woensdag 21 februari 2007

Korean style food party and ienomi

De post van gisteren komt een beetje laat. Het is nu half 2 's middags en ik zit weer op werk net mijn bentoo opgegeten :] Gisteren toen ik op stond had ik veel pijn in mijn enkel. Toen ik de pleister van mijn wond afhaalde zag ik dat die geheel schoon was, maar nog niet genezen. Het vel is volledige weg geslagen, en in het midden van de wond is volledig wit. Ik vraag me af of dat vlees is, het lijkt namelijk niet meer op vel en het gat is best diep. Dit is de zelfde wond die ik anderhalve week geleden opgelopen heb zonder het te merken, ik zag de wond pas nadat ik was gaan baden in het badhuis, hij bloedde toen nog ondanks dat hij al een een halve dag oud was. Maar hij heeft nooit veel pijn gedaan. Ondertussen heb ik de wond nog een keer gestoten aan mijn trapper en iets van 6 keer met mijn schoen tegen aan getrapt ^^;; Die dingen gebeuren nu eenmaal als je een wond hebt, maar als resultaat zit er nog niet eens een klein beetje nieuw vel overheen. Maar veel pijn had ik er tot nu toe niet aan. Maar snachts lig ik precies met de wond op mijn matras en schuur ik met de won erover als ik mijn benen beweeg. Ik denk dat dat de reden was waarom de pijn is toegenomen ineens. Ondanks dat ik de laatste paar nachten probereen mijn benen goed te houden wordt is het erger geworden, ik denk dat het is als je slaapt dat je niet echt merk dat het pijn doet en dus lekker er over schuurt -_-;; Naja, de wond is perfect schoon, bevat geen druppel bloed meer (spierwit in het midden) en doet niet echt pijn als ik er op druk :] Wat vooral pijn doet is het gebied om de wond, ik denk omdat daar gewoon meer gevoel in zit ^^;; Dus ik besluit de wond maar even beter te beschermen, en doe er een gaasje omheen. Omdat lopen ineens pijn doet deze ochtend ben ik nog later dan anders op mijn werk. Niet dat ik op dit momenten veel te doen heb op werk eingelijk, het wachten is nog steeds op de SDK met de API.

Ik kom Kubotasan tegen en laat hem zien wat ik nodig heb, hij vraagt me om even uit te zoeken hoe duur het is, dus ik stuur een mailtje naar Haptek Inc. Veel meer kan ik vandaag niet doen ^^;; Voor mijn collega's is het een ander soort dag, vandaag waren de laatste presentaties van de master studenten. Dit betekend uiteraard dat iedereen erg opgelucht en moe is. Maar dit betekend in Japan ook dat het tijd is om te gaan drinken :] Hoe gestrester je bent geweest, hoe meer reden om eens lekker te gaan dirnken met zijn allen. Ik krijg dan ook te horen dat we vanavond gaan eten en drinken om te vieren dat de Master presentaties over zijn. Daar gaat mijn idee om vroeg te gaan slapen ^^;; Om 6 uur vertrekken we naar een Koreaanse eettent dicht bij de campus.

Er is een grote tafel gereserveerd voor ons en dit wordt mijn eerste kans om echt geheel Koreaans te eten, zeker leuk om eens te doen. Zoals altijd (bijna een traditie in Japan) neemt iedereen eerst een pul bier om te proosten met elkaar. De genen die hun presentatie gehad hebben zijn trouwens makkelijk te herkennen aan hun nette pakken :] Er worden eerst schalen met koude voorgerechten geserveerd. Omdat Korea, anders dan Japan, wel scherpe gerechten kent, vraag ik wijs even of iets wat er erg scherp uitziet inderdaad scherp is. En ja, gelukkig dat ik vroeg :] Zodra mensen hun bier op hebben bestellen ze onmiddelijk het volgende drankje. In japan is het erg populair om mixdrankjes te bestellen (alcoholisch drankje met een soda drank) iets wat zei cocktails noemen. In Nederland refereren we hiernaar als mixdrankjes, cocktails zijn aanzienlijk sterker hier. Ik denk dat als Japanners in Nederland cocktails zouden bestellen ze iets te snel knock out gaan, aangezien echte cocktails erg sterk zijn, maar ook erg zoet zodat je niet door hebt dat het zo sterk is. In Nederland worden mixdrankjes ook wel vrouwendrankjes genoemd door velen, hier in Japan drinkt iedereen het ^__^. Puur drinken zie ik weinig, misschien dat ze daarom vorige keer zo verbaasd waren toen ik mijn Bailey's puur wilde hebben ipv gemixt met melk. Het is in elke geval waar dat Japanners minder alcohol aankunnen dan europeanen en ze drinken dus vooral gemixte drankjes, die niet al te sterk zijn. Maar goed, iedereen bestelde er dus lustig op los, en ik leerde dat het kwam omdat de drankjes gratis zijn bij het eten. Ohw, ideaal ^^. Iedereen bestel iets wat klinkt als Soultrain. Ik leer erchter later dat het niet soul is, maar Seoul, de hoofdstad van Z-Korea :] Of train nog steeds train is weet ik eerlijk gezegd niet >< Het drankjes is btw erg lekker, een soort calpis met alcohol voor die gene die weten hoe calpis smaakt ;) Na het voor gerecht krijgen we verschillende pannen die op een gaspitjes worden gezet op tafel. Gerechten die te zien zijn, zijn: Sukiyaki iets met veel groente en tofu en iets met veel vis. Je kan gewoon op scheppen in je kommetje en eten naar hartelust. Tussen door worden verschillende bijgerechten geserveert, waronder zoete aardappel, een aardappel die echt heel zoet is, niet vergelijkbaar met iets wat ik ooit in Nederland geproeft heb, in Azie het gene wat ze aarappel noemen.

Tijdens het eten praat ik wat met XuYong die naast mij zit. Zoals zijn naam laat zien is hij een chinese student die in Kyoto zijn Doctoraal komt halen. Ik schatte XuYong zo tussen de 24 en 26 jaar oud, maar als hij verteld dat hij getrouwd is begin ik te twijfelen, misschien is hij jong getrouw en iets van 26. Als ik er vervolgens achter kom dat hij een 3 jaar oude dochter heeft begin ik meer te twijfelen, hmmmmm misschien achter in de 20? Ik belsuit het hem te vragen. 36. O_O Woaah, dat zag ik echt niet aankomen. Nu schati ik Aziatische vrouwen vaak verkeerd in, maar zelfs voor een man zat ik er wel ver naast, echt je zou het niet aan hem zien dat hij al zo oud is, hij ziet er echt nog jong uit :] Hij verteld me dat hij in China zijn master heeft gehaald en al een paar jaar gewerkt heeft. Met zijn opleiding verdiend hij al zo'n 5 keer zoveel als de normale chinees, maar vergelijkbaar met nederland is het iets wat onder ons minimumloon zou liggen, al zou ik niet weten wat je er in chona precie voor kan kopen. Wel weet ik dat je een Jaar salaris nodig hebt om de universiteit te kunnen betalen voor 1 jaar. De universiteiten zijn extreem duur in china, en een lening of beurs krijgen is vrijwel onmogelijk, dus je moet of keihard werken of rijke ouders hebben om te kunnen studeren. Hij is verbaas van hoe laag de Nederlandse collegegelden zijn, ongeveer 1 maand salaris voor een jaar. Hij wil zijn doctoraal halen in Japan en dan een paar jaar werken in Japan voor de ervaring, zonder die extra ervaring is hij op de chinese arbeids markt een stuk midner waard, en als hij een echt goede baan wil heeft hij de ervaring hard nodig. Zijn vrouw woont samen met hem in Japan, maar zijn dochter woont grotendeels bij zijn ouders in China, dus hij ziet haar soms maar een paar maanden per jaar momenteel, iets wat me erg pijnlijk lijkt. Via hem leer ik dus ook wat nieuwe dingen over China, erg leuk :]

Als de pannen leeg zijn komen er nog wat kleine gerechten en uiteindelijk worden de pannen opnieuw gevuld, dit keer met soba, udon en rijst. De soba zijn een beetje scherp, dus ik neem vooral udon en rijst :]. Achteraf krijgen we nog een toetje wat me sterk aan flan doet denken, maar dan anders :] In Korea doen ze dus wel aan toetjes, iets wat in Japan niet echt bestaat tenzij ze iets uit het westen maklen misschien zoals Funamotosan afgelopen zaterdag, wat erx luxe is :] Iedereen heeft ondertussen veel gedronken en vooral veel gepraat ne plezier gehad, geen idee waar ze het allemaal over hadden :]

Na afloop gaan we nog ergens heen om te drinken. Ik denk aanvankelijk aan een bar, maar de 'bar' is in Japan niet al te bekend, en omdat de meeste drinkgelegenheden in Japan vrij duur zijn gaan we, zoals veel japanners, ienomi doen. ie betekend huis, nomi is het zelfstandignaamwoord gevormd van het werkwoord nomu, oftewel drinken. ienomi is dan ook het thuis drinken, en refereert naar het plan om drank te halen in de supermarkt en thuis op te drinken :] We gaan dan ook langs de supermarkt voor wat drank en eten, en keren dan terug naar het lab. Ik probeer wat sterke japanse drank (25%) wat een beetje naar sake smaakt. Omdat het sterk is gooien ze er altijd ijs bij, en het valt best mee moet ik zeggen. Japanse sterke drank gaat dan ook niet echt hoger dan ergens rond de 50%. Op een groot scerm laat iemand een ascii platform game, die verschrikkelijk moeilijk is. De eerste sprong is al bijna onmogelijk en de level zit vol onverwachten vallen, erg grappig om te zien. Op de japanse youtube (wat een geheel andere naam heeft) vinden ze ene filmpje wat laat zien hoe je het spel meot halen. We kijken nog wat meer filmpjes, een paar van oude games die of heel goed of heel slecht worden gespeeld en een erg grappig filmpje van iemand die laat zie hoe 'goed' Microsoft Windows Vista's nieuwe 'spraakherkinng werkt'. Echt je lacht je dood, vooral het filmpje waar bij de man probeert een stukje perl script probeert te maken, na een kwartier heeft hij 3 regels waarvan een deel met de handgetypt omdat het onmogelijk was met de spraak herkenning. Het werkt dus voor geen meter, en je ziet vooral veel frustatie. Leuk is ook dat mensen frustratie soms hard op zeggen en de spraak herkenning het soms vroljk op het scherm laat zien :] Ook grappig dat hij soms keurig 'delete' verstaan, maar soms ipv het gene te deleten wat hij moet deleten het commande als tekst op het scherm weer geeft, waarbij het delete commande voor de hele zin steeds langer wordt :]. Naja een erg leuk filmpje, ik raad hem aan eens te bekijken. De afgestudeerdern praten een beetje over jobhunting, iets waar ze zich mee bezig moeten houden nu en zich eingelijk al mee bezig hebben gehouden de afgelopen tijd. Ik weet van sommigen dat ze al een goede baan hebben gevonden.

Tegen 12 uur neem ik afscheid en haast mij naar de metro, ik moet niet weer de trein missen heh :P Ik haal de laatste trein naar Chusojima, maar de trein naar Kangetsukyo rijdt al niet meer. Ik moet dus lopen naar het volgende station. Omdat ik niet precies weet hoe ik moet lopen loop ik weer op mijn gevoel :] Een aantal straten in de buurt daar zijn volledig niet bestraat, wat je het gevoel heeft in de middle ofnowwhere te zijn beland ^^;; Gelukkig werkt mijn richtingsgevoel nog steeds goed en vind ik in 1 keer de goede weg naar kangetsukyo waar ik even verder op met de fiets verder kan. Uit eindelijk ben ik zo half 2 thuis, vandaar dat ik meteen ben gaan slapen ipv nog even deze blog schrijven, ik was ook echt bek af :P Het was een leuke avond, een typisch Japans sociaal evenement weer, en ik heb Koreaans gegeten ^^. vandaag Japanse les, dus sowieso vroeg naar huis. Ondertussen is het ochtend in Nederland bijna, dus:

Ohayou gozaimasu minasama ^^

- Lennart

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Je voet stoten gebeurt niet alleen als je een wond hebt, echter als je een wond hebt valt het op.

Leeftijd is relatief. Vond 36 vroeger ook 'oud'. Nu schaar ik mensen van 40 nog onder de noemer van 'jong'

Hier erg druk met werk. Er valt veel te 'verbeteren' op de nieuwe afdeling. Dus ik vermaak me wel.

Groet Ol.

Lennart zei

Hehe, ik weet dat ik me voet altijd stoot, maar ik beschrijf puur het gevoel in mijn blog wat ik heb op dat moment :]

Leeftijd is relatief, maar iemands absolute leeftijd schatten is hier erg lastig, het is niet dat ik 36 zo oud vind, maar meer dat ik nooit verwacht had dat hij al 36 was :]

succes met je werk, hopelijk kan je alles een beetje beter maken, het bedrijf heeft een goede aan je denk ik ^^.