Aardbeving

Nog even over de aardbeving. Iedereen in Nederland heeft er uiteraard wel over gehoord in het nieuws. 1 dode, vele gewonden en veel ingestore gebouwen en opgescheurde wegen. naja ver kan Kyoto af. Ik hoorde het achter af en dacht, goh, niets van gemerkt. Nu kreeg ik gister een mail van Funamoto-san waarin ze vroeg of ik de aardbeving gemerkt had, dat ze duizelig werd en de gebouwen voelde trillen. Genoeg om haar een beetje bang te maken. Dus schijnbaar was de aardbeving wel degelijk merkbaar hier, later las ik ongeveer 3 op de schaal van richter in dit gebied. Ik kijk nog even naar de precieze tijd van de aardbeving, rond de tijd dat ik op wilde staan voor tempel dag. Ik was dus nog wat aan het snoozen rond die tijd en heb er dus compleet doorheen geslapen. Jammer, volgende keer hoop ik wakker te zijn zodat ik kan merken hoe het is :] Dus voor die genen die zich afvragen: "Merk je daar wat van de aardbeving?" Ja, maar niet als je slaapt dus :P

Vandaag kon Yasser-san helpen door een experiment uit te voeren die hij had opgezet, het ging om een robot die ik moest sturen met gebaren over een weg. Er waren echter ook obstakels op de weg die ik niet kon zien, maar de robot wel. De robot had nu verschillende manieren van feedback om je wat duidelijk te maken.

Later die dag praatte ik nog wat meer met Yasser-san. Yasser is een egyptische postgrad student, een behoorlijk ambiteuze. Hij had een beurs gekregen om op elke universiteit ter wereld te kunnen werken. Hij koos echter voor Japan. Iets waar hij erg spijt van heeft. Niet vanwege Japan zelf, maar vanwege het feit dat research in Japan een contradictio in termini is. Yasser is van mening dat Japanners maar wat doen en geen idee hebben waar ze precies mee bezig zijn, en als ik rond kijk is dat een beetje wel zo eigenlijk. Veel researchers doen sowieso maar wat, en weinig research is echt nuttig, maar in Japan is dat wel heel erg het geval. Yasser zit er een beetje mee, omdat hij grote plannen heeft en wat nuttige research wilt doen. Natuurlijk is dit weer typisch een geval van de educatie van Japan waar ik nu al meerdere posts kritisch over uit. Naja, ik beaam eigenlijk alleen maar, want het zijn vooral alle buitenlanders hier die het opvallen, en ook wat Japanners zelf die meer naar het buitenland kijken. Yasser beaamt nog eens wat ik vaak gehoord heb, ze hebben hier veel geld voor research, maar ze weten er niets mee te doen. Ze hebben veel technology, maar ze weten niet wat ze er mee kunnen. Ergens mist de stimulatie in de educatie er op uit te gaan, te verkennen en je zelf te ontplooien. En dat is juist in de research zo belangrijk. Waar grote bedrijven succes vol zijn in Japan omdat er capabele mensen boven aanstaan heb je in de research niemand die je zegt wat je moet doen, immers je moet jezelf drijven. Toch raar dat een land wat technologisch zo ver, is slecht is met research.

Mijn beeld van de universiteit is dan ook een beetje veranderd. Ik snap niet hoe mensen altijd zo hoog opkijken tegen Kyoudai in de rest van Kyoto. Waarschijnlijk omdat het erg lastig is om er op te komen. Maar het is niet zo dat iedereen er geniaal bezig is. In Nederland is het overigens ook niet geweldig. Ik zelf voel me op de universiteit enorm gedemotiveert. Mijn enthousiasme uit de eerste jaren is grotendeels weg, mede omdat de universiteit niet perse wat hoefd voor te stellen. Het is gewoon te makkelijk om wat aan te klooien. Af entoe doe je eens wat indrukwekkends, juist die dingen doe je omdat je even geprikkeld word, soms door een goed docent, soms door een erg interessant onderwerp. Helaas hebben veel vakken/projecten geen mensen die je prikkelen en vaak ook geen onderwerpen die je prikkelen. Veel onderzoeken op de universiteit zie ik het nut ook niet van in, ja om te leren, maar lekker boeiend, als je er niets mee doet is de uitkomst hetzelfde. Natuurlijk moet je jezelf prikkelen, maar ze maken het je altijd makkelijk in te zakken. Naja, ik wordt dus altijd een beetje moe dat mensen vaak reageren met dingen als "oh je doet universiteit, nou hee, lastig zeker?". Nee, het is niet lastig, het is ook niet heel wat, het stelt niet zoveel voor denk ik. Het kan veel meer zijn, maar dat verdwijnt langzaam, immers we willen niet te veel mensen afschrikken. Wat wil je ook als je voor wiskundige studie mensen toelaat die hun wiskunde niet kunnen halen op de midelbare. Geloof me, zelfs al haal je het wel, dan heb je alsnog een achterstand omdat de wiskunden in de 2e fase inferieur is aan de oude wiskunden, je leert minder gewoon. De universiteit daalt in aanzien in mijn ogen. En ja, het is mijn eigenverantwoordelijkheid wat ik daar doe, dat hoort er bij ^^ Maar ikw eet dondersgoed het verschil tussen docenten die me echt weten te boeien en docenten die me weinig doen, waardoor de stof me ook weinig boeit. Bovendien volstaat de grootste crap als project verslag al, waardoor je niet echt gemotiveert bent een goed verslag in te leveren. Immers, je kan je hobby's doen, of een goed verslag schrijven, maar je krijgt bij beide een voldoen, wat doe? Juist! Iegen verantwoordelijkeheid of niet, ik (lees: mijn ouders) betaal niet zoveel collegegeld om daar zelf studie te mogen doen, die boeken kan ik thuis ook wel lezen :]

Hmm, ineens veranderd de post in een aanklacht tegen onderwijs in Nederland XD Naja het is denk ik nog wel beter dan in Japan, hier doen ze meer, maar ze leren minder kennis te gebruiken of goed gebruiken. Daarmee sluit ik maar af :]

Ja ne o/

- Lennart