Good things happen after 2 am, really!

Goed, een wederkeer van de titel. Waarom? Omdat hij veel en veel beter van toepassing is op vandaag. Het is nu bijna half 2 (smiddags, zondag) en ik ben net terug uit Osaka waar ik gisteren heen ging voor een receptie. Ik ga zometeen denk ik nog maar even slapen ^^. Vannacht was een interessante nacht, om die reden ga ik veel dingen weg laten uit het verhaal :P een aantal dingen houd ik liever voor mij zelf, en een aantal dingen hoop ik dat die vergeten worden XD.

Goed, gisteren dus niet al te vroeg wakker, beetje uitslapen, geld pinnen (ik merkte dat mij Japanse bankrekening nu leeg was -_-) en uit eindelijk naar de trein. Ik droeg een wit overhemd, strakke jean en had mijn haar strak achterover gekamt. Dat was mijn idee van er netjes uitzien. veel keuze heb ik nu eenmaal niet, mijn kleding kast is hier erg bepertk en zeker op formeel gebied :] In de trein kwam ik erachter dat Matthieu precies de zelfde gedachte had als mij: een wit overhemd moet voldoende zijn :P Grappig ^^

In Osaka aangekomen zoeken we de tent even op zodat we weten waar het is en gaan vervolgens op zoek naar een gamecenter. Omdat we ergens midden in de stad zitten was het idee dat er vast wel eentje in de buurt zat. Gek genoeg liepen we meer dan een uur rond zonder eentje te vinden. Wat helemaal raar was, was dat we geen pachinko zagen O_O We liepen in Osaka tussen toren hoge gebouwen, en geen pachinko! Dat is rechtstreeks uit de Twilight Zone. Gek was ook dat er verdacht weinig mensen waren, dat de winkels dicht waren en dat allemaal op een zaterdag in een giga stad O_O.

Uiteindelijk keerde we terug naar het Franse restaurant waar de rij bij de ingang werd gevromd. Pas helemaal vooraan in de rij herkende ik Kimura achterde balie die de gastenlijst bijhield en Ohya die foto's nam van elke gast. Na een tijdje in het restaurant geweest te zijn, ging iedereen naar benenden voor het verwelkomen van het pas getrouwde koppel. Zitten op de achterkan van een open cabrio kwamen ze aangereden :]

Ik kwam er achter dat Bono ook een tweeling zus heeft, ze praten echt exact het zelfde O_O. Matthieu en ik raakte aan de praat met de enige andere europese gaijin op het feest: de Pool Adam. Adam was een relaxt gast en we hingen met zijn 3en de rest van de avond samen. Ik mocht wederom de leeftijd raden van twee vrouwen die 22 leken, maar uiteindelijk 29 bleken XD het blijft lastig soms :]

Goed, dat was een beetje de receptie, eten, bier drinken en praten :] Na de receptie kon ik Bono nog even feliciteren en wat Hollands aanbieden :P Ik had nu 4 mogelijkheden: karaoke met gasten van de receptie, met de mensen van het lab wat gaan drinken, naar huis gaan met Matthieu, of met Matthieu en Adam naar een bar in Osaka gaan. Uiteraard koos ik voor de laatste :P IK was nog nooit in Osaka uitgeweest en het leek me wel leuk om dat even te doen in mijn laatste weekend, en dat heb ik geweten XD

De bar in kwestie was ook een ierse pub, maar Gaijins en japanners goed mixte. Adam begon een geprek met een vrouw die samen met haar vriendin bij ons aan tafel kwamen. de vriendin (Yayoi) was een Japanse die in Australie woonde en hier op vakantie was, dus ze kon in elk geval enigzins engels :]

Na een tijdje praten begon het later te worden en de laatste trein kwam in zicht. Ondertussen was ik erg in mijn sas en had ik geen zin om naar huis te gaan. Probleem was, mijn geld was op en ik kon niet pinnen hier (en dat met 3 pasjes -_-). Matthieu wilde wel wat pinnen voor mij voor hij de laatste trein pakte, dus wij naar een pin automaat in bank. Matthieu steekt zijn pas er in, geeft het bedrag aan en de machine geeft geen geld en keert terug naar het begin. Matthieu was verbijstert dat zijn pas niet terug kwam laat staan het geld. Wat doe je dan? Juist bellen naar de helpdesk. Matthieu, onder de invloed van bier, sprak hierbij verschrikkelijk vloeiend Japans, ik was zwaar onder de indruk, en hij ook. Na een gesprek van tien minuten schakelden ze de machine uit en zendde ze iemand hiernaar toe die er over een half uur zou zijn.

Op dit momten moesten we even wachten en dee Matthieu zijn portemonnaie open, juist, daar was de pinpas XD Het bleek dat hij bij deze bank niet om dit tijdstip geld mocht openemen (Het Japanse systeem voor pinnen is verschrikkelijk dom). Zijn pas had hij eruitgepakt en terug gestopt, maar omdat het geld niet kwam dacht hij dat de pas ook weg was. Mij was het ook niet echt opgevallen.

Goed wij naar een andere pin automaat, zelfde probleem. Matthieu was ondertussen overtuigd dat hij ook moest blijven omdat we die actie gewoon te dom was :] Probleem was dus, we hadden beiden geen geld! Toen kwam Adam ineens aanlopen op straat, hij moest naar zijn exvriendin toe, ik hoopte dat hij zou blijven, maar helaas :( Hij leende ons gelukkig wel ichiman en ^___^.

Dus wij weer terug naar de bar en er bleek ineens een derde dame aan de tafel te zitten, Kaori. Ze sprak de andere twee vrouwen aan met oneesan, wat een aanspreek titel is voor een oudere zus, maar ook wel eens gebruikt wordt voor vrouwen die ouder dan je zijn om ze amicaal aan te spreken. Ze noemde mij overigens ook een paar keer oniisan (wat raar is omdat ik jonger was :P en nog raarder gezien de rest van de avond).

Verder kwam er nog een dronken oude mand bij de tafel bivakeren zo nu en dan. Kaori joeg hem steeds weg met Kansaiben (Kansai ben pratende vrouw zijn geweldig XD) ^^. Het verschil tussen vrouwen van Osaka en Kyoto werd keihard duidelijk vandaag :] Een paar voorbeelden: Ik kreeg een Baileys met nauwelijks iets er in, en Yayoi had een vrij vol glas Baileys. Toen ik mijn glas liet zien pakte ze die op, liep naar de bar en eiste dat mijne ook zo vol gegooid werd :] (jawel, klagende Japanners!) Ander voorbeeld: Ik mocht de leeftijden weer eens raden, omdat ik er nu iets beter in was begon ik met lager inschatten, dat doe je nu eenmaal bij vrouwen ;) Dus ik zei zo 29 tegen Yayoi, omdat ik vermoedde dat ze in de 30 was. Het eerst wat ze zei was: "Je zegt 29, dus je denkt echt dat we ergens in de dertig zijn". Scherpe vrouw :] Overigens vond ze het nog steeds een compliment, dus ik gok dat ze nog veel ouder is stiekem, maar meer gaf ze niet vrij over haar leeftijd :] haar vriendin het zelfde. Kaori schatte ik op 22, ze was 26, maar 22 vond ze wel best, dus daar hielden we het de rest van de avond op :P

Na van alles en nog wat, was het sluitings tijd en gingen we naar een andere bar waar we verder konden praten. Ik zat nu tegen over Kaori en praate vooral met haar, al kan ik niet herinneren dat we het ergens over hadden XD Ohw, het praten met Kaori was trouwens in brak Japans aangevuld met nog veel brakker engels ^^ Ik kan dus constateren dat mijn japans nu goed genoeg is om een gesprek met een random vrou te houden :] Dat is wel positief. Ergens vroeg in de morgen verlaat ik het cafe met Kaori en laat ik Matthieu met Yayoi achter. The end ;)

En bij het aanbreken van de noen nam ik de trein terug naar hier :] Ik had dus nog een aanvaring met een typisch Japans iets, het begint en eindigt met een l, is verrekte duur en als je het weet mag je het voor je houden :P

Jammer dat ik alweer afscheid moest nemen van Kaori, het is typisch iets voor mij om zulke ontmoeting in de laatste week te proppen. Korstondig, maar memorabel ^^ En ze heeft mijn email adres, dus ik kan mijn best doen haar Japanse mails te ontcijferen ;) Houd me in elk geval scherp :]

En nu ga nog even slapen, ik voel me niet eens zo moe eigenlijk, maar ik kan wel wat rust gebruiken denk ik, dus in elk geval even liggen ^^.

groetjes,

-Lennart

ps, is er eindelijk een plaats waar ze mastercard accepteren, weigert de machine de kaart zonder reden -_-.

pss, Osaka is geweldig :]

psss, Kansai ben heerscht!

pssss, *^______________________^*