van Nederland en verschillende zijn er zelfs even geweest, grappig :] Sumisan was ook in Belgie geweest en vroeg zich af hoe het zaat met de verschillen tussen belgie en nederland omdat hij de huizen bijvoorbeeld erg vond verschillen.

Bij de Sanjo stop neem ik afscheid van sumisan, hij gaat wel langs mijn station, maar ik wil nog even wat drinken in het centrum voor ik naar huis ga. Na aan paar glazen hou ik het zelf ook voor gezien, morgen even wat meer genieten maar, dus ik moet het vandaag niet te duur maken. Bovendien was het druk in de bar, en had ik weinig te praten met de bar mensen. Meeste gezelschappen hier zijn grotere groepen. De vrouw verteld me bij het weg gaan nog even dat morgen Chiko (het meisje wat Murata heette, ik gok dat Chiko haar voornaam is dan, aangezien murata een typische achternaam is, en chiko een tpyische voornaam :]) er is. Misschien dat ik morgen even terug kom :] Onder weg gaat mijn railkaart op, dus morgen wordt inderdaad duur :( Nouja in elk geval morgen nog even volop genieten van het festival, en kijken of ik goudvissen kan vangen, zolang ik ze maar niet mee hoef te nemen! Ik wikl het puur doen om te kijken of het me lukt :] de Wii was ik erg slecht in dit spelletje (zit in Monkey Ball Banana Blitz). Morgen dus een leuke dag voor de boeg (denk ik). Matthieu zou me misschien morgen nog even bellen om samen langs wat arcade hallen te gaan. Hij heeft mijn telefoon nummer nu, dus we kunnen nu makkelijk eens wat samen doen :] Ik ga nu maar slapen dan, dromen van een leuke dag morgen, of niet :P Mijn dromen hier zijn net zo bizar als thuis, dus veel hout timmeren ze niet aan de boom (c). Maar iedereen zou in elk geval eens een Japans festival moeten mee maken, erg gezellig, erg sfeervol!

Ja ne,

- Lennart

ps. Voor wie het nog niet door had, het festival is dus een shintoistisch festival, wat je kan merken aan dat het in een shrine gehouden word, en er priesters zijn :]

pss. Mocht iemand het nog niet door hebben, ik gok dat iedereen het wel weet, 'san' achter de naam hoort niet bij de naam, maar zit er achter als een soort respect iets, zoals wij meneer of mevrouw voor een naam zeggen. Het is gebruikelijk om nooit iemand zomaar bij zijn naam te noemen als je niet vrij close met die persoon bent. In mijn verhaal laat ik daarom uit gebruikelijkheid san er achter staan, want het is een goede gewoonte dit aan te leren, het vergeten kan namelijk beledigend werken, hoewel ik niet denk dat ik mijn collega's echt kan beledigen, maar goed, het is raar als ik het niet gebruik in elk geval :]

Neko ga daijoubu desu ka?

Vandaag heb ik iets terug kunnen doen voor de Japanners :] Althans voor eentje dan ^^ Door gebruik te maken van mijn lengte, en mijn boomklim skils :] Het begon allemaal om half 5 toen ik wakker werd ... XD nee toch niet :] Ik sliep heerlijk door tot half tien! Bij het ontbijt merkte ik dat ik frosties banaan had gekocht, 2 x ... wtf. Ik besloot even snel naar de supermarkt en de bank te gaan voor ik naar Funamotosan zou gaan. Ik moest bij de bank even wachten, maar dan heb ik meteen een rekening geopend yay \o/ en ik heb 1000 yen gestort \o/. Helaas moet ik nog wel een week wachten op mijn betaal kaart :( Ach het is wel goed. Toen ik de bank uitkwam, moest ik me haasten, anders zou ik te laat komen. Echter, toen ik buiten kwam zag ik een vrouw een beetje paniekerig omhoog kijken.

Even kijken of alles in orde was. Boven haar zat zo'n 4 meter hoog in de boom, een schattig katje. De kat miauwde er lustig op los en scheen niet uit de boom te kunnen. Shit, dacht ik, dit is wel een heel erg klassieke situatie XD Ik moest er bijna om lachen. Maar de vrouw wilde erg graag dat de kat naar beneden kwam, dus ik ging maar helpen. Hij wilde niet in mijn armen springen, ik geef hem geen ongelijk :P Met een lange stok konden we ook weinig beginnen. Helaas was de boom vrij recht en had hij geen takken echt, shit. De vrouw haalde haar fiets te voorschijn en zetten hem op een verhoging tegen de boom. Ik ging op de fiets staan en probeerde in de boom te klimmen, voorzichtig, want ik wil niet weer mijn arm breken XD Met een beetje proberen vind ik wat houvast en klim ik verder om hoog, na een paar klimmen, kan ik met mijn hand bij de kat, voorzichtig naderen, en dan snel in het nekvel grijpen en op tillen voor hij zich schrap zet aan de boom. Het lukt \o/ Hij spartelt lichtelijk tegen, maar ik kan hem vast blijven houden, echter ik zit nog in de boom XD Ik zet de kat op mijn schouder en hij grijpt zich vast, mooi, want nu zijn mijn handen vrij en kan ik naar beneden klimmen \o/ Yay de kat is gered! de vrouw bedankt me en ik ga er snel vandoor, een aantal omstanders vond het maar gevaarlijk, maar in elk geval zijn ze blij dat de kat terecht is, een erg schattige kat btw :]

Snel langs huis, ik neem een pak stroopwafels mee voor Funamoto die ik voor haar had klaar gelegd. Ik loop naar het station, en loop verder, het is even zoeken met al die kleine straatjes, maar ik vind het station waar we hadden afgesproken. Nu kan ik mijn telefoon goed gebruiken, en bel haar op :] We lopen langs wat sake brouwerijen en gaan uiteindelijk een klassiek Japans restaurant binnen voor lunch. Woah dit ziet er echt tof uit, erg klassiek japans! de tafels zijn laag bij de grond, maar er is een kuil onder de tafel om je benen in kwijt te doen. Ik bestel een mooi uitziend gerecht, het is echt een plaatje (ik heb er een foto van gemaakt :] ) het zijn allemaal typisch Japanse dingen. We nemen ook wat tofu er bij, niets zo als de tofu die je in Nederland krijgt en erg lekker en ultiem zacht. Het eten smaakt erg goed en geeft me echt het gevoel dat ik wat meer traditioneler aan het eten ben. Ondertussen praten we over van alles en nog wat, vooral over Japan en Nederland of over ons zelf. Funamoto betaald, het is bijna onmogelijk te proberen te betalen als een Japanner je uitnodigt ergens heen.

We lopen naar haar huis, en ik bekijk de fiets, ziet er ok uit, alleen de band moet worden op gepomt. Met haar auto rijden we door het centrum naar een tempel toe. Een lang pad leidt door een prachtig stuk bos achtige arc, naar de tempel toe die vrij groot van omvang is, prachtig. Ik werk wat geld in de hoofd gebeds doos en bid (twee keer in je handen klappen en je handen dan houden in bid vorm met je ogen dicht :] ). Bij je chinees sterrenbeeld kan je nog een keer bidden, meer specifiek. Je kan hier ook je wensen opschrijven op een plaat en ophangen zodat de monikken voor je gaan bidden. Funamoto leest er een paar voor, mensen wensen voor liefde, schoolexamens en gouden medailles bij de olympische spelen :] Je kan ergens je voorspelling kopen, je moet dan schudden met een ronde box met grote houten naalden er in. Vervolgens houd je hem op de kop totdat er eentje uit komt en lees je het nummer. bij de kassa krijg je nu je fortune op een papiertje :] Funamoto vertaald voor me, het zijn een soort sterrenbeeld achtige wijze adviezen met wat toekomst voorspellingen.

We wandelen verder nog een stukje bij de rivier, en gaan weer terug naar de auto. We rijden nu naar een meertje naast de beroemde Kyoto Conference Halls, die gene van het Kyoto protocol :] We lopen om het meertje heen en praten wat over huisdieren en familie. We rijden terug naar haar huis en ik zie hem nu van binnen, ze woont in een redelijk traditioneel huis, erg leuk om te zien. We besluiten naar een ramen (chinese style noodles) shop te gaan en ik bestel een ramen bord met varkensvlees. We nemen er samen nog wat rijst en dumplings bij. Lekker allemaal, de ramen smaakt goed ^^. Ik doe me best te proberen te betalen, maar ze wil er niets van weten. Ze verteld dat ze vaak naar het buitenland is geweest, australie, zwitserland, italie, duitsland en zelfs nederland, al was het alleen maar met de tax free tour uit duitsland hahaha, ik legde uit dat ik dat verschijnsel ken ik Delfzijl ^^. Ze kent veel mensen in het buiteland en altijd was ze erg geholpen en opgevangen daar, ze vind het dan ook erg leuk dat ze zelf ook iemand kan helpen nu zoals zij zelf geholpen is. Ik kan het begrijpen, maar nodig haar meteen uit om in Osaka een keer pannenkoeken te gaan eten in een Nederlands pannekoek restaurant wat ik gehoord heb dat er is, en dan is het mijn beurt om te trakteren natuurlijk. Dat lijkt haar wel een leuk idee. al met al is het alweer tien uur, we hebben het grootste gedeelte van de dag gepraat over elkaars cultuur en wat over ons zelf, het was erg gezellig. Ik krijg van haar nog een thee mok mee, die heeft ze genoeg zegt ze. Ik zet de fiets inelkaar en probeer de band op te pompen, hmm het lukt niet echt, ach hij is hard genoeg, daar kijk ik later wel naar :] gelukkig weet de gemiddelde Nederlander een klein beetje van fietsen af. Ik elkg geval meer dan de gemiddelde Japanner die zijn fiets voor elk wissewasje naar de fietsenmaker brengt. De meeste fietsen in japan piepen als de neten als ze remmen, maar ze weten niet hoe ze het moeten afstellen en het kan ze ook weinig schelen leer ik XD.

Ik krijg nog handschoenen van haar mee, want het is hier wel erg koud weer momenteel, noord Kyoto zou misschien zelfs sneeuw krijgen vandaag. Kyoto krijg nooit echt sneeuw wat blijft liggen, en het vriest ook nooit genoeg om te schaatsen leer ik. Maar vooral in het noorden kan het soms wel wat sneeuwen en is het vooral erg koud. Ik krijg wat directies mee want ik weet niet waar ik ben. Zolang ik de richting weet waar ik heen moet kan ik niet echt verdwalen, mijn richtings gevoel laat me niet al te vaak in de steek gelukkig :] Ik neem afscheid, ze wil nog een keer voor mijn koken (wat een hobby van haar is) dus we moeten binnenkort nog een keer afspreken, we hebben in elk geval elkaars mail adres. Ik fiets naar huis, wat erg snel gaat \o/ Lang niet gefiets heb ik het gevoel, het voelt geweldig. Ik merk bijna niets van de kou als ik over het trotoir zoef. Hihi, gelukkig is het niet druk :]

Al met al een leuke dag, ik heb een bank account, ik red een kat uit de boom (hoe kom je er op -_-) en ik ben een beetje rond geleid door Kyoto en heb goed kunnen praten met Funamotosan. Ohw, ze proeerde nog te luisteren wat mijn saldo op mijn mobiel was, maar het blijkt dat de keuze optie niet wertk XD vandaar dat ik het niet begreep :] toch maar eens langs de winkel weer. Zo lekker slapen, het is 12 uur geweest, de laatste tijd voor mij een tijd om te gaan slapen (wie had dat ooit gedacht). Morgenavond alvast wat festival \o/ ik hoop dat het leuk is. In elk geval ga ik met mijn collega's heen, dus kan ik wat meer met ze optrekken, dat is altijd leuk ^^ en het is mijn eerste Japanse festival ooit, dus het zal vast geweldig worden. Ik hoop dat ik niet vergeet foto's te maken, iets wat ik nog alvaak vergeet ^^.

Mata ashita minnasan,

-Lennart

Meeru ga dekinai :(

De topic van deze dag, is dat ik niet kan mailen. Niet met de pc, maar met mijn mobiele phoon! Eindelijk dan toch eentje aangeschaft? Daar kom ik zo op ^^. Vandaag werd ik wakker om ... iemand? ... juist, 5 uur -_- En daarna weer om half 8 -_-. Ik bleef even liggen tot mijn nieuwe wekker af ging om te kijken of dat goed ging :] gelukkig, hij werkte \o/ Na het ontbijt naar beneden om de getekende papieren af te geven. Ze zoeken even voor mij uit hoe duur een speciale rail pas is voor de keihan lijn. WAT!? minder dan 5000 yen voor een maand, en minder dan 1200 yen voor 3 maanden? Damn dat is vet goed koop vergeleken met wat ik nu gebruik, namelijk bijna 1000 yen per dag! Ik moet zo'n kaart hebben. Ik moet echter eerst kunnen aantonen dat ik een student of medewerker ben op de universiteit, dus dat ga ik maar eens regelen. Als ik dat eenmaal heb is reizen een stuk goedkoper!

Ik belsuit langs de bank te gaan. Ehm ik zie alleen het pin gedeelte, waar is de bank zelf >< Een oude vrouw spreekt mij in engels aan en vraagt wat ik zoekt. Haaar engels is best goed, respect! Ze brengt me waar ik wezen moet en laat zien dat ik een nummertje moet trekken. Arigatou gozaimasu! Ik vul de formulieren wat verder in bij de counter en moet een pincode kiezen voor mijn kaart, EN een nummer voor mijn handtekening ... wtf? Ja dat dacht ik ook, het duurde dan ook tien minuten voor ik begreep wat ze bedoelde. Je moet een pincode voo je handtekening geven, zodat als je geld opneemt via je handtekening dat je dat nummer ook geeft :] Aha! Helaas pindakaas heeft ze ook mijn alien registration card nodig. tijd om eer eentje op te halen dunkt me. Eerst even eten kopen ^^. De frosties zijn in de aanbieding, dat komt mooi uit want ze waren op :] Appelsap in Japan is ultiem lekker, dus ik neem ook een fels daarvan mee maar :D Ik vind een zak met dunner sneetje brood, ook maar eens proberen ^^.

Op weg naar Fushimi Ward Office dus, waar ik me kan registreren :] Fushimi is een prachtige buurt, met een mooie overdekte winkelstraat, prachtig. Ik vind de office zonder problemen en gelukkig spreekt de enige engels talig in de office me aan ^^. Hij vind zelf dat zijn engels slecht is, maar vergeleken met wat ik zoal hoor in japan kan het er echt wel mee door. Helaas moet ik 2 foto's geven en heb ik er maar eentje, dus een fotograaf zoeken. De man neemt nu pauze, dus ik kan over een uur pas terug komen. Ik vind een fotograaf en hij begrijpt onmiddelijk dat ik een pas foto nodig heb :] Hij pak een foto toestel uit de vitrinekast en maakt een foto van me (uit de hand) maf ^^. Ik besluit op zoek te gaan naar een bank omdat ik mijn geld vergeten ben :( Kyoto Bank lijkt me een goede plaats, ik vraag of het mogelijk is om geld op te nemen met mijn kaart, na tien minuten rond rennen komt de vrouw terug met een andere vrouw, die wat engels kan. Nee het kan niet DOH, ze accepteren ook mijn creditkaart niet -_-. Ik vraag waar een postkantoor is, gelukkig is die dicht bij \o/ daar kan ik wel pinnen. Nog even snel naar de arcade die ik onderweg zag :D Een jongen en zijn oma kijken hoe ik op de taiko drums sla, de tijd is na eent potje alweer op en ik ga terug naar de office. Het duurt bijna een maand voor de kaart klaar is, dus ik kan een tijdelijke kaart aanvragen. Het kost ongeveer een kwartiertje, maar dan kan ik tenminste ook wat.

Als ik de tijdelijke kaart heb ga ik direct naar de mobile phone shop AU, waar ze mijn pakket hebben klaar liggen, het invullen van het formulier gaat wel makkelijk nu ik een certificaat bij me heb ^^. De vrouw legt me uit dat ik niet kan mailen met de telefoon, ik probeer te achterhalen of het mogelijk is op een manier, maar kom er niet uit, het is niet mogelijk zegt ze :( Erg jammer. Voor wie het nog niet weet, mailen is DE manier van communicatie voor de meeste jappaners, vooral in treinen, waar bellen verboden is. Mailen met je telefoon is wat wij hier doen met SMS en erg goedkoop. Maar goed, niet mailen dus :( Naja het gaat mij er om dat ik mensen kan bereiken wanneer nodig, dus ik hoef niet veel te kunnen natuurlijk, maar het was leuk geweest. Hij kan wel foto's maken, volgens mij nog beter dan mijn camera ^^;;. Ze vragen welke telefoon kaart ik wil en ik vraag wanneer ze verlopen, die van 5000 yen verloopt na 3 maanden, lijkt me dan de beste optie, ik zorg wel dat het op komt :] De man zet op mijn vraag de telefoon op engels, zodat ik hem kan navigeren. Echter opwaarderen is in het japans -_- DOH, De man stelt voor dat ik over 40 minuten terug kom en dat hij het doet voor me. Klinkt ok, dan haal ik nog net de japanse les hier op Mukaijima.

Ik ga natuurlijk weer even een arcade binnen, eet een hapje, en loop even het elektronische gedeelte van de Terramachi straat in. Heej een gameshop, even kijken. Al gauw verdwaal ik tussen de retro game spellen. SWEET. Klein shops zijn in Japan echt helemaal vol met merchendise. Oei het is altijd, ik moet opschieten. Ik krijg me telefoon mee en voel me meteen al meer Japanner! Na een paar dagen in Japan voel je je zonder mobiele telefoon echt naakt in japan. Echt waar! Met een telefoon op zak voel ik me wat meer thuis. Af en toe haal ik hem er uit en klap ik hem open, waarom? Geen idee. Wat doen japanners toch al die tijd op hun mobiele telefoons? Ik heb slechts 1 game er op, patience, dat zal het hem niet worden. Mailen kan ik niet, dus dat wordt het ook niet. Dan maar de tijd bekijken -_-. Ach je moet toch wat doen om in te burgeren ^^. Hij werkt wel fijn trouwens de mobiele telefoon. Als dit een goedkoop (relatief goedkoop, je betaald los voor de accu btw!!) model is, dan zijn de duurdere vast echt relaxt. Het scherm is groot en helder, hij maakt strakke foto's. Aha, dat kan ik doen met mijn phoon foto's maken, maar ja hoe krijg ik ze er van af -_- Mailen kan niet (nogmaals :P) en infarood heeft mijn laptop niet. bluetooth zit niet op zo'n goedkope telefoon en memory cards natuurlijk helemaal niet. Ik kan wel met een kabel connecten. Misschien als ik ooit veel foto's er op heb ofzo dat ik zo'n kabel haal ofzo.

Nouja, trots met mijn telefoon, ook al kan hij echt niets XD Snel naar huis, want de Japanse les begint! Ik haast me behoorlijk, moet even zoeken en kom net optijd binnen .... Ik ben de eerste >< Ik praat even met de vrouw die les gaat geven tot er meer mensen komen. De les begint, en gaat in een redelijk hoog tempo, er wordt hoofdzakelijk Japans gesproken door iedereen (er zin overigens maar 5 mensen met mij er bij :P) Ik heb moeite alles bij te houden, vooral het verhaaltje wat ze voorleest. Later leer ik dat dit de gevorderde klas was, en dat er na de beginners klas is. Ahaaaa! De beginners klas is al een stuk makkelijker te begrijpen. Ik merk dat ik een beetje reostig ben weer, omdat ik weinig japans echt gebruikt heb ik lange tijd, dit is wat anders dan af entoe wat spreken natuurlijk. Maar het gaat wel aardig al. Omdat er weinig mensen zijn momenteel worden de klassen samengevoegd vanaf volgende week, ze heeft nog geen idee hoe ze dat moet doen, ik wens haar maar succes :] De lessen zijn in elk geval nuttig dat ik leer wat meer in het japans te redden. er wordt vrij weinig stof behandeld op zich, maar belagrijk is dat we steeds Japans praten, hoewel dat lang niet altijd lukt XD

Terug op mijn kamer bel (op mijn huistelefoon, niet de mobiel :P)ik Funamotosan, de vrouw die mij had aangeboden de fiets te lenen ^^ Ze herkent me nog en stelt voor om morgen af te spreken, precies de reden waarom ik dit tijd stip had gekozen om te bellen, ik wilde namelijk ook morgen afspreken :] We spreken om 12 uur af op het station vlak bij haar huis. Ik moet even bellen als ik er ben. Ik hoop dat mijn telefoon werkt, ik probeerde net mijn belsaldo te checken, maar het is in het japans en ik kom er niet uit :( Op een hoop van zegen maar :] Ze vraagt of ik nog dingen nodig heb en ik mag een lijst maken. Ze is echt aardig. Ik wil op zich niet al te veel aan haar vragen want anders voel ik me echt schuldig. Morgen overdag dus op de planning om wat met haar rond te hangen.

Zometeen maar even eten. Het was een erg dure dag voor mij vandaag (10000 voor de telefoon en prepaid kaart) en een paar duizend yen voor de foreign registration card. Dus ik eet maar thuis, een zielig menu van spaghetti :P Kan ik mooi me nieuwe pan testen ^^ Na het eten maar weer slapen, ik heb weinig te doen hier, en ik ben s' avonds toch steeds moe als ik hier zit. Ik moe binnekort een keertje alles schoonmaken hier denk ik ><

Nouja, Ja ne minna!

- Lennart

Blogteksten aangevuld

Zo, net even bezig geweest een uurtje om de missende delen aan te vullen. In totaal waren er met de missendende delen van gisteren zo'n tien lappen tekst weg, sommige vrij kort, andere helaas vrij lang. De post van gisteren had de meeste fouten en had ik gisteren al geedit, de rest zo net even.

Hoewel niet alle missende delen even boeiend waren vind ik het jammer dat een paar delen weg zijn daar ik die wel erg leuk vond, de aanvulling die ik net gemaakt heb is korter en minder goed denk ik, maar het ergste is dat ik niet meer precies weet wat er stond origineel :(

Voor iedereen die denkt dat te missen heb ik onder elke post een ps. gezet met of er wat tekst is aangevuld.

Er is 1 post waar in het echt heel erg is dat er wat miste, de post heet namelijk "quest for the holy phone" Echter, het hele stuk over dat ik een mobiele telefoon zoek was weg!! Ik denk dat jullie dit al raar gevonden moeten hebben? Erg jammer, nu mist de post zijn doel :(

Een ander stuk wat ik erg jammer vind is midden in mijn bar verhaal op zaterdag, ik had nog veel meer er over in staan met een paar leuke anekdotes, die zijn nu weg helaas :( Ik heb geprobeerd te redden wat ik nog kon herinneren, maar het is vrij lastig.

Voor de rest aangevuld waar ik kon, het koste even wat tijd, maar anders zou ik erg balen wetend dat het niet klopt ik voel me nu er weer beter over. Ik ga in de toekomst beter letten op de posts die ik maak zodat dit niet weer kan gebeuren! Helaas leverd dit ook 2 bogus posten op zodat ik niet meer precies 1 post per dag heb ><;; naja, het moet maar :]

- Lennart

SHIT blog teksten missen ;__;

Ok, even een extra post om te zeggen dat de reden is dat sommige teksten nergens op lijken te slaan is omdat er hele lappen teksten met verhaal missen!! Ze zijn te herkennen aan ><><>< erg jammer, het koste me veel tijd en nu zijn er delen weg, vooral jammer dat jullie sommige leuke delen nier hebben kunnen lezen :( klote blog -_- Ik baal behoorlijk nu, wysiwyg mijn kont dit is gewoon zwaar vervelend, ik dacht dat het goed ging als ik niet naar html overschakelde, maar dat doet hij zelf blijkbaar al :( ik zal proberen de geduchte smiley niet meer te gebruiken en hopen dat het dan wat vaker goed gaat. BAH ik baal echt, veel verhaal is de lucht in gegaan en hele stukken lopen gewoon niet ;___;

Naj ik probeer het te fixen later nog, nu ben ik moe en gefrustreerd :]

bai bai

Een middagje op het lab

Vandaag werd ik, zoals elke dag, keurig om 5 uur wakker. Echt wat the hell heb ik met 5 uur wakker worden >< gelukkig heb ik me aangeleerd weer snel te gaan slapen :] en wederom werd ik precies vlak voor de wekker (half 8) weer wakker. De wekker is overigens nog steeds mijn laptop, maar misschien komt daar vandaag wel verandering in, want de wekker ruilen staat op mijn planning (zal het me lukken vandaag? onder het motto, hoe maak je van iets saais als een wekker ruilen een cliffhanger -_-). Maar goed, optijd wakker dus. De seminar was vervallen, maar ik moest wel voor 12 uur op het lab zijn voor een lab meeting, en ik wilde nog boodschappen doen.

Eerst dus even boodschappen, ik wilde wat huishoudelijke dingen komen, zoals afwasmiddel, waspoeder, schoonmaakdoekjes, thee doeken, wc papier en als het even kan nog een extra handdoek, want dan kan ik ze wat vaker verwisselen zonder te hoefen wassen :] Op naar de supermarkt! Shit. Dicht -_- Juist 10 uur pas open DOH. Even later kom ik weer terug :] Ik koop in de supermarkt eerst een bento (lunch box, in dit gevaal kant en klaar eten in een plastic bak) want die moest ik mee nemen naar de meeting. (even tussen door, ik eet nu een geldig fruitkwarkje, YUM). Ik koop ook wat vlees op een stokje om nu nog even snel te eten. In de supermarkt ligt veel eten wat achter in een keuken wordt klaar gemaakt, je kan een bento kiezen of zelf wat samen stellen. boven in de supermarkt vind ik een groote handdoek, perfect voor mij :D Helaas vergeet ik naar de prijs te kijken, 1100 yen O_O beetje duur kom ik bij de kassa achter >< Wasmiddel, hmm, hoe zie ik het verschil tussen wasverzachter en wasmiddel? Het lijtk allemaal opelkaar voor mij, lastig ^^;; bovendien moet ik ook kleuren was middel hebben! De oplossing is een pak waspoeder waar op te lezen is "ALL in" Met ALL in regenboog kleuren geschreven, bingo! Hij is iets duurder dan de rest, maar vergeleken met Nederlandse prijzen valt het best mee nog. bijelkaar is alles wel weer even duur, maarja ik heb de spullen echt hard nodig, dus het moet maar :( Dit soort kosten zullen wel omlaag gaan later hoop ik :]

Op naar het lab, reizen naar de universiteit en terug kost me bijna 1000 yen per keer O_O ik moet echt even kijken hoe ik die kosten kan drukken, want dat is erg veel. Na slechts 1 rondje om het gebouw vindt ik de goede ingang :] Kimura-san (de secretaresse) leidt me naar me werk plaats en ik stel me voor (voor sommige voor de 2e keer, maar daar doe ik niet moeilijk mee :]) De meeting begint als snel dus we gaan naar beneden. Beneden kunnen we eten en gaande weg veranderd de lunch in een meeting. Professor Nishida stel mij nog eens voor aan iedereen met een lange introductie, echt ik vraag me af wat hij allemaal zei, want ik kon maar de helft een beetje verstaan :] Ik mocht zelf ook nog even een praatje doen, en ik voelde me alsof ik een transfer student was op een highschool uit een Jdrama >< Bono-san houdt een presentatie over haar werk, over taal en gebarentaal. Ze spreekt redelijk engels en ik kan het goed volgend. De discussie er na kan ik niet goed volgen echter, die is in het japans ^^;; Na afloop gaan we terug naar boven en kan ik wat spreken met mijn collega's. Ooya-san zit achter me en heeft altijd een voetbal bij zicht. Als ik vraag of hij speelt antwoord hij dat hij vroeger op junior high speelde, nu speelt hij shougi (Japans schaak). Hij wil graag nog wel wat spelen, maar niemand op het lab wil hem hem voetballen, ik meld mij natuurlijk direct aan om eens een balletje te trappen ^^. Bono-san merkt op dat ik goku aan mijn tas heb hangen en laat een lade zien van een colega die alle Dragonball manga's er in heeft liggen. Ik zie ook de nieuwste deathnote die nog niet uit is buiten Japan. Curses! Ze vind het leuk om te horen dat ik in Nederland iets doe met Japanse cultuur en zou ook wel eens willen komen. Geheel toevallig heeft ze interesse in het studeren aan een taal instituut in Nederland, en ze stelt voor dat als ze dat gaat doen dat ze langs Abunai zal komen :]

De anderen zijn ook erg aardig maar spreek ik wat minder vandaag, behalve Matthieu, de Fransman die naast mij zit. Zijn engels is ongeveer het zelfde niveau als die van de Jappaners, maar hij verstaat vrijwel alles wat ik zeg en met hem kan ik redelijk goed communiceren ^^ We praten samen een paar uur vol en hij geeft me veel goede tips. Hij is zelf al voor zijn 2e jaar in Japan en is ook liefhebber van Anime cultuur en Arcade hallen. Sterker nog, hij heeft zelfs in Akihabara een arcade machine gekocht voor zijn kamer :] Hij verteld me dat ik naar Oosaka moet gaan voor echte anime merchendise (als ik niet zover wil reizen voor Akihabara (in Tokyo) dan dus :P) . Ook hij heeft een fiets voor me te leen. Ik gok dus dat ik geen fiets hoef te kopen, want dit is al de 2e die ik aangeboden kreeg :P. Hij legt uit dat je zon geleende fiets wel even geod van eigenaar moet laten wisselen, de politie schijnt buitenlanders op fietsen nogalg vaak aan te houden en Matthieu is zelf ook al eens aan gehouden op de fiets. Ik kan erg goed opschieten met Matthieu en de tijd vliegt voorbij, ik gok dat ik nog wel vaak met hem zal rond hangen. Matthieu volgt ook vakken aan de universiteit (nodig voor zijn beurs) en leert ook Japans, vandaag had hij een Kanji test, maar was na 10 minuten al klaar, hij wist van te voren dat hij niet geleerd had, het was net even te veel dit keer, Kanji's a bitch. In elk geval spreekt en leest hij meer Japans dan ik en is al wat meer ingeburgerd, wat gesprekken met hem over Kyoto leverd veel nuttige informatie op. Ik neem afscheid na een tijdje en ga de stad in.

Onderweg kom ik een AU telecom winkel tegen, toch maar even stiekem gaan vragen naar een prepaid telefoon. "Puripeido ga arimasu ka?" Hebben jullie prepaid? Jawel! Wat? Jawel! nee echt? ja echt!! woah, ze hebben een prepaid telefoon. de vrouw reageert aanvankelijk met dat ze maar 1 hebben en dat hij rose is ... so what, ze hebben een prepaid telefoon ^^ ik kan wel juichen. Met adapter erbij kost hij tegen de 5000 yen, en dan moet ik natuurlijk nog een prepaid kaart aanschaffen van 3000 yen. Het wordt iig niet goedkoop :( Maar het moet maar denk ik. Helaas heb ik niet genoeg geld op zak. Toch wil ze alvast de procedure doorlopen, je moet een ingewikkeld fomulier in vullen ><. Als ze vraagt of ik een certificaat heb, laat ik mijn visum zien, maar dat is niet goed. Ik snap niet wat ze bedoeld direct. Let wel, tot nu toe praaten we volledig in her Japans! Ik probeer wat engels en sla de plank mis, zijn probeert wat Japanse zinnen, maar die halen ook niets uit. Dan maar de vertaler op de mobiel van de manager. Ze laat mij de Engelse vertaling: "To propose to a woman". Hmm of ze wil wel erg graag met me trouwen ineens of dat ding heeft een fout gemaakt :] Ik leg haar uit wat er echt staat en dat het een foutje is. Oops! >< ;; Na een tijdje heb ik door wat ze bedoeld, ik moet een alien registrationkaart bij het stadshuis halen. Aha, is goed, dan kom ik morgen wel terug :] Ze noteert mijn naam en ik ga er van door.

Bij het stadshuis aangekomen wordt ik geholpen door een man die vrij goed engels spreekt. Hij geeft me een boekje mee met "easy living in Kyoto" Handig! En een kaart waar ik de goede office kan vinden om de kaart aan te vragen, want dat moet bij je in de buurt altijd. Helaas is het nu al dicht :( Morgen dan maar :] Mijn 2e missie is nu om de wekker te ruilen, echt waar? Echt waar! Ik ga naar de winkel waarvan ik het vermoeden had dat ik hem daar gekocht had, nouja ik wist het vrij zeker, zeg maar 80%. Het duurde even voor de man snapte dat de klok niet liep, een oudere vrouw vertaalde wat, knap hoor ^^. De man was erg behulpzaam en gaf mij een nieuwe klok, en zetten hem zelfs direct gelijk voor me :] De nieuwe klok werkte wel meteen goed, dus die van mij was inderdaad gewoon stuk ^^. Goede service in elk geval!

Ik ga nog even in de arcade hal hangen en speel vat music games. DDR zit er niet meer zo goed in en ik ga dood op burning heat ><;; Zaterdag ging ik nog dood met dat zelfde nummer bij IIDX ^^;; In een andere arcade hal vindt ik een Super Mario Bros arcade machine, SWEET. Het speelt vrij maf met AC knoppen en een AC stick. De levels zijn ook net iets anders dan in de NES versie, alles is net moeilijker, na een tijdje ga ik dood ergens in wereld 6.

Tijd om wat eten te zoeken. Ik besluit nog eens langs A-bar te gaan. Ik bestel een Taco rice plate, grappige combi ^^ De appelsap hier in Japan is trouwens verdomd lekker, ik wil eens kijken of ik die in de supermarkt ook kan vinden, erg lekker! Bij het afrekenen raak ik aan de praat met de man achter de kassa. Hij raad me aan om een keer terug te komen in het weekend, omdat het dan drukker is en ik dan misschien met andere gasten kan praten. Hij raad me ook aan bij goedkope studenten plaatsen te gaan eten :] Hij meld me ook nog even dat er dit weeken deen festival is bij de universiteit, ik vertel hem dat ik al met collega's van het werk ga. Ohja, dat was ik net vergeten te vertellen, vrijdag avond en zaterdag is er fesitval om demonen uit te drijven, we kunnen dan met bonen naar demonen (mannen met maskers van oni's) gooien. We gaan vrijdag met een groepje van het Lab heen, yay ik hoef niet alleen ^^. Ik ben benieuwd :] Na nog even met de man gepraat te hebben over weet ik veel wat, neem ik afscheid en ga ik naar huis.

10 uur, en ik ben alweer best moe, echt waar straks krijg ik nog een ritme >< Hoe moet dat in godsnaam als ik weer thuis ben, mijn studenten bestaan is in gevaar! Morgen tijd om wat papier werk te regelen. Ik heb mijn appartement contract laten tekenen door de universiteit vandaag, die ga ik morgen inleveren. Ook even naar de bank met een stapel papieren en een rekeneing openen. Ook even een alien registration card aan vragen en misschien dus een mobiel halen ^^ En alles moet voor 5 uur want dan is de Japanse les van hier :]

Tot morgen, en groetjes ^^

- Lennart

ps. gisteren kwam er een man bij me om geld te bedelen, toen zijn ik maar dat ik geen japans verstond, uiteraard in vloeiend japans >< DOH

pps, Ik nam vandaag even tussen door een burger bij de MacDonalds. HIj smaakt echt goed, niet opmdat het naar thuis smaakt, maar omdat de burgers gewoon echt beter zijn dan die in Nederland bij de MacDonalds, en ook goedkoper ;)

ppps NA de post ontdekte ik dat er wat mis was gegaan, hij had perongelijk html er over gegooid en door mijn smileys zijn gehele stukken text volledig verwijderd SHIT. Ik type nu in edit mode zoveel mogelijk bij, maar ik weet lang niet alles meer wat ik getypte had op die plaatsen, erg jammer, het kan zijn dat er nog steeds ergens iets mist, je merkt het wel als het verhaal geen hout slaat even. Ik hoop dat het nu wel goed gaat, net nu ik vandaag niet eerst de tekst gecontrol c-ed heb -_- DOH Kost me ook weer een kwartier om alles door te lopen. Misschien nog even snel andere teksten door kijken of het daar ook niet gebeurd is :( Iig is de gehele post iets korter dan hij origineel was :(

Conference Day

Vandaag een conferentie op Kyoto University, ik zal jullie niet al te veel gaan vervelen met details erover, maar wil zo een paar punten noemen die wel interessant waren. Wederom werdt ik vandaag om 5 uur wakker, ik begin een trend te zien hier, hoe ik het doe weet ik ook niet, de tijd is niet echt logisch. Gelukkig viel ik weer in slaap en werd keurig half 8 wakker weer. Ik bleef nog even liggen tot mijn "wekker" af ging. Ja ja, nog steeds het script met de kalender op de laptop. En ik zal maar meteen verklappen dat ik vandaag ook niet de wekker heb gewisseld ><;; Morgen! echt waar! Met de trein naar de campus en daar de kloktoren zoeken, deze zit bij de hoofdingang en is het conferentie gebouw.

Binnen kan ik de historie van de universiteit zien, ze hebben de campus na gebouwd van toen hij net af was een eeuw geleden, wel leuk om te zien. Ik schrijf mij in, krijg een naam bordje en een ontvanger met koptelefoon. De conferentie is net begonnen als ik binnen kom, snel doe ik mijn koptelefoon op en switch naar kanaal 2. Een vrouwen stem vertaald ik enigzins gebrekkig engels live wat er gezegd wordt. handig, nu kan ik alles goed volgend :] In totaal zijn er 9 sprekers, deels van Kyoto university, deels van buitenlandse universiteiten, zoals bijvoorbeeld princeton. Een van de voordrachten gaat over de 100 dollar laptop. een project wat er op gericht is onderwijs in derde wereld landen mogelijk te maken via een goedkope laptop. En 100 dollar voor een laptop is inderdaad best goedkoop. De hele presentatie vind ook plaats van de desbetreffende laptop, die er hip uit ziet. De professor, afkomstig uit de USA haalt aan dat de laptop slechts de makkelijkste stap is, wetenschap kan alleen geleerd worden door het gte begrijpen. Hij meld dat het amerikaanse onderwijs systeem slecht is en dan ze niet echt iets leren op die manier. Hij neem een leuk voorbeeld van een klas die een lerares hadden die wiskunden echt goed begreep, ze leerde de kinderen op verbazenwekkend jonge leeftijd op speelse manier wiskundige begrippen bij. 5 jaar later wist geen van de kinderen meer wat ze toen wel wisten, weg wiskundig inzicht. De professor wijdt het aan het feit dat geen van docenten die ze na die ene gehad hebben, de wiskunde echt begreep en dus ervoor zorgde dat er geen kennis meer werd overgedragen. Hij wees er op dat veel mensen in Amerika dachten dat ze goed zaten en dat ze goed onderwijs hadden, en vond dat ze er naast zaten. De laptop moet in de komende jaren zo ontwikkeld worden dat hij daadwerkelijk kinderen op een goede manier kennis kan bijbrengen en zo op plaatsen zoder onderwijs, of technologie kinderen kan onderwijzen. De laptops vormen ook nog een netwerk, zodat er kennis uitwisseling kan plaats vinden in landen waar geen internet enzo is.

De presentatie over "wordNet" kwam me bekend voor, dit had ik allemaal al eens geleerd tijdens vakken die ik ooit heb afgerond. Ook wel leuk waren de robots die 3 verschillende gesprekken tegelijk tot zich kon nemen en precies wist wie wat gezegd had en daar op kon antwoorden, netjes, want ik kon uit het demo filmpje niet alle drie de gesrepekken volgen. Ook leuk was het systeem wat een robot kon doen leren doro het nadoen van mensen, en ook kon samen werken met mensen door simpele stem opdrachten. Al met al zaten er leuke presentaties tussen, wel was het een lange dag, ik was er om 10 uur, en om 6 uur was de laatste presentatie klaar.

Met de lunch ging ik een tent op de campus in, niet de campus cafetaria, die zit blijkbaar ergens anders. Deze tent was vrij netjes en druk, ik moest in de rij staan, toen er een plaats aan de bar vrij kwam weer kon ik gaan zitten en bestelde ik de pasta lunch. Yum, de spaghetti smaakt lekker, parmazaanse kaas erover en met mes en vork naar binnen werken ^^. De japanner naast mij doet zijn spaghetti gewoon met zijn stokjes.

Op de campus zie ik zo nu en dan (heeeeel soms) een westerse buitenlander lopen. Deze zijn vrij zeldzaam in Kyoto, buiten de campus zie ik ze zelden. Vandaar misschien dat ik nog steeds wordt nagelachen soms. Ach, zo nu en dan steek ik ook behoorlijk boven iedereen uit en moet ik behoorlijk bukken om de trein in te gaan ><;;

Na afloop van de conferentie ga ik eten in een tentje dichtbij de campus die erg in trek is bij de studeten, ik volg de gebruikelijke procedure: Ik kon binnen en ze vragen met hoeveel ik ben. Altijd een vinger op steken (nee niet de middelste ><), voor de zekerheid voeg ik ook nog altijd even 'hitori' (1 persoon) er aan toe. Ik kan aan de bar zitten (als je in je eentje bent zit je bijna altijd aan de bar als die er is). Ik bestel een gemixt frituur gerecht en 2 minuten later zit ik al te eten, dat is snel :] Ik bestel een biertje en sla me zelf voor het hoofd, weer zo eentje van 2/3 liter ><. Net iets te veel van het goed, vooral omdat ik ook al miso soep heb wat oiok vocht is. Maarja hoe weet je welke bier je krijgt als dat niet op de kaart staat, aan de prijs zie je het niet, want klein en groot bier is de zelfde prijs ><. Later ontdek ik dat ik ook gewoon gratis thee kan bij schenken DOH. Het gericht is typisch Japans, een kom droge rijst, een kom miso soep en een shotel met vlees en groente. Ik eet het rustig op, de andere mensen niet. Japanners eten snel, echt snel. Ik ben dan wel een langzame eter, maar zelfs als ik snel ga eten houd ik ze niet echt bij. Er schieten beelden door mij hoofd van anime's waar ze kommen rijst naar binnen scheppen, ik doe mijn ogen open en zie de jongen naast mij .... geen verschil, met zijn stokjes schuift hij in een hoog tempo de rijst naar binnen, net goku :] Het eten smaakt goed en ik ga tevreden naar huis waar ik nog even clavinova speel en wat TV kijk. Op de reis terug had ik bij het overstap station blijkbaar bij de verkeerde automaat een kaartje gehaald (verschillende maatschappijen), mijn kaartje werkte dus niet, echter bij het instappen was ik gewoon door gelopen toen de poortjes dichtklapte (gaat verbazingwekkend makkelijk) wat het lastig maakt om weer naar buiten te komen bij de plaats vna bestemming, de man op wacht vond echter dat ik wel door mocht ^^ yay.

Op TV is een typsich Japanse show waarin er van alles gebeurd, het ene moment zie je westerse mensen plastische chirurgie ondergaan, het andere moment zie je een afrikaanse hardloper op een renbaan tegen een giraf en zebra rennen (hij was sneller dan de giraf, maar niet dan de zebra ><) en dan zie je weer hoe een paar apen meer situps doen dan de iemand uit de show, erg grappig allemaal :]

Vandaag dus de hele dag bezig geweest met de conferentie, wel interessant om te zien, weinig interessant om over te vertellen. Professor Wachsmuth was afwezig vandaag en ik kreeg net ook een mail dat de seminar morgen niet door gaat. Om 12 uur wordt ik verwacht voor de lab meeting, ik wordt geacht een bento (lunchbox) mee te nemen, die ga ik maar eens kopen morgen ochtend :] Ik denk dat ik na de meeting nog even het centrum in ga wat ontspannen. Vandaag maar vroeg slapen, ik ben al wel vrij moe en heb toch niet echt meer iets te doen nu ik thuis zit. Morgen dan ook maar de wekker gaan wisselen >< en nog even opzoek naar spullen die ik nodig heb, zoals bijvoorbeeld een thee doek en afwas middel, erg handig nu ik een paar spullen heb die vies kunnen worden :]

Mata Ashita minna,

- Lennart

Een rustige dag

Zoals gezegt in mijn vorige post, vandaag een rustige dag. toch is het nu half twaalf al. vandaag ben ik behalve de booschappen niet echt buiten geweest, toch ben ik al wel moe nu. Mijn kamer is een beetje koud, en nu ik er de hele dag zit merk ik dat pas echt. Ik weet nog steeds niet hoe de verwarming werkt er zijn echt veel combinaties mogelijk van de schuiven, van een aantal weet ik nu wel wat ze doen, maar warme lucht heb ik nog niet kunnen krijgen. Na het weekend is het informatie kantoor weer open, dan zal ik eens vragen :]

Vanochtend dus lekker laat wakker worden, ik had echt het idee goed geslapen te hebben ^^ goed dus :] Na wat ontbijt (frosties met melk) ging ik eens boodschappen doen. Zondag is de dag dat Jappanners vrij hebben, het centrum draait dan dus over uren. De supermarkt was gelukkig niet al te druk, maar zeker handig dat het gewoon open is :D Ik ging maar eens brood halen voor de jam. Ze hebben een aantal soorten dinerbrood, allemaal met slechts 3 boterhammen per zak. De sneetjes zijn ter dikte van bijna 3 sneetjes zoals wij ze kennen, en het brood is altijd vierkant, ik vermoed dat het brood vooral toast is, iets wat langzaam op begint te komen in Japan als ontbijt. Daar ik hier niet kan roosteren eet ik het gewoon op de hollandse manier, in dit geval met jam :] Ik koop ook een soort van kant en klare maaltijd, wat vlees, wat groenten en een portie rijst, bij de kassa krijg ik er nog stokjes bij ook, het is als bento (lunchbox) bedoeld gok ik. Ik kijk nog even naar de grote hoeveelheid groentes die ze hebben, toch herken ik weinigen >< Ik zal nog evenuitleggen hoe een standaard precedure werkt in deze supermarkt aan de kassa. Je legt je mandje neer op de counter (wagentjes bestaan niet, wel heb je karrtjes om je mandje op te zetten) en zij verplaatst je producten langs de scan kassa in een mandje aan de andere kant van de scan kassa. Het bedrag op de scan kassa verdwijnt nu en verschijnt op de betaal kassa aan het eind van de counter, op dit moment kan op een druk tijdstip al een volgende klant gescant worden. Geld leg je in een bakje bij de kassa (bijna overal in Kyoto de procedure) en ze typt het bedrag in. De kassa gaat open en in een speciaal vakje valt het wisselgeld eruit, grappig. Het briefgeld moet ze zelf pakken. Het klein geld waarmee je betaald gaat in een gat in de kasaa lade en via een lopende band de kassa in. Maf. Ik krijg een bonnetje en wisselgeld, altijd in 1 hand. Dit alles vergezeld van de gebruikenlijke zinnen waarbij het niet de bedoeling is dat je wat terug zegt echt. Met je mandje loop je nu door naar een plek achter de counter waar je kan inpakken in de plastic zakken die jehebt gekregen. Er zijn hier nog meer plastic zakken te vinden XD en een prullen bak en een nat doekje (vind je ook overal in Japan). Inpakken en klaar. Je mandje kan je dan op een stapel leggen daar. Als alles goed gaat hoef je weinig te zeggen, en dat scheelt weer voor mij.

Na het booschappen doen kon ik wat lunchen en ging ik daarna maar even naar de gezamelijke ruimte, wat achter de clavinova, wat inlezen in mijn project en mijn uitnodiging voor de conferentie en wat TV kijken. Op TV was een soort kookshow, waar mensen eten ging testen, er werd veel gelachen, ik niet, ik vroeg me af wat ze allemaal zeiden. Daarna zapte ik naar een nieuws kanaal, er waren er twee met nieuws. Het verschil? de ene had een engels voice over :D Ik kon het nieuws dus volgend yay \o/ knap ook hoe snel ze dat vertalen, ze lopen nauwelijks achter. Iemand vertelde me ooit dat Japans de moeilijkste taal is zon beetje voor directe vertalingen, dit omdat het werk woord achter aan staat, en je dus moet gokken wat het is, omdat je anders niet snel genoeg de zinnen kan maken. Wel leuk dat ik iig het nieuws ging volgen. In het nieuws kwam onder andere een paard, het paard was een race paard en ging met pensioen, echter dit was niet zomaar een race paard. Het was een racepaard wat nog nooit van zijn leven had gewonnen, geen enkele race. Toch was het paar mateloos populair, hij werd geprezen dat hij altijd doorzetten en gewoon door ging ook al was hij zo dik laatste, het symbol van een strijder. Het waard wordt nu gebruikt voor therapie of, hij besnuffeld kinderen en dat is dat goed ofzo >< Er was ook een reportage over een hond die ooit ergens hoog vast zat (echt heel erg hoog, hoe de hell komt dat beest daar!) Zijn redding was nationaal op TV uitgezonden en de hond was erg populair. Toen het beestje een baasje nodig had meldden dan ook veel mensen zich aan en er werd een loterij gehouden om te bepalen wie zijn baas mocht worden (ziek?) Het slechte is, dat het broertje van de hond op die zelfde dag was gevonen ook een baas nodig had, niemand wilde hem. Echt wtf, zoveel aanmelding voor die andere hond terwijl deze de zelfde, maar ja die is natuurlijk niet op TV geweest, stelletje zogenaamde dieren liefhebbers hier! Grappig is dat hier overal bordjes hangen dat er geen kat in de relax ruimte mag komen, maar er ligt altijd eenkat :] Er wordt gevraagd om de kat naar buiten te leiden als je hem ziet, maar niemand die dat doet natuurlijk, de kat is schattig en aanhankelijk ^^.

Vandaag mijn eerste telfoontje gehad ^^ Werkt wel goed via skype gebeld worden, en ultra cheap, Japan is niet duur om te bellen lokaal sowieso. De dag was een beetje saai, maar dat zullen er wel meer worden binnekort. Morgen ga ik naar de conferentie op de universiteit die duurt van 10 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds. Even kijken nog of ik overal heen ga. Na de conferentie maar even ergens eten in het centrum voor ik weer terug ga, ohw en misschien terug voor de wekker ><;; Die blijf ik vergeten :]

Laters ^^,

-Lennart

ps hier miste 2 keer een hele lap tekst, eentje over de supermarkt procedure, een andere over wat er op tv was, ik heb geprobeerd zo goed mogelijk aan te vullen voor zover mogelijk.

Beer is the answer to anything?

Gegroet iedereen. Ondanks dat ik gisteren het idee had om gisteravond de dag van gisteren te verslagen, heb ik dat maar niet gedaan. Gisteren heb ik dusdanig veel gedaan dat het een langverhaal gaat worden, en vandaag ga ik echt niets doen ^^;; Mijn eerste rustdag, toepasselijk op een zondag. De echte reden is dat ik gisteren zo moe was dat toen ik binnnen kwam ik op bed plofte en in slaap viel :P Met een paar keer wakker worden tussen door heb ik makkelijk 14 uur slaap gehad! Het is nu 1 uur smiddags en ik ben net een uurtje op :] Waarom ik nu wel zo goed kon slapen en gister niet? Het antwoord is simpel: Acohol \o/. Hoe en wat daar kom ik zo wel op , maar nu ik er over nadenk had ik donderdag ook gedronken en toen sliep ik ook stukken beter, dus alcohol werkt goed tegen jetlags :]. Maar goed, even het gehele verhaal van gisteren, een dag die ik bijzonder geslaagd vond, ondanks dat ik eerst niet veel gepland had. Er ging weinig echt mis en ik heb veel dingen gedaan die ik nog wilde doen ^^. Tussen het schrijven door ontbijt ik wat, frosties maar, want ik was vergeten brood te halen, maar daar kom ik zo ook wel op :]

NOTE: ik gebruik in dit verhaal zo nu en dan wat "vak' woorden, die niet bij iedereen bekend zullen, soms leg ik ze noguit en soms niet, laat me weten als je iets echt niet snapt, maar wel wil weten :]

Goed, gisteren werd ik dus wel erg optijd wakker, zeg maar 5 uu 's ochtend (ik verander soms van verleden tijd naar tegenwooordige tijd tijdens het schrijven btw ><). Na nog 2 uur op bed gelegen te hebben en wat gespeeld te hebben op de DS was ik maar uit gegaan en mijn blog van de dag er voor gaan schrijven. Mijn planning voor de dag was lekker uitslapen, boodschappen doen, even naar het centrum voor wat shoppen, en dan even ergens wat drinken voor ik weer terug ging. Nou het uitslapen was al dusdanig mislukt dat ik behoorlijk wat tijd over had. Na het schrijven van de blog was het nog niet eens 9 uur. Ik besloot eens naar de relaxt ruimte te gaan voor wat TV, maar een jongen keek al aandachtig TV. Ik besloot achter de Clavinova te gaan zitten, een soort electische piano, die verrassend lekker speelde! Alleen het hard of zacht aanslaan blijft onnatuurllijk aanvoelen vergeleken met een piano, hoewel hij het erg goed verzorgde. Ik besloot wat deuntjes te spelen (er is een koptelefoon aan) en voelde me in eens een beetje verbonden met thuis, dit deed ik vroeger thuis ook altijd. Ik zal dus nog vaak terug keren naar de Clavinova! (gisteren dus al 3 keer :] ). Maar eerst maar eens ontbijt kopen. Ik had al wel melk met frosties, maar ik had nog geen kom en lepel >< Ik ga naar de supermarkt en ontdek dat de supermarkt pas om 10 uur open gaat DOH Ik had verwacht dat net als bij ons de supermarkt eerder open zou gaan dan de winkels, blijkbaar niet hier dus. De winkels blijven wel een stuk later open, dat wel. Maar goed, terug dus maar, even op de Clavinova spelen weer, even TV kijken, en dan weer terug dus :]

In de winkel koop ik een nieuw ontbijt sapje, degene die ik eerder had gekocht bleek Grapefruitsap te zijn BAH >< Gek genoeg is sinaasappelsap geen vast onderdeel van de verse sappen :( Een lekker mix van tropicana die ik hier nog nooit gezien had is een goede tweede keus ^^. Ik wilde ook wat noodles halen. Een werkneemster keek me aan en leek me te willen helpen. Ik vroeg maar of de noodles scherp waren of niet. Helaas gebruikte ik hier het woord "hot" voor, wat de meeste Japanners wel kennen in een japanse zin. Maar de vrouw dacht dat ik het over koude noodles had, en verwees me door naar spaghetti! Nouja, dat was ook wel een goed idee, een pakje spaghetti met saus :] Verder kocht ik nog een vers broodje om te eten en bij de kassa zag ik ineens ... jawel .... Bonne Maman jam! Ik zei eerder al, de Japanners asocieren brood direct met Frankrijk, dus het beleg wat je vindt is ook meteen Frans :] Naja goed genoeg voor mij, dus ik neem een potje (echt een heeel klein potje :P) mee. Helaas ben ik daarna vergeten brood mee te nemen DOH. In elk geval gaat het supermarkten me al beter af. Wat me opvalt bij het betalen aan de kassa is dat de Japanners altijd een verhaaltje afsteken, een standaard iets. Of je het kan verstaan of niet maakt ze dan ook helemaal niets uit, je heoft toch niet te reageren, maar ze moeten het gezegd hebben. Net zoals als bij het aannemen van geld en het gedag zeggen, allemaal standaard zinnen die ze gezegd moeten hebben. Ik weet zeker dat als ik een bordje draag met 'IK BEN DOOF', dat ze het verhaaltje gewoon nog houden, het is een soort lopende automatisch beleefd gedrag, waarin je vooral veel honorerende woorden hoort. Boven in de supermarkt koop ik een pan om in te koken, een mes om mee te smeren, een lepen en een kom en nog wat kleine spulletjes. Het kost wat allemaal, maar ik moet het toch ooit hebben, als ik af en toe thuis kan eten spaar ik namelijk ook wel veel geld uit denk ik. Thuis aangekomen eet ik wat en kijk ik een Jdrama (een japanse TV serie, let op dit feitje komt later terug) vanaf mijn laptop, een serie die ik thuis keek, maar nog 2 episodes van moest afkijken.

Dan pak ik de trein naar het centrum en loop richting Pontocho, het kloppende hart van levendig Kyoto. Tijdens het lopen kom ik wat departement stores tegen, de eerste met alleen maar kleren en vrouwen spullen (je kan manicures en alles krijgen op de bovenste verdieping ><, de tweede met van alles en nog wat. Ik was er al achter gekomen dat ik de wekker vergeten was mee nemen, bah >< Andere keer maar mee terug dus :( Ik besluit wat rond te lopen, er is een oneindige aanvoer van winkels hier lijkt wel. Pontocho bestaat uit een paar overdekte shop straten en paar onoverdekte shop straten (lange straten btw!) en een groot gala aankleine straten. Je vind hier alles wat te maken heeft met shoppen, entertainment, eten, drinken en natuurlijk overnachten. Natuurlijk ook geen gebrek aan duizende vending machines (over vending machines kom ik later een keer terug met een special :] ). Ik besluit wat rond te lopen en rond te kijken, en opzoek te gaan naar een entertainment gebouw wat beschreven stond in de reisgids. Na een halfuur zoeken op de plek waar hij zou moeten zijn vind ik niets, raar, wel is er ongeveer op die plaats een gebouw wat afgebroken wordt (jawel in het drukste deel van de stad worden echt genoeg gebouwen gewoon afgebroken en weer bij gebouwd, allemaal een beetje verborgen), ik gok uit eindelijk maar dat dat het gebouw was wat ik zocht :( erg jammer. Ik ga een 100 yen shop binnen en kijk me ogen uit, dit had ik eerder moeten doen, want een aantal producten die ik eerder had gekocht zijn hier superduper goedkoop (jawel je raad het al: 100 yen :P), ik had geld kunnen besparen, maar ja ik leer nog heh ^^. Na wat glazen (kan ik eindelijk normaal drinken uit de pakken zonder goede tuit) en een eten-bewaar-doos (zodat ik eten mee kan nemen, geen bentoo echt) ga ik weer naar buiten en zie een entertainment gebouw, tegen over waar de gene zou moeten zitten die ik zocht, ook goed :].

Eerste verdieping: veel Pikukura (PikuKura komt van het woord Picture Club, in het japans nemen ze vaak de eerste twee klanken van zulke woorden en plakken ze ze aanelkaar to 1 nieuw (onherkenbaar) woord, het is dus een apparaat om leuke foto's mee te maken en ongekend populair bij japanse meisjes, er bestaan zelfs gebouwen met alleen maar deze foto maak aparaten!), heel veel grijp-automaten en clonen hiervan (waarbij je de raarste dingen kan winnen, van knuffels tot Wii's tot noodles en chips), een hoop race simulatie spellen en last but not least: de nieuwste Taiko no Tatsujin (waarbij je een taiko drum bespeeld). Ik besluit de taiko uit te proberen voor ik omhoog ga. Het eerste nummer wat op mijn scherm verschijnt is, geheel toevallig, het introductie nummer en theme song van de Jdrama die ik die vanochtend gekeken heb! Natuurlijk ga ik die spelen ^^ Na 3 nummers houdt ik het weer voor gezien en ga ik eens boven kijken. Na eerst een verdieping voor gokken (geen pachinko, japanse gokkasten met balletjes) kom ik op de volgende game verdieping. Hier is dan het gedeelte met music games. Voor wie denkt dat DDR (dansmachine) dood is in Japan heb ik verrassende mededeling, DDR super nova is overal te vinden, en wordt ook wel bespeeld, in dit geval door een bezweete jongen die er de hele dag was (ik kwam later nog even terug namelijk). verder zijn er 2 van de nieuweste IIDX machines (een DJ machine), waarop je alle oudere styles natuurlijk ook kan spelen (en dant zijn er best veel), hij ziet er echt sweet uit. Verder zijn er iets van 4 pop 'n music machines (een muziek spel waarbij je op 9 gekleurde knoppen moeten slaan met je handen). Pop 'n is dus vrij populair hier, vooral meisjes spelen pop 'n. Verder zijn er enkele van de nieuwste drummania's (drum machine) guitarmania's (gitaar machine) en nog een mambo en samba spel. Echt veel music games op elkaar gepakt, erg populair nog wel allemaal. verder zijn er veel RPG arcade kasten, iets wat je hier ook weinig ziet, natuurlijk ook veel beat 'm up machines (er zijn hele arcade hallen met alleen maar Beat 'm ups leer ik later, erg populair onder vooral jongens, ze spelen ze allemaal hoe oud ze ook zijn, je kan hier melty blood spelen SWEET), er is een gevechts vliegtuig simulator die je tegen elkaar kan spelen, ziet er goed uit, verder wat zwaardvechtspellen, waarbij je het zwaard in de hand neemt, wat schiet spellen, en natuurlijk het honduitlaat spel HAHA (je moet de hond aan een riem houden terwijl ke op een lopende band loopt) en er is nog wel meer, maar niet boeiend genoeg hier te melden. Ik speel wat Pop 'n, IIDX en DDR en vervolg mijn weg. De verdieping er boven heeft nog een paar machines, en verder kan je hier darten en poolen. de verdiepingen er boven zijn allemaal bowlen.

Ik besluit weer verder te gaan en loop weer wat winkels te bekijken, onderweg besluit ik wat eten te halen bij een klein tentje/kraampje, met drie tafels buiten. Ze verkopen hier inktvis ballen, die me een beetje doen denken aan bitterballen, ze doen er zelfs mayo over heen ;). Smaakte goed, ik eet het op terwijl ik aan een tafeltje zit, kijken naar de menigte die voorbij komt. En ze kijken terug, sommigen wel heel erg. Af en toe met verbazing, af en toe met een luid gegiechel, ze vinden het wel interesseant hoe ik aan dat kleine tafeltje aan het eten ben :] Grappig is dat ik tijdens het lopen in de gigantisch menigte 1 japanse jongen was tegen gekomen die niet eens zo gek veel kleine dan mijn was, hij leek er zelf ook tevreden mee om mij te zien, lang zijn in Japan lijkt me lastig (eigenlijk, ik WEET dat het lastigt is onderhand ><). Ik loop verder, ik zie onderandere een coffeshop met Ducth coffee! en kom lang een manga shop. Vet! Natuurlijk ga ik naar binnen en kijk me ogen uit, veeeeeeel. Echt veel. Net als in de arcadehal komen hier allerlei soorten mensen, jongens, meisjes, mannen vrouwen, van alle leeftijd, dat zie je in nederland nooit zo gevarieerd, zowel in de arcade hallen niet als in comic shops niet. Het is geweldig, boven zijn ook nog DVD's en statues te vinden en natuurlijk cd's. Populair is natuurlijk deathnote, maar ook haruhi en nodame cantibile (ik weet niet zeker of ik deze goedschrijf, daar ik de manga zelf nooit gelezen heb). Ik wordt jaloers als ik naast de Tsukihime manga de meltyblood manga zie liggen, nooz, me want, badly. Arcueid zag er nog nooit zo vet uit als op die manga, en ik hoop dat ze hem snel in het engels uitbrengen. Wat me opvalt is dat veel Engels vertaalde manga's van tegenwoordig niet eens zo gek veel achterlopen met de Japanse, enkele populaire series lopen maar een paar delen achter, yay voor de rest van de wereld \o/. Toch is het aanbod gewoon erg groot, voor iedereen zit er wel wat bij, en de prijs is erg laag. Ik hoop dat dat hier ook nog eens gaat gebeuren ooit, maar gok van niet, vanwege het cultuurverschil en de meningen over hoe comics moeten zijn, ach we zullen zien :]. Ik wil dolgraag een artbook over Tsukihime mee nemen, helaas, ik heb het geld niet op zak. Stom genoeg was ik vergeten geld in mijn portemonnaie te doen vanochtend en heb ik dus alleen maar klein geld (lees tot 20 euro).

Het geld gaat ergewoon hard doorheen deze eerste dagen, komt vooral omdat ik nog weinig besef heb van de prijzen, wat normaal is en wat duur is, reizen is ook duur verder. Maar ik leer, het lijkt een beetje op invoering van de euro, je rekent soms wat terug en soms pas je meteen vergelijking toe. Vooral met bedragen onder de 1000 yen, lees ik eingelijk meteen hoe duur het echt is, 120 bijvoorbeeld lees ik meteen 1.20, en dan 2/3 nemen voor euro, gaat snel genoeg, maar bij hogere bedragen kost dit me wat meer moeite om natuurlijk te doen.

Ik loop verder, zonder boek :(, en kom bijna meteen voor "character entertainment shop Gamers". Iedere fan van japanse anime kent het wel, de shop die games, anime, manga en vooral veel characters verkoopt, die vooral bekend is in het buitenland van de tot populaire anime uitgegroeide reclame stunt 'Digi Charat'. Cool, ik ga natuurlijk naar binnen. Veel te zien, ik baal van mijn lege portefeille, hier zou ik gemakkelijk veeeeel geld kunnen uitgeven, maar ik doe maar niet :] Ik zie een aankondiging voor het 2e seizoen van "Higurashi no naka no kokoro ni" met een mooie sample pic van Mion en Shion (een tweelingmet groen haar :] ) die samen op de grond liggen, oeh fanservice ^^. Ik besluit toch wat kleins mee te nemen, een collection figuur uit de anime "Dokuro-chan" over een schattig engel met een gigantisch knuppel. Gelukkig zit Dokuro er zelf in ^^. Wat verder lopen kom ik een shop tegen die alleen maar characters verkoopt uit japane anime, games en films. Hier kan je echt alles kopen wat in collection figure dozen zit of in eieren. Alles zit in doorzichtig zakjes, zodat je weet wat je koopt. Ik zie het figuurtje wat ik net kocht ook. Je betaald iets meer, maar dan heb je ook precies wat je wilt ipv een verrassing. Vooral de zeldzame figuren zijn vrij duur, jammer Melty blood Arcueid zit er tussen :D~~~ maar is vrij duur. Hier vind je ook figuren uit slechte japanse monsterfilms zoals godzilla, en natuurlijk series als powerrangers en alle soorten :] Er leuk om in rond te te hangen, het is alleen vrij druk met hele nauwe gangpaden. Leuk winkel om je verzameling compleet te krijgen ^^.

Ik loop wat verder, er zijn nog wat meer arcades, ze hebben allemaal wel muziek spellen en beatm 'm ups. Grappig om te zien is, dat je ook braintraining kan doen op de arcade :] Erg leuk allemaal. de meeste kasten kosten btw maar 100 yen (70 cent) goedkoper dan nederland zelfs, enige waar ik 200 yen voor moest betalen met alles wat ik eerder noemde was Taiko, dus de verhalen dat japanse arcades duur zijn die ik eerder hoorde vallen mee :] Ik gok dat Tokyo waarschijnlijk duurder is, maar gelukkig zit ik in Kyoto ^^.

Ik ga op zoek naar een postkantoor om wat geld te pinnen voor avond eten. Ik heb zin in sushi en ga op zoek naar Musashi Sushi, een sushi tent met een lopende band, erg leuk! Als ik binnen kom wordt ik naar een plaats geleid en krijg ik een kaart met engelse namen van alle gerechten die voorbij komen, alsmede een korte handleiding van alles in het engels, geweldig! Eindelijk een tent die rekening houdt met buitenlanders, hoewel ze misschien geen engels spreken is dat echt niet nodig als je gewoon iets hebt met een engelse uitleg, zo hoort het gewoon, perfect! Even uitleggen hoe alles wertk ^^: Je zin op een bar kruk om groot blok met een hoop andere mensen, voor je is een bar met sauzen, thee zakjes, gember, stokjes en schoteltjes voor saus. Je krijgt een kopje en kan zelf thee zetten door een zakje er in doen en heet water uit een kraantje voor je te tappen, handig :D en natuurlijk is de thee weer heerlijk ^^. Voor neus komt een lopende band langsdie helemaal vol is gepropt met schoteltjes met sushi in allerlei soorten er op. Achter de band staan de koks, ze maken sushi klaar, leggen het op een schoteltje en plaatsen die op de band. Je kan de koks om speciale wensen vragen wat ze dan meteen klaar maken. Er is een vast menu van sushi, die staan op de kaart, en verder nog een hoop specialiteiten, dit omdat veel sushi ook seizoens gebonden zijn, en sommige gewoon specialiteiten van die dag zijn. De sushi die niet op de kaart staan komen vergezeld van een schoteltje met een kaart er op met wat het is op de lopende band voorbij, handig en makkelijk, een kind kan de was doen hier. Het mooie is ook dat elk shoteltje maar 137 yen kost (de 7 yen komt van belasting) en je goed kan bijhouden wat je eet. Maki sushi (de gene die we hier het beste kennen met zeewier er strak om heen gerold) gaan per 4 op een shoteltje, terwijl nigiri sushi (rijst met vis er op) per 2 gaan (behalve de nigiri met een groot stuk omelet er op, die per 1 gaat). Ik giet wat soya saus op een saus schotel en neem mijn eerste shotel van de lopende band af, lekker. Ik neem wat gember tussen door (om de smaak wat te verfrissen), en pak mijn volgende shoteltje. Thee kan je gratis bij nemen, en doe ik natuurlijk :] Aan het eind heb ik 5 shoteltjes gebruik, ik had niet bijster veel honger op dat moment, maar was wel goed gevuld. de prijs was erg zacht (rond de 4,50 euro). Echt als je veel sushi wil proberen is dit de meest goedkope oplossing, geweldig. Ik krijg een bon en betaal bij de kassa. Hier kom ik zeker nog eens terug.

Het is nu nog vrij vroeg, maar ik ben wel wat moe en wil niet meer lang in het centrum rond blijven hangen. Ik belsuit de "marble room (Mabure ruumu) op te zoeken, volgens de reisgids een hippe plaats om wat te drinken. Ik vervolg mijn weg door een enorm nauwe straat, met oneindig veel eet en drinkgelegen heden. Deze straat is echt een pareltje, veel traditioneel japanse lijkende vesitigen, heel sfeer vool, veel mensen en veel lantaarns natuurlijk (die hangen voor veel winkels, en geven waan wat voor soort tent het is). Echt heel erg mooi om door te lopen en ik ben bang dat foto niet kunnen weergeven hoe geweldig die staat is. Ik loop dan ook behoorljk te ver door ^^;;. Even lezen in de reisgid kom ik er achter dat het op de 4e verdieping van een gebouw is, vandaar dat ik het miste, maar ik kan me het gebouw wel herinneren en als ik terug loop vind ik het meteen. Het is nog erg vroeg (7 uur) en het is dan ook vrij leeg, slechts 1 stel zit te eten. De plaats ziet er futuristich hip uit, strak design met lichte kleuren en verschillende zit mogelijkheden. Ik ga aan de bar zitten. Achter de bar staat een vrouw en een man, later komt er nog een 2 barvrouw, in de keuken staan twee mannen, 1 kok en 1 iemand die denk ik de manager is ofzo. Ik bestel een biertje, en heb het idee dat ik snel weg ben, omdat het zo leeg is. Mis.

Zodra ik mijn biertje krijg merk ik op dat het Heinenken, van de tap nog wel. Nog nooi smaakte een biertje zo lekker. Mensen weten dat ik geen echte bier fan ben, maar dit smaakte gewoon echt super goed. Ik kan het niet laten de bar vrouw te verwittigen dat ik uit Nederland komt. De bar man blijkt een fan te zijn van Nederlands voetbal en vraag of ik Ohno ken, gelukkig wist ik dat hij bij Feijenoord speelde ^^. Ik raak aan de praat met hun, zij spreekt een beetje engels, hij vooral Japans, maar zij vertaald voor hem. We praten over van alles en nog wat, erg gezellig. Dan komt het het 3e meisje er ook bij, en wordt het alleen maar gezelliger, zij spreekt echter ook niet echt engels, hoewel ze het een klein beetje kan verstaan. De man vraagt mijn leeftijd en vraagt mij om zijne te gokken. Oei ik zit er wel heel erg naast XD Ik gokte 23, maar hij was 29! Nu moet ik het meisje gokken en ik besluit wat ouder te gokken dan ik denk. 22? Shokku desu (I'm schoked), antwoord ze, shit ik zit er weer naast, ze is pas 19. Gelukkig schatten wel meer mensen haar op 22 :] Dan de andere vrouw, ik leer van mijn eerste twee pogingen en schat haar op 24. Bingo! Precies goed ^^ yay. Ze had mij trouwens ouder geschat dan ik was, blijkbaar is het voor hun ook lastig buitenlanders te schatten :] Ik praat nog wat verder ze en bestel zo nu en dan een nieuwe heinenken als hij leeg is. Het meisje noemt mij moteru, een woord wat mij doet denken aan de Japanse uitspraak van motel, maar dat is het niet. Het duur eventjes voor ik begrijp wat ik bedoel, de vrouw legt in half engels half tekeningen uit wat het betekend, later zie ik het woord in het woorden boek staan, het betekend zoiets als populair, ik vraag me af hoe ze er bij komt, maar ik ben gevleid :] Als er wat meer gasten binnen komen moeten mijn gespreks partners helaas aan het werk. Met het meisje kan ik nog wat verder praten af en toe. Ik kom er achter dat ze studeerd aan een andere universiteit in Kyoto en als bij baan hier werkt. Als ik zeg dat ik op Kyodai stage loop denken ze meteen dat ik erg slim moet zijn, aangezien Kyodai (als tweede universiteit van Japan) aardig wat status heeft. Ik leg uit dat ik dat wel mee vindt vallen, in Nederland is dat allemaal niet zo erg als hier, en het was niet al te lastig om hier op te komen voor mij dus. Na ruim een uur heb ik al 5 biertjes op en begin ik het toch wel te merken, bovendien kost een biertje hier 4,70 euro! in japan een normale prijs, maar voor mij vrij duur. Mijn rekening is dus al vrij hoog, maar ik heb dan ook een geweldig tijd moet ik zeggen dus wel waard. Waar ik donderdag dronk was het wel stukken goedkoper, maar ik heb het erg naar mijn zin praten met de 3 bar mensen. Ze prijzen me japans (wat nog steeds erg slecht is) en ik leg uit dat ik bijna geen kanji's meer weet, ik schrijf er 4 op en ze moeten lachen, de volgorde van mijn Kanji's was opvallend want als je terug las kon je een heel bekende naam in het japans lezen: Yamada Ooki, grappig toeval ^^. Ik leer dat de man Daisuke heet en het meisje Murata. Van de vrouw had ik de naam niet gehoord. Ergens vertelde ik dat ik ook Jdrama keek, een woord wat ze niet bekend was, en het was ze ook moeilijk uit te leggen, toen ik echter Han yori dango (momenteel nog populair in Japan als live action Jdrama) noemde snapte ze waar ik het over had :] Ik legde ze uit dat we in het buitenland vaak een J voor dingen zeggen om de Japanse variant aan te duiden. Ze vroegen of ik anime en films in het engels uit, natuurlijk liet ik merken dat ik alles in de originele taal keek. Ze waren het roerend met mij eens en keken graag Engelse film in het engels met japans ondertiteling, zo hoort het ^^. Grappig was dat het meisje me niet binnen had zien komen, ze vroeg hoe lang ik was, ik ging staan. Ze schrok even, ik zei "ni meter") (2 meter) ze schrok weer even en herhaalde het wel 3 keer, en lachte wat :] Met wat meer drank op imiteerde ik wat gedrag wat ik uit Japanse series had gezien, en blijkbaar goed ^^. Na mijn 5e biertje besloot ik maar naar huis te gaan, goed voor mij EN portemonnaiie. Ik neem afscheid en beloof nog eens terug te komen. Het meisje loopt me mee naar de lift en vraagt me nogmaals terug tekomen (ik weet ondertussen al dat ze op vrijdag en zaterdag werkt :] ) als ik in de lift sta, zeg ik nog snel even dat ze schattig is, de drank begint te praten >< snel naar huis dus! Een enorm gezellige avond dus, erg relaxeren allemaal, leuke gesprekken gehad en wat gelachen, ook al was het erg kort, ik heb mij uitstekend vermaakt ^^. Het bovenstaande verhaal is volledig niet in chronologische volgorde, want die weet ik niet precies meer :P maar dat is wat er ongeveer allemaal gebeurde.

Op weg naar huis ben ik erg lam en val ik in slaap in de trein. Gelukkig mis ik mijn overstap staion niet, wel loop ik aan de verkeerde kant door de poortjes en sta ik ineens buiten. Geen nood, even omlopen en ik ben weer binnen bij de goede poortjes. Thuis aangekomen (half 10) ben ik enorm moe. Mijn lichaam onder drank laat merken hoe moe het was, ik doe mijn lenzen uit en plof neer. Ik slaap meteen. Ander half uur later wordt ik wakker en doe ik mijn kleren uit. Ik slaap verder. Als ik om 5 uur wakker word ben ik even bang voor een herhaling van de vorige nacht. gelukkig, ik slaap verder ^^ Om 11 uur wordt ik weer wakker, en uiteindelijk om 12 uur wer :] Heerlijk geslapen! lekker lang en goed ^^. Het is onderhand alweer half 4, dit schrijven kost echt veel tijd, ondanks dat ik nonstop type bijna, gelukkig heb ik er nu de tijd voor :]

Vandaag dus uitrusten, opdracht lezen enzo, even boodschappen doen nog (op zondag is alles open, want dan is de vrije dag voor alle japanners, soort van zaterdag bij ons). Vanaaf dus een kleine update van de dag nog, het zal niet veel voorstellen. Gisteren dus echt een mega goede dag gehad ^^

groetjes,

-Lennart

ps. In deze post miste 2 lappen tekst, de eerst was niet zo boeiend en was dat de supermarkt eerder dicht ging. De tweede vond ik erg jammer dat daar iets miste en was midden in het bar verhaal, een paar mooie anekdotes waren volledig verdwenen, ik weet echt niet meer precies wat er stond omdat het verhaal vrij chaotisch was om mee te beginnen, ik heb een aantal dingen aangevuld die ik nog kon herinneren die er tussen stonden, erg jammer, maar in elk geval zijn er weer twee dingen bij gekomen die ik niet had willen weg laten :]