Meeru ga dekinai :(

De topic van deze dag, is dat ik niet kan mailen. Niet met de pc, maar met mijn mobiele phoon! Eindelijk dan toch eentje aangeschaft? Daar kom ik zo op ^^. Vandaag werd ik wakker om ... iemand? ... juist, 5 uur -_- En daarna weer om half 8 -_-. Ik bleef even liggen tot mijn nieuwe wekker af ging om te kijken of dat goed ging :] gelukkig, hij werkte \o/ Na het ontbijt naar beneden om de getekende papieren af te geven. Ze zoeken even voor mij uit hoe duur een speciale rail pas is voor de keihan lijn. WAT!? minder dan 5000 yen voor een maand, en minder dan 1200 yen voor 3 maanden? Damn dat is vet goed koop vergeleken met wat ik nu gebruik, namelijk bijna 1000 yen per dag! Ik moet zo'n kaart hebben. Ik moet echter eerst kunnen aantonen dat ik een student of medewerker ben op de universiteit, dus dat ga ik maar eens regelen. Als ik dat eenmaal heb is reizen een stuk goedkoper!

Ik belsuit langs de bank te gaan. Ehm ik zie alleen het pin gedeelte, waar is de bank zelf >< Een oude vrouw spreekt mij in engels aan en vraagt wat ik zoekt. Haaar engels is best goed, respect! Ze brengt me waar ik wezen moet en laat zien dat ik een nummertje moet trekken. Arigatou gozaimasu! Ik vul de formulieren wat verder in bij de counter en moet een pincode kiezen voor mijn kaart, EN een nummer voor mijn handtekening ... wtf? Ja dat dacht ik ook, het duurde dan ook tien minuten voor ik begreep wat ze bedoelde. Je moet een pincode voo je handtekening geven, zodat als je geld opneemt via je handtekening dat je dat nummer ook geeft :] Aha! Helaas pindakaas heeft ze ook mijn alien registration card nodig. tijd om eer eentje op te halen dunkt me. Eerst even eten kopen ^^. De frosties zijn in de aanbieding, dat komt mooi uit want ze waren op :] Appelsap in Japan is ultiem lekker, dus ik neem ook een fels daarvan mee maar :D Ik vind een zak met dunner sneetje brood, ook maar eens proberen ^^.

Op weg naar Fushimi Ward Office dus, waar ik me kan registreren :] Fushimi is een prachtige buurt, met een mooie overdekte winkelstraat, prachtig. Ik vind de office zonder problemen en gelukkig spreekt de enige engels talig in de office me aan ^^. Hij vind zelf dat zijn engels slecht is, maar vergeleken met wat ik zoal hoor in japan kan het er echt wel mee door. Helaas moet ik 2 foto's geven en heb ik er maar eentje, dus een fotograaf zoeken. De man neemt nu pauze, dus ik kan over een uur pas terug komen. Ik vind een fotograaf en hij begrijpt onmiddelijk dat ik een pas foto nodig heb :] Hij pak een foto toestel uit de vitrinekast en maakt een foto van me (uit de hand) maf ^^. Ik besluit op zoek te gaan naar een bank omdat ik mijn geld vergeten ben :( Kyoto Bank lijkt me een goede plaats, ik vraag of het mogelijk is om geld op te nemen met mijn kaart, na tien minuten rond rennen komt de vrouw terug met een andere vrouw, die wat engels kan. Nee het kan niet DOH, ze accepteren ook mijn creditkaart niet -_-. Ik vraag waar een postkantoor is, gelukkig is die dicht bij \o/ daar kan ik wel pinnen. Nog even snel naar de arcade die ik onderweg zag :D Een jongen en zijn oma kijken hoe ik op de taiko drums sla, de tijd is na eent potje alweer op en ik ga terug naar de office. Het duurt bijna een maand voor de kaart klaar is, dus ik kan een tijdelijke kaart aanvragen. Het kost ongeveer een kwartiertje, maar dan kan ik tenminste ook wat.

Als ik de tijdelijke kaart heb ga ik direct naar de mobile phone shop AU, waar ze mijn pakket hebben klaar liggen, het invullen van het formulier gaat wel makkelijk nu ik een certificaat bij me heb ^^. De vrouw legt me uit dat ik niet kan mailen met de telefoon, ik probeer te achterhalen of het mogelijk is op een manier, maar kom er niet uit, het is niet mogelijk zegt ze :( Erg jammer. Voor wie het nog niet weet, mailen is DE manier van communicatie voor de meeste jappaners, vooral in treinen, waar bellen verboden is. Mailen met je telefoon is wat wij hier doen met SMS en erg goedkoop. Maar goed, niet mailen dus :( Naja het gaat mij er om dat ik mensen kan bereiken wanneer nodig, dus ik hoef niet veel te kunnen natuurlijk, maar het was leuk geweest. Hij kan wel foto's maken, volgens mij nog beter dan mijn camera ^^;;. Ze vragen welke telefoon kaart ik wil en ik vraag wanneer ze verlopen, die van 5000 yen verloopt na 3 maanden, lijkt me dan de beste optie, ik zorg wel dat het op komt :] De man zet op mijn vraag de telefoon op engels, zodat ik hem kan navigeren. Echter opwaarderen is in het japans -_- DOH, De man stelt voor dat ik over 40 minuten terug kom en dat hij het doet voor me. Klinkt ok, dan haal ik nog net de japanse les hier op Mukaijima.

Ik ga natuurlijk weer even een arcade binnen, eet een hapje, en loop even het elektronische gedeelte van de Terramachi straat in. Heej een gameshop, even kijken. Al gauw verdwaal ik tussen de retro game spellen. SWEET. Klein shops zijn in Japan echt helemaal vol met merchendise. Oei het is altijd, ik moet opschieten. Ik krijg me telefoon mee en voel me meteen al meer Japanner! Na een paar dagen in Japan voel je je zonder mobiele telefoon echt naakt in japan. Echt waar! Met een telefoon op zak voel ik me wat meer thuis. Af en toe haal ik hem er uit en klap ik hem open, waarom? Geen idee. Wat doen japanners toch al die tijd op hun mobiele telefoons? Ik heb slechts 1 game er op, patience, dat zal het hem niet worden. Mailen kan ik niet, dus dat wordt het ook niet. Dan maar de tijd bekijken -_-. Ach je moet toch wat doen om in te burgeren ^^. Hij werkt wel fijn trouwens de mobiele telefoon. Als dit een goedkoop (relatief goedkoop, je betaald los voor de accu btw!!) model is, dan zijn de duurdere vast echt relaxt. Het scherm is groot en helder, hij maakt strakke foto's. Aha, dat kan ik doen met mijn phoon foto's maken, maar ja hoe krijg ik ze er van af -_- Mailen kan niet (nogmaals :P) en infarood heeft mijn laptop niet. bluetooth zit niet op zo'n goedkope telefoon en memory cards natuurlijk helemaal niet. Ik kan wel met een kabel connecten. Misschien als ik ooit veel foto's er op heb ofzo dat ik zo'n kabel haal ofzo.

Nouja, trots met mijn telefoon, ook al kan hij echt niets XD Snel naar huis, want de Japanse les begint! Ik haast me behoorlijk, moet even zoeken en kom net optijd binnen .... Ik ben de eerste >< Ik praat even met de vrouw die les gaat geven tot er meer mensen komen. De les begint, en gaat in een redelijk hoog tempo, er wordt hoofdzakelijk Japans gesproken door iedereen (er zin overigens maar 5 mensen met mij er bij :P) Ik heb moeite alles bij te houden, vooral het verhaaltje wat ze voorleest. Later leer ik dat dit de gevorderde klas was, en dat er na de beginners klas is. Ahaaaa! De beginners klas is al een stuk makkelijker te begrijpen. Ik merk dat ik een beetje reostig ben weer, omdat ik weinig japans echt gebruikt heb ik lange tijd, dit is wat anders dan af entoe wat spreken natuurlijk. Maar het gaat wel aardig al. Omdat er weinig mensen zijn momenteel worden de klassen samengevoegd vanaf volgende week, ze heeft nog geen idee hoe ze dat moet doen, ik wens haar maar succes :] De lessen zijn in elk geval nuttig dat ik leer wat meer in het japans te redden. er wordt vrij weinig stof behandeld op zich, maar belagrijk is dat we steeds Japans praten, hoewel dat lang niet altijd lukt XD

Terug op mijn kamer bel (op mijn huistelefoon, niet de mobiel :P)ik Funamotosan, de vrouw die mij had aangeboden de fiets te lenen ^^ Ze herkent me nog en stelt voor om morgen af te spreken, precies de reden waarom ik dit tijd stip had gekozen om te bellen, ik wilde namelijk ook morgen afspreken :] We spreken om 12 uur af op het station vlak bij haar huis. Ik moet even bellen als ik er ben. Ik hoop dat mijn telefoon werkt, ik probeerde net mijn belsaldo te checken, maar het is in het japans en ik kom er niet uit :( Op een hoop van zegen maar :] Ze vraagt of ik nog dingen nodig heb en ik mag een lijst maken. Ze is echt aardig. Ik wil op zich niet al te veel aan haar vragen want anders voel ik me echt schuldig. Morgen overdag dus op de planning om wat met haar rond te hangen.

Zometeen maar even eten. Het was een erg dure dag voor mij vandaag (10000 voor de telefoon en prepaid kaart) en een paar duizend yen voor de foreign registration card. Dus ik eet maar thuis, een zielig menu van spaghetti :P Kan ik mooi me nieuwe pan testen ^^ Na het eten maar weer slapen, ik heb weinig te doen hier, en ik ben s' avonds toch steeds moe als ik hier zit. Ik moe binnekort een keertje alles schoonmaken hier denk ik ><

Nouja, Ja ne minna!

- Lennart