zaterdag 3 maart 2007

Manga manga

Vandaag naar het manga museum in Kyoto! Eerst even lekker uitslapen ^^. In de lift kwam ik er achter dat vandaag dolls festival was in Japan. Er was ook iets in Mukaijima, maar daar is het nu al een beetje te laat voor. buiten kom ik danielsan tegen, iemand die ik ken via de Japanse les. Hij vraagt me waarom ik er niet bij was en legt uit wat er gedaan was, erg jammer dat ik het miste :( beetje vergeten, beetje verslapen :]

Het is buiten btw erg warm. Zo warm dat ik alles uit doe en alleen in mijn longsleeve buiten rond loop de hele dag (zelfs 's avonds!) niet te geloven hoe warm het ineens is en dan voor een dag waarin de zon niet 1 keer heeft geschenen. Ik kom bij het kruispunt waar het museum moet zijn. Maar ik zie het niet echt, ik vraag wat aan een agent en aan een beveiliger, maar ik weet het Japanse woord voor museum niet en Japanners kunnen het engels woord voor museum niet verstaan, zelfs de engels sprekende Japanners hebben erg veel moeite dit woord te verstaan. Na een half uur wordt ik het erg zat -_-. Ik besluit het metro station eens in te gaan, die hebben vaak referenties naar musea en dergelijk in de buurt van de uitgangen. Bingo, een kaartje met waar ik moet zijn :D.

het meseum bestaat uit een gebouw met 3 verdiepingen en een kelder en een groot gfras veld buiten. Het museum is in de eerste plaats werelds grooste manga lees bibliotheek. Ze hebben nu zo'n 200.000 manga's en streven er naar volgend jaar 300.000 te hebben. Op de zeldzame of erg waardevolle oudere managa's na zijn alle manga's te winden in "the wall of manga" een rij kasten die het complete gebouw bestrijkt, elke verdieping. Het is dan ook de bedoeling dat je ze gaat lezen, echt, als ik Japans kon zou ik hier erg lang zitten, zoveel manga lees je in je leven nog neit uit (of zou het me lukken? ;) ). Het grasveld buiten (kunstgras) is dan ook bedoeld om, op een warme dag (zoals vandaag), lekker op te liggen lezen, wat veel mensen ook doen :]. Afgezien van de manga's zijn er nog allerlei ruimtes met dingen, en is er ook een speciale expositie elke keer. Dit keer was het gundam. Helaas pindakaas snapte ik niet helemaal hoe het kaartjes systeem werkte. Je moet namelijk de kaartjes in een automaat kopen (echt waar, wat komt er niet uit een automaat in Japan O_O als wiet hier legaal was kon je het ook uit een automaat halen :P), maar er waren zoveel keuzes dat ik maar de gene nam die ik met gepast geld kon betalen. Helaas gaf die ticket me, zo leerde ik later, geen toegang tot de gundam expositie DOH. Er was ook een ruimte met een teken workshop in een japanse stijl kamer. Het niveau zag er erg hoog uit XD vrijwel alleen vrouwen die er aan het tekenen waren.

Helaas was foto's maken verboden, dus ik heb geen foto's hiervan :(. Na een tijdje rondlopen houd ik het weer voor gezien, ik kan de manga's niet lezen dus ik kan hier niet zo lang rond hangen als de rest :(. Ik ga de stad in, wat arcade gamen, wat eten en eindelijk Melty Blood act cadenza AC uitgespeeld met Ciel :D Gelukkig joinde niemand de game in de laatste partij anders had ik hem IRL afgeslacht XD. Lekker flauw iemand in de laatste stage joinen vlak voor hij de partij wint.

Tot slot nog even langs de marble room, waar ik een lange tijd heb door gebracht met een serie Baily's en de bar mensen :] Het was erg druk, maar gelukkig kon er tussen door wat gepraat worden. De vrouw (waarvan ik de naam nog steeds niet weet, moet ik toch eens vragen O_O) zei me dat mijn Japans beter was geworden sinds de eerste keer dat ik er was. Dat gevoel heb ik ook. Niet dat ik meer kan zeggen nu dan eerst, maar ik ben iets meer gewend om het ook daadwerkelijk te zeggen, waarmee ik bedoel, dat ik de woorden wel wist altijd, maar lastig zinnen in een gesprek kon maken. Naja het is dus ietsje beter :] met d nadruk op ietsje, want veel kan ik nog niet kwijt in het Japans, en verstaan gaat vaak nog vrij slecht, maar in elk geval kon ik meer spreken in het Japans dan de eerste keer dat ik er was ^^. Chika had een ander kapsel genomen, erg stijlvol, Japanse jeugd kan het niet meer maken om je haar elke maand anders te stijlen :] Ik leer dat Chika in haar vrije tijd veel slaapt en achter de PC zit sociaal te doen, wat mij het idee geeft om haar mijn e-mail adres te geven voor ik weg ga met de mededeling dat ze me maar eens moet mailen als ze weer achter de PC zit :]

Ohw, ietes wat ik gistern vergeten was te vertellen: Ik krijg geen adsl. Zow, waarom niet? naja dat komt zo: japan is een erg vooruitstrevend land met technology. Internet is natuurlijk erg belangrijk en wordt veel gebruikt, in elke arcade kan je online gamen met van alles en nog wat, op elke hoek van de straat is een internet cafe. Maar thuis aansluitingen? Juist stenentijdperk hier. Ik hoorde eerder al van Matthieu dat ADSL vorig jaar vrijwel nog niet bestond hier, en ook nu krijg ik te horen dat mijn gebied geen ADSL heeft -_- echt seriously hoe erg lopen ze hier achter. Vandaar dat er zoveel ADSL booths staan overal met mensen, omdat ADSL gewoon super nieuw is. Ik had eerder al online gezocht naar ADSL in Kyoto, maar er was verdacht weinig over te vinden, nu weet ik waarom, het is supernieuw en nauwelijks te krijgen als je niet midden in Kyoto woont -_-. Mijn gebied heeft wel kabel TV dus ik kan wel optic fiber nemen, maar dat bieden ze niet gratis aan XD (zei bieden het uberhoubt niet aan). Erg jammer dus weer en toch gek hoe erg ze achter lopen. Kyoto is dan nog een grote stad, kun je nagaan hoe erg kleine steden en dorpen het hebben. Zelfs Frankrijk loopt ruim voor op Japan betreft internetaansluitingen en daar had internet al een enorme achterstand met hun mooie minitel systeem :P.

Iets wat ik ook nog even kwijt wil nu ik toch aan het ranten ben :] Het is in Japan onder de jeugd erg hip om een spijkerbroek te dragen die op de onder en boven benen slijtage gaten hebben. De slijtage gaten zijn uiteraard stylish gevormd en koop je uiteraard met gaten en al in de winkel :P Damn, had ik net al mijn broeken met gaten weg gegooid voor ik naar Japan ging. Ik had zo hip kunnen zijn :P

Ja ne o/

- Lennart

weekend \o/

Yay, het is weekend als ik dit schrijf \o/ k ben er blij om :] Net nu ik eindelijk aan het werk zou kunnen kijk ik toch even erg uit naar het weekend, de laatste week leek zo saai, volgende week wordt al interessanter, dan heb ik elke avond iets op de planning staan :]

Ik zei gisteren nog dat ik zou dromen dat de wekker niet af ging toch? nou, de wekker ging inderdaad niet af ... ik had hem wel gezet maar was vergeten de alarm switch om hoog te doen XD DOH. Gelukkig werd ik niet al te veel later uit me zelf wakker, mijn interne klok is zo slecht nog niet :]

Op werk zittend heb ik toch wel erg veel zin in wat leuks te doen. Ik pruts wat met de code maar het vlot niet zo vandaag, het vrijdag syndroom slaat toe! Dan belt Miki. De eerste keer dat mijn telefoon overgaat en ik herken het geluid dan ook niet XD Pas na een paar keer tingen hoor ik dat het geluid waarschijnlijk uit mijn jas komt (ja ik kan niet horen waar geluid vandaan komt, serieus helemaal niet, dus ik had geen idee waar de ringtoon vandaan kwam, en ik herkende hem niet, alleen het feit dat hij vrij luid klok deed me beseffen dat het dichtbij moest zijn en misschien wel van mijn telefoon XD). Goed, ik had nog nooit de telefoon opgenomen, maar ik gokte dat het net als op elke telefoon die ik ooit gehad had, de groene knop was aan de andere kant van de rode knop waarvan ik wist dat die alles cancelde (logisch toch?). Ik druk op de groene knop en merk dat de verbinding weg is O_O asjemenou ... ik heb blijkbaar opgehangen O_O dat is wel heel gaar want ik weet bijna zeker dat ik op de groene knop moet drukken, echt ik zou niet eens iets anders weten ... Japanse telefoons zullen toch niet zo erg afwijken? Toch heb ik blijkbaar op gehangen. Als ik Miki terug bel krijg ik een in gespreks toon, althans ik denk dat het dat is, de toon is erg snel. Omdat ik haar niet kan bereiken mail ik haar maar :] Het blijkt dat ze wilde afspreken voor de volgende week donderdag samen met een vriend van haar. Ze zei dat ik nog wat mensen kon uitnodigen, maar ik ken niet echt mensen die ik mee zou willen nemen XD ook goed :P gelukkig kan ik dinsdag dan de Japanse les nemen, want donderdag moet ik dan skippen voor een hoop plezier ^^ (mag ik hopen :P).

Ik zit mijn tijd nog even uit en ga naar het centrum. Even langs de arcadehal, het is immers vrijdag avond, dus ik mag wel wat leusk doen :] Ik wil dodonpachi spelen, maar er zit al iemand achter. Dan maar even pop 'n music. Ik probeer ook guitar freaks, maar ben daar beduidend slechter in XD Ik speel een bekend japans nummer wat ik erg goed ken, ik probeer me voor de geest te halen waar ik het nummer van ken, maar kan het me niet herinneren, ik herken het nummer echter precies, misschien is het een populair nummer wat overal te horen is? Ik speel ook even mario kart om te kijken of de Japanse kast verschilt van de europese kwa instellingen. Nee, ook hier na een potje 1ste worden moet ik bij betalen om de volgende baan te mogen spelen -_- niet dus heh!. Voor de beatmani IIDX mensen: BMIIDX 14 GOLD staat er ^^ 2 x in deze arcade :] Ik heb nog niet gespeeld, hij was vrij bezet de hele tijd :] Ook dodonpachi is nog steeds bezet -_-. Dan maar even DDR, ook bezet -_- ik wacht, het zijn 2 meisjes die puur voor de lol spelen en dus op laag niveau veel overbodig bewegenm en vooral overbodig hard schreeuwen bij elke pijl. Erg grappig om naar te kijken, pijnlijk voor je oren :P. Uit eindelijk kan ik even een potje wagen, dit keer maar niet te heavy nummers XD Gaat al beter :] Dan maar weer naa dodonpachi. Nog steeds bezet -_-. Ik besluit bij de kast te wachten dit keer. Stom, de speler is erg goed en speelt het hele spel uit. Als je het spel goed genoeg uitspeelt, krijg je een 2e loop, je begint weer van voor af aan, maar dan moeilijker en je score telt door. Alias, het duurde echt lang voor ik kon spelen.

Voor eten, all you can eat, ik wilde even flink wat eten namelijk ^^. En flink dat ik gegeten heb, ik zit nu, zo'n 5 uur later, nog te puffen hoe vol ik zit XD. Na het eten speel ik nog even Melty blood. De eerste keer kom ik waar iuk altijd dood ga, en wederom overleef ik het niet. Ik wil opnieuw beginnen, maar in de eerste ronde gooit iemand geld in de machine tege over mij, shit. Hij joint mijn game, slacht mij genadeloos af en ik verlaat het pand :( ik maak geen kans tegen geoefde gasten, vooral niet als ze Japans zijn :P.

Thuis nog even de relaxt ruimte in. Een paar chinese dames kijken een serie, verhip Jun Matsumoto, verhip, hij speelt Tsukasa VERHIP Hana yori dango Live action op tv! Het nieuwe seizoen! de aller nieuwste episode! Muhaha, ik zie hem voor wie dan ook in nderland gok ^^ Ook al begrijp ik maar de helft :P toch was het niet moeilijk om de grote lijn van de aflevering te begrijpen, daarvoor spreekt de lichaams taal en het Japans wat ik wel kan begrijpen voor zich zelf. Ik zal niets spoilen voor wie de serie volgt in Nederland, maar het is weer heerlijk dramatisch tussen Tsukushi en Tsukasa de volgende aflevering beloofd ook weer leuk ^^. Een vriend van de chinese vrouwen vraagt mij of ik geen problemen heb met slapen in de bedden hier, hahahaha. Ze hebben er wel lol mee met die vraag :] Ik speel nog wat piano, wat ik lang niet gedaan heb en ga dan weer terug naar mijn kamer. Nog even Tsukihime gespeeld, erg dramatisch hoe het verhaal liep, de tranen stonden in mijn ogen, zon goed verhaal ^__^.

Morgen ... geen idee XD Ik weet alleen dat ik 's avonds in the marble room wil zijn, want dan kan ik eindelijk Chika weer eens spreken na 3 weken, hoop dat ze me niet vergeten is :p Misschien overdag naar het manga museum ofzo, even wat bij slapen eerst, en dan kijk ik wel wat ik doe ^^ Jullie horen het nog wel!

Oyasumi nasai minnasan ^^/

- Lennart

ps, de mentos hier zijn super lekker O_O eet zo een hele rol weg :D de smaken hier zijn zoooo goed :D Nederland heeft echt de saaiste mentos smaken ooit, Frankrijk had ook al betere en Duitsland ook -_- damn you mentos Nederland! :P

vrijdag 2 maart 2007

anime michata

Vandaag was ik eindelijk weer eens voor elf uur op de uni ^^. Omdat ik eindelijk wat meer werk kan gaan doen, wil ik de komende werkdagen proberen optijd op te staan (en dat valt niet mee!) optijd naar bed gaan is alleen iets wat me moeilijk afgaat ^^;;

Vandaag wat gepruts met de demo's van de API in de SDK. Gek genoeg gaf de demo file errors. Na nader onderzoek zit er een regel in een headerfile in de API die geen hout aan de boom timmert (c) Sterker nog, het commentaar van de funtie definitie is: "stupid-ass function". Nadat ik de functie definitie verwijder kom ik al verder ^^ Toch nog een paar problemen. Kubotasan is een potje shougi met iemand aan het spelen op Ooyasan's shouhibord en komt even kijken hoe het gaat. Samen debuggen we wat tot we weten waar het misgaat, alleen kunnen we nog niet wijs uit worden waar dit mis moet gaan in een demo file. Als Kubotasan weg is lees ik de documentatie nog eens door en vind ik ergens in Appendix B een hint die siggereert dat ik een gratis stuk software van de website ook al geinstalleerd moet hebben -_- Heerlijk die documentatie dat ze dat niet ergens even neer zetten :P Ik vind het zelf erg onlogisch dat dit niet standaard met de SDK komt aan gezien de SDK de Haptek viewer uitbereid en ik had verwacht dat alle source files in de SDK zouden zitten, maar nee, een aantal benodigde sourcefiles zitten in de gratis viewer die op de website wordt aangeboden -_-.

Eindelijk werkt alles goed :D Ik lees de sourfiles even goed door tot ik begrijp hoe alles werkt op het eerste gezicht. Nu nog een methode vinden om de C++ files te integreren in mijn C# project. Het moet kunnen, maar ik moet nog even goed uitzoeken hoe ik het precies ga aanpakken (tips anyone? :P). Maar daar buig ik morgen wel over. Het is namelijk kwart voor 5 en ik moet me haasten om optijd bij Morisan te komen. Onderweg naar de metro eet ik even wat. De fiets toch naar Morisan is pittig, zeg maar een ruime drie kwartier toch met een flink tempo. Opzich heb ik daar geen moeite mee, maar vergeet niet dat de fiets akelig klein is en het stuur niet omhoog kan in de eerste plaats! Mijn knieen en rug merken het wel. Ohw had ik al verteld dat de weg de bergen in loopt en dus constant om hoog gaat, wat naar beneden en weer omhoog. Ohw en de stoep waar je moet rijden is grotendeels maar een meter breed -_- en dan heb ik nog geluk, er zijn stukken van een halve meter breed (het top punt was iets van 30 cm -_-) verder zitten er een heel stuk op de stoep een aantal rare bulten die veel weg hebben van werelds iritanste verkeers drempels. Waarom zitten die dingen daar? echt ik kan geen reden verzinnen, maar als je een berg op fiets is het erg iritant als je non stop om hoog om laag omhoog omlaag gaat, vooral als de hobbels zo stijl zijn.

Ik kwam precies om 7 uur op de afgesproken plaats aan (timing he!) en loop met Morisan naar haar huis. Ze heeft een westersstijl uitziend huis, toch zitten we op de grond in haar studeer ruimte :]. Ze denkt dat het het beste is voor mijn Japans als ik eerst gewend raak aan het horen van de taal en de woorden kan onderscheiden, ik hoef niet per se de betekenis te weten nog, zolang ik maar wen aan het horen van Japanse woorden. Klinkt logisch, momenteel heb ik vaak nog moeite met goed te horen wat er gezegd. We doen dit door ... een anime te kijken ^^ Cat's eye, een van haar favorieten :] We kijken een heft en kijken hem dan nog eens, maar de tweede keer pauzeren we na elke stukje monoloog of dialoog om te kijken hoeveel Japans ik er uit kan halen en wat ik begrijp. Vaak klinkt het al een stuk beter in de oren voor mij als Morisan het herhaald. Ze kijkt ook wat ik begrijp en legt me de betekenis van veel andere woorden zodat ik op het laats het hele stuk anime begrepen heb :] Het verstaan is makkelijker als ik de woorden een beetje herken merk ik, dus het is een goed idee ^^. Nu heb ik zelf tonnen anime gezien, maar ik ben erg slecht met het opnemen van woorden (als ik muziek hoor weet ik achteraf nooit de tekst, terwijl als ik mee lees ik het wel onthoudt) dus ik heb weinig mee gekregen daarvan, omdat ik de ondertiteling lees neem ik het geluid moeilijk in mij op, ik ben een lezer en geen luisteraar (de reden waarom ik colleges lief mis :]). Maar op deze manier krijg ik in elk geval wat en omdat Morisan de goede woorden kan herhalen op een duidelijkere manier krijg ik ook een beetje meer inzicht in de woorden en kan ik ze tenminste onderscheiden ^^.

De kat probeert binnen te komen en maakt zelf de deur open :] Als hij mij ziet is hij echter wat bang en deinst weer terug, erg schattig hoe hij om de hoek kijkt, nieuwsgierig, maar bang :] De volgende keer ga ik nog wat meer luisteren en misschien wat proberen te spreken ook, zolang ik maar wen. De volgende les zal waarschijnlijk op dinsdag zijn al, ik kan beter zoveel mogelijk les proberen te nemen en zo dicht mogelijk op elkaar zodat ik voldoende Japans mee krijg. Als iets beter kan verstaan en misschien een klein beetje beter kan spreken kan ik meer oefenen op straat ^^.

Treug fietsen was een hell, het is half 10 als ik terug ga en ik ben eerlijk gezegd een beetje moe geworden, echter ik moet een pokke eind eerst de heuvel op fietsen. Mijn rug en knieen doen na verloop van tijd echt enorm pijn, zoveel fietsen op zo'n kleine fiets is echt niet goed voor je lichaam XD maar het moet maar :] Op het laatste moment ben ik zo verschrikkelijk moe dat ik bijna net zo langzaam rijdt als de gemiddelde Japanner! Als ik dat besef rijdt ik btw snel wat harder door XD. Als ik thuis aankom ben ik misselijk van de moeheid, maar dat trekt snel weer weg ^^ komt denk ik ook van de kou en het feit dat ik erg zweete van het de heuvel op fietsen, mijn buik wordt daardoor koud en in combinatie met moeheid wordt dat als snel misselijkheid :]

Eind maart is het misschien al Sakura (kersen bloesem) tijd! Erg vroeg dit jaar, maar ik kan er volop van genieten :D Ik kijk er echt naar uit ^^ Op zo'n moment zal ik wel weer volop foto's gaan sturen :] Na morgen weer weekend! Ik kijk er naar uit, ik heb zin wat te gaan doen, zo werken, thuis komen en niet genieten van dat ik in Japan zit is broing :] Ik heb Miki een mailtje gestuurd of ze iets wilde doen, ben benieuwd :]

Morgen eerst nog even nieuwe oplossingen vinden voor het project en Haptek even mailen over hun rare 'fout' in een header file, doe ik nog iets nuttigs terug voor ze :] Maar eerst .... dromen dat de wekker niet afgaat zometeen :P

Ja matane ^^/,

- Lennart

woensdag 28 februari 2007

SDK acquired!

Gister voor het slapen gaan ontving nog een mailte met een downloadable link van Hapter. En jawel ik kon dus vandaag eindelijk mijn SDK downloaden :D Voor het zover was eerst even mijn alien registration kaart halen in Fushimi, 1 station na Chushojima waar ik altijd over stap. Ophalen gaat snel, de kaart lag klaar dus ik kan meteen weg :] Eindelijk de kaart die magische dingen kan doen, naja iig adsl aanvragen ^__^.

Op werk dus meteen de SDk downloaden :D Echter veel heb ik nog niet kunnen doen. Omdat de visual C++ express versie niet alle benodigde include files had besloot ik maar een volledige versie van Visual C++ te instaleren, het downloaden en instaleren duurde echter vrij lang en met het testen ervoor was de dag alweer bijna om en ik had ook nog Japanse les! Omdat ik druk bezig was met het spul werkend te krijgen ging de tijd snel voorbij. Om vijf uur had ik nog steeds niet alles goed werken, maar ik besefte dat ik alweer moest stoppen als ik optijd op de Japanse les wilde komen ... wacht eens, normaal ga ik een uur eerder weg op woensdag DOH. In minder dan een half uur begint de les, en de reistijd is bijna een uur -_-. Stom!

Ik pak snel mijn spullen en ga eens kijken hoe snel ik nu precies naar huis kan komen. De wandeling naar het station kan onder de tien minuten met snel wandelen. Wachten op de trein 4 minuten ofzo, het is spitsuur, dus genoeg limited treinen op deze baan ^^. De treins reis duurt een kwartier. Overstappen kost echter 10 minuten, daar had ik wat pech mee, meestal gaat dat sneller, de tweede trein reis duurt zo'n 5 minuten. Het laatste stuk lopen en fietsen kan ik iets van 7 minuten (nice :]). Al met al toch 50 minuten reistijd heb ik dus als ik haast. Als ik niet haast dus elke dag 2 uur reis tijd als ik geen omweg maak. Best veel vergeleken met in Nederland (waar het 2 minuten is) maar toch heb ik nooit het gevoel dat het vervelend is. In japan is een eigen auto erg duur en openbaar vervoer wordt dan ook door veel mensen genuttigd, met OV naar werk is bijzonder gewoon voor mijna iedereen en omdat de treinen heir veel rijden en extreem optijd kan je er ook op rekenen. Wel relaxt voor mij op zich de reis elke dag :].

Hoewel ik redelijk laat in de les kom is er nog niet veel nieuws behandeld en kan ik gemakkelijk mee doen. Na de les praat ik nog even met Tsurutasan, ze ziet de dragonball op mijn tas (in japan bestaat er geen persoon die dragonball niet kent) en verteld dat ze een kat heeft die gokuu heet. Niet naar de hoofdpersoon van dragonball, maar natuurlijk naar het originele character achter journey to the west, the monkey king Gokuu. Het schijn dat haar kat toen hij jong was als een aap door de huiskamer ging, vandaar de naam Gokuu :]

Morgen weer een Japanse les na werk dus, maar dit keer van Morisan, ik hoop dat ik het kan vinden :] En morgen maar proberen wat eerder naar werk te gaan zodat ik echt wat bezig kan met het systeem, ik wil vandaag en morgen in elk geval alles werkend krijgen en een beetje uit gezocht hebben zodat ik volgende week volledig kan richten op het project ^___^.

Ja ne o/

- Lennart

Nieuwe Japanse lessen

Vandaag op tijd naar de uni omdat er om twaalf uur een lab meeting was, gevolgt door de engelse werkgroep meeting. Het lab zit btw vol meetingen, dat komt omdat er verschillende werkgroepen zijn die enorm overlappen, zo zijn er altijd genoeg presenaties van werk bij de meetings. Natuurlijk ben je als lab medewerker bij elke meeting uitgenonodig die je interessant lijkt, maar als ik naar elke meeting zou gaan blijf ik bezig. De lab meeting is echter iets waarbij iedereen altijd aanwezig is, dus die ga ik niet missen, en de FAI meeting is de enige volledig engelse meeting, dus zeer nuttig voor mij :]

De lab meeting had een presenatie in het Japans, dus ging mij niet al te veel aan. De FAI meeting had een presentatie van 1 van de Fransmannen over zijn werk. Hij had een programma om punten op een 2d plaatje om te zetten naar 3D coordinaten op een 3D object. Een aantal van de 3D object vormen waren gecreerd met de 3D scanner van het lab die, helaas op dezelfde tijd als de FAI meeting waar ik was, toevallig vandaag werd gedemonstreert in het lab.

Tot mijn heugenis kreeg ik bank info van Haptek binnen en kon ik Kimurasan de betaling laten doen YAY \o/. Even later kreeg ik van haar te horen dat ze het betalings bewijs had ingescant, maar mij niet kon mailen om een of andere reden. Gelukkig gaf ze de file dan maar op een mem stick en kon ik Haptek mailen met het bewijs, wat betekend dat ik morgen misschien l voor het eerst bezig kan met de SDK :D Ik stuur nog even een mailtje naar de helpdesk over waarom mensen errors krijgen als ze mij proberen te mailen. Het blijt dat de mail servers de hele nacht (in Nederland) probelemen hadden, precies mijn werktijd dus :P Het probleem zou nu verholpen moeten zijn, ik kreeg al verdacht weinig spam binnen :P

even voor 6-en haast ik mij naar Shijo om voor Hankyuu department store te wachten op Morisan om te praten over de Japanse lessen ^^. 2 europees uitziende vrouwen op fietsen komen op mij af en vragen mij naar de citybank. Ik antwoord dat ik geen idee heb maar ... "Are you from Holland?" Verdomd, mijn engels begint echt af te takelen -_- wederom wordt aan 1 zin engels herkent dat ik uit Nederland kom :] Omdat vrijwel elk land (met uitzondering van Engeland zelf) mijn Engels goed genoeg vinden om niet te herkennen uit welk andertalig land ik kom (ook al is het echt niet goed) moeten dit wel Nederlanders zijn. Ik antwoord, vertrouwen in mijn deductie, in het Nederlands terug, en ja wel, verdomd, 2 Nederlandse vrouwen ^^. Ik leg ze uit dat ze ook bij een willekeurig postkantoor kunnen pinnen, de city bank had ik nog nooit van gehoord. We praten nog even heel kort en ze gaan weer verder, grappig, binnen een week 2 keer nederlands kunnen praten en 2 keer herkend als nederlander ^^. Mori herkent me gemakkelijk als ze komt (aan mijn lengte) en schrikt even als ze echt naast me staat over mijn lengte, ze wist dat ik lang was, maar naast mij staand merkt ze toch dat ik echt veel groter dan haar ben, ze komt dan ook nog niet eens in de buurt van mijn schouders :]

We lopen even door en drinken ergens wat in een coffeeshop (de echte :P). Morisan is erg aardig en relaxt en we praten wat over mijn situatie, over Japans leren en over hoe Japanners dol zijn op onomatopoeias, ze deed wat voorbeelden voor dit laatste :] Ze heeft uitgeprinten kaartjes mee hoe ik fietsen bij haar buurt kan komen, handig ^^. Wat de lesse betreft, ik kan leren via film, manga en praten met haar. Ze heeft er vertrouwen in dat ik wel wat kan spreken, alleen moet ik wat daadwerkelijke oefening hebben met de dagelijkse zinnen. Japans is, zo legt ze uit (en ik heb ik ook al eerder gehoord en meegemaakt), een taal waarbij de dagelijks gesprekken erg simpel zijn en weinig woorden bevatten, het is dus gemakkelijk om redelijk snel mee te kunnen doen aan de dagelijkse gesprekken. Dat lijkt mij in elk geval een mooi doel voor de korte periode dat ik hier nog ben, ik wil in elk geval wat gesprekken in het Japans kunnen houden voor ik terug moet. Het liefst ook een klein beetje lezen en schrijven om te zorgen dat ik na mijn terug komst in Nederland nog wat Japans kan onderhouden, want Japans praten in Nederland komt er ook niet echt van :].

We praten nog wat verder en spreken aanstaande donderdag bij haar af voor de eerste les, ik ben erg benieuwd ^___^. Haar engels is trouwen redelijk goed te verstaan, ze heeft een tijdje in London gewoond, maar net als met mijn Japans wat ik ooit geleerd hebt, heeft ze al een tijdje niet echt meer goed engels kunnen gebruiken en is het wat weg gezakt. Toch kan ze zich goed redden in het Engels vind ik, maar de gebruikelijke bescheidenheid bij dit soort complimenten stelt nooit teleur in Japan :].

Nadat we afscheid nemen ga ik nog even langs de arcade, Dodonpachi gaat net als gister niet bijster lekker, en 1 van mijn 50 yen muntjes verdwijnt in het niets, na wat klagen krijgen in een gratis credit :] Ik haal eindelijk level 2 zonder levens te verliezen, maar had in level (zoals elk potje vandaag!) al een leven verloren, erg jammer. Even wat eten en uiteindelijk richting huis af. De harde regen die de hele tijd aanwezig was is gelukkig minder geworden en tegen de tijd dat ik moet fietsen is hij opgehouden, gelukkig, dan was mijn keuze om in het centrum te blijven hangen ene goede, ik hoopte al dat de regen zou stoppen. Niet omdat ik regen zo vervelend vind, maar omdat ik mijn lente jas aan had die water opzuigt en mijn regenjas niet bij me had. Reden hiervoor was dat het vanochtend toch redelijk goed weer was en de afgelopen dagen ook vrij goed weer (een paar dagen terug liep ik zelfs rond in alleen een long sleeve en een open jas, het was toen erg warm!). De Japanners waren ook verrast, want slechts de helft had een paraplu bij zich. Ik moet bijna lachen om de groep schoolmeisjes die de metro tunnen niet uit durven de regen in ^^.

Morgen is het de 28ste, en dat betekend niet alleen dat, *snik snik* al weer een maand voor bij is hier in Japan, maar ook dat ik mijn alien registrationkaart mag afhalen. Dus even wat vroeger op (ai ai, zeg ik kijkend op de klok en wetend dat ik moeilijk wakker wordt elke dag XD). Met een beetje geluk krijg ik morgen ook de SDK en kan lekker bezig met klooien en gaan frustreren over hoe ik alles werkend krijg, ik heb een flinke klus te klaren nog! Plus ik moet morgen naar Tsuruta's Japanse les ook, iets waar ik altijd naar uitkijk want Tsurutasan is altijd erg vrolijk en leuk om mee te praten en ik leer nog wat Japans ook :] Ik zag dat ze mijn naam btw als 'ranaato' schrijft, iets wat ook erg lijkt op de uitspraak van mijn naam, nu zie ik ook hoe de naam voor de Japanners klinkt, voor mij klinkt het btw al normaal als ik zo genoemd worden, het is mijn naam hier :]

Nu snel slapen en hopen dat ik morgen iets makkelijker uit bed kom, ik vrees echter :P Osyasumiiiiiii minna!

- Lennart

dinsdag 27 februari 2007

Manga mania

Vanochtend een beetje langer geslapen dan ik wilde, want i moest nog even langs de bank. mijn college geld moet binnen 2 dagen betaald worden, dus hoog tijd ook! Ik pin nog wat extra geld om op mijn Japanse rekening te zetten en ga eens proberen alles te regelen. Met meer gebaren dan woorden maak ik duidelijk dat ik geld op mijn rekening wil zetten (cash geld op je rekening boekje leggen zegt meer dan duizend half Japanse woorden :P). Vervolgens geef ik het betaal formulier voor mijn college geld, gelukkig snapt de dame achter de counter wat ik er mee moet :] Na nog even is duidelijk dat ik met een deel van het cash geld kan betalen, transactie kosten zijn wel 850 yen, maar het moet maar. Ik vraag meteen even naar de naam en branchnaam van de bank, wat ik op mijn werk uitbetalings formulier moet plaatsen. Uiteindelijk is alles geregeld \o/ en haast ik mij naar het werk.

In de trein kijkt een oudere man wat ongemakkelijk om zich heen, er zijn nog veel zit plaatsen, maar ik zie meteen dat bijna alle vrij plaatsen naast een jonge vrouw is. In Japan is het zeer ongebruikelijk dat vrouwen zomaar op een 2 zitter naast een man gaan zitten, en een man die op die manier naast een vrouw gaat zitten is erg ongemakkelijk. Nog vandaag ging een vrouw naast me zitten omdat er geen plaats was, maar ruilde binnen 10 seconden om van plaats met een man! Naja, ik bied de man een plaats naast mij aan, het is immers zijn goedrecht een vrije plaats te nemen, maar dat is in Japan niet zo simpel als in Nederland XD. De man bedankt me uitvoerig en spreekt kenbaar redelijk engels. Hij legd me uit dat hij een beetje in een pinch was omdat hij niet naast een van de jonge vrouwen kon zitten. Hij vroeg of ik begreep waarom en confirmeert wat ik gelezen had hierover. Omdat sommige mannen hun handen niet thuis kunnen houden in overvolle treinen zijn veel vrouwen erg op hun hoede in de trein en is het voor een man ongemakkelijk om zomaar dicht op een vrouw te staan of te zitten omdat ze dat verkeerd kan opvatten en stennis kan schoppen. Al met al een ongemakkelijke situatie voor beide sexes. Net als in Brazilie (waar mannen ook losse handjes hebben) ergens hebben ze op sommige plaatsen in Japan op drukke tijden ook een ladie-only wagon. Verklaard in elk geval waarom vrouwen vaak liever staan dan naast me te gaan zitten, niet omdat ik een buitenlander ben, maar omdat ik een man ben en dat is gewoon 'awkward'. Maar goed, de man spreekt dus redelijk engels en in zijn eigen weg wil hij dat ook graag van mij horen vermoed ik :] Hij blijkt uiteindelijk een professor te zijn op een andere universiteit. Net als mij vind hij het ook vreemd dat op Kyoudai, de nummer 2 universiteit van Japan zo weinig studenten goed engels spreken. Hij verzkerd me dat op een aantal andere universiteiten waar hij geweest was, het engels niveau veel hoger is. Hij geeft zelf zijn colleges altijd in het engels weet hij te vermelden. Misschien komt het omdat taalkunde zijn vak is en de studenten daar meer taal gevoel hebben dan op de technische afdelingen waar ik op kyoudai zit, wie zal het zeggen. Al met al een aardige man en, natuurlijk, is hij eens in Nederland geweest, Amsterdam, Rotterdam, Den haag, aardig wat gezien hier ook nog :] En uiteraard heeft hij de nodige kennis van Nederland. Echt ik zweer je, de gemiddelde Japanner weet meer van Nederland dat een gemiddeld europees land XD het zal wel aan de school methode liggen die je vol stampt met dit soort feiten, en een professor taalkunde zal ook wel wat extra weten van veel landen :] Omdat we praten zijn we erg snel bij de eindhalte waar we afscheid nemen.

Op werk is weinig te doen, ik had nog geen mail verwacht wegens het tijdsprobleem, maar ik stuur nog wel een extra mail met wat meer info in de hoop dat ik als mail terug niet alleen een antwoord krijg, maar meteen wat benodigde gegevens. Ik geef het betaal formulier aan Kimurasan en maak een kopie van mijn bankboekje (wordt in Japan blijkbaar nog veel gebruikt en een kopie van een bankpas is dus niet goed) die ik toevallig bij me had omdat ik net van de bank kwam, handig :P Ze meld meteen nog even dat ik de software via haar kan betalen, ik laat haar weten dat zodra ik antwoord heb ik direct naar haar toe kom :] Ik geef ook even de huwelijks uitnodiging terug aan Bono met mijn naam en adres er op en dat ik kom ^^ Lijkt me erg leuk :] Het is wel een flink bedrag voor eten, en ik moet natuurlijk ook iets leuks kopen nog, maar het is wel mijn enige kans hier om een Japanse huwelijks aangelegenheid mee te krijgen, erg leuk ^^. Overigens heb ik nog geen idee hoe oud Bonosan is XD Door haar gedrag kan ik merken dat ze in elk geval ouder is dan mij en aangezien ze staf is van het lab had ik haar al een stuk ouder ingeschat dan de eerste keer, nu blijkt dat ze gaat trouwen vraag ik het me weer af :]

Om half 6 heb ik genoeg niets gedaan *zucht* en ga ik richting het centrum. Even de arcade in nog. Dodonpachi (een vertical shooter) gaat voor geen meter nu, dus ik besluit maar weer eens wat music games te gaan doen, wat ik al lang niet gedaan heb. Pop 'n gaat niet geheel, maar dat komt deels doordat er mensen mee kijken, iets waardoor ik me niet kan concentreren. Een paar meisjes vonden het erg interessant dat ik speelde. Pop 'n in Japan, nogmaals, is een echt meisjes spel, sterker nog vandaag zag ik alleen maar meisjes het spelen (eng was een enorm klein meisjes wat enorm snel op de knoppen kon rammen in patronen die ik niet eens kon lezen!) en een paar vonden het grappig dat ik ook een poging waagde. Naja concentratie was er niet echt dus. Ik probeerde wat DDR, iets wat ik al echt lang niet meer gedaan heb, ik heb weet ik neit hoelang geen meer potjes dan 1 achter elkaar gespeeld, ik denk dat ik nu wel ruim drie kwart jaar niet serieus meer gespeeld hebt :( mijn conditie en benen zijn dan ook niet geweldig meer, verder is ook mijn lees capaciteit echteruit gegaan in het spel, vooral op de Super Nova, waar ik altijd het meest problemen mee heb gehad. Ik Love shine nog FC-en, maar dat is dan ook alles, het nummer wat ik een jaar geleden nog altijd AA op haalde haal ik met meer dan 100 greats. Erger nog, ik dacht, misschien eens max 300 proberen, leuk voor de mensen die kijken XD DOM DOM DOM. Ik ga zo snel dood dat mijn conditie en benen niet eens een kans hebben het op te geven. Ik ben de afgelopen 4 jaar nog nooit zo snel dood gegaan op het nummer, ok 3tg stage Super nova is erg hard met afstraffen, maar zelfs dan had dat niet gehoeven :( Ik ben niet echt meer in vorm, dat krijg je als je meer speelt, 10 voeters heb ik echt lang niet meer gedaan besef ik me dan, de keren dat ik afgelopen jaar gespeeld heb, deed ik vooral rustigere nummers, dus niet gek dat ik wat moeite had met een 10 voeter zonder weer in het spel te komen, naja afgegaan als een gieter in een tonnetje in de Niagra watervallen :P Een snel potje in het vervolg van Dodonpachi loopt even min goed af. Tijd om te gaan eten maar? Yup! :P

Even lekker wat sushi naar binnen werken, dat voelt altijd goed ^^ Altijd lekker :] Ik besluit maar naar huis te gaan. Vlak voor ik het station in kan zie ik echter ... 'book-off'. Meteen herinner ik waar Matthieu zijn horde cheap assed manga's vandaan heeft! Ik ga naar binnen en zie veel manga's erg veel manga's. Maar beter nog, er zijn hele secties waar alle manga maar 105 yen is! 2e hands btw,maar in zo'n goede staat dat je je afvraagt of sommigen gelezen zijn :] Ik besluit wat mee te nemen van series die misschien nooit meer in het Engels uit komen: Vampire princess Miyu (ik heb deel 1 t/m 4 al, maar komt misschien nooit meer verder uit omdat de studio failliet is) 1 t/m 10, The wanderer (zelfde probleem als miyu) 1 t/m3 en DNA^2 3 t/m 5 (2 had ik al in het japans gek genoeg :P en deel 1 was er niet :( de serie had een probleem wat er voor zorgde dat hij niet in het engels uitkwam misschien). Sommige delen uit de miyu serie moest ik uit een andere sectie vissen en zijn 350 yen, ik weet echt het verschil niet tussen de secties btw, exact het zelfde O_O Gek was btw ook dat het laatste deel van DNA^2 250 yen was O_O de rest was wel 105 yen, dus echt goedkoop. Aangezien ik de serie niet zomaar in het Engels meer kan krijgen doe ik het zo, ik lees Duits of Frans net zo slecht als Japan, en dan liever der originele Japanse Manga in de kast en fan translaties lezen ^^ Ik koop de series dan ook niet om te lezen in het Japans (naja misschien ooit) maar vooral voor mij collectie, aangezien ze hier uber goedkoop zijn (105 yen is zo'n 70 cent!) en ze toch niet meer in het Engels uit komen, nu is gewoon de kans ze toch te vinden en ook meteen erg goedkoop ^^. Ohw omdat hij maar 105 yen was kocht ik ook nog Vampire Dahlia ^^ Een manga die ik al in 2 vormen in het Engels heb, maar omdat ik erg fan ben van de Mangaka (de artiest) en het toch niets kost, wilde ik de Japanse originele er ook bij hebben ^^. Van de 17 gekochte manga's zijn er 14! van Narumi Kakinouchi, een van mijn favo Japanse Managaka's Haar style is erg uniek haar inkingen zijn geweldig en haar omgevingen vaak etserig het heeft soms wat oud japans en de indeling van de panels is geldig, een serie die het kijken zelfs al waard is ook al begrijp je de tekst niet ^^. DNA^2 is ook van een favoriete Mangaka, maar om een hele andere reden. Zijn style is juist vrij realistisch, met erg veel details, maar zijn verhaal lijnen kunnen soms er aangrijpend zijn. Naja, lekker wat managa voor bijna geen geld ^^ Al ik Japans kon kocht ik die halve winkel leeg XD Nu beperk ik me maar tot de must haves die hoogstwaarschijnlijk niet of niet snel in het Engels uit gaan komen :] Eigenlijk wil ik ook nog werk van Kei Toume, maar die vond ik niet zo snel, jammer, zijn teken stijl is ook vrij uniek en prachtig in mijn ogen ^^.

Hmm, de blog is alweer iets langer dan ik had verwacht en het is ineens half 2! *schrik* ik moet snel gaan slapen. Ik had bij thuis komt nog even Ciel's verhaal uit gespeeld in Tsukihime, waar weer de nodige tranen in de ogen sprongen, zo'n goed verhaal ^^. Morgen moet ik niet te laat op werk komen, ik heb namelijk een meeting, 2 achter elkaar zelfs! Dus ik ben in elk geval de dag bezig, ook al kan ik niets doen nog :P 's Avonds ontmoet ik eindelijk de vriendin van Kimurasan die me Japans wil leren. Kost wat dit keer, maar ik wil echt graag weer even wat les nemen, want ik merk dat me Japans niet echt vooruit gaat, ik gebruik te veel Engels XD Iemand raadde me aan zoveel mogelijk lessen te nemen waar ik kon, dus ik doe dat ook maar ^^ Benieuwd wat voor persoon het is, ze leek me aardig in de mail iig :]

Morgen meer! Ik ga snel me nest in voor het te laat is! Oyasumi nasaaaaai o/

- Lennart

ps, er is iets wat mij erg iriteerde toen ik thuis kwam (gelukkig kalmeerde Tsukihime me wat zodat ik het kon vergeten). Bij het uit de tas halen van mijn laptop ontdekte ik dat er boven de modem in gang, het metaal verbogen is!! Een paar milimeter, maar genoeg om mij er erg rot over te voelen. De powerbook had een nagenoeg perfecte afwerking, en deze verbuiging blijf ik maar zien en zien en doet me echt pijn, de perfectie is weg, het stoort en het doet pijn, ik heb de power book iets aangedaan :(. Ik vraag me af hoe, ik heb zoals altijd de second skin protector er om heen, en deze verbuiging zo onmogelijkgemaakt moeten kunnen worden, er is geen spoor van een deuk, het metaal steek iets naar buiten toe als een kreukel. Bijna onmogelijk, zelfs als je wilt is het verschrikkelijk lastig het metaal daar te buigen, door de goede afwerking zit er namelijk nergens een rand om aan te buigen, dus hoe heeft dit kunnen gebeuren in de bescherming en in mijn tas? Geen idee. Het is enorm stug materiaal, dus het kan niet zomaar zo gekomen zijn, het moet echt op een of andere manier zo geduwd of getrokken zijn, maar bijna onmogelijk O_O Terug duwen werkt niet, het is immers enorm stukg materiaal, dus gaat het altijd weer terug. En een tweede buiging maken zodat het de kreukel opheft lukt ook niet, zoals ik al zei, het is vrij lastig om er iets aan te buigen, dan maakt het zo frustreren, hoe is dit gebeurd? :( Naja ik type er te lang over door, sorry, het stoort me uitermate, de powerbook is altijd speciaal geweest en zelfs de kleinste imperfectie stoort me, hoewel dit wel erg duidelijk opvalt :( Ik denk dat er op een of andere manier teveel druk op een ongelukkige plaats is geweets, ik moet beter op mijn tas passen voortaan! Naja dat wilde ik nog even kwijt :]

maandag 26 februari 2007

Shakuhachi foto's

Een kleine update op de foto pagina, niet de rest van de tempel foto's, maar een 4 tal foto's van de shakihachi speler. Ik kreeg de foto's van Funamotosan, ze zijn gemaakt door de vriend van haar vriendin die er ook was. Dit zijn dan ook de eerste foto's die ik heb waar ik zelf op sta, tevens is Funamotosan hier ook op te zien voor wie daar nieuwsgierig naar was :]

de link: http://www.flickr.com/photos/60139862@N00/?saved=1


misschien later nog meer foto's van personen, ik heb de laatste tijd weinig foto's gemaakt XD

yawn

Vandaag een korte dag kwa dingen doen. Ik ben nog een beetje moe van de afgelopen dagen. K stond ergens in de middag op en even rustig een ep van Akihabara@deep gekeken, erg, meesterlijke eerste scene ^^. Ik merkte dat Miki me al een mailtje had gestuurd vanaf haar mobiel, handig die shit, ik wil dat ook kunnen! Stomme prepaid :( in elk geval kan ik haar nu een mail terug sturen. Nadat ik mijn blog heb geschreven besloot ik maar naar het centrum te gaan.

Mijn eerste doel was de tweedehands gameshop. Nadat ik Matthieus goodie paradijs gezien had, had ik erg zin om weer wat aan te schaffen. omdat ik toch uiteindelijk alles van TYPE-MOON will verzamelen, besloot ik maar gewoon FATE/STAY night en FATE/HOLLOW ataraxia te halen. Nu zijn ze tenminste nog niet al te duur en nu ben ik in Japan. Bovendien weet ik dat de prijzen in de gameshop goed te doen zijn, en dat als ik ze daar koop ik verzekerd ben van goede kwaliteit, bovendien kan ik de producten eerst bekijken, beter dan later over internet kopen :] Ik heb, omdat het in mijn collectie gaat, de eerste edities van beide games gekocht, het prijs verschil was niet eens zo erg groot. De eerste edities zijn speciaal omdat er minder van zijn, en om er extra's bij zitten. Bij FATE/STAY zit een doosje met tarot kaarten uit de game en bij FATE/HOLLOW zit een art book, erg indrukwekkend om te hebben ^^. Nu heb ik alle officiele uitgaves van TYPE-MOON. Eingelijk wil ik nog de eerste edities van de Kara no Kyoukai novels hebben, want die zijn ook limited XD.

Na dat ik de goodies had aangeschaft even wat arcades langs :] Ik wilde melty blood spelen, maar het was druk en je kon alleen maar tegen elkaar spelen. Ik ging naar een andere arcade toe waar ik dacht alleen te spelen, maar helaas joinde ik perongeluk iemands game. Hij was niet bijster goed, maar ik verloor elke ronde op het nippertje door mij gebrek aan ervaring. Ik blockte net te weinig, en sommige moves mislukte net of waren net niet goed getimed. Met een beetje meer oefening had ik hem makkelijk kunnen verslaan. Na het eten was ik terug gekomen, en toen was het leeg, maar net toen ik een game begon joinde iemand mij. Ik werd deze keer ganadeloos afgeslacht :( Japanse arcade spelers behoren tot de ziekste in de wereld. Zoals Matthieu altijd zegt met de shooters, je hebt de wereld kampioen buiten Japan, en je hebt Japan, niet te vergelijken. Hij kent zelf de persoon die met een bepaald schietspel de beste van wereld is, buiten Japan, in Japan wordt hij afgemaakt XD.

Eten deed ik dit keer in iets wat ik spontaan zag onder weg: all you can eat pizza :D Dat klonk goed ^__^ voor maar 850 yen :D nice :] Bij binnenkomst moest ik even wachten tot er plaats was, het was een populaire eetgelegenheid. Wachten op plaatsen (of wat dan ook) is in Japan erg normaal, mensen wachten hier soms een uur voor een bepaald restaurant als hij erg goed is en anderen wachten uren om iets te kopen in een winkel wat net die dag is uitgekomen en dus meer mensen trekt dan er ooit in het gebouw passen. In Japan heb je overal rijen als je op het verkeerde moment er bent. All you can eat pizza was een goed idee, de pizza's waren dan wel niet geweldig, maar ik kon lekker door eten, heerlijk, want ik had weinig gegeten nog, dus ik kon me lekker uitleven ^___^ Grappig nog was dat ik voor het eerst in Japan me heel even niet meer lang voelde. Er kwamen namelijk wat buitenlanders binnen (ik gok europeanen) waarvan 1 man gigantisch was, zelfs voor mijn doen! Ik heb helaas niet bij hem kunnen staant, maar ik gok dat hij wel duidelijk genoeg boven mij uit zou steken, bovendien was hij een stuk breder en gevulder, dus leek hij echt erg huge ^^.

Uit eindelijk besloot ik nog even langs de bar te gaan waar ik zo vaak heen ben gegaan, het is nu al twee weken geleden de laatste de keer dat ik er was, en ik wilde Chikasan eigenlijk ook even spreken. Helaas voor mij was Chikasan er niet, maar ik kon wat praten met Daisuke en de andere vrouw. Aan de bar zat ook een man en een vrouw, die overigens zo jong was dat ik vermoed dat ze een 'gezelschaps dame' is, ik weet het niet zeker, maar zo kwam de situatie over, de man leek iemand die vanavond wilde genieten van alles en wilde ook met mij even proosten. Hij sprak erg beroerd engels, maar ook zijn Japans kwam ik niet geheel uit. Maar ik begreep dat hij zich bezig hield met kleding uit de heihan periode van Japan. Hij was benieuwd naar hoe het hier in Europa was tijdens die tijd. Omdat ik wat moe was bleef ik niet al te lang.

Thuis even Tsukihime op mijn Powerbook geprobeerd, en waarachtig het werkt ook onder OSX :D Allemaal dankzij een file die iemand voor mij gemaakt heeft ^___^. Nu hoef ik in elk geval niet perse de werk laptop mee te nemen steeds als ik wil spelen thuis :]

Morgen weer werk, als morgen geen reactie van het bedrijf krijg stuur ik nog maar een mail, ik kan nu eenmaal niet veel langer wachten, de maand is bijna om en mijn tijd hier wordt korter en korter. Even bezien nog maar morgen, door het enorme tijdsverschil met amerika is het daar nog zondag als ik werk :( Ik had gehoopt dat hij vrijdag geantwoord zou hebben, maar misschien was hij dan al vrij daar. In elk geval moet het nu toch een keer snel van de grond komen. Slapen nu in elk geval, het is al weer iets te laat XD.

Oyasumi nasai o/

- Lennart

ps. 3 blogs op 1 dag schrijven is vermoeiend XD gelukkig waren ze niet al te lang :]

pps. Ik vergat bijna dat ik nog was in de machine had zitten XD snel even ophangen :]

zondag 25 februari 2007

Party night (uki uki lady)

Dan nu maar de post over zaterdag :] Aangezien ik ik de vorige dag pas om 7 uur 's ochtends naar bed was gegaan sliep ik tot zo'n 3 uur. Bij het indoen van mijn lenzen wreef ik er eentje dwars door midden XD dat is me al lang niet gebeurd, ik denk dat hij nog wat te droog was, naja dse maand is toch bijna voorbij en de nieuwe lenzen hebben een betere sterkte. Ik wilde nog even langs de bank gaan, maar toen ik buiten kwam was het al 5 uur geweest en was de bank dicht. Dan maar even langs de supermarkt, die blijven wel langer open ^__^. Toen ik terug kwam was het al bijna tijd voor het feestje hier op Mukaijima. Omdat een paar mensen weg gaan uit mukaijima is er een feest georganiseerd, overigens niet alleen voor mensen van hier, iedereen is welkom. Even na half 7 besluit ik maar naar beneden te gaan.

Beneden aangekomen zie ik dat er voldoende snacks en eten is, scheelt me weer avond eten ^__^. Het is nog rustig en ik besluit wat met mensen te gaan praten. Ik leer die avond een hoop mensen kennen, onder andere: Duitsers, Fransen, Amerikanen, Indiers, Bulgaren, Finnen en natuurlijk Japanners. Erg veel aardige mensen, en ik kan voldoende gesprek aanknopen hier ^__^. Mijn voornaamste gespreks partner op het feest was Miki, een Japans meisje die 8 maanden in Amerika is geweest en redelijk goed Engels spreekt. Ze woont niet in Mukaijima, maar ze kent de gene die het feest organiseerde van engelse les, en ze was gekomen om wat engels sprekende vrienden te maken. Ze verklaard dan ook dat we vanaf dan vrienden zijn en we wisselen telefoon en email uit :]. Ik mag weer leeftijd gaan raden, en ik wordt beter en beter want ik raad in eenmaal haar leeftijd: 21. Ze ziet er overigens uit als 18/19, maar omdat ik met haar gepraat had schatte ik haar maar ouder. Ze was overigens blij dat ik haar jonger schatte op uiterlijk, omdat veel mensen haar ouder geschat hadden. Verbaasder was ik dat ze mijn leeftijd ook in 1 keer goed had, iets wat weinig Japanners lukt. De europeanen leven zich op wat punk achtige muziek uit met een grote kring die rond gaat, iets wat je in europa nog veel tegen komt. Miki is hier niet bekend mee, en als er Ierse punk muziek komt, besluiten we ook mee te doen, doet me erg denken aan een aantal feesten in Nederland ^^, ik denk overige dat de meeste Japanners te iel en te klein zijn om te veel van dit soort dingen te overleven XD.

Ohw, voor ik het vergeet, er was ook een present exchange game. Iedereen mocht een klein cadeautje meenemen, en kreeg dan een team nummer. 2 jongens van het team moesten ene blinddoek opdoen, 10 keer om de as draaien en dan blind een route lopen en een tennisbal op halen en terug brengen, de rest moet directies geven. Daarna moeten 2 meisjes 10 keer rond draaien en met hun hoofd in een bak meel duiken. Als laats moet 1 iemand met een blinddoek om 10 keer om de as draaien een route lopen en een stuk brood van een touw afhalen met de mond! geen handen dus :] Er lachen, iedereen liep verkeerd en het zag er chaotisch uit ^^. Met mijn lengte besloten we dat ik als laatste mocht omdat ik makkelijk met mijn mond bij het brood kon. Ik liep verbazingwekkend recht na 10 keer draaien en blind en bereikte het brood erg snel, het er af trekken was wat lastig, maar toen ik het er af had was ik ook erg snel terug. Ons team won het spel ^^. Dat betekend dat je uit alle presents die mensen hebben mee genomen als eerste team mag kiezen. Ik koos voor een knuffeltje die er wel grappig uti zag. Ik hoorde later dat het een mascotte van een school was in ergens. Het spel was erg leuk.

Ik praat nog wat meer met Miki, die nu meel op haar gezicht heeft van het spel :P Als ik haar wat drinken aanbied, is ze verbaasd, Japanse jongens bieden nooit aan het dirnken te betalen. Klinkt mij raar in de oren, vooral omdat het drinken wat ze wilde maar 100 yen is, maar blijkbaar is dat tegenwoordig normaal aan het worden. Waar men vroeger in Japan alles betaalde als de gene die de ander uitnodigde, is het tegenwoordig ieder voor zichzelf. Ik spreek ook nog met een duitser weer over het phenomeen dat veel Japanse jongens op vrouwen lijken, de man kende een meisje wat een presentatie hield over Japanners met als opening: The women look like bitches and the men look like women. Iets wat landen als Nederland en Duitsland van Japan zouden denken als ze dit voor het eerst zouden zien, erg grappig :] Maar het is iets wat met elke Nederlander of duitser te voorschijn komt als ik met ze praat. De duitser had overigens een Japanse vriendin en vertelde dat de moeder van zijn vriendin iets deed met biologisch makeup. Het schijnt dat Japanse makeup niet al te gezond is en in veel andere landen zelfs verboden om die reden, en dat terwijl veel vrouwen (en soms mannen) bergen makeup dragen :]

Het feest had helaas wat minder mensen dan ze hadden verwachten, de vorige keer schenen er 200 man geweest te zijn, dit keer een stuk minder, misschien omdat ze minder reclame hadden gemaakt dan vorige keer. Tegen het einde moet Miki naar huis omdat ze de volgende dag moet werken weer, ze zal me nog een keer mailen. Ik help wat met opruimen en spreek wat met Tsurutasan, de vrouw die ook Japanse les gaf. Ik wordt in het gesprek erg nieuwsgierig naar haar leeftijd, iets wat ik me al een tijdjes afvroeg, ze ziet er nog wel jong uit, maar ik gok dat ze wat ouder is toch wel. Ze is 24, valt mee nog. Ze dacht overigens dat ik ouder dan haar was en schatte mij, zoals veel Japanners, op 26. Als bijna alles is opgeruimd nodigen de finnen mij uit om nog wat Karaoke te gaan spelen in de bar dicht bij. dat lijkt me wel wat. 1 van de finnen heeft overigens een schots accent als hij engels praat om een of andere reden ^^. Florian, de Fransman, wil ook mee. Hij is een erg aardige gozer, maar hij is stront lazarus, hij kan niet eens meer recht lopen. Geen van allen lijkt het een goed idee als hij mee gaat, hem overtuigen daarvan is lastiger XD. Als alles is afgesloten gaan we naar boven, Florian blijft op het toiler hangen, misschien beter voor hem :] Met de finnen ga ik mee naar de karaoke bar dicht bij.

Ze zijn allemaal die hard karaoke fans en zijn bekend met de plaats. Het is nu half 1 en we boeken een kamer voor 4 uur, drankjes zijn gratis in die periode :] In deze karaoke booths hoef je niet op de grond te zitten. Anders is ook dat je hier een score tussen 0 en 100 krijgt na het zingen, erg leuk. Ze hebben hier wee andere nummers dan in de andere tent, en ik zoek wat nieuwe nummers op. Mijn mede zangers zijn wat meer bedreven in het Japans en zingen vooral Japanse nummers. de fin met het schotse accent zingt alle klassieke robot anime openings nummer, en wie daar bekend mee is weet wel hoe ze allemaal ongeveer gaan :] Ik scoor gemiddeld tussen de 60 en 80 op de nummers, met enkele uitschieters. Op All I want, van the Offspring scoor ik gek genoeg 90! een monster score voor mij ^^. Het is erg leuk en de drank is gratis :] Je kunt overigens onmogelijk dronken worden van die drankjes, ook al zit er alcohol in. Na 11 drankjes moet ik vooral pissen, maar merk ik weinig van de alcohol :P. Om half 5 zijn alleen de schotse accent fin en ik nog aanwezig, we maken de tijd nog even vol met een paar nummers. Het was erg gezellig, ik heb ook erg veel gezongen, heel leuk weer ^__^. Miki was ook een karaoke fan, ik hoop dat ik ook een keer met haar kan Karaoken :].

Tegen 5 uur was ik weer terug en ben ik maar meteen gaan slapen. Ideeen om te gaan sightseeing of iets anders laat ik maar varen, ik zal wel weer laat wakker worden. Ik heb in elk geval een erg leuke dag achter de rug gehad en veel vrienden gemaakt, hopelijk zie ik er nog een aantal van terug ^^.

Ja ne,

-Lennart

Franse kaas en arcde shooters

Omdat ik al niets meer van mij heb laten horen sinds donderdag schrijf ik snel even de blog van vrijdag voor ik er weer vandoor ga ^^. Het is nu zondag eind van de middag, de reden dat ik nog niets heb geschreven sinds donderdag avond is niet dat er niets was om over te schrijven, integendeel ^^. Het was meer dat ik nauwelijks thuis ben geweest en steeds pas thuis kwam in de ochtend waarbij ik te moe was om te schijven ^^.

Goed, vrijdag dus eerst even, ik hoop dat ik nog genoeg herinner XD. Ik had vrijdag maar even het gaasje vervangen door een pleister weer, achter ik merk na een paar dagen dat het gaasje toch veel beter beschermd en ik lijk meer dan ooit er langs te schuren XD. Zoals waltijd was ik weer wat laat op werk, maar er viel dan ook helemaal niets te doen weer. Ik heb nog helemaal geen reactie gehad van het bedrijf nadat ik gevraagd had over de betalingsmethode. Ik was dus vooral druk met op internet zijn, iets wat hier thuis alleen maar frustrerend is, zelf een nieuwe blog post pagina openen kan tot 10 minuten duren! (zonder overdrijven, kun je nagaan hoe frustrerend het is om hier iets op internet te doen! veel time outs). Ik krijg van Bonosan een kaartje, een uitnodiging voor .... jawel, haar trouwfeest! Ze gaat binnekort trouwen en haar trouwfeest is eind april, vlak voor ik weg moet hier, dus ik kan er nog bij zijn! Een echt Japans huwelijks feest ^___^. Nog even de uitnodiging invullen en terug geven. Bij de uitnodiging kwam een zelf gemaakt chocolaatje, ze is er goed in dingen te maken :]

Kimurasan kwam ook nog even langs met een formulier die ik moet invullen met mijn bank gegevens, ook maar even snel invullen nog, ik kan dan eindelijk wat betaald krijgen, ik ben echt benieuwd hoeveel ^___^. Ook al heb ik niet veel gedaan nog deze maand, ik vind het niet erg om betaald te krijgen aangezien ik ook schoolgeld hier moet betalen, dus dit is voor mij een mooie compensatie. Ik hoef niet per se betaald te krijgen voor het werk, ik ben hier immers voor mijn eigen ervaring, maar ik zie het mooi als een compensatie voor het schoolgeld, en ik hoop dan ook dat het op zijn minst het schoolgeld wat kan dekken, scheelt me wat kosten :].

Tegen 6 uur kwam Matthieu in het lab. Na wat praten stelt hij voor dar ik vanavond bij hem langs ga, lijkt me een leuk idee. Tegen 7 uur gaan we richting zijn huis, onderweg eten we nog wat ergens en lopen vervolgens door naar zijn appartment, die best op loop afstand van de uni is, nice :] Zijn appartment deelt hij met 2 Koreanen, maar die zijn niet thuis. Het is een traditioneel standaard japans appartment, en Matthieu's kamer heeft dan ook tatami matten waar hij op kan slapen :] Zijn kamer laat precies zien wat voor hobby's hij heeft: Anime/manga en vertical shooters :] Zijn kamer wemelt van de statues, figurines, posters en shooting games (en arcade onderdelen). Matthieu heeft ook zijn eigen arcade kast voor vertical shooters, met een half dozijn aan officiele arcade spellen er voor, erg cool! We spelen wat potjes op zijn arcademachine, hoe meet ik speel hoe beter ik er in wordt ^___^. Matthieu heeft erg veel manga in het Japans, gekocht voor 100 yen per stuk, OMG zo goed koop! Weer eens wat anders dan 10 euro :P Hij laat mij ook zijn garage kit model zien van een shooter character, beroemd om de 'no pantsu' editie. Een garage kit is een kit bestaande uit losse onderdelen. Je moet zelf het model in elkaar zetten, met lijm, een vijl en daarna alles verven. Het is veel werk, maar de modellen zijn van extreem hoge kwaliteit als je het een beetje goed doet, ik heb foto's gezien van sommige af gemaakte kits, en de kwaliteit is niet eens een beetje te vergelijken met het spul wat je kant en klaar koopt, zo hoog is het. Maar ja, zelf in elkaar zetten kijkt Matthieu tegen op, hij heeft weinig ervaring en hij wil geen fouten maken met dit model.

We bekijken ook even zijn cosplay foto's van Comiket, de grootste amateut strip markt in Japan en meteen de grootste conventie ter wereld met zo'n 35.000 dealer tafels alleen al. En de dealers zijn niet de enige attracties, dit is ook het event waar mensen met ziekelijk goed gemaakte costuum in character poseren voor de duizenden camera's. Vooral vrouwen hier genieten van de enorme populariteit die ze hier hebben met een goed costuum en een goede pose die in character is. De foto's zijn geweldig, de cosplayers zijn van zo'n hoog niveau. echt prachtig om te zien. Ik wil naar comikeeeet ;__;.

Matthieu heeft Franse kaas laten opsturen, dus we kunnen wat kaas eten, niet zo'n kinderachtig stukje zoals in de Japanse winkels, maar een klomp die ongeveer een kwart is van een volledige kaas, een flinke klomp dus! Ik kan zijn arcade styl controller uit bropen op mijn melty blood react game, en ik krijg het voor elkaar om de arcade mode uit te spelen met Ciel :D geweldig ^___^. Ik moet die controller ook hebben, er zit een Sanwa stick in, en de buttons kan je voor een paar 100 yen extreem makkelijk vervangen door Sanwa buttons ^__^. Sanwa is een hardware fabrikant die in Japan verantwoordelijk is voor veel knoppen en joysticks en is van een erg hoge kwaliteit. de controllers lijkt me geweldig om te halen, maar dan moet ik denk ik in Osaka kijken.

We praten nog een tijd door, spelen wat games en bekijken wat filmpjes van te goede shooter spelers. Grappig toen hij vertelde dat hij op een evenement een schattig Japans meisje zag spelen in een etreme hardcore shooter die bekend is erg lastig en ontoegankelijk te zijn. Toen hij even door keek bleek zij spontaan zo'n zieke score te halen dat ze het dag record haalde op dat evenemen, waarbij de meeste zieke spelers van Japan ook aanwezig waren! Ze had zelfs dicht bij het wereld record. Grappig, onderschat nooit kleine schattig meisjes in Japan! Een bedrijf schijnt voor een tournooi een game compleet geremaked te hebben in een nieuwe game die erg goed is, maar alleen de winnaar van het tournooi kreeg de game, wat de enige uitgebrachte kopie is ooit in de hele wereld. Zeldzamer dan dat bestaan ze niet :] Erg gewild dus ook en met gemak minstens 10.000 euro waard :]

Ik download van zijn pc nog even een Jdrama (japanse drama serie) akihabara@deep, een serie over otaku's in Akihabara. Als je densha een hoog otaku gehalte vond hebben, moet je deze series eens kijken ;) veel otaku's uit densha zijn te herkennen ujiteraard :] Maar de serie is soms erg hilarisch, zeker een aanrader om eens te checken ^^. Na een tijdje door praten is het half 6 in de morgen. De treinen rijden alweer dus ik besluit maar eens op huis af te gaan. Erg leuke avond gehad, en Matthieus kamer ook eens gezien, er vet :] De arcade machine is zo cool, me want ^___^.

Als ik thuis kom ik bijna 7 uur en ik duik lekker meteen mijn bed in ^^. Morgen (op doit moment dus gister) is er een feest 's avonds in Mukaijima, dus ik moet iig op tijd wakker worden voor dat. Maar dat is een verhaal wat ik mijn volgende post zal beschrijven, overigens een geweldig avond voor mij :D.

Vanavond als ik op tijd terug kom uit het centrum schrijf ik het verhaal van gister wel ^^. Tot dan!

Groetjes,


- Lennart