Ik houd het even kort omdat ik vrij brak ben :]
Vandaag Clannad gekocht, de special edition, die was overigens goedkoper dan de normale editie :] 2e hands is soms erg relaxt in Japan, wederom zie je het verschil niet met nieuw ^^ Naast het spel zit de OST er ook bij en een guide book :] De enige game van Key die niet H is, en mijn derde key game alweer!
In de bar vanaaf kwam ik Keiji tegen, met wie ik wat gepraat had, hij wilde, volgens mij, tafel voetbasl me mij spelen ofzo, maar omdat de laatste trein al bijna ging sloeg ik af. we hebben toen voor zondfag avond afgesproken :]
Ik had ook nog even gepraat met de een van de barmannen. Als ik binnekom staat hij altijd al klaar met een fles Baileys :] Hij vertelde me dat hij een vriendin in Tokyo had. Hij beaamde ook dat mensen in Kyoto enorm op zoch zelf zijn, en dat het in Kyoto vele malen moeilijker is om een gesprek met iemand te beginnen dan in bijvoorbeeld Tokyo. Het schijnt een naam te hebben, maar die ben ik half vergeten "wagama" ofzo. Nouja, zo noemt men in Japan het verschijnsel van Kyoto dat ze zo op zich zelf zijn :] Alias, in Kyoto is het erg lastig om een een random gesprek te beginnnen, om vrienden te maken, of een partner te vinden (voor die genen die dat van plan waren :P). Gelukkis is er nog de ierse pub waar je altijd makkelijk aan de praat raakt ;) Overigens had ik nog even gevraagd naar het beste uitgaans gebied in Tokyo. als buitenlander kan je het best naar Roppongi gaan, veel clubs en bars dicht bij elkaar, en genoeg plaatsen voor buitenlanders met ook zat mensen die geinteresseerd zijn zijn buitenlanders :]
Ik ga nu maffen, want ik ben super brak ^___^. Oyasumi o/
- Lennart
zaterdag 21 april 2007
donderdag 19 april 2007
omraisu alah lasagna
Vanochtend even de formulieren ingevuld voor het verlaten van de flat hier. Ik moet de laatste dag nog cash de elktro rekening betalen en mijn borg terug vragen. Helaas heb ik vroeg de trein en ben ik te vroeg al weg hier, dus we hebben maar afgesproken de dag van te voren. Die dag zal ik het druk krijgen, alles afhandelen, alles inpakken en dan 's avonds naar Osaka voor mijn laatste diner met Mitsuko.
Vandaag een omraisu (OMletRISE) met gesmoltenkaas en saus gegeten, het leek een beetje op een Japanse lasagne ^__^. Terug van de stad kwam ik de man tegen die in het kantoor van de flat hier werkt, dus ik reisde een eindje met hem mee. We kwamen onder andere even op het gesprek over het verschil van directheid van de Japanners en Nederlanders. Hij vond dat Japanners misschien wat meer moesten zeggen wat ze werkelijk dachten, zodat er meer duidelijkheid was. Ook vond hij dat het soms misschien onbeleefter was om niets te zeggen als er iets niet goed was bijvoorbeeld. Een middenweg tussen het wel erg directe Nederland en het voorzichzelf houdended Japan zou misschien het ideaalste zijn :]
Uit een gesprek van de Roemeen merkte ik wel dat ik met mijn professor hier nog goed getroffen had. Zijn professor iriteerd hem af entoe door al zijn proposals af te wijzen en te zeggen dat hij maar werk van de professor moet doen. Zijn vorige professor was erger door pertinent niets anders toe te staan dan wat hij zei. Bij mij op het lab is veel meer ruimte voor vrijheid, en alle goede dingen die je voorstelt kun je uitvoeren als je een goede proposal er voor maakt. Zo zou het meer moeten zijn denk ik, maarja, er moet ook geld verdiend wordenm dus krijg je dat sommige professoren bepaalde projecten opdringen, ten koste van projecten die misschien wat interessants op kunnen leveren. Ach zo is het overal eigenlijk :] Maar ja, op universitaire instelling zou het eigenlijk niet moeten natuurlijk omdat het niet echt bijdraagt aan de ontwikkeling van de student. Bij de UT is er op zich ook genoeg vrijheid voor mensen om hun eigen proposals te maken en dat bevalt me prima. Geeft ruimte voor creatieve personen om hun ideeen uit te werken. En voor de mensen die niets kunnen bedenken zijn er altijd nog projecten van professoren/docenten/etc waar je aan kan werken.
Morgen even langs de bank om mijn laatste school geld te betalen en te vragen (als me dat lukt XD) of ze een branch in Tokyo hebben, oh en om aan te geven dat ik de komende weken adresloos ben -_- ok dat gaat misschien pittig worden, ik weet niet eens of dat mogelijk is :] Laat ik voor de zekerheid mijn nieuwe adres maar even mee nemen :]
Oyasumi Nasai o/
-lennart
Vandaag een omraisu (OMletRISE) met gesmoltenkaas en saus gegeten, het leek een beetje op een Japanse lasagne ^__^. Terug van de stad kwam ik de man tegen die in het kantoor van de flat hier werkt, dus ik reisde een eindje met hem mee. We kwamen onder andere even op het gesprek over het verschil van directheid van de Japanners en Nederlanders. Hij vond dat Japanners misschien wat meer moesten zeggen wat ze werkelijk dachten, zodat er meer duidelijkheid was. Ook vond hij dat het soms misschien onbeleefter was om niets te zeggen als er iets niet goed was bijvoorbeeld. Een middenweg tussen het wel erg directe Nederland en het voorzichzelf houdended Japan zou misschien het ideaalste zijn :]
Uit een gesprek van de Roemeen merkte ik wel dat ik met mijn professor hier nog goed getroffen had. Zijn professor iriteerd hem af entoe door al zijn proposals af te wijzen en te zeggen dat hij maar werk van de professor moet doen. Zijn vorige professor was erger door pertinent niets anders toe te staan dan wat hij zei. Bij mij op het lab is veel meer ruimte voor vrijheid, en alle goede dingen die je voorstelt kun je uitvoeren als je een goede proposal er voor maakt. Zo zou het meer moeten zijn denk ik, maarja, er moet ook geld verdiend wordenm dus krijg je dat sommige professoren bepaalde projecten opdringen, ten koste van projecten die misschien wat interessants op kunnen leveren. Ach zo is het overal eigenlijk :] Maar ja, op universitaire instelling zou het eigenlijk niet moeten natuurlijk omdat het niet echt bijdraagt aan de ontwikkeling van de student. Bij de UT is er op zich ook genoeg vrijheid voor mensen om hun eigen proposals te maken en dat bevalt me prima. Geeft ruimte voor creatieve personen om hun ideeen uit te werken. En voor de mensen die niets kunnen bedenken zijn er altijd nog projecten van professoren/docenten/etc waar je aan kan werken.
Morgen even langs de bank om mijn laatste school geld te betalen en te vragen (als me dat lukt XD) of ze een branch in Tokyo hebben, oh en om aan te geven dat ik de komende weken adresloos ben -_- ok dat gaat misschien pittig worden, ik weet niet eens of dat mogelijk is :] Laat ik voor de zekerheid mijn nieuwe adres maar even mee nemen :]
Oyasumi Nasai o/
-lennart
Ghibli museum, here I come ^__^
Vandaag de go partij met Matthieu afgemaakt, uiteraard verloren, matthieu heeft nu eenmaal meer ervaring en speelt daarom een stuk slimmmer. Ergens maakt ik goed gebruik van een inschattings fout van hem door hem hard aan te vallen, maar even verder op maakt ik een paar fouten waardoor de mijn groep uit eindelijk zijn bestaans recht verloor, wat veel punten scheelde. In elk geval was de partij wel leuk.
Verder heb ik vandaag een ticket gekocht voor het Ghibli museum :D Voor de gene die niet weten wat Ghibli is, een korte uitleg. Studio Ghibli is een anamtie studio die verantwoordelijk is voor de populairste japanse anamatie films van de afgelopen tijden. Spirit Away van hun had dacht ik zelfs een oscar gewonnenm, nadat hij al verschillende film festival prijzen in de wacht sleepte. Films van Ghibli zijn vaak erg herkenbaar, en baseren zich soms op europese mythes en verhalen, soms op japanse mythes en verhalen, en soms op Complete fantasie werelden. De films bevatten zowel origineel geschreven verhalen als verfilmingen van boeken. Ghibli is te vergelijken met Disney, ze maken films voor iedereen, en de films worden over de hele wereld gekeken. Het verschil is dat Ghibli een stuk minder rijk is en geen pretparken over de hele wereld heeft. Wel hebben ze een museum ^___^ En dat is nou precies waar ik een ticket voor ging kopen!
Matthieu leidde me naar een supermarkt van Lawson, waar een automaat stond om tickets te bestellen. In eerste instantie dacht, superhandig dat je dat op zo'n automaat kan doen. Die gedachte verliet mij echter na een tijdje. Omdat het Ghibli museum erg druk bezocht wordt moet je ruim van te voren een kaartje kopen voor een bepaalde dag en tijd. Door de drukte ben je namelijk ook aan tijd gebonden. Nu kan je op de machine een dag aan tikken en een tijdslot. Echter, de machine laat alle mogelijkheden zien, ook al zitten ze vol. Als je een tijd kiest gaat hij verbinding maken via internet om te kijken of er nog ruimte vrij is ... Nee dat is er niet. Vervolgens moet je terug, weer een datum kiezen, een tijd en aangeven dat je 1 ticket wilt, en gaat hij weer kijken .... weer vol ... En dat ging een lange tijd zo door -_- Op de eerst dag die we probeerde kon geen enkele tijd namelijk, op de 2e dag na een paar keer hadden we eidenlijk ene goede tijd te pakken. Het zou beter werken als die machine 1 keer zou connecten en voor elk tijd slot een false of true waarde zou krijgen, en dus alleen de tijden laten zien die nog vrij waren, zou een hoop moeite schelen, is makkelijk te maken en is vooral ook logisch.
Nouja, dus een goede tijd gevonden, dan moet ik mijn naam in Katakana geven en print hij vervolgens een bon uit. Die geef je bij de kassa, waar je betaald, en die printen dan je ticket uit. Beetje omslachtig allemaal, maar goed. Koste uiteindelijk ruim een half uur om de ticket te krijgen. Maar 6 Mei ga ik dan heen ^^.
Geen japanse les vandaag, dus ik kon rustig naar huis weer. In het nieuws was vooral veel over de doodgeschoten Burgemeester. Het schijnt dat hij is doodgeschoten omdat iemand zijn auto beschadigde aan iets en hij geld wilde van de stad ... en dan besluit je maar iemand dood te schieten dus ... Nog niet zo erg als de zuid-koreaan in amerika die 32 mensen dood schoot. Ik hoorde van de roemeen dat ze in japan in het nieuws herhaaldelijk zeiden dat de brugmeester zijn hart gestopt was, in plaats van dat ze zeiden dat hij dood was. Ze rectificeerde zich zelfs toen er perongeluk in het beeld stond dat hij dood was, zijn hart was immers gestopt ... Juist :P
Vandaag was trouwens een regenachtige dag hier, hopelijk morgen wat beter.
Oyasumi o/
- Lennart
Verder heb ik vandaag een ticket gekocht voor het Ghibli museum :D Voor de gene die niet weten wat Ghibli is, een korte uitleg. Studio Ghibli is een anamtie studio die verantwoordelijk is voor de populairste japanse anamatie films van de afgelopen tijden. Spirit Away van hun had dacht ik zelfs een oscar gewonnenm, nadat hij al verschillende film festival prijzen in de wacht sleepte. Films van Ghibli zijn vaak erg herkenbaar, en baseren zich soms op europese mythes en verhalen, soms op japanse mythes en verhalen, en soms op Complete fantasie werelden. De films bevatten zowel origineel geschreven verhalen als verfilmingen van boeken. Ghibli is te vergelijken met Disney, ze maken films voor iedereen, en de films worden over de hele wereld gekeken. Het verschil is dat Ghibli een stuk minder rijk is en geen pretparken over de hele wereld heeft. Wel hebben ze een museum ^___^ En dat is nou precies waar ik een ticket voor ging kopen!
Matthieu leidde me naar een supermarkt van Lawson, waar een automaat stond om tickets te bestellen. In eerste instantie dacht, superhandig dat je dat op zo'n automaat kan doen. Die gedachte verliet mij echter na een tijdje. Omdat het Ghibli museum erg druk bezocht wordt moet je ruim van te voren een kaartje kopen voor een bepaalde dag en tijd. Door de drukte ben je namelijk ook aan tijd gebonden. Nu kan je op de machine een dag aan tikken en een tijdslot. Echter, de machine laat alle mogelijkheden zien, ook al zitten ze vol. Als je een tijd kiest gaat hij verbinding maken via internet om te kijken of er nog ruimte vrij is ... Nee dat is er niet. Vervolgens moet je terug, weer een datum kiezen, een tijd en aangeven dat je 1 ticket wilt, en gaat hij weer kijken .... weer vol ... En dat ging een lange tijd zo door -_- Op de eerst dag die we probeerde kon geen enkele tijd namelijk, op de 2e dag na een paar keer hadden we eidenlijk ene goede tijd te pakken. Het zou beter werken als die machine 1 keer zou connecten en voor elk tijd slot een false of true waarde zou krijgen, en dus alleen de tijden laten zien die nog vrij waren, zou een hoop moeite schelen, is makkelijk te maken en is vooral ook logisch.
Nouja, dus een goede tijd gevonden, dan moet ik mijn naam in Katakana geven en print hij vervolgens een bon uit. Die geef je bij de kassa, waar je betaald, en die printen dan je ticket uit. Beetje omslachtig allemaal, maar goed. Koste uiteindelijk ruim een half uur om de ticket te krijgen. Maar 6 Mei ga ik dan heen ^^.
Geen japanse les vandaag, dus ik kon rustig naar huis weer. In het nieuws was vooral veel over de doodgeschoten Burgemeester. Het schijnt dat hij is doodgeschoten omdat iemand zijn auto beschadigde aan iets en hij geld wilde van de stad ... en dan besluit je maar iemand dood te schieten dus ... Nog niet zo erg als de zuid-koreaan in amerika die 32 mensen dood schoot. Ik hoorde van de roemeen dat ze in japan in het nieuws herhaaldelijk zeiden dat de brugmeester zijn hart gestopt was, in plaats van dat ze zeiden dat hij dood was. Ze rectificeerde zich zelfs toen er perongeluk in het beeld stond dat hij dood was, zijn hart was immers gestopt ... Juist :P
Vandaag was trouwens een regenachtige dag hier, hopelijk morgen wat beter.
Oyasumi o/
- Lennart
woensdag 18 april 2007
sayonara paati
Werk begon eerst met een lange meeting waarbij professor Nishida en professor Sumi iets presenteerde, helaas in het Japans, dus niet iets waar ik iets aan had :] Tijdens de meeting waren nu ook voor het eerst de nieuwe labstudenten aanwezig, en dus stelde iedereen zich eerst even voor.
Na deze meeting was het meteen tijd voor de volgende meeting, waar ik en Yasser een presentatie zouden houden. Yasser kwam op het allerlaatst er aangerend. Hij was nog bezig zijn presentatie snel te maken. Hij vroeg dan ook of ik eerst kon gaan :] Wat op zich sowieso wel een goed idee was, aangezien die van mij vrij kort was vergeleken met die van hem. Toevallig zaten alle nieuwe lab studenten er vandaag ook, dus ik had spontaan erg veel publiek :] Waar ze mijn verhaal denk ik nog konden volgen, raakte ze denk ik bij Yasser's verhaal de draad kwijt XD Alles was immers in Engels. Mijn presentatie ging wel ok denk ik, gewoon mijn verhaal gedaan en hopelijk duidelijk gemaakt wat ze op de uni aan haptek kunnen hebben. Er was nog niet echt iets mee gedaan, dus het belangrijkste is denk ik dat ze weten wat ze er aan hebben, aangezien het ook interessant is voor andere projecten. Ik had mijn presentatie dan ook zo gemaakt dat ik daar op in kon gaan. Ik kreeg dan van Nishida en Sumi ook wat vragen over de prestatie en of ik dacht dat het voor bepaalde andere toepassingen gebruikt kon worden in de toekomst.
Yassers verhaal was, naar mijn mening, een stuk interessanter omdat het leuke discussie opleverde. Hij probeerde in zijn presenatie het traditionele denken over 'intention' af te doen, en dit opnieuw te formuleren. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat mensen dingen doen, voor dat ze zich er van bewust zijn wat ze willen doen. Dit klinkt erg raar misschien, maar mensen beginnen een actie voordat ze zelf weten wat ze willen doen. Dit houd dus in dat de 'intentie' zou volgen na de actie, wat in strijd zou zijn met het BDI systeem. Dit leverde natuurlijk een mooie diuscussie op met de vaste mensen uit de groep. Ik vermoed dat de nieuwe studenten het niet zo erg konden volgen, aangezien er in rap Engels over filosofisch, technische, medische, psychologische termen gepraat werd. Voor mij zeker interessant, want het zijn allemaal dingen uit mijn studie, en ik deelde toevallig ook de mening van Yasser over het idee over intentie.
Professor Nishida zou graag nog een afsluitende presentatie van mij zien als dat lukt. Dat zou dan volgende week moeten zijn, wat mijn laatste week is. Ik zou graag een demo geven van werk, mits ik de laatste loodjes af krijg -_- En anders moet ik maar wat nieuws verzinnen om over te praten :] In elk geval maak ik de presentatie pas zo laat mogelijk dit keer, zodat ik tijd heb om nog iets er uit te krijgen om te presenteren. De presentatie zijn sowieso bruikbaar voor mijn stage verslag, die ik af moet maken zodra ik weer terug ben.
Na de meeting starte ik even een potje go met Matthieu, toevallig was er namelijk een go bord op het lab :] matthieu heeft meer ervaring dan ik, en doet duidelijk strategischer zetten dan ik, toch speel ik niet geheel slecht en heb ik hier en daar een paar goede claims op terretorium. In een gevecht om een grote groep van mij maakt e ik echter de fout om niet tijdig een tweede oog te maken, dit omdat ik niet door had dat Matthieu mij kon knippen. Na een paar verwoede pogingen om Matthieu in de val te loppen en zo een 2e oog te krijgen, die hij allemaal door had en dus afsloeg, lukte het me uit eindelijk toch, dankzij ene inschattingsfout van Matthieu, om een groe van hem zodanig onder druk te zetten dat hij verloren was, en dus mijn 2e oog kon vormen ^^ De partij moest toen onderbroken worden omdat het tijd was om naar het restaurant te gaan. Morgen spelen we verder, ik benieuwd naar het verdere verloop ^___^.
We diner in een chinees restaurant, anders dan in Nederland, krijg je hier echt chinees eten te eten, en dus zie je dan ook letterlijk geen enkel gerecht terug van de Nederlandse chinese restaqurants. Tijdens het eten worden er verschillende speechen gehouden door alle aanwezigen. Iedereen van het lab verteld iets over mij eerst, en stelt zich dan voor aan de nieuwe studenten. Veel mensen uit het lab herinneren zich van mij dat ik veel van anime en manga houd :] Mooiste vond ik van Nakakura, die vertelde dat ik hem tijdens het festival op de rug nam, en hij ineens een reus was geworden, ik weet nog goed hoe verbaasd hij was dat hij zo hoog boven iedereen uit keek. Als laatste moest ik natuurlijk ook een speech houden waarin kort wat vertelde over mijn belevenis van Japan, en iedereen bedankt natuurlijk :] uit eindelijk kreeg ik een soort grote kaart aangeboden waar iedereen uit het lab wat had opgeschreven. Ik herkende de kaart, aangezien ik bij de lab genoten van het vorige afscheids feest zelf ook wat op die van hun had geschreven :] Ik heb nog niet alles kunnen lezen want een aantal zijn in het Japans, en Kanji is moeilijk te vertalen als het handgeschreven is met een stift :] Grappig is om te zien hoe sommigen iets aanhalen van de eerste dag en iemand anders iets aanhaalt van een gesprek die ik in de metro opweg hier naar toe gehad heb. Ik kreeg spontaan een de ja vu met sinterklaas gedichten in huize boot :P
Na het eten was het natuurlijk tijd voor karaoke! Omdat ik niet veel kansen op karaoke zou hebben, was dit voor mij natuurlijk een mooie gelegenheid om nog even lekker te zingen ^^ Ik leerde zo ook nog even de nieuwe studenten kennen, ik praatte vooral met eentje die redelijk engels kon, met een amerikaans accent :] Leuk was hoe iedereen kon zingen toen ik "o bla di bla da" van de Beatles zong ^____^. Was in elk geval lekker gezellig, en weer lekker gezongen :] Opvallend was trouwens nog dat mensen hun mobiel in de gang aan de lader leggen. In elke europe stad is dit een uitnodiging voor "neem mijn mobiel gratis mee", maar hier in Japan kan dat gewoon :]
uiteindelijk te laat terug om de trein in Chushojima te pakken, dus een klein eindje gelopen weer. Zo snel slapen zodat ik morgen weer fis nog even aan het werk kan om wat te produceren voor volgende week, en natuurlijk om mijn go partij goed af te sluiten ^__^.
Oyasumi Nasai 0/
-lennart
Na deze meeting was het meteen tijd voor de volgende meeting, waar ik en Yasser een presentatie zouden houden. Yasser kwam op het allerlaatst er aangerend. Hij was nog bezig zijn presentatie snel te maken. Hij vroeg dan ook of ik eerst kon gaan :] Wat op zich sowieso wel een goed idee was, aangezien die van mij vrij kort was vergeleken met die van hem. Toevallig zaten alle nieuwe lab studenten er vandaag ook, dus ik had spontaan erg veel publiek :] Waar ze mijn verhaal denk ik nog konden volgen, raakte ze denk ik bij Yasser's verhaal de draad kwijt XD Alles was immers in Engels. Mijn presentatie ging wel ok denk ik, gewoon mijn verhaal gedaan en hopelijk duidelijk gemaakt wat ze op de uni aan haptek kunnen hebben. Er was nog niet echt iets mee gedaan, dus het belangrijkste is denk ik dat ze weten wat ze er aan hebben, aangezien het ook interessant is voor andere projecten. Ik had mijn presentatie dan ook zo gemaakt dat ik daar op in kon gaan. Ik kreeg dan van Nishida en Sumi ook wat vragen over de prestatie en of ik dacht dat het voor bepaalde andere toepassingen gebruikt kon worden in de toekomst.
Yassers verhaal was, naar mijn mening, een stuk interessanter omdat het leuke discussie opleverde. Hij probeerde in zijn presenatie het traditionele denken over 'intention' af te doen, en dit opnieuw te formuleren. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat mensen dingen doen, voor dat ze zich er van bewust zijn wat ze willen doen. Dit klinkt erg raar misschien, maar mensen beginnen een actie voordat ze zelf weten wat ze willen doen. Dit houd dus in dat de 'intentie' zou volgen na de actie, wat in strijd zou zijn met het BDI systeem. Dit leverde natuurlijk een mooie diuscussie op met de vaste mensen uit de groep. Ik vermoed dat de nieuwe studenten het niet zo erg konden volgen, aangezien er in rap Engels over filosofisch, technische, medische, psychologische termen gepraat werd. Voor mij zeker interessant, want het zijn allemaal dingen uit mijn studie, en ik deelde toevallig ook de mening van Yasser over het idee over intentie.
Professor Nishida zou graag nog een afsluitende presentatie van mij zien als dat lukt. Dat zou dan volgende week moeten zijn, wat mijn laatste week is. Ik zou graag een demo geven van werk, mits ik de laatste loodjes af krijg -_- En anders moet ik maar wat nieuws verzinnen om over te praten :] In elk geval maak ik de presentatie pas zo laat mogelijk dit keer, zodat ik tijd heb om nog iets er uit te krijgen om te presenteren. De presentatie zijn sowieso bruikbaar voor mijn stage verslag, die ik af moet maken zodra ik weer terug ben.
Na de meeting starte ik even een potje go met Matthieu, toevallig was er namelijk een go bord op het lab :] matthieu heeft meer ervaring dan ik, en doet duidelijk strategischer zetten dan ik, toch speel ik niet geheel slecht en heb ik hier en daar een paar goede claims op terretorium. In een gevecht om een grote groep van mij maakt e ik echter de fout om niet tijdig een tweede oog te maken, dit omdat ik niet door had dat Matthieu mij kon knippen. Na een paar verwoede pogingen om Matthieu in de val te loppen en zo een 2e oog te krijgen, die hij allemaal door had en dus afsloeg, lukte het me uit eindelijk toch, dankzij ene inschattingsfout van Matthieu, om een groe van hem zodanig onder druk te zetten dat hij verloren was, en dus mijn 2e oog kon vormen ^^ De partij moest toen onderbroken worden omdat het tijd was om naar het restaurant te gaan. Morgen spelen we verder, ik benieuwd naar het verdere verloop ^___^.
We diner in een chinees restaurant, anders dan in Nederland, krijg je hier echt chinees eten te eten, en dus zie je dan ook letterlijk geen enkel gerecht terug van de Nederlandse chinese restaqurants. Tijdens het eten worden er verschillende speechen gehouden door alle aanwezigen. Iedereen van het lab verteld iets over mij eerst, en stelt zich dan voor aan de nieuwe studenten. Veel mensen uit het lab herinneren zich van mij dat ik veel van anime en manga houd :] Mooiste vond ik van Nakakura, die vertelde dat ik hem tijdens het festival op de rug nam, en hij ineens een reus was geworden, ik weet nog goed hoe verbaasd hij was dat hij zo hoog boven iedereen uit keek. Als laatste moest ik natuurlijk ook een speech houden waarin kort wat vertelde over mijn belevenis van Japan, en iedereen bedankt natuurlijk :] uit eindelijk kreeg ik een soort grote kaart aangeboden waar iedereen uit het lab wat had opgeschreven. Ik herkende de kaart, aangezien ik bij de lab genoten van het vorige afscheids feest zelf ook wat op die van hun had geschreven :] Ik heb nog niet alles kunnen lezen want een aantal zijn in het Japans, en Kanji is moeilijk te vertalen als het handgeschreven is met een stift :] Grappig is om te zien hoe sommigen iets aanhalen van de eerste dag en iemand anders iets aanhaalt van een gesprek die ik in de metro opweg hier naar toe gehad heb. Ik kreeg spontaan een de ja vu met sinterklaas gedichten in huize boot :P
Na het eten was het natuurlijk tijd voor karaoke! Omdat ik niet veel kansen op karaoke zou hebben, was dit voor mij natuurlijk een mooie gelegenheid om nog even lekker te zingen ^^ Ik leerde zo ook nog even de nieuwe studenten kennen, ik praatte vooral met eentje die redelijk engels kon, met een amerikaans accent :] Leuk was hoe iedereen kon zingen toen ik "o bla di bla da" van de Beatles zong ^____^. Was in elk geval lekker gezellig, en weer lekker gezongen :] Opvallend was trouwens nog dat mensen hun mobiel in de gang aan de lader leggen. In elke europe stad is dit een uitnodiging voor "neem mijn mobiel gratis mee", maar hier in Japan kan dat gewoon :]
uiteindelijk te laat terug om de trein in Chushojima te pakken, dus een klein eindje gelopen weer. Zo snel slapen zodat ik morgen weer fis nog even aan het werk kan om wat te produceren voor volgende week, en natuurlijk om mijn go partij goed af te sluiten ^__^.
Oyasumi Nasai 0/
-lennart
dinsdag 17 april 2007
soaking again
Vandaag op werk mijn presentatie voor morgen wat door genomen, hopelijk gaat hij goed :] Ik zag nieuwe studenten in het lab hun notebooks instaleren, dus ik gok dat ze binnekort ook wat werk gaan doen. Voorals nog doen ze niet veel meer dan zitten, praten en wat lezen.
Na 5 minuten fietsen richting Mori-san voor Japnse les, begint het ineens te gieten -_- En na 3 kwartier in de regen te fietsen kwam ik best door weekt aan :] Gelukkig was het niet koud verder, dus echt erg was het niet. Omdat mijn mountainbike geen spatborden heeft, regende het van onder net zo hard als van boven XD In Nederland dus erg heet weer, hier normale temperatuur met vandaag dus een beetje regen. Opzich vind ik een beetje regen niet erg af entoe zolang de temperatuur maar niet te hoog komt ^^
De portier was blijkbaar vergeten de relaxruimte af te komen sluiten, want om 12 uur zaten we er nog. Normaal sluit hij om 11 uur, in praktijk tussen 11 en half 12. Dus ik kon nog even praten met Yoshiko en de Roemeen, wat zo'n beetje mijn dagelijkse routine is geworden deze week :]
De Roemeen vertelde dat bij hem op de afdeling (hij werkt ook op Kyoudai) een Japanese jongen is, die achter zijn rug om hem zwart maakt een beetje. Ze ambitieren de zelfde postie, waar veel geld aan vast zit ook. De andere jongen vind zich zelf meer geschikt dan een buitenlander. In japan is het voor buitenlanders dan ook stee vast moeilijker om een baan te vinden, net als vrijwel elk land :P En dan ben je als europeaan veel beter af dan een Koreaan, want sommige japanners hebben echt een hekel aan koreanen. Nouja, in Japan is dus niet alles zo netjes en beleefd ;) Maar neemt niet weg dat het nog steeds relaxt leven is verder :] Ik zou zelf als buitenlander ook niet verwachten dat je alles aangereikt krijgt en dan je misschien even wat meer moeite moet doen voor dingen, maar dat moet je er maar voor over hebben als je ergens anders voeten aan wal wilt zetten heh ^^ Ik hoop dat de Roemeen het lukt, hij heeft de positie nodig om langer te kunnen blijven. Hij spreekt zelfs redelijk vloeiend Japans en werkt hard, dus hij verdiend het wel.
Ik ga nu maar weer eens plat, norgen moet ik eerst een presentatie bij wonen van professor nishida, en dan eentje geven en nog eentje bijwonen :] Daarna is er een welkoms feest, wat meteen afscheid voor mij wordt, hopelijk wordt het weer gezellig ^^.
Oyasumi nasai o/
- Lennart
Na 5 minuten fietsen richting Mori-san voor Japnse les, begint het ineens te gieten -_- En na 3 kwartier in de regen te fietsen kwam ik best door weekt aan :] Gelukkig was het niet koud verder, dus echt erg was het niet. Omdat mijn mountainbike geen spatborden heeft, regende het van onder net zo hard als van boven XD In Nederland dus erg heet weer, hier normale temperatuur met vandaag dus een beetje regen. Opzich vind ik een beetje regen niet erg af entoe zolang de temperatuur maar niet te hoog komt ^^
De portier was blijkbaar vergeten de relaxruimte af te komen sluiten, want om 12 uur zaten we er nog. Normaal sluit hij om 11 uur, in praktijk tussen 11 en half 12. Dus ik kon nog even praten met Yoshiko en de Roemeen, wat zo'n beetje mijn dagelijkse routine is geworden deze week :]
De Roemeen vertelde dat bij hem op de afdeling (hij werkt ook op Kyoudai) een Japanese jongen is, die achter zijn rug om hem zwart maakt een beetje. Ze ambitieren de zelfde postie, waar veel geld aan vast zit ook. De andere jongen vind zich zelf meer geschikt dan een buitenlander. In japan is het voor buitenlanders dan ook stee vast moeilijker om een baan te vinden, net als vrijwel elk land :P En dan ben je als europeaan veel beter af dan een Koreaan, want sommige japanners hebben echt een hekel aan koreanen. Nouja, in Japan is dus niet alles zo netjes en beleefd ;) Maar neemt niet weg dat het nog steeds relaxt leven is verder :] Ik zou zelf als buitenlander ook niet verwachten dat je alles aangereikt krijgt en dan je misschien even wat meer moeite moet doen voor dingen, maar dat moet je er maar voor over hebben als je ergens anders voeten aan wal wilt zetten heh ^^ Ik hoop dat de Roemeen het lukt, hij heeft de positie nodig om langer te kunnen blijven. Hij spreekt zelfs redelijk vloeiend Japans en werkt hard, dus hij verdiend het wel.
Ik ga nu maar weer eens plat, norgen moet ik eerst een presentatie bij wonen van professor nishida, en dan eentje geven en nog eentje bijwonen :] Daarna is er een welkoms feest, wat meteen afscheid voor mij wordt, hopelijk wordt het weer gezellig ^^.
Oyasumi nasai o/
- Lennart
zondag 15 april 2007
Soaking
De titel is dubbel zinnig en duid er op dat ik zowel druipte in het zweet, als heerlijk badderde in de onsen. Vandaag was het tijd voor Kibune en Kuruma.
Het weer was ok, het was niet zo warm als nu in Nederland, naar mijn smaak veels te heet voor de lente, en het was verder ook niet koud, zodat ik heerlijk onbezorg kon lopen. Met de trein van mijn universiteits halte verder gereisd. Deze trein lijkt een beetje op een bus. De eerste en laatste twee haltes werken gewoon net als de andere stations met poortjes en ticket machines. Alle tussenliggende haltes werken echter met het bus systeem, waar je bij binnekomst een kaartje pakt, en bij het verlaten van de trein betaald voor de afgelegde afstand. Best maf om de twee systemen door elkaar te zien lopen.
Terwijl de trein steeds verder de bergen in reed, zag ik de rivier naast mij opdoemen en wist ik dat ik er bijna was. Op de splitsing van de rivier stapte ik uit. Een kant ging nu naar Kuruma en de andere naar Kibune. Ik volgde de laatste. Nu ben ik zelf erg fan van riviertjes en bergen, dus verwachte overdreven veel foto's hiervan XD
De route langs de rivier richting Kibune was op de weg, waar ook auto's reden, en er niet vele ruimte was, dus behoorlijk iritant wandelen als er af en toe auto's en bussen langs moeten. Na een tijdje kom ik Kibune in. Kibuna is klein, zo klein dat het bestaat uit een paar huizen langs de weg. Kibune is dus net zo breed als 2 huizen en een dunne weg. Overigens is 80% van alle huizen een restaurant of iets dergelijks, waarbij je in de zomer op een plateau boven de rivier kan eten. Hier en daar waren ze al bezig de stellingen voor die plateau's aan te leggen in de rivier. Jammer dat ik dat niet kan doen, het schijnt er sfeervol te zijn om te eten op de rivier :]
Er is ook een kleine shrine waar ik even rust en wat eet, alvorens ik weer verder loop. De weg volgt nog steeds de rivier en ik kom langs nopg een klein shine. De weg splits uiteindelijk, ik heb geen idee welke bestemming ik moet volgend, dus ik blijf nog even op de weg. Als er weer een splitsing komt ga ik eens op de kaart kijken. Sakkerloot, ik ben de afslag richting Kuruma via de Kuruma temple compleet misgelopen een paar kilometer terug en ik ben ver van de kaart af. Ik heb geen zin om terug te lopen, waar moet wel van de weg af. Wat doe je dan? Juist je kiest een pad wat random de berg op gaat ^__^. Dit pad volgt langs een klein riviertje en is wat rustiger, hier rijden geen auto's ^^ bovendien gaat het pad richting het oosten, waar ik uiteinlijk heen moet, dus dat is goed :]
Net als ik bij me zelf denk van, "zolang het pad goed is zal het wel ergens uitkomen en kan ik niet verdwalen", merk ik dat het pad overgaat ik losse keien waarover water stroomt. In andere woorden, ik loop spontaan op iets wat lijkt op de bodem van de rivier naast me -_-. Ik dacht trouwens echt letterlijk die zin die ik net zei, en pas na die zin merkte ik dat het pad verdwenen was :] Nouja, maakt mij niets uit, ik loop lekker verder. Het pad wordt steeds minder en minder een goed wandel pad en nu en dan stroomt een klein riviertje van de berg een stuk over het pad alvorens in de rivier naast mijn stroomd. Net als ik bij me zelf denk "volgens mij is het pad nu zo dat er geen auto's meer kunnen rijden" zie ik voor mij een auto. En ja wederom dacht ik letterlijk die zin vlak voor ik de auto zag -_- De auto zat vast in de grond en kon niet bewegen, had ik ik toch gelijk :P Ik wens ze succes en loop verder. Even verderop wordt het pad zo ontoegankelijk dat er echt geen auto's meer kunnen rijden.
In eens houd het laatste beetje 'pad' volledig op. Echter, er is nog wel een klein bordje met een pijl. Die pijl wijs haaks op de rivier. Niets in de rivier duid er op dat er moeite is gedaan je te laten oversteken, en aan de andere kant is ook niet veel meer van een pad te zien dan 'iets waar je kan lopen'. Ik besluit het maar te doen. Ik merk dat er lintjes hangen hier en daar. De lintjes zijn het enige van een pad wat er is en wat ze doen is aangeven waar je het beste langs kan lopen. Dus in plaats van een pad is er een soort route aangegeven de berg op. Zeg maar een route in ongerepte natuur ^^ Nouja, precies wat ik wil eigenlijk :] Ik moet steeds van rivier kant wisselen (lees springen via los liggende stenen over de rivier) omdat zo nu en dan het onmogelijk is om ergens omhoog te komen, of dat er ineens een afgrond is. De route is dan ook alleen voor sportieve mensen die goed te been zijn. Af en toe moet je klauteren, springen, en vooral uitkijken dat je niet uitglijd op de stukken waar je door water heen moet waden op een stijl stuk. Al met al een erg leuke wandelingen die in rap tempo de berg opgaat. Zigzaggen doe het pad niet, waardoor ik na een paar uur lopen volledig in het zweet zit, echt doorweekt.
Na een tijdje de berg op lopen, zoekend naar lintjes (omdat het 'pad' zelf niet te zien is) vraag ik me af waar dit uit gaat komen, ik loop nu al een tijdje omhoog, en nog steeds zie ik de berg voor mij omhoog gaan. Het pad loopt ook een klein beetje naar het noorden, dus ik gok dat ik redelijk ver boven Kuruma zit ondertussen. Na nog een tijdje kom ik eindelijk op de top. Ik leer later dat de Kuruma berg is en tussen de 600 en 700 meter hoog :] een aardige klim dus ^^. De bordjes boven op de berg wijzen geheel niets herkenbaars aan, dus ik ga maar weer op mijn gevoel af en richting het zuidoosten. De weg naar beneden was wat relaxter, waardoor ik mij zelf niet meer in het zweet hoefte te werken. Ontoegankelijk was hij overigens wel weer grote stukken. Zo erg dat ze touwen gespannen hadden om stukken af te dalen, en maar goed ook, want bij mijn eerst stap gleed ik weg en voelde ik het touw in mijn hand schuren, gelukkig dat de touwen er zijn ^^ Afdalen hier valt nog niet mee! Wel mooi trouwen, weer naast een rivier met een mooie waterval waar ik met wat extra klimmen en moeilijk doen zo dicht mogelijk bij de rand een foto geprobeerd heb te maken, hopen dat hij een beetje gelukt is :]
Uit eindelijk kom ik na een tijdje op een weg uit, wat aanduid dat ik aan de andere kant van de beg ben. De weg leid naar Kuruma, althans als mijn richtingen geklopt hebben, maar daar ben ik redelijk zeker van :] Probleem was echter dat de Onsen, waar ik heen wilde, ten Noorden van Kuruma lag. Dus ik vroeg me af hoe noordelijk ik precies was. Wederom geen bordjes -_-. Ik gokte echter dat ik redelijk te ver noordelijk was gelopen, dus ik ging naar het zuiden. Maar goed ook, even later zag ik dat ik zo'n 5 kilometer ten noorden van Kuruma was, zo'n 3 kilometer van de kaart af die ik had.
Tegen 4 uur kom ik eindelijk aan bij de onsen \o/ Hoera, een beetje uitrusten kan ik wel gebruiken, en een toilet ook wel. Sinds de afdaling is het overmatig zweten opgehouden en raak ik mijn vocht dus niet meer kwijt. Maar een toilet vind je natuurlijk ook niet daar, en wildplassen in Japan lijkt me not-done, hoewel ik in Nederland geen bezwaar zou hebben :P Het was trouwens sowieso bijna onmogelijk om van het, toch al erg ontoegankelijke, pad te gaan.
Snel betalen voor de onsen en naar binnen. Eerst wassen uiteraard en dan heerlijk dobberen in het midden van de bergen en de bossen. Het water is vlukanisch verwarmd en erg lekker. De ultieme manier om even tot rust te komen. Ik zit dan ook meer dan een uur in de onsen :] Uiteraard niet de hele tijd in het water, het is ook erg lekker ommet je benen in het water op de rand te zitten terwijl je geniet van de natuur. Onsens zijn erg relaxt, vergelijk het met een spa, maar dan natuurlijk verward en midden in de buitenlucht ^^ Anders dan de sentou van vorige keer was zeep en shampoo hier voorradig en was de fohn gratis :D
Nadat ik weer fris uit de onsen kwam, liep ik door naar Kuruma. Het was te laat om de Kuruma temple nog te bezoeken en ik had weinig zin om om half 6 nog de berg te beklimmen voor een dichte tempel, ik was net weer lekker fris :] Aangezien Kuruma net zo groot is als Kibune ongeveer, een paar huizen en that's it, belsuit ik de trein terug te pakken. Ik heb veel gelopen op een pad door de bergen wat ik als kind fantastisch had gevonden ... en nu ook :] Wilde natuur heb je in Nederland nauwelijk, maar bergen heb je helemaal niet.
Grappig iets was nog dat tijdens mijn tocht de berg op, ik herhaaldelijkdacht "er kan nu beter geen aardbeving komen". Dit vanwege het feit dat de stijle wanden naast het pad bezaait lagen met losse boomstammen. Ik had het idee dat ze zo naar beneden konden glijden, en dat was natuurlijk een slecht punt voor mij, omdat ik gevangen zat ik een pad met honderden van zulke losse boven boven mij ^^. Nu is het stom toevallig, maar ik kwam thuis, lees het nieuws en .... warempel, een aardbeving in Japan vandaag -_-. Echt te toevallig weer :] Ik hoor later van de roemeen dat de aard bezing om 12 uur was, wat betekende dat ik de trein wat en dus er niet veel van merkte omdat de treinen hier extreem goed schokken absorberen. Bah, weer niet gemerkt dus :( De roemeen had hem wel gevoeld. Overgins versloeg hij me weer in een potje go met 4 handicap -_- Ik had de partij kunnen winnen, maar maakte in het eindspel een domme fout om een zet van hem te negeren, die ik simpel weg teniet had kunnen doen als ik dat wilde. Wel chapeau voor dat hij eerst doel bewust veel zetten had gedaan waar iik niet op hoefde te reageren elders in het veld, waardoor mijn concentratie op zijn zetten lager was geworden. Ik wilde juist hem aanvallen na zijn zet, maar helaas pindakaas :] Hopelijk volgende partij beter ^___^.
Nu snel slapen, want ik ben erg moe. Morgen even mijn presentatie voor bereiden en na afloop Japanse les. Voor alsog, oyasumi nasaaaaaai o/
- Lenart
ps, gisteren vergeten te vertellen, maar 1 van die jazz dudes sprak een beetje Nederlands omdat hij ooit 4 maanden in Amsterdam had gewoont :]
Het weer was ok, het was niet zo warm als nu in Nederland, naar mijn smaak veels te heet voor de lente, en het was verder ook niet koud, zodat ik heerlijk onbezorg kon lopen. Met de trein van mijn universiteits halte verder gereisd. Deze trein lijkt een beetje op een bus. De eerste en laatste twee haltes werken gewoon net als de andere stations met poortjes en ticket machines. Alle tussenliggende haltes werken echter met het bus systeem, waar je bij binnekomst een kaartje pakt, en bij het verlaten van de trein betaald voor de afgelegde afstand. Best maf om de twee systemen door elkaar te zien lopen.
Terwijl de trein steeds verder de bergen in reed, zag ik de rivier naast mij opdoemen en wist ik dat ik er bijna was. Op de splitsing van de rivier stapte ik uit. Een kant ging nu naar Kuruma en de andere naar Kibune. Ik volgde de laatste. Nu ben ik zelf erg fan van riviertjes en bergen, dus verwachte overdreven veel foto's hiervan XD
De route langs de rivier richting Kibune was op de weg, waar ook auto's reden, en er niet vele ruimte was, dus behoorlijk iritant wandelen als er af en toe auto's en bussen langs moeten. Na een tijdje kom ik Kibune in. Kibuna is klein, zo klein dat het bestaat uit een paar huizen langs de weg. Kibune is dus net zo breed als 2 huizen en een dunne weg. Overigens is 80% van alle huizen een restaurant of iets dergelijks, waarbij je in de zomer op een plateau boven de rivier kan eten. Hier en daar waren ze al bezig de stellingen voor die plateau's aan te leggen in de rivier. Jammer dat ik dat niet kan doen, het schijnt er sfeervol te zijn om te eten op de rivier :]
Er is ook een kleine shrine waar ik even rust en wat eet, alvorens ik weer verder loop. De weg volgt nog steeds de rivier en ik kom langs nopg een klein shine. De weg splits uiteindelijk, ik heb geen idee welke bestemming ik moet volgend, dus ik blijf nog even op de weg. Als er weer een splitsing komt ga ik eens op de kaart kijken. Sakkerloot, ik ben de afslag richting Kuruma via de Kuruma temple compleet misgelopen een paar kilometer terug en ik ben ver van de kaart af. Ik heb geen zin om terug te lopen, waar moet wel van de weg af. Wat doe je dan? Juist je kiest een pad wat random de berg op gaat ^__^. Dit pad volgt langs een klein riviertje en is wat rustiger, hier rijden geen auto's ^^ bovendien gaat het pad richting het oosten, waar ik uiteinlijk heen moet, dus dat is goed :]
Net als ik bij me zelf denk van, "zolang het pad goed is zal het wel ergens uitkomen en kan ik niet verdwalen", merk ik dat het pad overgaat ik losse keien waarover water stroomt. In andere woorden, ik loop spontaan op iets wat lijkt op de bodem van de rivier naast me -_-. Ik dacht trouwens echt letterlijk die zin die ik net zei, en pas na die zin merkte ik dat het pad verdwenen was :] Nouja, maakt mij niets uit, ik loop lekker verder. Het pad wordt steeds minder en minder een goed wandel pad en nu en dan stroomt een klein riviertje van de berg een stuk over het pad alvorens in de rivier naast mijn stroomd. Net als ik bij me zelf denk "volgens mij is het pad nu zo dat er geen auto's meer kunnen rijden" zie ik voor mij een auto. En ja wederom dacht ik letterlijk die zin vlak voor ik de auto zag -_- De auto zat vast in de grond en kon niet bewegen, had ik ik toch gelijk :P Ik wens ze succes en loop verder. Even verderop wordt het pad zo ontoegankelijk dat er echt geen auto's meer kunnen rijden.
In eens houd het laatste beetje 'pad' volledig op. Echter, er is nog wel een klein bordje met een pijl. Die pijl wijs haaks op de rivier. Niets in de rivier duid er op dat er moeite is gedaan je te laten oversteken, en aan de andere kant is ook niet veel meer van een pad te zien dan 'iets waar je kan lopen'. Ik besluit het maar te doen. Ik merk dat er lintjes hangen hier en daar. De lintjes zijn het enige van een pad wat er is en wat ze doen is aangeven waar je het beste langs kan lopen. Dus in plaats van een pad is er een soort route aangegeven de berg op. Zeg maar een route in ongerepte natuur ^^ Nouja, precies wat ik wil eigenlijk :] Ik moet steeds van rivier kant wisselen (lees springen via los liggende stenen over de rivier) omdat zo nu en dan het onmogelijk is om ergens omhoog te komen, of dat er ineens een afgrond is. De route is dan ook alleen voor sportieve mensen die goed te been zijn. Af en toe moet je klauteren, springen, en vooral uitkijken dat je niet uitglijd op de stukken waar je door water heen moet waden op een stijl stuk. Al met al een erg leuke wandelingen die in rap tempo de berg opgaat. Zigzaggen doe het pad niet, waardoor ik na een paar uur lopen volledig in het zweet zit, echt doorweekt.
Na een tijdje de berg op lopen, zoekend naar lintjes (omdat het 'pad' zelf niet te zien is) vraag ik me af waar dit uit gaat komen, ik loop nu al een tijdje omhoog, en nog steeds zie ik de berg voor mij omhoog gaan. Het pad loopt ook een klein beetje naar het noorden, dus ik gok dat ik redelijk ver boven Kuruma zit ondertussen. Na nog een tijdje kom ik eindelijk op de top. Ik leer later dat de Kuruma berg is en tussen de 600 en 700 meter hoog :] een aardige klim dus ^^. De bordjes boven op de berg wijzen geheel niets herkenbaars aan, dus ik ga maar weer op mijn gevoel af en richting het zuidoosten. De weg naar beneden was wat relaxter, waardoor ik mij zelf niet meer in het zweet hoefte te werken. Ontoegankelijk was hij overigens wel weer grote stukken. Zo erg dat ze touwen gespannen hadden om stukken af te dalen, en maar goed ook, want bij mijn eerst stap gleed ik weg en voelde ik het touw in mijn hand schuren, gelukkig dat de touwen er zijn ^^ Afdalen hier valt nog niet mee! Wel mooi trouwen, weer naast een rivier met een mooie waterval waar ik met wat extra klimmen en moeilijk doen zo dicht mogelijk bij de rand een foto geprobeerd heb te maken, hopen dat hij een beetje gelukt is :]
Uit eindelijk kom ik na een tijdje op een weg uit, wat aanduid dat ik aan de andere kant van de beg ben. De weg leid naar Kuruma, althans als mijn richtingen geklopt hebben, maar daar ben ik redelijk zeker van :] Probleem was echter dat de Onsen, waar ik heen wilde, ten Noorden van Kuruma lag. Dus ik vroeg me af hoe noordelijk ik precies was. Wederom geen bordjes -_-. Ik gokte echter dat ik redelijk te ver noordelijk was gelopen, dus ik ging naar het zuiden. Maar goed ook, even later zag ik dat ik zo'n 5 kilometer ten noorden van Kuruma was, zo'n 3 kilometer van de kaart af die ik had.
Tegen 4 uur kom ik eindelijk aan bij de onsen \o/ Hoera, een beetje uitrusten kan ik wel gebruiken, en een toilet ook wel. Sinds de afdaling is het overmatig zweten opgehouden en raak ik mijn vocht dus niet meer kwijt. Maar een toilet vind je natuurlijk ook niet daar, en wildplassen in Japan lijkt me not-done, hoewel ik in Nederland geen bezwaar zou hebben :P Het was trouwens sowieso bijna onmogelijk om van het, toch al erg ontoegankelijke, pad te gaan.
Snel betalen voor de onsen en naar binnen. Eerst wassen uiteraard en dan heerlijk dobberen in het midden van de bergen en de bossen. Het water is vlukanisch verwarmd en erg lekker. De ultieme manier om even tot rust te komen. Ik zit dan ook meer dan een uur in de onsen :] Uiteraard niet de hele tijd in het water, het is ook erg lekker ommet je benen in het water op de rand te zitten terwijl je geniet van de natuur. Onsens zijn erg relaxt, vergelijk het met een spa, maar dan natuurlijk verward en midden in de buitenlucht ^^ Anders dan de sentou van vorige keer was zeep en shampoo hier voorradig en was de fohn gratis :D
Nadat ik weer fris uit de onsen kwam, liep ik door naar Kuruma. Het was te laat om de Kuruma temple nog te bezoeken en ik had weinig zin om om half 6 nog de berg te beklimmen voor een dichte tempel, ik was net weer lekker fris :] Aangezien Kuruma net zo groot is als Kibune ongeveer, een paar huizen en that's it, belsuit ik de trein terug te pakken. Ik heb veel gelopen op een pad door de bergen wat ik als kind fantastisch had gevonden ... en nu ook :] Wilde natuur heb je in Nederland nauwelijk, maar bergen heb je helemaal niet.
Grappig iets was nog dat tijdens mijn tocht de berg op, ik herhaaldelijkdacht "er kan nu beter geen aardbeving komen". Dit vanwege het feit dat de stijle wanden naast het pad bezaait lagen met losse boomstammen. Ik had het idee dat ze zo naar beneden konden glijden, en dat was natuurlijk een slecht punt voor mij, omdat ik gevangen zat ik een pad met honderden van zulke losse boven boven mij ^^. Nu is het stom toevallig, maar ik kwam thuis, lees het nieuws en .... warempel, een aardbeving in Japan vandaag -_-. Echt te toevallig weer :] Ik hoor later van de roemeen dat de aard bezing om 12 uur was, wat betekende dat ik de trein wat en dus er niet veel van merkte omdat de treinen hier extreem goed schokken absorberen. Bah, weer niet gemerkt dus :( De roemeen had hem wel gevoeld. Overgins versloeg hij me weer in een potje go met 4 handicap -_- Ik had de partij kunnen winnen, maar maakte in het eindspel een domme fout om een zet van hem te negeren, die ik simpel weg teniet had kunnen doen als ik dat wilde. Wel chapeau voor dat hij eerst doel bewust veel zetten had gedaan waar iik niet op hoefde te reageren elders in het veld, waardoor mijn concentratie op zijn zetten lager was geworden. Ik wilde juist hem aanvallen na zijn zet, maar helaas pindakaas :] Hopelijk volgende partij beter ^___^.
Nu snel slapen, want ik ben erg moe. Morgen even mijn presentatie voor bereiden en na afloop Japanse les. Voor alsog, oyasumi nasaaaaaai o/
- Lenart
ps, gisteren vergeten te vertellen, maar 1 van die jazz dudes sprak een beetje Nederlands omdat hij ooit 4 maanden in Amsterdam had gewoont :]
Daimonji yama
Vandaag maar besloten om mijn rechter arm even wat te ontzien, vanwege veel pijn en het feit dat ik hem weer eens minder ver kon buigen. Vermoedelijk door de verhuizing vorig week. Op het moment van schrijven is het al weer wat beter, maar geheel goed is het natuurlijk nooit :]
Goed, vandaag had ik kleine plannen. De eerste was om langs de Kyoto Impercial Palace Garden te gaan. Het complex bevat het paleis, een ander paleis, gastverblijven en villa's. Het complex is verder 1 gigantische tuin :] Hier en daar waren nog wat sakura bomen in volle bloei, terwijl anders sakura bomen bezig waren de meeste van hun blaadjes er af te laten waaien en te vervangen door groene blaadjes. Het was een zonnige dag, dus heerlijk om hier wat rond te lopen. Uiteraard heb ik er ook foto's van :P
Op eens ontdekte ik dat ik geen foto's meer kon opslaan op mijn memory kaart O_O Nondeju, dacht ik nog, nouja, misschien niet nondeju, maar iets in die trent. Ik had alle foto's van vorige week gedelete, dus er zou genoeg ruimte moeten zijn O_O Echter, het foto toesteld gaf aan dat de SD kaart vol zat. Bah. Nu had ik wel een idee wat het probleem kon zijn. Als je files delete in de meeste besturingssystemen, dan worden ze niet echt gedelete, maar verplaats naar een recycle of trash map. Met andere woorden, de files bestaan nog, en nemen ook de volle ruimte in. Tevens kunnen ze niet overschreven worden door nieuwe files. Dus waarschijnlijk zaten de oude files er allemaal nog op in een trash map -_- Op een SD kaart denk je hier niet zo snel aan en normaal verplaats in de files ook, zodat dit niet gebeurd, maar vorige keer ging dat niet goed en moest ik ze deleten, dus krijg je dit soort gezeik -_-. Goed, het probleem was misschien bekend, maar ik kon er niet veel mee. De fotocamera was te oud om de SD kaart te kunnen browsen, laat staan de ontzichtbare directory te vinden en te deleten. Aangezien de files in een andere directory staan dan die de fotocamera gebruikt, kan hij ze ook niet zien en deleten, waardeloos XD Ik kon de kaart wel formateren, maar dan was ik ook de foto's van vandaag kwijt en een paar foto's die ik eerder deze week maakte, leek me ook geen goed idee!
Ineens kreeg ik een goede ingeving! Dat je een lampje boven je hoofd krijgt, zeg maar gerust een TL buis ^^ Als ik namelijk naar mijn volgende doel, Daimonji yama, wilde, dan kwam ik langs de uni ^____^ Een lab als waar ik in werk moet vast wel een card reader hebben ergens :] Goed, naar het lab lopen dus. Op het lab aan gekomen bleek dat Xu aan het werk was, op zaterdag na 4 uur XD. Zijn laptop kon SD kaarten lezen \o/ en dus de trash map van de kaart afgooien. Hopla daar kwam ineens 1.4 GB vrij ^__^. Alias ik kan weer iets van 1500 foto's er bij maken :P Direct maar even foto's van binnen in het lab gemaakt, dus die krijgen jullie ook te zien nog :]
Op naar Daimonji yama, de berg die je van grote afstand kan zien, en kan herkennen aan de gigantische kanji die te zien is vlak onder de top. De kanji in kwestie is overigens de kanji voor groot: dai. Mijn doel was bij de kanji te komen en dus de gehele berg te hebben beklommen :] Omdat ik geen flauwidee had waar je de berg op kon liep ik maar random richting de berg ^^ Omdat het het mee leuk idee leek om door het bos achter de uni te gaan, en dus een kleine berg te beklimmen, deed ik dat. Dit ging best stijl omhoog, en dus vermoeiend. Eenmaal boven moest ik weer afdalen, de woonwijken in. en weer richting de berg, tot ik uiteindelijk uit kwam op een pad wat ik nog al te goed kon herinneren. Het pad van de filosofen uit tempeldag 2!
Ik volgende het pad naar het zuiden toe en proberen bij de eerste de beste kans richting de berg (oosten) deze te nemen. Uiteindelijk kon ik nergens een pad de berg op vinden en kwam ik op een weg richting het noorden uit, ver richting het noorden. Op een gegeven moment moest ik zelfs weer naar het westen lopen. Uiteindelijk verder naar het noorden dan de universiteit lag, en dus aan de voet van een andere berg, vond ik een weg die naar het oosten ging, eindelijk. Er was niet echt veel aangegeven, dus ik vroeg me af of het een pad de berg op was. Maar na een tijdje lopen naar het oosten, ging het pad ineens naar het zuiden en behoorlijk stijl omhoog. Zo stijl dat ik in mum van tijd boven de stad uitkeek. Elke 5 passen steeg ik weer een meter. Het pad ging uiteindelijk behalve omhoog ook steeds verder naar het zuiden en kwam uiteindelijk uit op het "dai" teken! Ja wel, ik had de goede, en ook enige, route gevonden. Echt je zou het niet zeggen, laten we het houden op mijn doorzettings vermogen dat ik de weg gevonden had, ik heb de hele voet van de berg afgestruind naar een pad naar boven en waar ik hem vond lag het niet voor hand XD
Op het dai gedeelte was er geen bos meer en had je een subliem uitzichtg over de stad beneden. Je kon vanaf hier de gehele stad zien en zelfs verder, vooral het noorden was mooi om te zien omdat je een eind van de bergen boven Kyoto kon zien omdat die lager waren. Uiteraard heb ik overdreven veel foto's gemaakt van deze plek, in de hoop dat er een paar echt mooie tussen zitten :P
Omdat de top nog iets hoger was, klom ik verder omhoog, immers ik wilde wel naar de top toe :] Daar ontdekte ik dat het pad gewoon verder liep, nouja pad ... laten we het er op houden dat de regen hier en daar wat heeft weg gespeld wat we kunnen gebuiken om omhoog te klimmen. Pas na een tijdje is er weer een soort van pad te vinden, hoewel het niet het zelfde was als het eerdere pad wat enigzins fatsoendelijk te bewandelen is. Ik volg het pad een eindje, maar besluit uiteindelijk weer om te keren en terug te lopen. Dit om 2 redenen, ten eerst loopt het pad recht naar het oosten (met ene kleine afwijking naar zuidoost), en is dus het pad wat de berg aan de andere kant afdaalt, waar ik niets te zoeken heb, immers ik moet zo meteen weer in de stad zijn, die noord west van hier ligt. De tweede reden is, dat ik bemerkte dat ik een figuurtje van mijn tas kwijt was. Aangezien ik die van iemand had gekregen wilde ik hem graag terug. Nu is dat alleen zoeken voor een naald in een hooiberg aan gezien ik een uur omhoog gelopen heb over een pad waar je zo iets kleins niet makkelijk zult vinden. echter, ik had 1 gok waar hij zou kunnen liggen, namelijk de plaats waar ik wat drinken uit mijn tas haalde.
Ik daalde dus weer de zelfde weg als dat ik gekomen was, iets wat overigens iedereen deed, dus dat was niet zo gek. Op de lange trap die naar het dai teken leidt, houd ik mijn blik op de smalle treden gericht terwijl ik in gedachten verzonken ben. Op eens zie ik iets in mijn ooghoeken wat mijn aandacht trekt, al weet ik nog niet waarom. Ik ben op dat moment compleet vergeten dat ik dat figuurtje zocht, als ik in gedachten verzonken ben vergeet ik meestal een hoop :P. Als ik buk om te kijken waarom iets mijn aandacht trok, zie ik aan de zijkand van de trap het figuurtje liggen! WOAH MAGIC! Echt, te toevallig ^__^ Maar ik was er erg blij mee :] Hij was dus van de tas gevallen op de lange trap door, klinkt logisch gezien de tas er veel beweegt op de treden. Maar wel super toevallig dat het in mijn ooghoek op viel. Ik was vergeten dat ik iets zocht, het was dus puur doordat ik een iets zag in mijn ooghoek wat niet klopt in het plaatje en nieuwsgierig werd. Nouja, mooi dus ^___^
De berg afdalen, eten onder weg, pop 'n spelen en een mobiel vinden en die afgeven bij een werknemer ... juist. Tot slot wilde ik dus bij de marble room langs omdat het wellicht de laatste keer was dat ik Chika zou zien. Ik kom er aan en ... weredeom een bruiloft feest -_- Dit keer iets eerder afgelopen, dus ik kan er later nog langs. OM de tijd te doden ga ik maar naar de ierse pub, waar toevallig weer live muziek is, een jazz couple met piano (keyboard) en zang. Uieindelijk dus weer terug naar de marble room waar ik leer dat Chika de laatste vrijdag dat ik in Kyoto ben ook moet werken. Die vrijdag houd ik dan open om daar voor het laatst heen te gaan, kan ik van iedereen tegelijk daar nog even afscheid nemen. De dag er na is Bono's trouwdiner, waar ik afscheid kan nemen van iedereen uit het lab. Mitsuko zal denk ik de laatste zijn die ik nog zie.
Bleh, het is laat geworden tijdens het schrijven, ik had al de laatste trein terug, maar met de dagelijkse internet update erbij is het al wel werg laat. Morgen moet ik namelijk weer fit zijn om lekker veel te wandelen ^__^ Eerst naar Kibune en dan naar Kuruma lopen. Ohja, vergeet de onsen niet! Moet ik mijn handdoek ook niet vergeten btw XD Ik gok dat ik van de onsen geen piccies kan maken, denk niet dat de andere personen het waarderen als ik daar ga fotograferen :p Van de rest komen uiteraard genoeg foto's :P
En nu snel tussen/onder/op de dekens! Oyasumi nasai!
- Lennart
ps, me kuiten doen een beetje pijn van dat berg beklimmen XD Bij elkaar weer veel gelopen in hoog tempo :] Hopen dat ze morgen er weer tegen aan kunnen XD
Goed, vandaag had ik kleine plannen. De eerste was om langs de Kyoto Impercial Palace Garden te gaan. Het complex bevat het paleis, een ander paleis, gastverblijven en villa's. Het complex is verder 1 gigantische tuin :] Hier en daar waren nog wat sakura bomen in volle bloei, terwijl anders sakura bomen bezig waren de meeste van hun blaadjes er af te laten waaien en te vervangen door groene blaadjes. Het was een zonnige dag, dus heerlijk om hier wat rond te lopen. Uiteraard heb ik er ook foto's van :P
Op eens ontdekte ik dat ik geen foto's meer kon opslaan op mijn memory kaart O_O Nondeju, dacht ik nog, nouja, misschien niet nondeju, maar iets in die trent. Ik had alle foto's van vorige week gedelete, dus er zou genoeg ruimte moeten zijn O_O Echter, het foto toesteld gaf aan dat de SD kaart vol zat. Bah. Nu had ik wel een idee wat het probleem kon zijn. Als je files delete in de meeste besturingssystemen, dan worden ze niet echt gedelete, maar verplaats naar een recycle of trash map. Met andere woorden, de files bestaan nog, en nemen ook de volle ruimte in. Tevens kunnen ze niet overschreven worden door nieuwe files. Dus waarschijnlijk zaten de oude files er allemaal nog op in een trash map -_- Op een SD kaart denk je hier niet zo snel aan en normaal verplaats in de files ook, zodat dit niet gebeurd, maar vorige keer ging dat niet goed en moest ik ze deleten, dus krijg je dit soort gezeik -_-. Goed, het probleem was misschien bekend, maar ik kon er niet veel mee. De fotocamera was te oud om de SD kaart te kunnen browsen, laat staan de ontzichtbare directory te vinden en te deleten. Aangezien de files in een andere directory staan dan die de fotocamera gebruikt, kan hij ze ook niet zien en deleten, waardeloos XD Ik kon de kaart wel formateren, maar dan was ik ook de foto's van vandaag kwijt en een paar foto's die ik eerder deze week maakte, leek me ook geen goed idee!
Ineens kreeg ik een goede ingeving! Dat je een lampje boven je hoofd krijgt, zeg maar gerust een TL buis ^^ Als ik namelijk naar mijn volgende doel, Daimonji yama, wilde, dan kwam ik langs de uni ^____^ Een lab als waar ik in werk moet vast wel een card reader hebben ergens :] Goed, naar het lab lopen dus. Op het lab aan gekomen bleek dat Xu aan het werk was, op zaterdag na 4 uur XD. Zijn laptop kon SD kaarten lezen \o/ en dus de trash map van de kaart afgooien. Hopla daar kwam ineens 1.4 GB vrij ^__^. Alias ik kan weer iets van 1500 foto's er bij maken :P Direct maar even foto's van binnen in het lab gemaakt, dus die krijgen jullie ook te zien nog :]
Op naar Daimonji yama, de berg die je van grote afstand kan zien, en kan herkennen aan de gigantische kanji die te zien is vlak onder de top. De kanji in kwestie is overigens de kanji voor groot: dai. Mijn doel was bij de kanji te komen en dus de gehele berg te hebben beklommen :] Omdat ik geen flauwidee had waar je de berg op kon liep ik maar random richting de berg ^^ Omdat het het mee leuk idee leek om door het bos achter de uni te gaan, en dus een kleine berg te beklimmen, deed ik dat. Dit ging best stijl omhoog, en dus vermoeiend. Eenmaal boven moest ik weer afdalen, de woonwijken in. en weer richting de berg, tot ik uiteindelijk uit kwam op een pad wat ik nog al te goed kon herinneren. Het pad van de filosofen uit tempeldag 2!
Ik volgende het pad naar het zuiden toe en proberen bij de eerste de beste kans richting de berg (oosten) deze te nemen. Uiteindelijk kon ik nergens een pad de berg op vinden en kwam ik op een weg richting het noorden uit, ver richting het noorden. Op een gegeven moment moest ik zelfs weer naar het westen lopen. Uiteindelijk verder naar het noorden dan de universiteit lag, en dus aan de voet van een andere berg, vond ik een weg die naar het oosten ging, eindelijk. Er was niet echt veel aangegeven, dus ik vroeg me af of het een pad de berg op was. Maar na een tijdje lopen naar het oosten, ging het pad ineens naar het zuiden en behoorlijk stijl omhoog. Zo stijl dat ik in mum van tijd boven de stad uitkeek. Elke 5 passen steeg ik weer een meter. Het pad ging uiteindelijk behalve omhoog ook steeds verder naar het zuiden en kwam uiteindelijk uit op het "dai" teken! Ja wel, ik had de goede, en ook enige, route gevonden. Echt je zou het niet zeggen, laten we het houden op mijn doorzettings vermogen dat ik de weg gevonden had, ik heb de hele voet van de berg afgestruind naar een pad naar boven en waar ik hem vond lag het niet voor hand XD
Op het dai gedeelte was er geen bos meer en had je een subliem uitzichtg over de stad beneden. Je kon vanaf hier de gehele stad zien en zelfs verder, vooral het noorden was mooi om te zien omdat je een eind van de bergen boven Kyoto kon zien omdat die lager waren. Uiteraard heb ik overdreven veel foto's gemaakt van deze plek, in de hoop dat er een paar echt mooie tussen zitten :P
Omdat de top nog iets hoger was, klom ik verder omhoog, immers ik wilde wel naar de top toe :] Daar ontdekte ik dat het pad gewoon verder liep, nouja pad ... laten we het er op houden dat de regen hier en daar wat heeft weg gespeld wat we kunnen gebuiken om omhoog te klimmen. Pas na een tijdje is er weer een soort van pad te vinden, hoewel het niet het zelfde was als het eerdere pad wat enigzins fatsoendelijk te bewandelen is. Ik volg het pad een eindje, maar besluit uiteindelijk weer om te keren en terug te lopen. Dit om 2 redenen, ten eerst loopt het pad recht naar het oosten (met ene kleine afwijking naar zuidoost), en is dus het pad wat de berg aan de andere kant afdaalt, waar ik niets te zoeken heb, immers ik moet zo meteen weer in de stad zijn, die noord west van hier ligt. De tweede reden is, dat ik bemerkte dat ik een figuurtje van mijn tas kwijt was. Aangezien ik die van iemand had gekregen wilde ik hem graag terug. Nu is dat alleen zoeken voor een naald in een hooiberg aan gezien ik een uur omhoog gelopen heb over een pad waar je zo iets kleins niet makkelijk zult vinden. echter, ik had 1 gok waar hij zou kunnen liggen, namelijk de plaats waar ik wat drinken uit mijn tas haalde.
Ik daalde dus weer de zelfde weg als dat ik gekomen was, iets wat overigens iedereen deed, dus dat was niet zo gek. Op de lange trap die naar het dai teken leidt, houd ik mijn blik op de smalle treden gericht terwijl ik in gedachten verzonken ben. Op eens zie ik iets in mijn ooghoeken wat mijn aandacht trekt, al weet ik nog niet waarom. Ik ben op dat moment compleet vergeten dat ik dat figuurtje zocht, als ik in gedachten verzonken ben vergeet ik meestal een hoop :P. Als ik buk om te kijken waarom iets mijn aandacht trok, zie ik aan de zijkand van de trap het figuurtje liggen! WOAH MAGIC! Echt, te toevallig ^__^ Maar ik was er erg blij mee :] Hij was dus van de tas gevallen op de lange trap door, klinkt logisch gezien de tas er veel beweegt op de treden. Maar wel super toevallig dat het in mijn ooghoek op viel. Ik was vergeten dat ik iets zocht, het was dus puur doordat ik een iets zag in mijn ooghoek wat niet klopt in het plaatje en nieuwsgierig werd. Nouja, mooi dus ^___^
De berg afdalen, eten onder weg, pop 'n spelen en een mobiel vinden en die afgeven bij een werknemer ... juist. Tot slot wilde ik dus bij de marble room langs omdat het wellicht de laatste keer was dat ik Chika zou zien. Ik kom er aan en ... weredeom een bruiloft feest -_- Dit keer iets eerder afgelopen, dus ik kan er later nog langs. OM de tijd te doden ga ik maar naar de ierse pub, waar toevallig weer live muziek is, een jazz couple met piano (keyboard) en zang. Uieindelijk dus weer terug naar de marble room waar ik leer dat Chika de laatste vrijdag dat ik in Kyoto ben ook moet werken. Die vrijdag houd ik dan open om daar voor het laatst heen te gaan, kan ik van iedereen tegelijk daar nog even afscheid nemen. De dag er na is Bono's trouwdiner, waar ik afscheid kan nemen van iedereen uit het lab. Mitsuko zal denk ik de laatste zijn die ik nog zie.
Bleh, het is laat geworden tijdens het schrijven, ik had al de laatste trein terug, maar met de dagelijkse internet update erbij is het al wel werg laat. Morgen moet ik namelijk weer fit zijn om lekker veel te wandelen ^__^ Eerst naar Kibune en dan naar Kuruma lopen. Ohja, vergeet de onsen niet! Moet ik mijn handdoek ook niet vergeten btw XD Ik gok dat ik van de onsen geen piccies kan maken, denk niet dat de andere personen het waarderen als ik daar ga fotograferen :p Van de rest komen uiteraard genoeg foto's :P
En nu snel tussen/onder/op de dekens! Oyasumi nasai!
- Lennart
ps, me kuiten doen een beetje pijn van dat berg beklimmen XD Bij elkaar weer veel gelopen in hoog tempo :] Hopen dat ze morgen er weer tegen aan kunnen XD
Abonneren op:
Posts (Atom)