Festival dag 1

Vandaag mijn eerste japanse festival. Natuurlijk heb ik er genoeg gezien in anime en films, maar het is toch leuker om er eens een keer eentje mee te maken. Vandaag zou ik wat later op de dag met mijn collega's gaan om de 'oni' te zien. Morgen overdag kan ik dan in mijn eentje nog eens rustig heen gaan.

Ik werd vandaag voor de verandering eens niet echt wakker midden in de nacht, althans niet echt lang :] Ik kon lekker uitslapen, ik denk dat het kwam door de kou, want ik voelde weinig voor om onder mijn deken vandaan te komen. Het werd echter zo koud dat ik de deken veruilde voor een hete douch. Ik hoorde dat het vanochtend zelfs even licht gesneeuwd had, voor Kyoto een teken dat het erg koud is, en dat is het dan ook! Brrrr. Gelukkig ben ik als Nederlander wel wat kou gewend, alleen moet je niet vergeten dat ik geen winterjas heb hier, en nog steeds niet weet hoe de verwarming werkt, oops . Iedereen hier schrikt als ze horen dat ik geen verwarming gebruik nog op mijn kamer. In japan is de verwarming een must, meestal is het binnen erg heet, zo heet dat ik soms liever buiten ben ^^;; Jappaners stoken er lustig op los! Je begint je af te vragen waarom ze juist in Japan een conferentie over het klimaat houden, ze doen hier echt niets voor het milieu en het klimaat krijg ik het idee ^^;; Maar goed, lekker uitslapen dus, beetje piano spelen, beetje go spelen tegen me zelf (guess who won? :P). Uiteindelijk even voor vieren richting de universiteit gegaan. Kimura-san heeft mijn mail niet gehad en daarmee confirmeer ik dat inderdaad een hele serie mails die ik gestuur heb op een avond niet zijn aagekomen. Klote internet -_-. Maar goed, ik vraag haar nog even voor een pas van de universiteit zodat ik een goed kope rail ticket kan kopen. Komt goed uit, want ze wil dat ik wat formulieren invul voor een werk permit. Yay! Misschien krijg ik toch een beetje uitbetaald, althans, studenten mogen maar 20 uur werken, dus meer dan dat zal ik niet krijgen, maar alle beetje helpen. Temeer ook omdat ik te horen krijg dat ik de factuur krijg toegestuurt voor mijn college geld aan Kyoudai, iets van 800 euro, niet misselijk als je al je geld in je stage steekt. Dat bedrag ga ik missen :( Zoveel goodies had ik er voor kunnen kopen :P Nouja, ik hoop echt dat ik een kleine vergoeding als nog kan krijgen voor mijn werk, dan verdien ik dat geld misschien weer terug na 3 maanden ^^. Ik vul de formulieren zoveel mogelijk in en hoop dat het snel geregeld wordt, temeer ook omdat ik graag mijn trein kaart wil. Mijn huidige treinkaart van 5000 yen is vandaag op gegaan, precies een week gebruikt! En dan kun je na gaan dat ik voor dat geld ook een maand had kunnen reizen :( Goed, even wachten nog dus, en maar een nieuwe railkaart van 5000 yen halen, dure hobby dat reizen met de trein, maar ja je moet toch wat :] Fietsen naar de universiteit wil ik nog eens proberen als de fiets volledig opgelapt is, en vooral als het iets warmer is, want het is meer dan een uur fietsen!

Even na vijfen verzamelen een paar mensen zich onder leiding van Kimurasan en gaan we richting het fesitval wat in de shrine naast de campus wordt gehouden, lekker dicht bij dus :] Het festival wordt op veel plaatsen gevierd, maar de yoshida shrine is het meest bekend voor dit festival. Dat is te merken ook, het is gruwelijk druk. Ik krijg als snel het gevoel dat ik op pinkpop ofzo ben en in de rij sta voor de ingang. Druk dus. Matthieu verteld me dat het bij een zomer festival pas erg is omdat het dan ook nog eens gruwelijk heet is en je letterlijk aan elkaar plakt. De weg naar de shrine is afgezet en is helemaal vol met kraampjes. De kraampjes zijn vooral etens kraampjes met allerlei specicaliteiten, snacks, maaltijden en snoep. Verder zijn er verschillende kraampjes voor kinderen, waaronder de beroemde goudvis schep kraampjes! Iets wat ik morgen denk ik eens ga proberen ;P We lopen naar boven naar de shrine toe. Hier kan je overal bonen kopen. Even uitleggen waarom. De naam van het festival betekend zoiets als: Demonen ga weg, goed geluk kom binnen. Zoiets :] Om dit te symboliseren zijn er altijd een paar mannen verkleed als 'oni'. Een oni is een soort demoon dus. Ze zijn de genen die ziektes enzo veroorzaken. Om ze weg te jagen hebben de japanners iets heel slims, namelijk ... bonen :] Je kan dus bonen kopen overal om te gooien naar de demonen, en dan schreeuw je hard "ga weg oni!". Nouja, weinig mensen doen dat echt nog vandaag de dag, maar het kopen van de bonen wordt veel gedaan, te meer ook omdat elk zakje bonen meteen een lot is uit een loterij :]

Op het open gedeelte van de shrine verzamelen de mensen zich om de oni's te zien en het wordt zo druk dat vrijwel niemand iets ziet -_-. Ik natuurlijk wel :] Ik kijk toch een behoorlijk eind boven iedereen uit. Een oudere vrouw, ongeveer de helft van mijn lengte, vraagt mijn lengte (in het engels!!), ze heeft een dochter op de universiteit zitten. Een collega wil graag ook wat zien en ik stel voor gein voor dat hij op mijn rug klimt. Hij is verbazenwekkend licht, dus het gaat met gemak. Hij is erg onder de indruk hoe hoog hij is en hij kijkt met gemak boven iedereen uit, dat mag ook wel, want hij kijk nu nog hoger dan ik zelf kijk :] Wel grappig ^^ Ik probeer wat foto's t emaken, helaas het is vrijdonker, de foto's mislukken allemaal, door de lange sluitertijd in het donker, beweeg is ook nog eens als een gek, het is immers nop steeds ijskoud! Jammer, misschien morgen betere foto's maken met dag licht :] De show begint, de priesters vragen eerst de natuur van alles en nog wat in een chant. Na een tijdje komen de oni. Ze grommen er lustig op los en proberen de kinderen en misschien de volwassen ook wel te laten schrikken. Leuk om de kostuums te zien, en vooral lachwekkend hoe ze grommend en schreeuwen langs het publiek lopen. Uitindelijk worden de oni verjaagd door boogschutters die wat pijl achter ze na schieten. We kunnen nu weer bewegen eindelijk :] Er is hier een podium waar, als je wat geld aan de shrine geeft, een miko (priesteres) een traditonele dans doet. Alles is btw echt mooi traditioneel uitgevoerd, de kraampjes, de kleding. Natuurlijk zijn er wel gewonen lampen aanwezig voor verlichting, anders zou ik me ook iets minder veilig voelen met al dat brandbaar materiaal :P Er is ook veel politie aanwezig. Kimura legt uit dat er een pad is naar een 2e shrine waar ook vanalles is, het is echter extreem druk nu, dus we gaan er niet langs, kan ik morgen mooi doen :] we dalen weer naar beneden af en lopen langs de kraampjes. Ik probeer een bacon cheese opgerolde pannekoek op een stok met mayo, ketchup en oestersaus. Het smaakt allemaal niet zo als je zou denken als je dit leest, dat kan ik je verzekeren ;) Maar het is erg lekker :] Ik koop later ook wat tayaki, een soort zachte deegkoek in de vorm van een vis gevuld met zoete bonenpastei. Erg lekker ^^. Uiteindelijk gaan we weer terug, kimura moet terug naar kantoor en ik ga met een aantal collega's wat eten zoeken dichtbij. Morgen kan ik in alle rust wat meer genieten van het festival, en ook bij daglicht, dus kan ik misschien foto's maken die WEL zichtbaar zijn :P

Mijn eten bij het restaurant krijg niet geheel op, ik had een best zwaar gerecht, en had natuurlijk net al wat gegeten bij de kraampjes. Voor het eerst in Japan is er iemand verbaast dat ik geen moeite heb met stokjes eten :] Mijn lengte blijft iedereen overigens wel verbaast over, ik heb vandaag al regelmatig moeten zeggen dat ik "ni meeta" was :] terug op het lab nemen we afscheid en ik loop met Sumisan mee. Hij verteld dat hij al een 2 keer in Nederland is geweest, 1 keer in den haag en delf, en 1 keer een overstap in schiphol met genoeg tijd om amsterdam in te gaan. Hij was bij het van Gogh museum geweest, in Japan is van Gogh een erg bekender schilder binnen het impressionisme. Sumisan houd van musea en wil graag nog meer bezoeken in Nederland, ook moderne kunst bevalt hem. We praten onderweg nog even wat over zijn ervaring in Nederland en sommige verschillende met Japan. Hij weet vrij veel van Nederland opzich. Japan is in dat opzicht zo anders dan bijvoorbeeld Amerika, die weten alleen te vertellen dat hje wiet kan roken in Nederland over het algemeen, zonder geinen :] De meeste Japanners die ik tegenkom weten een klein beetje van Nederland en verschillende zijn er zelfs even geweest, grappig :] Sumisan was ook in Belgie geweest en vroeg zich af hoe het zaat met de verschillen tussen belgie en nederland omdat hij de huizen bijvoorbeeld erg vond verschillen.

Bij de Sanjo stop neem ik afscheid van sumisan, hij gaat wel langs mijn station, maar ik wil nog even wat drinken in het centrum voor ik naar huis ga. Na aan paar glazen hou ik het zelf ook voor gezien, morgen even wat meer genieten maar, dus ik moet het vandaag niet te duur maken. Bovendien was het druk in de bar, en had ik weinig te praten met de bar mensen. Meeste gezelschappen hier zijn grotere groepen. De vrouw verteld me bij het weg gaan nog even dat morgen Chiko (het meisje wat Murata heette, ik gok dat Chiko haar voornaam is dan, aangezien murata een typische achternaam is, en chiko een tpyische voornaam :]) er is. Misschien dat ik morgen even terug kom :] Onder weg gaat mijn railkaart op, dus morgen wordt inderdaad duur :( Nouja in elk geval morgen nog even volop genieten van het festival, en kijken of ik goudvissen kan vangen, zolang ik ze maar niet mee hoef te nemen! Ik wikl het puur doen om te kijken of het me lukt :] de Wii was ik erg slecht in dit spelletje (zit in Monkey Ball Banana Blitz). Morgen dus een leuke dag voor de boeg (denk ik). Matthieu zou me misschien morgen nog even bellen om samen langs wat arcade hallen te gaan. Hij heeft mijn telefoon nummer nu, dus we kunnen nu makkelijk eens wat samen doen :] Ik ga nu maar slapen dan, dromen van een leuke dag morgen, of niet :P Mijn dromen hier zijn net zo bizar als thuis, dus veel hout timmeren ze niet aan de boom (c). Maar iedereen zou in elk geval eens een Japans festival moeten mee maken, erg gezellig, erg sfeervol!

Ja ne,

- Lennart

ps. Voor wie het nog niet door had, het festival is dus een shintoistisch festival, wat je kan merken aan dat het in een shrine gehouden word, en er priesters zijn :]

pss. Mocht iemand het nog niet door hebben, ik gok dat iedereen het wel weet, 'san' achter de naam hoort niet bij de naam, maar zit er achter als een soort respect iets, zoals wij meneer of mevrouw voor een naam zeggen. Het is gebruikelijk om nooit iemand zomaar bij zijn naam te noemen als je niet vrij close met die persoon bent. In mijn verhaal laat ik daarom uit gebruikelijkheid san er achter staan, want het is een goede gewoonte dit aan te leren, het vergeten kan namelijk beledigend werken, hoewel ik niet denk dat ik mijn collega's echt kan beledigen, maar goed, het is raar als ik het niet gebruik in elk geval :]