All the good things happen after 2 am

Ok, eerste even een korte rant over browsers. Oorspronkelijk hoort dat niet in deze post, maar nadat de broser crashte midden in het maken van post ben ik toch even weer geiriteerd er over. Firefox is het meest instabiele programma wat ik onder Mac OS draai. Niet dat Firefox zo slecht is, maar meer dat browsers veruit de meestgebruikte programma's zijn die zwaar gebruik te verduren krijgen. De grote browsers zijn in mijn ogen niet klaar om het huidige zware gebruik goed aan te kunnen, IE heb ik een tijd geleden al uit de deur gegooit omdat dat pas echt om de haver klap crashte. Firefox is ook verre van perfect, tenminste met het gebruik wat ik doe (zoals weken gebruiken zonder het sluiten van mijn vensters). Het vervelende is da tegenwoordig veel online moet gebeuren, en je dus veel via je broser doet. Maar niets is vervelende dan een hooop werk verloren zien te gaan omdat het de browser zonodig nmoet crashen :( Zo dus ook voor de zoveelste maal met mijn blog. Tijdens het schrijven van dit stukje is mijn iritatie weer weg gegaan en begin ik opnieuw met het schrijven van mijn blog van zaterdag :]

Goed, de titel is een referentie naar een aflevering van een erg goed serie, die ik nu moet missen. Voor die genen die weten waar het over gaat, snappen misschien de link met mijn verhaal vandaag, maar k betwijfel of dat er veel zullen zijn :P Vandaag is dus zondag, dus ik brschijf de dag van gisteren in deze post. Ik had vrijdga al gezegd dat ik waarschijnlijk zaterdag niet meer thuis zou komen. Dat bleek uiteindelijk ook zo te zijn, maar wel om een hele andere reden dan ik vrijdag had gezegd ^^. Zaterdag was een erg lange, leuke dag vol met cultuur en persoonlijk vermaak. Ik zal de dag even proberen uit mijn vage geheugen te trekken, zover als dat lukt :] Ohw waarschuwing, de post gaat gok ik erg lang worden :P

Het begon dat ik gister erg vroeg op moest voor een zaterdag en mij haaste naar de trein. Net optijd de goede trein gepakt stapt 1 station later Funamoto-san bij me in (ik denk dat ik haar verder maar Mitsuko noem vanaf nu btw :]). Samen reizen we naar Kyoto station waar een oud collega van haar op ons wacht. Hij is de persoon met wie ze naar Firenze gaat deze maand om Japanse producten te promoten in het Engels. Met zijn auto rijden we naar de eerste winkel die ze moeten gaan representeren. De winkel is gespecialiseert in Budhistische spullen, grotendeels voor tempels, maar ook voor particulieren. De winkel is een erg oude winkel, oud in naam, het uiterlijk is vrij modern namelijk :P De winkel leverd aan heel Japan en ook internationaal wel eens. Ze hebben een fabriek waar alles met de hand gemaakt wordt. De winkel heeft allerlei objecten voor thuis gebruik, zoals de altaar achtige 'huizen' waarin traditioneel overledene worden geeerd, maar tegenwoordig ook vaak levenden, dieren of zelfs objecten. Het bedrijf profileert zich dan ook niet alleen als leveranciers van religieuse objecten, maar ook als interieur decoratie :] En ik moet eerlijk zeggen, ik zou best wat in mijn woonkamer willen hebben hiervan, dus ze hebben een goed punt. Slim ook, want vooral de buitenlandse markt, maar ook de modern Japanse markt streeft minder op het religeuse, maar meer op het decoratieve af van de budhistische cultuur. En designers spullen zijn het zeker, met een enorm hoge kwaliteit. Alles wordt met de hand gemaakt met oude Japanse technieken. Sommige altaren bijvoorbeeld worden over een periode van jaren gemaakt en zijn van enorm hoge kwaliteit, gemaakt met speciale technieken. Alles kost dan ook wat :] reken op enkele tienduizenden euro's voor een ruimte mooi behzuizing met altaar. De duurste voor thuis gebruk die ik te zien kreeg was zeg maar 4 ton in euro's :P Juist, te klein om in te wonen, toch de prijs van een redelijk vrijstaand huis (als je buiten de randstad gaat wonen in elk geval) XD.

Twee mannen in pakken begeleiden ons. De een lijkt een verkoop manager, de ander lijkt een filiaal manager/eigenaar ofzo, in elk geval iemand die bovenaan staat :] Hij legt uit aan Mitsuko hoe de materialen gemaakt worden, Mitsuko vertaalt het weer naar mij, iets wat voor haar een goede oefening is, aangezien ze in Italie het ook in het Engels moet kunnen uitleggen :] De man laat meteen wat filmpjes van de website zien waar op je kan zien wat de verschillende processen in houden om de materialen te maken. Geweldig :D Ik krijg zo een beetje een beeld wat het inhoud om die altaren en behuizingen te maken, en ik kan je verzekeren dat het veel werk is, erg veel werk. Alls wordt zovaak bewerkt met allerlei speciale technieken, er gaat dan ook een behoorlijk tijd over heen om een tempel altaar te maken. De altaren zijn vaak bedekt met goudfolie wat je het gevoel geeft dat het zoiets is als de hemel. Het goudfolie kan je btw ook op je eten gooien en zo wat binnen krijgen van het geluk. Ik heb zelfs een klein aantal goudsnippers mee gekregen om een keer op mijn eten te gooien :] Tijdens het kijken van de filmpjes krijgen we btw een lekker Matcha thee geserveerd, juist de thee die in ceremonies ook wordt gedronken :]

Vervolgens gaan we naar boven toe in de winkel (3e verdieping!) en tot mijn verbazing zie ik daar een aantal replica's van de altaren van enkele bekende tempels. Prachtig om het van zo dicht bij te kunnen zien (met dicht bij bedoel ik dat ik het ook kon aanraken :P) normaal zijn ze alleen op afstand te bewonderen en ergt donker. Foto's maken is normaal verboden bij tempels, en ze mislukken toch altijd omdat het te donker is. Echter vandaag kon ik wat foto's van dichtbij maken van de tempel altaren hier ^___^ Ik zal ze een keer posten :] Mitsuo krijgt weer wat uitleg over verschillende dingen van de altaren, en ik krijg de vertaling ervan ^^ Ik stel zelf ook nog wat vragen over sommige onderdelen van de altaren. Ze zijn erg prachtig met bijna oneindig veel onderdelen en erg veel details. Zelfs de kleine onderdelen erop zijn duizende euro's waar en kosten maanden om te maken. Duidelijk is dat hier een enorm fortuin aanwezig is in de winkel als je de waardes van ales bekijkt, hopelijk zijn ze goed verzekerd XD. Een tempel altaar wordt btw gemaakt om 100 jaar mee te kunnen, daarna zijn vaak restauraties nodig. Naja, 100 jaar is geen slechte garantie :P En in die tijd kunnen ze wel weer geld inzamelen voor de restauraties ^^ tempels moeten btw asociaal rijk zijn als je bedenkt dat het altaar al zo duur is, en de giga gebouwen en tuinen nog veel meer moeten kosten om te onderhouden :]

Na een tijdje rond kijken bij de tempelaltaar, de thuis altaar behuizingen en de andere voorwerpen gaan we weer naar beneden, het is tijd voor de lunch ^^ We gaan dichtbij lunch met de twee mannen van de winkel in een tradioneel ogend restaurant, waar je je eigen 'hokje' hebt om te eten. Oogt luxe dus :] Ik bestel een Sashime gerecht, waarna ik uiteraard van iedereen te horen krijg: "Daijoubu desu?" Oftewel, iedeen vraagt zich af of ik geen moeite heb met de rauwe vis :] Grappig feitje, Japanners vragen dat altijd aan buitenlanders, dit natuurlijk omdat buitenlanders het raar vinden om rauwe vis te eten. Japanners vinden er niets raars aan, maar omdat de buitenlanders het raar vinden vragen ze vaak of ze het lusten, of aan kunnen, dit terwijl er niets bijzonders aan is eigenlijk om het te eten. In Nederland vind met het maar raar, en dan wel een lekkere rauwe haring bij de staart pakken en in je keel laten glijden? Grappig feitje trouwens, in Japan is er een vis die ze nooit rauw eten! Welke? Je raad het misschien al. Het is, ironisch genoeg, de haring :P

Maar goed, ik had dus een sashime gerecht ^^ Erg lekker overigens al hoewel de inktvis eenbeetje stug was XD, alsof je rubber eet :P Tijdens het eten zijn de mannen van de winkel erg geinteresseerd in mij als Nederlander zijnde, en besteden veel gesprek aan Nederlandse dingen en mijn verblijf in Japan. Grappig is btw dat ze zich afvroegen of ik de Casutera cake kende. Een cake die in Japan bekende is als een Hollande cake, iets wat over is gebleven uit de oude handelstijd van Nederland - Japan. Castera cake is btw wat wij in Nederland gewoonweg 'cake' noemen. Terwijl ik nog eet koopt een van hun snel een Castera cake, omdat ik aangaf die nog nooit gegeten te hebben. Ze zijn erg benieuwd of het zo smaakt zoals in Nederland ^^. Het lijkt inderdaad spreken op de Nederlandse cake, maar omdat ik vrijwel altijd roomboter cake eet is voor mi de smaak niet geheel het zelfde. De bereidings wijze is overigens ook anders. Ze maken een giga ronde cake en snijden die dan in stukken, niet zoals wij een cake vorm gebruiken dus :] Al met al wel erg grappig ^^.

De man die het hoogst in rang leek, gaat snel vooruit en betaald het eten tot onze verbazing, natuurlijk wil hij niets horen van vergoedingen ofzo. Erg aardig :] We lopen weer terug naar de winkel. Grappig is nog dat ze een manga hebben van het bereidings process, hoofdzakelijk voor kinderen, maar mij leek het ook uitermate geschikt om geinteresseerden uitleg te geven over hoe het geproduceerd wordt op een interessante manier. Leuk idee! Voor Mitsuko al helemaal handig om alles nog eens goed door te lezen zodat ze het in Italie kan uitleggen. Ik krijg een tasje mee met informatie en dergelijk, interssant spul allemaal ^^ Ik koop in de winkel ook nog een klein souveniertje om mee te nemen. Dan is het moment van afscheid gekomen en wordt er werderom veel gebogen, erg veel bedankt en afscheid genomen. Ik moet er nu even bijzeggen dat sinds we binnen gekomen waren er om de zoveel minuten wel arigatou gozaimasu gezegd wordt, als mede gebogen wordt. bij het afscheid werd dit alles ver twintigd voudigd zodat ik na het bezoek van de winkel een week aan beleefdheid beleeft hebt :] Maar het was dan ook wel geweldig om te horen hoe de processen verliepen en indrukwekkend om alle spullen te zien, een mooi ervaring die je als normale tourist niet kan oplopen zomaar ^^.

goed, tijd voor de volgende winkel! Deze winkel was vlak voor Kiyomizu-dera, een gebied wat overigens op een dag als vandaag (zaterdag in de tijd dat de sakura bloesemt) een van de drukste gebieden van Tokyo, dus lopen was velen malen sneller dan ergens met de auto proberen te komen XD. Mitsuko en ik liepen dus ook wat vooruit en ik maakt zo mijn aller eerste Sakura foto :D Hoewel nog niet in volle bloessem zijn er hier en daar al sakura bomen aan het bloeien! Wat betekend dat de komende week ik tripjes moet gaan plannen naar goede sakura gebieden ^^. na het zwemmen in de mensen de heuvel op, komen we bij de 2e winkel, een japanse souvenir shop met allerlei traditionele Japanse voorwerpen zoals bijvoorbeeld: Japanse poppen, waaiers, schilederingen, kammen, katana;s, kimono's en nog veel veel meer. De man met wie we praten is een afgestudeerde van Toudai (Tokyo University). Hij legt wat dingen uit over producten, zoals de japanse poppen en hij verteld dat er verschil zit tussen de tradionele uit Kyoto en de andere, en nog meer tussen de Japanse en Chinezen. Hij legt uit dat op een beurs in New York een bepaald soort erg populair was, hij snapte niet dat die populairder was dan wat hij zelf bewshouwt als de echte poppen uit Kyoto. Ik probeer wat theorie uit de doeken te doen hoe een westerling er tegenaan kijkt waar hij zich wel in kan vinden. Het is voor hun belangrijk dat ze genoeg van de goede producten kunnen mee brengen. Populair in de USA waren trouwens vooral ook de katten met een pendula staart die via zonne energie nonstop aan het kwispele waren :]

Er mooi in deze winkel vind ik ook engele japanse schilderingen en een aantal japanse poppen. Voor de grap vraag ik tijdens de rondleiding of ze ook ene Yukata in mijn maat hebben. Serieus gaan ze er op in en komen met een Yukata die tot 1.92 m gaat. Aangezien ik 1.98 ben vind ik dat nog niet eens zo gek :] Ik probeer de yukata en hij zit zo slecht nog niet, hij is net iets te kort, maar voor een yukata is dat zo erg nog niet, immers je draagt een yukata nooit naar buiten :] Ohw, een yukata is trouwens een soor van Japanse badjas, soort van :] Ik besluit hem mee tenemen ^__^ Dus nu heb ik mijn eigen yukata om in rond te lopen als ik op mijn vrijdag lekker thuis blijf XD Ik kreeg overigens een leuke korting ook nog :] Leuke winkel is het zeker, ik kan er lang rondkijken en heb zin om van alles mee te nemen, ware het niet dat de prijs wat aan de hoge kant is af en toe :] Omdat de tijd dringt moeten we snel door naar de volgende winkel die twee panden verder op is.

Deze winkel is een keramiek winkel die traditioneel Japans serviesgoed verkoopt, hand gemaakt en hand beschilderd overigens door het zusje van de eigenaar :] De prijzen liegen er ook niet op :P Maar wel prachtig om alles te zien. De man laat Mitsuko wat werken zien die ze mee willen nemen naar de beurs. Een aantal er van zijn setjes voor koppels, waarbij het kopje van de man groter is dan die van de vrouw. iets wat voor mij raar aan doet. Ze vragen mij om mijn mening wat voor westerlingen beter zou aanslaan. Ik leg uit dat ik zelf het een raar idee vind dat de vrouwen een kleine kopje zouden moeten hebben. De man beaamt dat dat zou kunnen kloppen, voor de beurs in New York hadden ze dan ook alleen de zelfde maat kopjes meegenomen omdat dat beter verkoopt. Ik geef mijn mening nog wat meer en maak mijzelf tenmisnte nog een beetje nuttig :] Mitsuko vond een aantal van mijn tips om op te letten erg nuttig, dus ik ben blij dat ik nog iets contructiefs heb kunnen toevoegen ^^. Voor de grap meld ik ook nog even dat de witte koppjes en tegels met blauwe verf in Nederland waarschijnlijk niet zo goed verkopen omdat iedereen al ziek is van al dat Delfts blauw wat ze overal zien :P Niet dat dat boeit voor een beurs in Italie natuurlijk ^^.

Omdat het al vrij laat is kunnen we helaas niet meer Kiyomizu-dera in. We moeten nu snel door naar de laatste winkel die weer een eindje rijden is. Deze winkel is een winkel die Kimono's verft door patronen er op te maken. Niet alleen kimono's trouwens, ook andere japanse voorwerpen zoals de grote Japanse zakdoeken (die echt voor 1001 nuttig dingen gebruikt kunnen worden). Derder ook modernere voorwerpen als jeans, t-shirt en handtassen. We krijgen wat oude tradionele mallen te zien, gemaakt op tradioneel Japans papier (washi). Tegenwoordig gebruiken ze vooral steverige mallen van een soort plastic. De mallen hebben soms ingewikkelde patronen en kunnen erg mooie Japanse patronen maken in mooi kleuren. Behalve het verkopen van de spullen in de machiya, kun je hier ook les krijgen en je eigen kleding stukken verfen met patronen naar keuze. Een machiya is trouwens een tradioneel Japans pand die erg smal is maar enorm lang, het stamt uit de tijd (volgens mij edo) dat ze belasting moesten betalen over het oppervlak wat aan de straat grensden). De eigenaar is erg aardig, hij vraagt me nog een aantal dingen als we hem even om de tafel gaan zitten. Hij antwoord veel met termen als "sou desu (ka)' wat hij soms in variatie 3 a 4 keer achter elkaar kan herhalen :] Herhalen van we bij het afscheid natuulijk weer hebben in het zeggen van bedankt en buigen enzo :] (bij de vorige winkels btw ook het geval natuurlijk :P).

Het is nu al vrij laat, dus we bsluiten maar ergens te gaan eten, maar eerst brengt de oud collega van Mitsuko ons nog even naar een expostie van keramiek van een vriend van hem in ene hotel. Na hier even kort gekeken te hebben en met zijn vriend te hebben gepraat (uiteraard met overdreven veel buigingen en bedankjes). Gaan we naar het bedrijf waar de oud-collega werkt, in het research park in Kyoto. Vanaf hier lopen we naar een klein Izakaya (japans traditioneel eetcafe) waar we relaxt kunnen na genieten van een drukke dag.

Onder het genot van een paar biertjes komen er steeds kleine gerechten waar we met zijn 3-en van eten. We houden nu enkele discussies over Japan en de rest van de wereld. Even is eht schrikken als Mitsuko opgebeld wordt door haar beveiligings bedrijf die zegt dat het alarm in haar huis is afgegaan. Ze gaan er direct heen om te kijken wat er mis is. Mitsuko zelf denkt dat er niets is en is meer bezorgd over het feit dat ze niet heeft opgeruimd en dat het een troep is. Ik zeg haar dat ze zich daar geen zorgen over hoeft te maken, dat het niet uit maakt voor de beveiligers. Echterrrr even later krijgt ze te horen dat de beveiligers een melding hadden gemaakt dat er verdacht veel troep was, wat er op kon lijken dat iemand heeft ingebroken. Hahaha, echt, te grappig op dat moment, Mitsuko schaamde zich natuurlijk helemaal dood. Later plaagde ik haar door te zeggen dat de volgende keer als ze gaan kijken en het hele huis is overhop gehaald door inbrekers dat ze gewoon zullen zeggen "Ach, niets aan de hand, Mitsuko heeft weer eens niet opgeruimd" XD. :] Het gesprek ging nog even door, de discussie ging onderander nog even over het Japanse educatie systeem, waar bij we op het essay schrijf gedeelte wat moeite hadden het eens te worden :] Nu en dan praatten we ook even met de eigenaar van de Izakaya, een erg aardige man die zich wat dingen over mij afvroeg die ik probeerd zoveel mogelijk in het Japans te beantwoorden ^^.

Het was erg gezellig, dit is typisch Japans vermaak, drinken, eten en lol hebben. Izakaya zijn erg goede plaatsen voor zoiets. Wat later werd er een grote fles Shouchuu bij gepakt. Chouchuu is een van de sterkere dranken in Japan (25 tot 30%). Normaal was ik er niet super fan van, maar deze smaakte best wel goed, misschien een erg goed merk ^^. We krijgen nog een soort toetje naar europees recept, de eigenaar lacht en grapt: het lijkt wel een internationaal restaurant :] de eigenaar was ook nog geinteresseerd in wat voor gerechten we normaal in Nederland eten, hij wilde ook wel eens zoiets maken :]

Op een gegeven moment komt de donder van vanbuiten. duidelijk is dat het weer wat slechter geworden is. Mitsuko haalt nog eens aan hoe raar het is dat ik geen paraplu gebruikt, maar voor mij is het net zo raar dat iedereen in Japan er wel een gebruikt. Als iemand die is opgroeit met dingen als "een gezonde hollandse jongen is niet bang voor een beetje regen" vind ik het gebruik van de paraplu volstrekt overbodig. Nu ben ik zelf weinig macho, heb ik weinig trots en ben ik meestal niet zo gediend van de figuren die daar te veel van hebben, maar op dit punt kan ik lastig afwijken, een paraplu voor mannen blijf ik raar vinden, helemaal als er vrouwen meelopen vind ik het ongepast om als man niet in de regen te lopen XD Ok, misschien klinkt het dom als ik het zo opschrijf, maar het is nu eenmaal zo :] bovendien regent het wel erg zachtje meestal hier in Japan, ik snap niet wat daar zo erg aan is, maar Japanners houden absoluut niet van regen en mannelijk trots is in japan aan gehaal andere dingen besteed, welke dingen dit zijn trouwen is mij volstrekt onduidelijk!

De oud-collega van Mitsuko betaald, ook hij wil niets weten van het feit dat wij ook willen betalen XD We houden het er maar op dat we hem ook een keer trakteren dan :] Ik drink nog snel mijn laatste glas Shouchuu in 1 keer naar binnen en we stappen de lichte regen in. Mitsuko plaagt me wat door nogmaals aan te geven dat ze het dom vind om in de regen te lopen als dta niet hoeft, en dat het overdreven trots is XD Mja, ik ben niet anders gewend en zo voelt het nu eenmaal :P Ze benadrukt bovendien nog het grappige gegeven dat ik hun als asociaal laat overkomen op deze manier, omdat het voor andere mensen lijkt alsof ze mij in de regen laten lopen, wat voor Japanners erg is, dus lijken zij onbeleefd XD. Maar echt, het regent echt nauwelijk, motregen noemen we dat hier, in Japan noemen ze het regen, en regen is regen, en regen is nat :]

Ik bel nu even met Matthieui of ik nog bij hem terecht kan, het is wel erg laat geworden namelijk. Matthieu moet helaas negatief antwoorden, zijn vriend moet morgen namelijk erg vroeg op, ok gene probleem, dan ga ik namelijk richting huis ^^. We nemen afscheid van de oud-collega van Mistuko en we lopen samen verder naar een JR station om terug te gaan naar Kyoto station. Onderweg praten we over van alles en nogwat, ik ben misschin licht aangeschoten en daarom erg praatgraag :] Wat handig in zulke situaties ^^. OP het station gebeurd er iets wonderlijks, de trein heeft vertraging. Natuurlijk krijgen we dat te horen samen met veel verontschuldigen. Op een NS station krijg je te horen de trein is X minuten te laat. That's it -_- Nouja, de trein in nederland is zo vaak te laat dat het logisch is dat ze het hebben geautomatiseerd :P In japan is het speciaal!. De trein is uiteindelijk 10 minuten te laat, het is de laatste trein trouwens. bijkomstigheid? We missen de laatste trein naar het zuiden. Er rijdt dus niets meer naar waar ik heen moet, ook voor Mitsuko niet trouwens.

Omdat ik enigzins in een enorm vrolijke en praatgrage bui ben vind ik het eigenlijk erg zonde om naar huis te gaan. Het feit dat er geen treinen meer rijden kan ik dan ook lekker misbruiken ^^. Ik besluit de eerst trein in de morgen maar te gaan nemen en zolang in de stad rond te hangen ^^. Mitsuko besluit een taxi te nemen, dus we nemen afscheid hier.

Ik loop nu naar de rivier toe en ga Shichijo station binnnen van de Keihan lijn omdat ik erg nodig moet plassen. To mijn verbazing rijd de laatste trein naar Sanjo nog! Wat een geluk, daar wilde ik net heen ^^ Scheelt me een uurtje lopen :] Met de trein ben ik dan ook lekker snel in Sanjo en ga ik maar richting de Marble room, waar ik normaal ook altijd op zaterdag heen ga, maar dan ben ik altijd al lang weg om deze tijd. Ze zijn dan ook verbaasd om me te zien, Chika laar haar verbazing wel heel erg merken :] Ze hadden niet meer verwacht dat ik vandaag nog zou komen en dan kom ik ineens zo laat wat ik mooit doe :] Nouja, ik leg uit dat ik de trein gemist hebt, ga zitten en bestel wat te drinken ^^. Omdat het nog wat druk is praat ik af entoe wat met Chika en Mayuko. Op een gegeven moment komen er twee Japanse jongeren bij me zitten ieder een een kant) aan de bar. Als ze horen dat ik uit Nederland komt begint 1 van de twee nederlandse voetballers op te noemen. Beginnend bij Davids met het gebaar bij de ogen van een bril ^___^. De jongens zijn zatter dan ik, maar ik heb dikke lol met ze en kon verdacht gosd weg met mijn Japans aangevuld met een beetje engels ^^

De jongens noemen wat westerse rock bands op als mede oudere band, en zo nu en dan wordt er een kort stuk van een nummer in gezet :] Chika lijkt ondertussen klaar te zijn met werken en neemt afscheid, ze gaat met wat vrienden naar een club toe. Ik blijf nog even brallen met de gasten naast mij Nobu en tsubasa. Tsubasa profileert zijn naam met captain tsubasa (uit een manga/anime) zodat ik zijn naam goed kan onthouden :] Later komen er nog een paar van hun vrienden bij, waarvan er eentje Naoki heet! Natuurlijk snapte niemand mijn referentie naar de bemani Naoki XD Mayuko maakt op hun verzoek een foto van ons allemaal, leuk souveniertje voor hun ^^ Het was wel dikke lol allemaal, met regelmatig een high-five voor van alles en nog wat :] zeg maar wat half aangeschoten mensen doen als ze aan het brallen zijn ^^ Al met al heb ik meer Japans gesproken dan ooit! Dat vind ik best een prestatie van mezelf ^^ Leuk om te merken dat ik ook een keer een gesprek kan hebben in het Japans met af entoe wat engels wat iedere Japanner snapt ^^. Vlak voor sluitings tijd gaan de jongens naar huis en is de bar vrijwel leeg. Op een gegegen moment ben ik nog de laatste over. Ik mag blijven zitten na sluitings tijd terwijl ze opruimen \o/.

Ik praat de laatste anderhalf uur vol met Mayuko. Ik ben nu redelijk aangeschoten, maar verder nog erg helder, ik praat alleen wat meer :] Wat op zich de avond wel erg ten goede komt. Ik weet niet precies meer waar we het over hadden, maar we hadden dikke lol ^^ Ik heb ook nog wat sakura-kijk tips gevraagd meteen :] Om 4 uur moet Daisuke de boel dicht gooien, hij moet namelijk naar een meeting met zijn baas. Op dit tijdstip nog O_O. Ik probeer Daisuke over te halen zijn baas te zeggen dat hij morgen moet gaan slapen ipv werken XD. Uitiendelijk moet ik dus maar eens gaan zodat ze kunnen afsluiten, ik heb een goede avond gehad en de meeste tijd gedood tot de volgende trein.

Ik loop nu wat rond buiten en ga uiteindelijk naar het station waar ik nog even kort wacht op de eerst trein. Moe en een klein beetje misselijk slaap ik halverwege wat in de trein en loop het laatste eind naar huis (ik herinnerde me plots dat ik niet op de fiets was vanbdaag XD). Morgen (dus vandaag) maar lekker uitslapen en niets meer doen verder, vandaag al genoeg gedaan ^^ Was een erg lange dag (zeg maar 24 uur bijna) en veel leuke dingen gedaan ^^.

Terug in de echte tijd is het nu ineens 10 uur alweer O_O ik moet nog avond eten dus ik peer hem nu even :] Ik schrijf als ik terug ben nog even een kleine zondag blog, ik zal het kort houden omdat deze toch al erg lang is XD Naja was een erg leuke dag gister dus vol met formaliteiten, cultuur, souvenirs, en leuke gesprekken :] en dat allemaal zonder overgeven of kater ^^.

groetjes, enzo

- Lennart

ps, je veter zit los!