Vandaag kreeg ik het verzoek om een biertje te pakken. Op zich niet raar in Japan, maar ik zal er maar meteen bij vertellen dat het verzoek in het Nederlands was! ^__^ Lees snel verder :]
Op werk wat ik nog weinig te doen. Ik heb even met professor Nishida gepraat en mag de SDK aanschaffen, ik moest even contact opzoeken met het bedrijf om te verivieren dat ze onze betalings methode willen accepteren. Al met al kost het contact maken nog ewel even wat tijd, dit natuurlijk door het tijdsverschil met amerika. Maar binnekort is de betaling gereed en kan ik de benodigede SDK downloaden, en volledig aan de slag ^^. Ik moet een potje openen voor Bonosan die iemand anders ook niet open kreeg, ik heb er niet al te veel moeite mee. Net als dinsdag toen we een fles wijn moesten ontkurken was ik de enige die de kurk er uitkreeg. Nu ben ik redelijk slap in mijn armen, daar ik ze nooit echt heb getraind, maar de meeste jongens hier lijken een stuk slapper nog als ik de gene ben die alles moet open maken waar kracht bij komt kijken ^^. Al met al is er niet veel meer te doen vandaag, tegen 6 uur besluit ik richting centrum te gaan.
Na even wat geshopt te hebben wil ik mijn standaard arcade induiken, helaas is er een tournooi aan de gang, wat betekend dat de kasten waar ik op wil spelen niet beschikbaar zijn :(. Ik besluit naar een arcade dichtbij te gaan die de kast heeft waar ik op wil spelen. Net als ik bezig ben merk ik een redelijk lang persoon op, ook een buitenlander zo te zien :] Hij vraagt me lachend in het engels of ik in de cultuur aan het mengen ben, omdat ik achter een arcade zit te spelen. Ik antwoord in het engels terug dat dit spel erg leuk vind en wat probeer te spelen. Tot mijn grote verbazing, antwoord hij terug "Ohw, ben je Nederlands". En ja, die zin was in het Nederlands uitgesproken. Ik ben zo verbaast dat ik heel even moet nadenken of die zin inderdaad in het Nederlands was, maar ik kan niet anders dan begrijpen dat het inderdaad Nederlands is. Nu ik goed naar de man kijk, hij is vrij lang, blond en een redelijke blanke huid. Perfecte omschrijving van een Nederlander :] De man blijkt Klaas te zijn, en is in Kyoto om 3 maanden te werken, lijkt verdacht veel op mijn situatie ^^;; Hij is al iets langer dan ik hier, en heeft al redelijk wat rond gekeken. Hij stelt voor om een biertje te gaan drinken, lekker Hollands ^^. Lijkt me een super strak plan (een 'goed plan' voor degene die de vorige zin niet begrepen :]). Kan ik eindelijk eens een echt goed gesprek houden zonder enige problemen met de taal en dat het ook echt vloeiend loopt, de laatste keer dat ik dat ik Kyoto kon doen was volgens mij met de Amerikaanse. Bovendien lijkt het me erg leuk om onze ervaringen te delen aangezien onze situatie erg op elkaar lijkt ^^. Hij stelt voor om naar A-bar te gaan, een bar waar ik al 2 keer eerder ben geweest, dus ik weet de weg :].
Ik bestel meteen wat eten, want ik heb nog niet gegeten, en we drinken samen wat bier weg. Ik leer dat Klaas is afgestudeerd aan de TU Eindhoven. Na zijn studie is hij gaan werken in Eindhoven, maar is nu in Japan omdat een Engelse vriend hem een klusje aanbood in Japan. Zonder iets van Japan te weten is hij hier gekomen, maar Kyoto bevalt hem erg goed, hij kan snowboarden in de buurt, en vooral het eten bevalt hem enorm. Net als mij is hij onder de indruk van de beleefdheid en goedheid van de Japanners in Kyoto. En net als mij vind hij de Japanners geen geschikte fietsers, hij is zelfs al eens aangereden door een auto op de fiets. Klaas was ook opgevallen hoe erg iedereen in Japan met de mode mee gaat, en meld vooral even dat veel jongens hier wel erg veel vrouwelijk trekjes hebben met hij perfect gestylde haar, vrouwelijke look en angst voor regen. Zoals ik al zei, in Japan kan je als jongen gemakkelijker vrouwen trekjes hebben, voor Nederlanders heeft dit al snel de consequenties dat we Japanse jongens en mannen 'gay' zouden noemen, iets typisch Nederlands waar het beeld van de man vooral stoer moet zijn :]. Maar ik hoor van Klaas dat ook veel vrouwen de jongens soms toch iets te vrouwelijk vinden, haha. Klaas heeft besloten zijn werk in Kyoto te beindigen, hij verdiend hier weinig, terwijl hij thuis een erg goede baan heeft, dus kan hij net zo goed nog even genieten van Japan zolang hij hier is. Hij is dan ook vast besloten Japan rond te reizen. Hij wil met de boot naar Hokkaido, het noordelijkste eiland, wat 38 uur kost! Maar daar kan hij wel goed snowboarden ^^. We drinken nog aardig wat bier op en praten goed over onze ervaringen in Japan. Erg gezellig, het doet mij erg goed om even echt goed met iemand te praten, zo makkelijk als dit gaat. Klaas is een echte nuchtere Nederlander, en dus erg gemakkelijk om mee te praten, Japanners, vooral in Kyoto, zijn zoveel terughoudener waardoor gesprekken vaak moeizaam verlopen. Met Klaas heb ik geen probleem aan een stuk door te praten zonder het oncomfirtabale gevoel dat je even niet weet wat je moet zeggen. Klaas weet mij hierover nog te vertellen dat de mensen in Kyoto erg in zich zelf zijn en erg moeilijk aanspreekbaar. Hij is vaker naar Osaka geweest, waar hij altijd makkelijk met mensen kon praten en waar mensen hem ook makkelijker aanspraken. Dit bevestigd wat ik al wist, en ik leg het Klaas ook even uit. Kyoto is van Japan de stad waar mensen het meest verlegen zijn, en het meest op zich zelf zijn. Zijn ervaring bestigd voor mij waarom het lastig is in Kyoto vaak om contact te leggen met mensen. Binnekort maar eens Osaka gaan bekijken om te zien of dit verschil echt zo duidelijk merkbaar is.
In elk geval een relaxte avond met een Nederlands gesprek tijdens een biertje in de bar, veel Nederlandser kan het hier 's avonds niet zijn in Kyoto :] Tegen 10 uur nemen we afscheid en vertrek ik weer richting huis, ik weet niet of ik hem nog weer zie, misschien :] maar hij vertrek binnekort alweer naar Hokkaido dus veel zal ik hem niet meer zien. Maar erg leuk hem te ontmoeten. Hij was opgelucht dat ik zo lang was, dan leek hij eindelijk niet meer op een reus. Hij is overigens slechts een paar cm kleinder dan mij, dus hij voelt zich net als mij in Japan ^^.
Ondertussen is het erg laat, bij thuiskomst nog even gegamed XD. Snel slapen maar, morgen misschien iets later naar werk. zoveel kan ik toch niet doen :P
Groetjes en slaap lekker ^^/
- Lennart
donderdag 22 februari 2007
woensdag 21 februari 2007
somewhere over the rainbow
Dat Japan een laag land is (in de andere betekenis dan Nederland :P) kwam ik vandaag weer achter doordat ik wakker werd met pijn in mijn rug, ik gok te veel gebukt gisteren. Door het feestje van gisteren werd ik een klein beetje brak wakker en was ik pas om half 1 op werk, niet dat ik toch nog veel kon doen :P
Ik had antwoord betreffende mijn vraag voor de prijs van de licensie voor de SDK. US$ 100,-. Geen probleem voor de universiteit. Matthieu legde uit dat het lab erg veel geld krijgt voor reasearch, maar erg weinig geld voor faciliteiten als stoelen en tafels :P Dus ook als is de werkplaats pauper, de aparatuur voor reasearch is extreem duur. Nishidansan mailde ook terug dat 1 licensie geen probleem zou zijn. Verder heb ik nog niets gehoord nadat ik terug heb gemaild dat ik alleen die ene licensie nodig heb. De SDK is dan downloadbaar, dus na betaling kan ik onmiddelijk aan de slag ^^ Het zou tijd worden! Even wachten dus op de afhandeing nog en dan zal ik het een stuk drukker krijgen.
Tegen 4 uur weer richting huis voor Japanse les. Ik heb nu ook antwoord gekregen van de vriendin van Kimurasan, die mij wat betaalde lessen kan aanbieden, zodat ik wat gerichter en sneller kan leren. De mail tussen mij en haar verloopt via Kimurasan omdat de UT mail server haar mail niet wil accepteren gek genoeg O_O, raar. Ze woont niet al te ver hiervandaan, maar aangezien mijn kaarten niet veel verder kijken is het lastig fietsen zo', eerste keer, ze stelde voor om misschien op Kyoto station anders af te spreken.
Als ik bij mukaijima aankon vraag ik eerst weer om de stofzuiger want er ligt veel stof in mijn kamer het gevoel. Ik vraag mij af waar die stof vandaan komt. Ik stofzuig nog even voordat ik naar Japanse les ga, en ben optijd klaar zodat ik de stofzuiger nog voor de les weer terug kan geven ^^. Tijdens komt een Japans recept voorbij voor een donburi gerecht met kip en ei, misschien eens maken als ik terug in Nederland ben :]
Na de les ga ik nog even boodschappen doen dichtbij, eigenlijk zoek in een 1-richtings kleren borstel omdat er allemaal pluisjes op mijn pas gewassen broek en trui zitten -_- (van de nieuwe handdoek), maar ik kan hem niet vinden helaas. Ik besluit nog even naar de relax ruimte te gaan waar ik evne piano speel en plots ontdek dat de wizzard of oz op tv is ^__^. toch maar even kijken :] In het engels gewoon btw, dus eindelijk eens iets op tv wat ik kan volgen :D Grappig btw dat de Wizzard of Oz het doden van slechten mensen goed praat, en beweert dat lelijke mensen slecht zijn XD (ding dong the witch is dead). Het blijft toch een amusante film om te zien, en ik vraag me af waar de 'red brick road' eigenlijk heen leidt, misschien moeten ze eens een vervolg maken! Ergens over de helft van de film ga ik maar weer terug, ik wil vandaag toch proberen optijd te slapen, dat kan ik wel weer even gebruiken :] Mijn wond voelt beter met het gaasje er over, ookal plakt het gaasje nu aan de wond door het wond vocht, in elk geval schuurt hij minder 's nachts op deze manier en misschien gaat hij binnekort eens beginnen met dicht groeien.
Morgen weer een dag, heel misschien wordt de SDK aangeschaft zodat ik eindelijk de wrapper kan gebruiken en met code kan gaan stoeien, we zullen zien, anders vrijdag misschien. Ik denk dat ik morgen ook nog even het centrum kort in ga, ik zie wel ^^.
Oyasumi Nasai o/
- Lennart
Ik had antwoord betreffende mijn vraag voor de prijs van de licensie voor de SDK. US$ 100,-. Geen probleem voor de universiteit. Matthieu legde uit dat het lab erg veel geld krijgt voor reasearch, maar erg weinig geld voor faciliteiten als stoelen en tafels :P Dus ook als is de werkplaats pauper, de aparatuur voor reasearch is extreem duur. Nishidansan mailde ook terug dat 1 licensie geen probleem zou zijn. Verder heb ik nog niets gehoord nadat ik terug heb gemaild dat ik alleen die ene licensie nodig heb. De SDK is dan downloadbaar, dus na betaling kan ik onmiddelijk aan de slag ^^ Het zou tijd worden! Even wachten dus op de afhandeing nog en dan zal ik het een stuk drukker krijgen.
Tegen 4 uur weer richting huis voor Japanse les. Ik heb nu ook antwoord gekregen van de vriendin van Kimurasan, die mij wat betaalde lessen kan aanbieden, zodat ik wat gerichter en sneller kan leren. De mail tussen mij en haar verloopt via Kimurasan omdat de UT mail server haar mail niet wil accepteren gek genoeg O_O, raar. Ze woont niet al te ver hiervandaan, maar aangezien mijn kaarten niet veel verder kijken is het lastig fietsen zo', eerste keer, ze stelde voor om misschien op Kyoto station anders af te spreken.
Als ik bij mukaijima aankon vraag ik eerst weer om de stofzuiger want er ligt veel stof in mijn kamer het gevoel. Ik vraag mij af waar die stof vandaan komt. Ik stofzuig nog even voordat ik naar Japanse les ga, en ben optijd klaar zodat ik de stofzuiger nog voor de les weer terug kan geven ^^. Tijdens komt een Japans recept voorbij voor een donburi gerecht met kip en ei, misschien eens maken als ik terug in Nederland ben :]
Na de les ga ik nog even boodschappen doen dichtbij, eigenlijk zoek in een 1-richtings kleren borstel omdat er allemaal pluisjes op mijn pas gewassen broek en trui zitten -_- (van de nieuwe handdoek), maar ik kan hem niet vinden helaas. Ik besluit nog even naar de relax ruimte te gaan waar ik evne piano speel en plots ontdek dat de wizzard of oz op tv is ^__^. toch maar even kijken :] In het engels gewoon btw, dus eindelijk eens iets op tv wat ik kan volgen :D Grappig btw dat de Wizzard of Oz het doden van slechten mensen goed praat, en beweert dat lelijke mensen slecht zijn XD (ding dong the witch is dead). Het blijft toch een amusante film om te zien, en ik vraag me af waar de 'red brick road' eigenlijk heen leidt, misschien moeten ze eens een vervolg maken! Ergens over de helft van de film ga ik maar weer terug, ik wil vandaag toch proberen optijd te slapen, dat kan ik wel weer even gebruiken :] Mijn wond voelt beter met het gaasje er over, ookal plakt het gaasje nu aan de wond door het wond vocht, in elk geval schuurt hij minder 's nachts op deze manier en misschien gaat hij binnekort eens beginnen met dicht groeien.
Morgen weer een dag, heel misschien wordt de SDK aangeschaft zodat ik eindelijk de wrapper kan gebruiken en met code kan gaan stoeien, we zullen zien, anders vrijdag misschien. Ik denk dat ik morgen ook nog even het centrum kort in ga, ik zie wel ^^.
Oyasumi Nasai o/
- Lennart
foto's tempeldag I!!
Ik dacht om eindelijk eens veel foto's online te zetten, maar stuit nu op een probleem. Ik had zo'n 400 foto's van tempeldag, omdat het veel tijd kost ze 1 voor 1 online te zetten besloot ik ze maar in een batch online te zetten. Helaas kom ik er na het uploaden achter dat ik maar 200 foto's te gelijk kan laten zien O_O Alle oude foto's en de helft van de tempeldag foto's zijn dus niet meer te zien -_-. De foto's die te zien zijn zijn er ergens midden in de tempeldag en (door een foutje van flickr) van het begin van tempeldag. De volgorde klopt door een fout van flickr ook niet geheel meer. De foto's bevatten verder (omdat het een batch is van alle foto's die ik had) ook veel mislukte foto's, maar probeer negeer die maar. Ik denk dat commentaar achter laten bij de foto's weinig zin meer heeft aangezien ik maar 200 te gelijk kan laten zien en als ik dus nieuwe upload verdwijnen de oudere :( Naja ondanks alle problemen, veel plezier er mee, iets is beter dan niets toch? Als je vragen hebt kan je best reageren op deze post ^__^.
groetjes,
-Lennart
ps de link is: http://www.flickr.com/photos/60139862@N00
pss, ik merkte dat de weggevallen foto's van de mooiste en belangrijkste tempel van de dag waren :( ik zal aan het eind van de week deze foto's opnieuw uploaden zodat ze weer zichtbaar worden, echter dan verdwijnen deze foto's grotendeels. Aan de foto nummers kan je btw de volgorde zien waarin ze gemaakt zijn :]
groetjes,
-Lennart
ps de link is: http://www.flickr.com/photos/60139862@N00
pss, ik merkte dat de weggevallen foto's van de mooiste en belangrijkste tempel van de dag waren :( ik zal aan het eind van de week deze foto's opnieuw uploaden zodat ze weer zichtbaar worden, echter dan verdwijnen deze foto's grotendeels. Aan de foto nummers kan je btw de volgorde zien waarin ze gemaakt zijn :]
Korean style food party and ienomi
De post van gisteren komt een beetje laat. Het is nu half 2 's middags en ik zit weer op werk net mijn bentoo opgegeten :] Gisteren toen ik op stond had ik veel pijn in mijn enkel. Toen ik de pleister van mijn wond afhaalde zag ik dat die geheel schoon was, maar nog niet genezen. Het vel is volledige weg geslagen, en in het midden van de wond is volledig wit. Ik vraag me af of dat vlees is, het lijkt namelijk niet meer op vel en het gat is best diep. Dit is de zelfde wond die ik anderhalve week geleden opgelopen heb zonder het te merken, ik zag de wond pas nadat ik was gaan baden in het badhuis, hij bloedde toen nog ondanks dat hij al een een halve dag oud was. Maar hij heeft nooit veel pijn gedaan. Ondertussen heb ik de wond nog een keer gestoten aan mijn trapper en iets van 6 keer met mijn schoen tegen aan getrapt ^^;; Die dingen gebeuren nu eenmaal als je een wond hebt, maar als resultaat zit er nog niet eens een klein beetje nieuw vel overheen. Maar veel pijn had ik er tot nu toe niet aan. Maar snachts lig ik precies met de wond op mijn matras en schuur ik met de won erover als ik mijn benen beweeg. Ik denk dat dat de reden was waarom de pijn is toegenomen ineens. Ondanks dat ik de laatste paar nachten probereen mijn benen goed te houden wordt is het erger geworden, ik denk dat het is als je slaapt dat je niet echt merk dat het pijn doet en dus lekker er over schuurt -_-;; Naja, de wond is perfect schoon, bevat geen druppel bloed meer (spierwit in het midden) en doet niet echt pijn als ik er op druk :] Wat vooral pijn doet is het gebied om de wond, ik denk omdat daar gewoon meer gevoel in zit ^^;; Dus ik besluit de wond maar even beter te beschermen, en doe er een gaasje omheen. Omdat lopen ineens pijn doet deze ochtend ben ik nog later dan anders op mijn werk. Niet dat ik op dit momenten veel te doen heb op werk eingelijk, het wachten is nog steeds op de SDK met de API.
Ik kom Kubotasan tegen en laat hem zien wat ik nodig heb, hij vraagt me om even uit te zoeken hoe duur het is, dus ik stuur een mailtje naar Haptek Inc. Veel meer kan ik vandaag niet doen ^^;; Voor mijn collega's is het een ander soort dag, vandaag waren de laatste presentaties van de master studenten. Dit betekend uiteraard dat iedereen erg opgelucht en moe is. Maar dit betekend in Japan ook dat het tijd is om te gaan drinken :] Hoe gestrester je bent geweest, hoe meer reden om eens lekker te gaan dirnken met zijn allen. Ik krijg dan ook te horen dat we vanavond gaan eten en drinken om te vieren dat de Master presentaties over zijn. Daar gaat mijn idee om vroeg te gaan slapen ^^;; Om 6 uur vertrekken we naar een Koreaanse eettent dicht bij de campus.
Er is een grote tafel gereserveerd voor ons en dit wordt mijn eerste kans om echt geheel Koreaans te eten, zeker leuk om eens te doen. Zoals altijd (bijna een traditie in Japan) neemt iedereen eerst een pul bier om te proosten met elkaar. De genen die hun presentatie gehad hebben zijn trouwens makkelijk te herkennen aan hun nette pakken :] Er worden eerst schalen met koude voorgerechten geserveerd. Omdat Korea, anders dan Japan, wel scherpe gerechten kent, vraag ik wijs even of iets wat er erg scherp uitziet inderdaad scherp is. En ja, gelukkig dat ik vroeg :] Zodra mensen hun bier op hebben bestellen ze onmiddelijk het volgende drankje. In japan is het erg populair om mixdrankjes te bestellen (alcoholisch drankje met een soda drank) iets wat zei cocktails noemen. In Nederland refereren we hiernaar als mixdrankjes, cocktails zijn aanzienlijk sterker hier. Ik denk dat als Japanners in Nederland cocktails zouden bestellen ze iets te snel knock out gaan, aangezien echte cocktails erg sterk zijn, maar ook erg zoet zodat je niet door hebt dat het zo sterk is. In Nederland worden mixdrankjes ook wel vrouwendrankjes genoemd door velen, hier in Japan drinkt iedereen het ^__^. Puur drinken zie ik weinig, misschien dat ze daarom vorige keer zo verbaasd waren toen ik mijn Bailey's puur wilde hebben ipv gemixt met melk. Het is in elke geval waar dat Japanners minder alcohol aankunnen dan europeanen en ze drinken dus vooral gemixte drankjes, die niet al te sterk zijn. Maar goed, iedereen bestelde er dus lustig op los, en ik leerde dat het kwam omdat de drankjes gratis zijn bij het eten. Ohw, ideaal ^^. Iedereen bestel iets wat klinkt als Soultrain. Ik leer erchter later dat het niet soul is, maar Seoul, de hoofdstad van Z-Korea :] Of train nog steeds train is weet ik eerlijk gezegd niet >< Het drankjes is btw erg lekker, een soort calpis met alcohol voor die gene die weten hoe calpis smaakt ;) Na het voor gerecht krijgen we verschillende pannen die op een gaspitjes worden gezet op tafel. Gerechten die te zien zijn, zijn: Sukiyaki iets met veel groente en tofu en iets met veel vis. Je kan gewoon op scheppen in je kommetje en eten naar hartelust. Tussen door worden verschillende bijgerechten geserveert, waronder zoete aardappel, een aardappel die echt heel zoet is, niet vergelijkbaar met iets wat ik ooit in Nederland geproeft heb, in Azie het gene wat ze aarappel noemen.
Tijdens het eten praat ik wat met XuYong die naast mij zit. Zoals zijn naam laat zien is hij een chinese student die in Kyoto zijn Doctoraal komt halen. Ik schatte XuYong zo tussen de 24 en 26 jaar oud, maar als hij verteld dat hij getrouwd is begin ik te twijfelen, misschien is hij jong getrouw en iets van 26. Als ik er vervolgens achter kom dat hij een 3 jaar oude dochter heeft begin ik meer te twijfelen, hmmmmm misschien achter in de 20? Ik belsuit het hem te vragen. 36. O_O Woaah, dat zag ik echt niet aankomen. Nu schati ik Aziatische vrouwen vaak verkeerd in, maar zelfs voor een man zat ik er wel ver naast, echt je zou het niet aan hem zien dat hij al zo oud is, hij ziet er echt nog jong uit :] Hij verteld me dat hij in China zijn master heeft gehaald en al een paar jaar gewerkt heeft. Met zijn opleiding verdiend hij al zo'n 5 keer zoveel als de normale chinees, maar vergelijkbaar met nederland is het iets wat onder ons minimumloon zou liggen, al zou ik niet weten wat je er in chona precie voor kan kopen. Wel weet ik dat je een Jaar salaris nodig hebt om de universiteit te kunnen betalen voor 1 jaar. De universiteiten zijn extreem duur in china, en een lening of beurs krijgen is vrijwel onmogelijk, dus je moet of keihard werken of rijke ouders hebben om te kunnen studeren. Hij is verbaas van hoe laag de Nederlandse collegegelden zijn, ongeveer 1 maand salaris voor een jaar. Hij wil zijn doctoraal halen in Japan en dan een paar jaar werken in Japan voor de ervaring, zonder die extra ervaring is hij op de chinese arbeids markt een stuk midner waard, en als hij een echt goede baan wil heeft hij de ervaring hard nodig. Zijn vrouw woont samen met hem in Japan, maar zijn dochter woont grotendeels bij zijn ouders in China, dus hij ziet haar soms maar een paar maanden per jaar momenteel, iets wat me erg pijnlijk lijkt. Via hem leer ik dus ook wat nieuwe dingen over China, erg leuk :]
Als de pannen leeg zijn komen er nog wat kleine gerechten en uiteindelijk worden de pannen opnieuw gevuld, dit keer met soba, udon en rijst. De soba zijn een beetje scherp, dus ik neem vooral udon en rijst :]. Achteraf krijgen we nog een toetje wat me sterk aan flan doet denken, maar dan anders :] In Korea doen ze dus wel aan toetjes, iets wat in Japan niet echt bestaat tenzij ze iets uit het westen maklen misschien zoals Funamotosan afgelopen zaterdag, wat erx luxe is :] Iedereen heeft ondertussen veel gedronken en vooral veel gepraat ne plezier gehad, geen idee waar ze het allemaal over hadden :]
Na afloop gaan we nog ergens heen om te drinken. Ik denk aanvankelijk aan een bar, maar de 'bar' is in Japan niet al te bekend, en omdat de meeste drinkgelegenheden in Japan vrij duur zijn gaan we, zoals veel japanners, ienomi doen. ie betekend huis, nomi is het zelfstandignaamwoord gevormd van het werkwoord nomu, oftewel drinken. ienomi is dan ook het thuis drinken, en refereert naar het plan om drank te halen in de supermarkt en thuis op te drinken :] We gaan dan ook langs de supermarkt voor wat drank en eten, en keren dan terug naar het lab. Ik probeer wat sterke japanse drank (25%) wat een beetje naar sake smaakt. Omdat het sterk is gooien ze er altijd ijs bij, en het valt best mee moet ik zeggen. Japanse sterke drank gaat dan ook niet echt hoger dan ergens rond de 50%. Op een groot scerm laat iemand een ascii platform game, die verschrikkelijk moeilijk is. De eerste sprong is al bijna onmogelijk en de level zit vol onverwachten vallen, erg grappig om te zien. Op de japanse youtube (wat een geheel andere naam heeft) vinden ze ene filmpje wat laat zien hoe je het spel meot halen. We kijken nog wat meer filmpjes, een paar van oude games die of heel goed of heel slecht worden gespeeld en een erg grappig filmpje van iemand die laat zie hoe 'goed' Microsoft Windows Vista's nieuwe 'spraakherkinng werkt'. Echt je lacht je dood, vooral het filmpje waar bij de man probeert een stukje perl script probeert te maken, na een kwartier heeft hij 3 regels waarvan een deel met de handgetypt omdat het onmogelijk was met de spraak herkenning. Het werkt dus voor geen meter, en je ziet vooral veel frustatie. Leuk is ook dat mensen frustratie soms hard op zeggen en de spraak herkenning het soms vroljk op het scherm laat zien :] Ook grappig dat hij soms keurig 'delete' verstaan, maar soms ipv het gene te deleten wat hij moet deleten het commande als tekst op het scherm weer geeft, waarbij het delete commande voor de hele zin steeds langer wordt :]. Naja een erg leuk filmpje, ik raad hem aan eens te bekijken. De afgestudeerdern praten een beetje over jobhunting, iets waar ze zich mee bezig moeten houden nu en zich eingelijk al mee bezig hebben gehouden de afgelopen tijd. Ik weet van sommigen dat ze al een goede baan hebben gevonden.
Tegen 12 uur neem ik afscheid en haast mij naar de metro, ik moet niet weer de trein missen heh :P Ik haal de laatste trein naar Chusojima, maar de trein naar Kangetsukyo rijdt al niet meer. Ik moet dus lopen naar het volgende station. Omdat ik niet precies weet hoe ik moet lopen loop ik weer op mijn gevoel :] Een aantal straten in de buurt daar zijn volledig niet bestraat, wat je het gevoel heeft in de middle ofnowwhere te zijn beland ^^;; Gelukkig werkt mijn richtingsgevoel nog steeds goed en vind ik in 1 keer de goede weg naar kangetsukyo waar ik even verder op met de fiets verder kan. Uit eindelijk ben ik zo half 2 thuis, vandaar dat ik meteen ben gaan slapen ipv nog even deze blog schrijven, ik was ook echt bek af :P Het was een leuke avond, een typisch Japans sociaal evenement weer, en ik heb Koreaans gegeten ^^. vandaag Japanse les, dus sowieso vroeg naar huis. Ondertussen is het ochtend in Nederland bijna, dus:
Ohayou gozaimasu minasama ^^
- Lennart
Ik kom Kubotasan tegen en laat hem zien wat ik nodig heb, hij vraagt me om even uit te zoeken hoe duur het is, dus ik stuur een mailtje naar Haptek Inc. Veel meer kan ik vandaag niet doen ^^;; Voor mijn collega's is het een ander soort dag, vandaag waren de laatste presentaties van de master studenten. Dit betekend uiteraard dat iedereen erg opgelucht en moe is. Maar dit betekend in Japan ook dat het tijd is om te gaan drinken :] Hoe gestrester je bent geweest, hoe meer reden om eens lekker te gaan dirnken met zijn allen. Ik krijg dan ook te horen dat we vanavond gaan eten en drinken om te vieren dat de Master presentaties over zijn. Daar gaat mijn idee om vroeg te gaan slapen ^^;; Om 6 uur vertrekken we naar een Koreaanse eettent dicht bij de campus.
Er is een grote tafel gereserveerd voor ons en dit wordt mijn eerste kans om echt geheel Koreaans te eten, zeker leuk om eens te doen. Zoals altijd (bijna een traditie in Japan) neemt iedereen eerst een pul bier om te proosten met elkaar. De genen die hun presentatie gehad hebben zijn trouwens makkelijk te herkennen aan hun nette pakken :] Er worden eerst schalen met koude voorgerechten geserveerd. Omdat Korea, anders dan Japan, wel scherpe gerechten kent, vraag ik wijs even of iets wat er erg scherp uitziet inderdaad scherp is. En ja, gelukkig dat ik vroeg :] Zodra mensen hun bier op hebben bestellen ze onmiddelijk het volgende drankje. In japan is het erg populair om mixdrankjes te bestellen (alcoholisch drankje met een soda drank) iets wat zei cocktails noemen. In Nederland refereren we hiernaar als mixdrankjes, cocktails zijn aanzienlijk sterker hier. Ik denk dat als Japanners in Nederland cocktails zouden bestellen ze iets te snel knock out gaan, aangezien echte cocktails erg sterk zijn, maar ook erg zoet zodat je niet door hebt dat het zo sterk is. In Nederland worden mixdrankjes ook wel vrouwendrankjes genoemd door velen, hier in Japan drinkt iedereen het ^__^. Puur drinken zie ik weinig, misschien dat ze daarom vorige keer zo verbaasd waren toen ik mijn Bailey's puur wilde hebben ipv gemixt met melk. Het is in elke geval waar dat Japanners minder alcohol aankunnen dan europeanen en ze drinken dus vooral gemixte drankjes, die niet al te sterk zijn. Maar goed, iedereen bestelde er dus lustig op los, en ik leerde dat het kwam omdat de drankjes gratis zijn bij het eten. Ohw, ideaal ^^. Iedereen bestel iets wat klinkt als Soultrain. Ik leer erchter later dat het niet soul is, maar Seoul, de hoofdstad van Z-Korea :] Of train nog steeds train is weet ik eerlijk gezegd niet >< Het drankjes is btw erg lekker, een soort calpis met alcohol voor die gene die weten hoe calpis smaakt ;) Na het voor gerecht krijgen we verschillende pannen die op een gaspitjes worden gezet op tafel. Gerechten die te zien zijn, zijn: Sukiyaki iets met veel groente en tofu en iets met veel vis. Je kan gewoon op scheppen in je kommetje en eten naar hartelust. Tussen door worden verschillende bijgerechten geserveert, waronder zoete aardappel, een aardappel die echt heel zoet is, niet vergelijkbaar met iets wat ik ooit in Nederland geproeft heb, in Azie het gene wat ze aarappel noemen.
Tijdens het eten praat ik wat met XuYong die naast mij zit. Zoals zijn naam laat zien is hij een chinese student die in Kyoto zijn Doctoraal komt halen. Ik schatte XuYong zo tussen de 24 en 26 jaar oud, maar als hij verteld dat hij getrouwd is begin ik te twijfelen, misschien is hij jong getrouw en iets van 26. Als ik er vervolgens achter kom dat hij een 3 jaar oude dochter heeft begin ik meer te twijfelen, hmmmmm misschien achter in de 20? Ik belsuit het hem te vragen. 36. O_O Woaah, dat zag ik echt niet aankomen. Nu schati ik Aziatische vrouwen vaak verkeerd in, maar zelfs voor een man zat ik er wel ver naast, echt je zou het niet aan hem zien dat hij al zo oud is, hij ziet er echt nog jong uit :] Hij verteld me dat hij in China zijn master heeft gehaald en al een paar jaar gewerkt heeft. Met zijn opleiding verdiend hij al zo'n 5 keer zoveel als de normale chinees, maar vergelijkbaar met nederland is het iets wat onder ons minimumloon zou liggen, al zou ik niet weten wat je er in chona precie voor kan kopen. Wel weet ik dat je een Jaar salaris nodig hebt om de universiteit te kunnen betalen voor 1 jaar. De universiteiten zijn extreem duur in china, en een lening of beurs krijgen is vrijwel onmogelijk, dus je moet of keihard werken of rijke ouders hebben om te kunnen studeren. Hij is verbaas van hoe laag de Nederlandse collegegelden zijn, ongeveer 1 maand salaris voor een jaar. Hij wil zijn doctoraal halen in Japan en dan een paar jaar werken in Japan voor de ervaring, zonder die extra ervaring is hij op de chinese arbeids markt een stuk midner waard, en als hij een echt goede baan wil heeft hij de ervaring hard nodig. Zijn vrouw woont samen met hem in Japan, maar zijn dochter woont grotendeels bij zijn ouders in China, dus hij ziet haar soms maar een paar maanden per jaar momenteel, iets wat me erg pijnlijk lijkt. Via hem leer ik dus ook wat nieuwe dingen over China, erg leuk :]
Als de pannen leeg zijn komen er nog wat kleine gerechten en uiteindelijk worden de pannen opnieuw gevuld, dit keer met soba, udon en rijst. De soba zijn een beetje scherp, dus ik neem vooral udon en rijst :]. Achteraf krijgen we nog een toetje wat me sterk aan flan doet denken, maar dan anders :] In Korea doen ze dus wel aan toetjes, iets wat in Japan niet echt bestaat tenzij ze iets uit het westen maklen misschien zoals Funamotosan afgelopen zaterdag, wat erx luxe is :] Iedereen heeft ondertussen veel gedronken en vooral veel gepraat ne plezier gehad, geen idee waar ze het allemaal over hadden :]
Na afloop gaan we nog ergens heen om te drinken. Ik denk aanvankelijk aan een bar, maar de 'bar' is in Japan niet al te bekend, en omdat de meeste drinkgelegenheden in Japan vrij duur zijn gaan we, zoals veel japanners, ienomi doen. ie betekend huis, nomi is het zelfstandignaamwoord gevormd van het werkwoord nomu, oftewel drinken. ienomi is dan ook het thuis drinken, en refereert naar het plan om drank te halen in de supermarkt en thuis op te drinken :] We gaan dan ook langs de supermarkt voor wat drank en eten, en keren dan terug naar het lab. Ik probeer wat sterke japanse drank (25%) wat een beetje naar sake smaakt. Omdat het sterk is gooien ze er altijd ijs bij, en het valt best mee moet ik zeggen. Japanse sterke drank gaat dan ook niet echt hoger dan ergens rond de 50%. Op een groot scerm laat iemand een ascii platform game, die verschrikkelijk moeilijk is. De eerste sprong is al bijna onmogelijk en de level zit vol onverwachten vallen, erg grappig om te zien. Op de japanse youtube (wat een geheel andere naam heeft) vinden ze ene filmpje wat laat zien hoe je het spel meot halen. We kijken nog wat meer filmpjes, een paar van oude games die of heel goed of heel slecht worden gespeeld en een erg grappig filmpje van iemand die laat zie hoe 'goed' Microsoft Windows Vista's nieuwe 'spraakherkinng werkt'. Echt je lacht je dood, vooral het filmpje waar bij de man probeert een stukje perl script probeert te maken, na een kwartier heeft hij 3 regels waarvan een deel met de handgetypt omdat het onmogelijk was met de spraak herkenning. Het werkt dus voor geen meter, en je ziet vooral veel frustatie. Leuk is ook dat mensen frustratie soms hard op zeggen en de spraak herkenning het soms vroljk op het scherm laat zien :] Ook grappig dat hij soms keurig 'delete' verstaan, maar soms ipv het gene te deleten wat hij moet deleten het commande als tekst op het scherm weer geeft, waarbij het delete commande voor de hele zin steeds langer wordt :]. Naja een erg leuk filmpje, ik raad hem aan eens te bekijken. De afgestudeerdern praten een beetje over jobhunting, iets waar ze zich mee bezig moeten houden nu en zich eingelijk al mee bezig hebben gehouden de afgelopen tijd. Ik weet van sommigen dat ze al een goede baan hebben gevonden.
Tegen 12 uur neem ik afscheid en haast mij naar de metro, ik moet niet weer de trein missen heh :P Ik haal de laatste trein naar Chusojima, maar de trein naar Kangetsukyo rijdt al niet meer. Ik moet dus lopen naar het volgende station. Omdat ik niet precies weet hoe ik moet lopen loop ik weer op mijn gevoel :] Een aantal straten in de buurt daar zijn volledig niet bestraat, wat je het gevoel heeft in de middle ofnowwhere te zijn beland ^^;; Gelukkig werkt mijn richtingsgevoel nog steeds goed en vind ik in 1 keer de goede weg naar kangetsukyo waar ik even verder op met de fiets verder kan. Uit eindelijk ben ik zo half 2 thuis, vandaar dat ik meteen ben gaan slapen ipv nog even deze blog schrijven, ik was ook echt bek af :P Het was een leuke avond, een typisch Japans sociaal evenement weer, en ik heb Koreaans gegeten ^^. vandaag Japanse les, dus sowieso vroeg naar huis. Ondertussen is het ochtend in Nederland bijna, dus:
Ohayou gozaimasu minasama ^^
- Lennart
maandag 19 februari 2007
Yawn
Vonochtend was ik erg moe, ik bleef dan ook maar iets langer in bed liggen, tot ik er uit moest omdat ze het brandalarm kwamen checken. Ik had aangegeven dat ik niet thuis zou zijn, maar omdat ik wat langer bleef liggen was ik er alsnog en moest ik snel de deur van de ketting halen.
op werk aangekomen kon ik nog steeds niet beginnen aan het echte werk, ik moet nog steeds wachten op de beschkbare API. Dus ik ben maar wat gaan bij lezen over hoe ik de code zou kunnen gebruiken. Omdat mijn gedachtes ook nog sterk bij de novel lagen die ik aan het lezen was heb ik die tussen door ook wat verder gelezen ^^;;
Kimurasan kwam vragen vanaf welke dag mijn work permit geldig was, de dag dat ik hem kon op halen is namelijk niet de dag van de stempel er op. De stempel leek mij de dag dat hij was goedgekeurd, dus vanaf die dag zou ik dus officieel werken. Wat betekend dat ik met terug werkende kracht vanaf 9 februari uitbetaald kan krijgen ^^ Ik voel me bijna schuldig dat ik nog zo weinig heb kunnen doen, maar het ligt niet direct aan mij, ik probeer wat ik kan tot, maar dingen blijven niet werken of missen :] Ik hoop echt dat ik ergens in deze week de API krijg om er mee te gaan prutsen, het zal ook wel even tijd kosten voor ik er aan gewend ben en weet hoe ik het kan gebruiken, het zou een wonder zijn als ik eind februari iets simpels kan laten zien met dit tempo ^^;; In maart maar extra hard werken!
Tegen 6 uur ga ik weer richting huis, maar besluit spontaan uit te stappen in het centrum. De reden is dat ik het gevoel heb dat als ik direct naar huis ga, ik bang ben dat de tijd snel voorbij gaat en ik later het gevoel heb dat ik niet heb kunnen doen hier. Ook al is het maar voor even, ik wil nog even proberen te leven hier. Ik ga daarom even kort bij een arcadehal langs en eten bij de sushibar een van mijn favo eet tenten momenteel :] Wat later naar huis dus.
Thuis speel ik Tsukihime met de eerste 'route' uit, met beide eindes van deze route. even toelichten, omdat het een visuele novel game is, kan je op bepaalde punten in het het verhaal keuzes maken en je meer richten op een verhaal ontwikkeling van bepaalde characters en andere characters meer naar de achtergrond duwen. Je kiest dus eingelijk als hoofdpersoon zijnde je tegenspeelster, die dan belangrijker wordt dan de andere characters. Wat ook betekend dat het verhaal anders verloopt, er nieuwe dingen worden verteld die anders nooit verteld werden. Keuzes zullen anders zijn en hele nieuwe hoodstukken worden aan het verhaal toegevoegd. Natuurlijk zal het einde ook geheel anders zijn. Zo zijn er 5 characters om op te concentreren en elk character heeft 2 soorten eindes, een 'goed' einde, en een 'echt' einde. Het echte einde voelde ook echt echt aan an liet tranen in mijn ogen. Het goede einde voelde meer surreal aan en gaf een goed gevoel ^__^ Zoals ik als zei, het verhaal is erg goed en de game is van hoog niveau, zodat je echt mee leeft met de characters zoals bij een erg goed boek, of een goede film. Nu nog de andere characters uitspelen, dus nog veel te gaan :]
Een kort verhaaltje, weinig boeiends dus vandaag. Morgen zal wel niet veel anders zijn, maar misschien ga ik na werk nog even het centrum in weer, ik zie wel ^__^.
oyasumi nasai minna ^^/
-Lennart
op werk aangekomen kon ik nog steeds niet beginnen aan het echte werk, ik moet nog steeds wachten op de beschkbare API. Dus ik ben maar wat gaan bij lezen over hoe ik de code zou kunnen gebruiken. Omdat mijn gedachtes ook nog sterk bij de novel lagen die ik aan het lezen was heb ik die tussen door ook wat verder gelezen ^^;;
Kimurasan kwam vragen vanaf welke dag mijn work permit geldig was, de dag dat ik hem kon op halen is namelijk niet de dag van de stempel er op. De stempel leek mij de dag dat hij was goedgekeurd, dus vanaf die dag zou ik dus officieel werken. Wat betekend dat ik met terug werkende kracht vanaf 9 februari uitbetaald kan krijgen ^^ Ik voel me bijna schuldig dat ik nog zo weinig heb kunnen doen, maar het ligt niet direct aan mij, ik probeer wat ik kan tot, maar dingen blijven niet werken of missen :] Ik hoop echt dat ik ergens in deze week de API krijg om er mee te gaan prutsen, het zal ook wel even tijd kosten voor ik er aan gewend ben en weet hoe ik het kan gebruiken, het zou een wonder zijn als ik eind februari iets simpels kan laten zien met dit tempo ^^;; In maart maar extra hard werken!
Tegen 6 uur ga ik weer richting huis, maar besluit spontaan uit te stappen in het centrum. De reden is dat ik het gevoel heb dat als ik direct naar huis ga, ik bang ben dat de tijd snel voorbij gaat en ik later het gevoel heb dat ik niet heb kunnen doen hier. Ook al is het maar voor even, ik wil nog even proberen te leven hier. Ik ga daarom even kort bij een arcadehal langs en eten bij de sushibar een van mijn favo eet tenten momenteel :] Wat later naar huis dus.
Thuis speel ik Tsukihime met de eerste 'route' uit, met beide eindes van deze route. even toelichten, omdat het een visuele novel game is, kan je op bepaalde punten in het het verhaal keuzes maken en je meer richten op een verhaal ontwikkeling van bepaalde characters en andere characters meer naar de achtergrond duwen. Je kiest dus eingelijk als hoofdpersoon zijnde je tegenspeelster, die dan belangrijker wordt dan de andere characters. Wat ook betekend dat het verhaal anders verloopt, er nieuwe dingen worden verteld die anders nooit verteld werden. Keuzes zullen anders zijn en hele nieuwe hoodstukken worden aan het verhaal toegevoegd. Natuurlijk zal het einde ook geheel anders zijn. Zo zijn er 5 characters om op te concentreren en elk character heeft 2 soorten eindes, een 'goed' einde, en een 'echt' einde. Het echte einde voelde ook echt echt aan an liet tranen in mijn ogen. Het goede einde voelde meer surreal aan en gaf een goed gevoel ^__^ Zoals ik als zei, het verhaal is erg goed en de game is van hoog niveau, zodat je echt mee leeft met de characters zoals bij een erg goed boek, of een goede film. Nu nog de andere characters uitspelen, dus nog veel te gaan :]
Een kort verhaaltje, weinig boeiends dus vandaag. Morgen zal wel niet veel anders zijn, maar misschien ga ik na werk nog even het centrum in weer, ik zie wel ^__^.
oyasumi nasai minna ^^/
-Lennart
zondag 18 februari 2007
Duitse Shakuhachi's
Zondag vandaag. Voor mij meestal of een uitslaap dag, of een actieve geplande dag. Uitslapen werd het hem niet, ik moest immers om half 12 op chusojima station zijn, en ik erg vroeg sliep ik niet gisteren. Een actieve geplande dag werd het ook niet, maar wel een interessante dag op zich :]
Ik moest haasten om optijd te komen, echter ik was redelijk op tijd op Kangetsukyo, het is maar 1 minuut rijden naar chusojima. Helaas voor mij dat uur, de enige op de gehele dag! waar bij de trein pas 12:31 ging -_- even toelichten, de trein tijden staan per uur, meestal gaan er iets van 5 tot 8 treinen per uur, echter geen enkel uur is het zelfde kwa tijden! Alle andere uren van de dag ging de trein ergens being 20 over 11, echter alleen dit uur niet, en ook alleen het weekend niet :] De treinen in Japan rijden dan wel altijd precies optijd, maar de tijdtabel was niet iets wat je uit je hoofd kon leren, aangezien er veel treinen rijden en elk uur zijn alle tijden anders! Er rijden echter genoeg treinen, zodat je zelden langer dan 10 minuten moet wachten.
Op Chusojima ontmoet ik Funamotosan en we rijden naar het centrum, waar we afgesproken hadden met vrienden van haar. Nu is Funamotosan al niet al te groot, ze komt nog niet eens tot mijn schouder! Maar haar vrienden (een koppel) zijn nog veel kleiner, vooral de vrouw, ik voel me een reus ^^;; We besluiten dichtbij te lunchen en bestellen een pasta lunch, we krijgen ook broodjes aan geboden ^^ Ik neem een croisant, een kaasstengel en een tomaten broodje. Ondertussen praten we even over de Shukuhachi performer, een vriend van de man aan tafel, die overigens vanavond zelf ook moet optreden, met de saxofoon! De vrouw treed overigens ook op, met acapella zingen :] De Shakuhachi speler is Duits en spreek aardig wat talen, waaronder frans en russisch, en speelt aardig wat instrumenten. Hij schijnt ook erg goed roggebrood te maken, wat in Japan bekend is als "duits brood". Ik leg uit dat Duitslan nog wel meer brood heeft dan dat, en dat zulke typisch Japanse benaming lastig zijn ><;; Ik vertel ook nog bij dat roggebrood behalve door duitsers ook door friezen gemaakt wordt ^^ Natuurlijk kunnen de Japanners roggebrood voor geen meter uitspreken, dus Doitsu-pan is misschien toch handiger :P Japanners referen dus naar bepaalde broden met de naam van het land waar het sterotypisch vandaag komt, waarbij Furansu-pan refereert naar Fransbrood, ook al hebben ze daar best veel verschillende dingen van :P Frankrijk is toch 'het' broodland in Japan, maar het vertekende beeld wat ze van Fransbrood hebben is nog niet eens zo erg als bijvoorbeeld het Nederlandse beeld van 'chinees eten' of 'sushi' dus eigenlijk is het erg normaal. Ieder volk eet gewoon wat het wil eten, en doet net alsof het iets is, het maakt niet uit of het zo is, zolang ze het maar vinden :] Het zelfde met engels gebruik op verpakkingen in Japan, de tekst slaat vaak echt helemaal nergens op, is gramaticaal volledig incorrect, het betekend niet eens iets vaak. Toch kan niemand dat boeien,m het gaat erom dat er wat engels op staat en dat het dus cool is. Net zoals in Nederland een 'anime fan' geen mikado eet, maar wel pocky uit een random ander land dan Japan, puur omdat het woord pocky er op staat, ook al is het exact het zelfde :P Hypocrisie is een natuurlijke eigenschap voor mensen, en waarom zou je je er over opwinden, als iemand blij is met iets te vinden, en dat niet echt tot problemen leidt, dan is dat goed, ieder mens is zo, en het maakt iedereen gelukkig ^^. Maar goed voor ik een filosofische discussie uit lok waar ik weinig over kan zeggen weer even terug naar het verhaal :] Funamotosan vraagt of in Nederland de eieren er ook wel eens zo uit zijn als mijn zacht gekookte ei op mijn paste, ik zeg ja, dat is een zacht gekookt ei :P Maffe vraag ^^;;
Na het eten gaan we opzoek naar de tempel waar het concert is. BIj de tempel hang een poster met reclame van de politie, de man merkt op dat zijn oom, die criminelen fotografeert bij de politie, die foto's gemaakt heeft, grappig :] De tempel is erg klein, en er heerst dus een erg informele sfeer, wel prettig :] De duitser die gaat spelen ziet er aardig en opgewekt uit. Hij begint de voorstelling door wat te zeggen, zijn Japans is vloeiend en klinkt foutloos in mijn oren, later leer ik dat hij al 27 jaar in Japan woont en een Japanse vrouw heeft, dat heeft misschien geholpen :P HIj begint te spelen op een middelkleine Shakuhachi, die aan eht eind licht gebogen is. de shakuhachi zijn fluiten gemaakt van Bamboe, en er zijn verschillende lengtes, hij heeft er iets van 4 bij zich, tijdens het concert gebruikt hij er 2, later nog een hele korte. De nummers zijn enorm ontspannend, veel mensen voelen zich ook slaperig merk ik, echt heel relaxt om te luister. Hij speelt vrij goed. Je zet de shakuhachi tegen je onderlip en blaast er in alsof je op een bierflesje blaast, ziet er maf uit :] Hij heeft ook nog een zitsers instrument mee wat op een UFO lijkt (echt waar) het is een soort calipso instrument, maar dan speel je op de bolle kant ipv de holle kant, het zijn meer 2 calipso's opelkaar zodat het dicht is, en je speelt op de bovenste. Hij speelt er ook nog even wat op. Hij speelt ook kort nog op een tokkel instrument even. Maar vooral op de shakuhachi. Tussen de nummers door verteld hij afentoe een verhaaltje, waarmij hij de mensen om zijn vingers wind, hij kan goed vertellen en de mensen lachen geregeld, geen idee waar hij het over heeft :P Wel kan ik volgen dat hij zijn oude buurvrouw nadoet ergens ^^ Hij zingt een paar keer kort een duits nummer om een verhaal te vertellen, of om de sfeer even te luchten, dat versta ik tenminste! Ergens vraag hij mij kort iets, en zegt in het frans tegen me dat hij het later nog wel uitlegt, iets wat ik wel kan verstaan, mijn frans is net beter dan mijn duits, dus dat gaat een stuk beter verstaan dan japans ^^. Na een paar uur is het afgelopen, en de mensen lijken erg te vreden, in de encore vragen mensen hem vanalles en doet hij nog een paar dingen, iets zingen uit een duitse opera (alleen een paar zinnen) en wat melodieen spelen voor mensen die wat specifieks vragen over zijn muziek. Een erg leuke man :]
We willen na afloop nog even naar het cafe er naast om op hem te wachten, maar het cafe is vol, en het duurt nog even voor hij klaar is, dus we gaan maar weg :] We gaan opzoek naar een coffeeshop voor wat thee/koffie en wat gebak ^^ Ik leg Funamotosan uit dat als ze in Nederland komt, ze nooit moet vragen waar de coffeeshop is als ze koffie wil drinken. Ze heeft geen idee waarom, dus ik breng haar even bij dat in Nederland het woord coffeeshop enige tijd geleden van betekenis is veranderd. Ik moet terug denken aan toen Franse vrienden in Nederland waren en in Amsterdam voorstelden bij 'die coffeeshop daar' te gaan drinken ><;; het kan inderdaad verwarrend zijn voor tourisen :] Ik neem een chocolade spongecake bij mij thee, ze serveren hier vooral engels thee's en engels/frans gebak :] De man moet na een tijdje weg, voorbereiden voor zijn sax concert, de vrouw blijft nog even. Ondertussen praten we over vanalles en Funamotosan moet alles vertalen, lastig voor haar, maar ze doet het erg goed ^^ Als we uiteindelijk de coffeeshop verlaten neemt ook de vrouw afscheid.
Ik geef aan bij Funamoto dat ik zometeen in het centrum wil gaan eten en nog niet naar huis ga. Ze stelt om bij een importshop dicht bij langs te gaan, klinkt als een leuk idee ^^ Ze hebben hier vanalles uit allerlei landen, uiteraard tegen prijzen die wat hoger zijn dan normaal :P Ik kijk bij de kazen. Ze hebben een miniscuul stukje goudse kaas, waarschijnlijk jong, ik eet dat in een paar happen op, dus ik neem het maar niet mee, ik kan over 3 maanden toch meer dan genoeg goudse eten :P De andere nederlandse kaas die ze hebben is ... rook kaas ^^;; Jawel, je ziet hier een hoop nederlandse producten die we in Nederland ook nou niet elke dag zouden eten, hoewel rook kaas wel lekker is ^^. Er zijn veel franse kazen hier, en een stuk grote keus, ik zie een paar lekkere, maar het is er weinig en duur, helaas :( Wat verder kijkend vind ik ... jawel, een pot ... DUO penotti \o/ woah, vette shit ^^ Ik besluit een pot mee te nemen, ze hebben pot van redelijk formaat ^^. Verkijken vind ik Nederlandse koekies en chocolade :D Ik neem wat verkade maria mee en droste pastilles ^^ Ze hebben hier ook Franse Galettes, erg lekker koekjes weet ik uit ervaring :] De chips sectie stel niet veel voor helaas, maar bijelkaar zijn er toch redelijk wat producten uit andere landen die het eten waard zijn ^^ Ik zie zelfs 99% chocolade uit zwitserland, iets wat mijn keel waarschijnlijk zal weg branden. Gelukkig is hier ook melk choco, dus ik neem dat mee :] toblerone is ook erg lekker, ook een favoriet van Funamoto, die in Zwitserland is geweest, waar het vandaan komt.
We gaan uiteindelijk eten bij iets waar ze een typisch japans gerecht hebben, omrice, wat kort is voor: omelet rice. En groot omelet, met daarin rijst, erg lekker, en niet al te duur :] We praten nog een tijdje over europa en Japan. Funamotosan verteld over dat ze graffiti gezien heeft, iets wat ze maar niet kon begrijpen dat het echt overal te zien was in milaan, Japan heeft nergens graffiti btw :P
Na het eten gaan we richting huiswaards, waar ik nog even snel wat verder van het verhaal snoep (ik ging waarempel dood in het verhaal door een verkeerde keuze te maken ><). Kubotasan mailde me nog dat de API inderdaad nooit is aangschaft, in het verleden was hij niet nodig, nu echter wel dus hij vraag Nishidasan of hij hem kan aanschaffen, wat betekend dat ik nog wat dagen moet wachten voor ik echt aan de slag kan. Morgen maar wat inlezen over hoe ik alles kan gebruiken als het er is :]
Oyasumi nasai o/
-Lennart
Ik moest haasten om optijd te komen, echter ik was redelijk op tijd op Kangetsukyo, het is maar 1 minuut rijden naar chusojima. Helaas voor mij dat uur, de enige op de gehele dag! waar bij de trein pas 12:31 ging -_- even toelichten, de trein tijden staan per uur, meestal gaan er iets van 5 tot 8 treinen per uur, echter geen enkel uur is het zelfde kwa tijden! Alle andere uren van de dag ging de trein ergens being 20 over 11, echter alleen dit uur niet, en ook alleen het weekend niet :] De treinen in Japan rijden dan wel altijd precies optijd, maar de tijdtabel was niet iets wat je uit je hoofd kon leren, aangezien er veel treinen rijden en elk uur zijn alle tijden anders! Er rijden echter genoeg treinen, zodat je zelden langer dan 10 minuten moet wachten.
Op Chusojima ontmoet ik Funamotosan en we rijden naar het centrum, waar we afgesproken hadden met vrienden van haar. Nu is Funamotosan al niet al te groot, ze komt nog niet eens tot mijn schouder! Maar haar vrienden (een koppel) zijn nog veel kleiner, vooral de vrouw, ik voel me een reus ^^;; We besluiten dichtbij te lunchen en bestellen een pasta lunch, we krijgen ook broodjes aan geboden ^^ Ik neem een croisant, een kaasstengel en een tomaten broodje. Ondertussen praten we even over de Shukuhachi performer, een vriend van de man aan tafel, die overigens vanavond zelf ook moet optreden, met de saxofoon! De vrouw treed overigens ook op, met acapella zingen :] De Shakuhachi speler is Duits en spreek aardig wat talen, waaronder frans en russisch, en speelt aardig wat instrumenten. Hij schijnt ook erg goed roggebrood te maken, wat in Japan bekend is als "duits brood". Ik leg uit dat Duitslan nog wel meer brood heeft dan dat, en dat zulke typisch Japanse benaming lastig zijn ><;; Ik vertel ook nog bij dat roggebrood behalve door duitsers ook door friezen gemaakt wordt ^^ Natuurlijk kunnen de Japanners roggebrood voor geen meter uitspreken, dus Doitsu-pan is misschien toch handiger :P Japanners referen dus naar bepaalde broden met de naam van het land waar het sterotypisch vandaag komt, waarbij Furansu-pan refereert naar Fransbrood, ook al hebben ze daar best veel verschillende dingen van :P Frankrijk is toch 'het' broodland in Japan, maar het vertekende beeld wat ze van Fransbrood hebben is nog niet eens zo erg als bijvoorbeeld het Nederlandse beeld van 'chinees eten' of 'sushi' dus eigenlijk is het erg normaal. Ieder volk eet gewoon wat het wil eten, en doet net alsof het iets is, het maakt niet uit of het zo is, zolang ze het maar vinden :] Het zelfde met engels gebruik op verpakkingen in Japan, de tekst slaat vaak echt helemaal nergens op, is gramaticaal volledig incorrect, het betekend niet eens iets vaak. Toch kan niemand dat boeien,m het gaat erom dat er wat engels op staat en dat het dus cool is. Net zoals in Nederland een 'anime fan' geen mikado eet, maar wel pocky uit een random ander land dan Japan, puur omdat het woord pocky er op staat, ook al is het exact het zelfde :P Hypocrisie is een natuurlijke eigenschap voor mensen, en waarom zou je je er over opwinden, als iemand blij is met iets te vinden, en dat niet echt tot problemen leidt, dan is dat goed, ieder mens is zo, en het maakt iedereen gelukkig ^^. Maar goed voor ik een filosofische discussie uit lok waar ik weinig over kan zeggen weer even terug naar het verhaal :] Funamotosan vraagt of in Nederland de eieren er ook wel eens zo uit zijn als mijn zacht gekookte ei op mijn paste, ik zeg ja, dat is een zacht gekookt ei :P Maffe vraag ^^;;
Na het eten gaan we opzoek naar de tempel waar het concert is. BIj de tempel hang een poster met reclame van de politie, de man merkt op dat zijn oom, die criminelen fotografeert bij de politie, die foto's gemaakt heeft, grappig :] De tempel is erg klein, en er heerst dus een erg informele sfeer, wel prettig :] De duitser die gaat spelen ziet er aardig en opgewekt uit. Hij begint de voorstelling door wat te zeggen, zijn Japans is vloeiend en klinkt foutloos in mijn oren, later leer ik dat hij al 27 jaar in Japan woont en een Japanse vrouw heeft, dat heeft misschien geholpen :P HIj begint te spelen op een middelkleine Shakuhachi, die aan eht eind licht gebogen is. de shakuhachi zijn fluiten gemaakt van Bamboe, en er zijn verschillende lengtes, hij heeft er iets van 4 bij zich, tijdens het concert gebruikt hij er 2, later nog een hele korte. De nummers zijn enorm ontspannend, veel mensen voelen zich ook slaperig merk ik, echt heel relaxt om te luister. Hij speelt vrij goed. Je zet de shakuhachi tegen je onderlip en blaast er in alsof je op een bierflesje blaast, ziet er maf uit :] Hij heeft ook nog een zitsers instrument mee wat op een UFO lijkt (echt waar) het is een soort calipso instrument, maar dan speel je op de bolle kant ipv de holle kant, het zijn meer 2 calipso's opelkaar zodat het dicht is, en je speelt op de bovenste. Hij speelt er ook nog even wat op. Hij speelt ook kort nog op een tokkel instrument even. Maar vooral op de shakuhachi. Tussen de nummers door verteld hij afentoe een verhaaltje, waarmij hij de mensen om zijn vingers wind, hij kan goed vertellen en de mensen lachen geregeld, geen idee waar hij het over heeft :P Wel kan ik volgen dat hij zijn oude buurvrouw nadoet ergens ^^ Hij zingt een paar keer kort een duits nummer om een verhaal te vertellen, of om de sfeer even te luchten, dat versta ik tenminste! Ergens vraag hij mij kort iets, en zegt in het frans tegen me dat hij het later nog wel uitlegt, iets wat ik wel kan verstaan, mijn frans is net beter dan mijn duits, dus dat gaat een stuk beter verstaan dan japans ^^. Na een paar uur is het afgelopen, en de mensen lijken erg te vreden, in de encore vragen mensen hem vanalles en doet hij nog een paar dingen, iets zingen uit een duitse opera (alleen een paar zinnen) en wat melodieen spelen voor mensen die wat specifieks vragen over zijn muziek. Een erg leuke man :]
We willen na afloop nog even naar het cafe er naast om op hem te wachten, maar het cafe is vol, en het duurt nog even voor hij klaar is, dus we gaan maar weg :] We gaan opzoek naar een coffeeshop voor wat thee/koffie en wat gebak ^^ Ik leg Funamotosan uit dat als ze in Nederland komt, ze nooit moet vragen waar de coffeeshop is als ze koffie wil drinken. Ze heeft geen idee waarom, dus ik breng haar even bij dat in Nederland het woord coffeeshop enige tijd geleden van betekenis is veranderd. Ik moet terug denken aan toen Franse vrienden in Nederland waren en in Amsterdam voorstelden bij 'die coffeeshop daar' te gaan drinken ><;; het kan inderdaad verwarrend zijn voor tourisen :] Ik neem een chocolade spongecake bij mij thee, ze serveren hier vooral engels thee's en engels/frans gebak :] De man moet na een tijdje weg, voorbereiden voor zijn sax concert, de vrouw blijft nog even. Ondertussen praten we over vanalles en Funamotosan moet alles vertalen, lastig voor haar, maar ze doet het erg goed ^^ Als we uiteindelijk de coffeeshop verlaten neemt ook de vrouw afscheid.
Ik geef aan bij Funamoto dat ik zometeen in het centrum wil gaan eten en nog niet naar huis ga. Ze stelt om bij een importshop dicht bij langs te gaan, klinkt als een leuk idee ^^ Ze hebben hier vanalles uit allerlei landen, uiteraard tegen prijzen die wat hoger zijn dan normaal :P Ik kijk bij de kazen. Ze hebben een miniscuul stukje goudse kaas, waarschijnlijk jong, ik eet dat in een paar happen op, dus ik neem het maar niet mee, ik kan over 3 maanden toch meer dan genoeg goudse eten :P De andere nederlandse kaas die ze hebben is ... rook kaas ^^;; Jawel, je ziet hier een hoop nederlandse producten die we in Nederland ook nou niet elke dag zouden eten, hoewel rook kaas wel lekker is ^^. Er zijn veel franse kazen hier, en een stuk grote keus, ik zie een paar lekkere, maar het is er weinig en duur, helaas :( Wat verder kijkend vind ik ... jawel, een pot ... DUO penotti \o/ woah, vette shit ^^ Ik besluit een pot mee te nemen, ze hebben pot van redelijk formaat ^^. Verkijken vind ik Nederlandse koekies en chocolade :D Ik neem wat verkade maria mee en droste pastilles ^^ Ze hebben hier ook Franse Galettes, erg lekker koekjes weet ik uit ervaring :] De chips sectie stel niet veel voor helaas, maar bijelkaar zijn er toch redelijk wat producten uit andere landen die het eten waard zijn ^^ Ik zie zelfs 99% chocolade uit zwitserland, iets wat mijn keel waarschijnlijk zal weg branden. Gelukkig is hier ook melk choco, dus ik neem dat mee :] toblerone is ook erg lekker, ook een favoriet van Funamoto, die in Zwitserland is geweest, waar het vandaan komt.
We gaan uiteindelijk eten bij iets waar ze een typisch japans gerecht hebben, omrice, wat kort is voor: omelet rice. En groot omelet, met daarin rijst, erg lekker, en niet al te duur :] We praten nog een tijdje over europa en Japan. Funamotosan verteld over dat ze graffiti gezien heeft, iets wat ze maar niet kon begrijpen dat het echt overal te zien was in milaan, Japan heeft nergens graffiti btw :P
Na het eten gaan we richting huiswaards, waar ik nog even snel wat verder van het verhaal snoep (ik ging waarempel dood in het verhaal door een verkeerde keuze te maken ><). Kubotasan mailde me nog dat de API inderdaad nooit is aangschaft, in het verleden was hij niet nodig, nu echter wel dus hij vraag Nishidasan of hij hem kan aanschaffen, wat betekend dat ik nog wat dagen moet wachten voor ik echt aan de slag kan. Morgen maar wat inlezen over hoe ik alles kan gebruiken als het er is :]
Oyasumi nasai o/
-Lennart
Japanese dinner
Vandaag weinig op de planning behalve wat geld pinnen een Japans dineetje bij Funamotosan. Ik slaap lekker lang door, wat ook wel mocht omdat ik gister vrij laat ging slapen. Het regent buiten en het is erg koud. Ik besluit maar binnen te blijven, de buurt verkennen in de regen en kou lijkt me een slecht plan, en zoveel tijd heb ik toch niet. Gelukkig kan ik wat games spelen nu, zodat ik me niet verveel (integendeel, het verhaal is erg goed ^^).
Om kwart voor 5 richting Funamotosan. Ik heb deze weg pas 1 keer in de omgekeerde richting gefiets, in het donker, en niet op gelet waar ik langs fietste. gelukkig is mijn richtings niet slecht, en ik kan door de goede richting te voelen, de route redelijk retracen. Nadat ik even een paar straatjes probeer kom ik voor iets uit wat op haar huis lijkt. En jawel het is haar huis ^^, nice, 1-0 voor mijn richtings gevoel ^^.
Funamotosan is licht verbaast dat ik geen bescherming voor mijn hoofd heb in de regen, ik leg maar uit dat ik dat wel gewend ben in nederland, waar veel mensen dat niet hebben als het niet zo verschrikkelijk hard regent. Haar vriendin komt even later, ze is met de auto en omdat het regent en het zaterdag is rijden er veel mensen op de weg. Ze heeft bloemen mee voor Funamotosan, wat me eraan herinnert dat Japanners vaak iets voor elkaar mee brengen als ze op visite gaan. Funamotosan vond stroopwafels btw er lekker ^^ Haar vriendin is dus een engelse lerares op een middelbare school. Ze spreekt enigzins ok engels, met een Kansaiben (kansai accent). Ook zij vind dat Japanse educatie nooit genoeg aandacht aan spreken en luisteren van Engels heeft besteed en dat het daarom voor veel Japanners lastig is om te spreken. De zelfde reden met mijn Japans, wat ik vooral lezen en schrijven geleerd heb, en dus moeite heb met echte conversatie. Ze verteld dat het echter aan het veranderen is en er meer luister onderdelen bij engelse les gaan komen, yay ^^.
Het eten wordt geserveerd, op de Japanse manier, veel schalen met verschillende Japanse gerechten. Het ziet er mooi uit, en smaakt ook erg goed. Funamotosan kan goed koken, het is ook een hobby van haar :]. 1 van de gerechten is verbaast me, het is een specialiteit uit kyoto (de meeste trouwens) en bestaat uit een kom gevuld met aardappels, peen, ui en vlees! Juist, als ik het zou gaan prakken hadden we peen en ui stampot! erg grappig ^^ alleen moet je niet vergeten dat de Japanse aardappelen zoeter zijn, en het is nog extra gezoet, maar het zag er redelijk hollands uit in elk geval, en ik leg dan ook uit dat het lijkt op een hollandse specialiteit ^^.
Tijdens het eten praten we over eten, europees en Japans eten, erg interessant. Het toetje (toetjes zijn niet typisch Japans btw) bestaat uit een Frans recept, een soort cheesecake, erg lekker, en ook machtig ^^. Onder het genot van Japanse bruine thee (geroosterde thee, zeer veel gedronken na een maaltijd) praten we nog veel verder over vooral cultuur dingen en verschillen met Japan en andere landen, iets wat me nog niet is gaan vervelen ^^. Tegen 10en moet de vriendin van Funamotosan naar huis, ik blijf nog even.
Ik geef Funamotosan wat tips om haar pc beter te laten lopen aangezien ze wat problemen had, valt niet mee om door een Japanse pc te zoeken, maar gelukkig zijn de sneltoetsen achter elke optie herkenbaar ^^. Op haar computer kan ik wat plaatjes van een sugerglider vinden en laten zien wat voor dieren in precies had. Funamotosan had namelijk moeite met een goede voorstelling te maken van Sugar gliders :] Na nog een tijdje door praten is het ineens 1 uur! Tijd om maar weer naar huis te gaan, aangezien we morgen om half 12 op het station moeten zijn om optijd in het centrum te zijn voor het concert. Van te voren gaan we nog even lunchen met het paar wat mee gaat. De man van het stel doet designing voor Apple reclames ^^. Funamotosan was ook wel geintereseerd in mac gebruik, het valt me op dat veel Japanners interesse hebben in een mac, niet zo raar, japanners zijn dol op design producten en dingen die goed werken :] de kleine iPod Shuffle zie ik hier dan ook erg vaak, de iPod is sowieso de nummer 1 mp3 speler hier :] Kubotasan wilde graag een iPhone herinner ik mij, kan misschien even duren voor ze hem ombouwen dat hij 3G compatible is.
Naj morgen dus het Shukuhachi concert, ik ben benieuwd, het is in een temple. Achteraf weet ik nog niet wat ik ga doen, maar aangezien het in het centrum is, zal ik daar nog wel even rondhangen ^^ ik zie wel :P.
Zo maar slapen, het is al vrij laat en ik moet morgen optijd op het station zijn! Het was erg gezellig vanavond, en ik heb lekker gegeten, Funamotosan kan goedkoken, en ik heb verschillende Kyoto specialiteiten geproeft.
Oyasumi,
- Lennart
Om kwart voor 5 richting Funamotosan. Ik heb deze weg pas 1 keer in de omgekeerde richting gefiets, in het donker, en niet op gelet waar ik langs fietste. gelukkig is mijn richtings niet slecht, en ik kan door de goede richting te voelen, de route redelijk retracen. Nadat ik even een paar straatjes probeer kom ik voor iets uit wat op haar huis lijkt. En jawel het is haar huis ^^, nice, 1-0 voor mijn richtings gevoel ^^.
Funamotosan is licht verbaast dat ik geen bescherming voor mijn hoofd heb in de regen, ik leg maar uit dat ik dat wel gewend ben in nederland, waar veel mensen dat niet hebben als het niet zo verschrikkelijk hard regent. Haar vriendin komt even later, ze is met de auto en omdat het regent en het zaterdag is rijden er veel mensen op de weg. Ze heeft bloemen mee voor Funamotosan, wat me eraan herinnert dat Japanners vaak iets voor elkaar mee brengen als ze op visite gaan. Funamotosan vond stroopwafels btw er lekker ^^ Haar vriendin is dus een engelse lerares op een middelbare school. Ze spreekt enigzins ok engels, met een Kansaiben (kansai accent). Ook zij vind dat Japanse educatie nooit genoeg aandacht aan spreken en luisteren van Engels heeft besteed en dat het daarom voor veel Japanners lastig is om te spreken. De zelfde reden met mijn Japans, wat ik vooral lezen en schrijven geleerd heb, en dus moeite heb met echte conversatie. Ze verteld dat het echter aan het veranderen is en er meer luister onderdelen bij engelse les gaan komen, yay ^^.
Het eten wordt geserveerd, op de Japanse manier, veel schalen met verschillende Japanse gerechten. Het ziet er mooi uit, en smaakt ook erg goed. Funamotosan kan goed koken, het is ook een hobby van haar :]. 1 van de gerechten is verbaast me, het is een specialiteit uit kyoto (de meeste trouwens) en bestaat uit een kom gevuld met aardappels, peen, ui en vlees! Juist, als ik het zou gaan prakken hadden we peen en ui stampot! erg grappig ^^ alleen moet je niet vergeten dat de Japanse aardappelen zoeter zijn, en het is nog extra gezoet, maar het zag er redelijk hollands uit in elk geval, en ik leg dan ook uit dat het lijkt op een hollandse specialiteit ^^.
Tijdens het eten praten we over eten, europees en Japans eten, erg interessant. Het toetje (toetjes zijn niet typisch Japans btw) bestaat uit een Frans recept, een soort cheesecake, erg lekker, en ook machtig ^^. Onder het genot van Japanse bruine thee (geroosterde thee, zeer veel gedronken na een maaltijd) praten we nog veel verder over vooral cultuur dingen en verschillen met Japan en andere landen, iets wat me nog niet is gaan vervelen ^^. Tegen 10en moet de vriendin van Funamotosan naar huis, ik blijf nog even.
Ik geef Funamotosan wat tips om haar pc beter te laten lopen aangezien ze wat problemen had, valt niet mee om door een Japanse pc te zoeken, maar gelukkig zijn de sneltoetsen achter elke optie herkenbaar ^^. Op haar computer kan ik wat plaatjes van een sugerglider vinden en laten zien wat voor dieren in precies had. Funamotosan had namelijk moeite met een goede voorstelling te maken van Sugar gliders :] Na nog een tijdje door praten is het ineens 1 uur! Tijd om maar weer naar huis te gaan, aangezien we morgen om half 12 op het station moeten zijn om optijd in het centrum te zijn voor het concert. Van te voren gaan we nog even lunchen met het paar wat mee gaat. De man van het stel doet designing voor Apple reclames ^^. Funamotosan was ook wel geintereseerd in mac gebruik, het valt me op dat veel Japanners interesse hebben in een mac, niet zo raar, japanners zijn dol op design producten en dingen die goed werken :] de kleine iPod Shuffle zie ik hier dan ook erg vaak, de iPod is sowieso de nummer 1 mp3 speler hier :] Kubotasan wilde graag een iPhone herinner ik mij, kan misschien even duren voor ze hem ombouwen dat hij 3G compatible is.
Naj morgen dus het Shukuhachi concert, ik ben benieuwd, het is in een temple. Achteraf weet ik nog niet wat ik ga doen, maar aangezien het in het centrum is, zal ik daar nog wel even rondhangen ^^ ik zie wel :P.
Zo maar slapen, het is al vrij laat en ik moet morgen optijd op het station zijn! Het was erg gezellig vanavond, en ik heb lekker gegeten, Funamotosan kan goedkoken, en ik heb verschillende Kyoto specialiteiten geproeft.
Oyasumi,
- Lennart
Abonneren op:
Posts (Atom)