Daimonji yama

Vandaag maar besloten om mijn rechter arm even wat te ontzien, vanwege veel pijn en het feit dat ik hem weer eens minder ver kon buigen. Vermoedelijk door de verhuizing vorig week. Op het moment van schrijven is het al weer wat beter, maar geheel goed is het natuurlijk nooit :]

Goed, vandaag had ik kleine plannen. De eerste was om langs de Kyoto Impercial Palace Garden te gaan. Het complex bevat het paleis, een ander paleis, gastverblijven en villa's. Het complex is verder 1 gigantische tuin :] Hier en daar waren nog wat sakura bomen in volle bloei, terwijl anders sakura bomen bezig waren de meeste van hun blaadjes er af te laten waaien en te vervangen door groene blaadjes. Het was een zonnige dag, dus heerlijk om hier wat rond te lopen. Uiteraard heb ik er ook foto's van :P

Op eens ontdekte ik dat ik geen foto's meer kon opslaan op mijn memory kaart O_O Nondeju, dacht ik nog, nouja, misschien niet nondeju, maar iets in die trent. Ik had alle foto's van vorige week gedelete, dus er zou genoeg ruimte moeten zijn O_O Echter, het foto toesteld gaf aan dat de SD kaart vol zat. Bah. Nu had ik wel een idee wat het probleem kon zijn. Als je files delete in de meeste besturingssystemen, dan worden ze niet echt gedelete, maar verplaats naar een recycle of trash map. Met andere woorden, de files bestaan nog, en nemen ook de volle ruimte in. Tevens kunnen ze niet overschreven worden door nieuwe files. Dus waarschijnlijk zaten de oude files er allemaal nog op in een trash map -_- Op een SD kaart denk je hier niet zo snel aan en normaal verplaats in de files ook, zodat dit niet gebeurd, maar vorige keer ging dat niet goed en moest ik ze deleten, dus krijg je dit soort gezeik -_-. Goed, het probleem was misschien bekend, maar ik kon er niet veel mee. De fotocamera was te oud om de SD kaart te kunnen browsen, laat staan de ontzichtbare directory te vinden en te deleten. Aangezien de files in een andere directory staan dan die de fotocamera gebruikt, kan hij ze ook niet zien en deleten, waardeloos XD Ik kon de kaart wel formateren, maar dan was ik ook de foto's van vandaag kwijt en een paar foto's die ik eerder deze week maakte, leek me ook geen goed idee!

Ineens kreeg ik een goede ingeving! Dat je een lampje boven je hoofd krijgt, zeg maar gerust een TL buis ^^ Als ik namelijk naar mijn volgende doel, Daimonji yama, wilde, dan kwam ik langs de uni ^____^ Een lab als waar ik in werk moet vast wel een card reader hebben ergens :] Goed, naar het lab lopen dus. Op het lab aan gekomen bleek dat Xu aan het werk was, op zaterdag na 4 uur XD. Zijn laptop kon SD kaarten lezen \o/ en dus de trash map van de kaart afgooien. Hopla daar kwam ineens 1.4 GB vrij ^__^. Alias ik kan weer iets van 1500 foto's er bij maken :P Direct maar even foto's van binnen in het lab gemaakt, dus die krijgen jullie ook te zien nog :]

Op naar Daimonji yama, de berg die je van grote afstand kan zien, en kan herkennen aan de gigantische kanji die te zien is vlak onder de top. De kanji in kwestie is overigens de kanji voor groot: dai. Mijn doel was bij de kanji te komen en dus de gehele berg te hebben beklommen :] Omdat ik geen flauwidee had waar je de berg op kon liep ik maar random richting de berg ^^ Omdat het het mee leuk idee leek om door het bos achter de uni te gaan, en dus een kleine berg te beklimmen, deed ik dat. Dit ging best stijl omhoog, en dus vermoeiend. Eenmaal boven moest ik weer afdalen, de woonwijken in. en weer richting de berg, tot ik uiteindelijk uit kwam op een pad wat ik nog al te goed kon herinneren. Het pad van de filosofen uit tempeldag 2!

Ik volgende het pad naar het zuiden toe en proberen bij de eerste de beste kans richting de berg (oosten) deze te nemen. Uiteindelijk kon ik nergens een pad de berg op vinden en kwam ik op een weg richting het noorden uit, ver richting het noorden. Op een gegeven moment moest ik zelfs weer naar het westen lopen. Uiteindelijk verder naar het noorden dan de universiteit lag, en dus aan de voet van een andere berg, vond ik een weg die naar het oosten ging, eindelijk. Er was niet echt veel aangegeven, dus ik vroeg me af of het een pad de berg op was. Maar na een tijdje lopen naar het oosten, ging het pad ineens naar het zuiden en behoorlijk stijl omhoog. Zo stijl dat ik in mum van tijd boven de stad uitkeek. Elke 5 passen steeg ik weer een meter. Het pad ging uiteindelijk behalve omhoog ook steeds verder naar het zuiden en kwam uiteindelijk uit op het "dai" teken! Ja wel, ik had de goede, en ook enige, route gevonden. Echt je zou het niet zeggen, laten we het houden op mijn doorzettings vermogen dat ik de weg gevonden had, ik heb de hele voet van de berg afgestruind naar een pad naar boven en waar ik hem vond lag het niet voor hand XD

Op het dai gedeelte was er geen bos meer en had je een subliem uitzichtg over de stad beneden. Je kon vanaf hier de gehele stad zien en zelfs verder, vooral het noorden was mooi om te zien omdat je een eind van de bergen boven Kyoto kon zien omdat die lager waren. Uiteraard heb ik overdreven veel foto's gemaakt van deze plek, in de hoop dat er een paar echt mooie tussen zitten :P

Omdat de top nog iets hoger was, klom ik verder omhoog, immers ik wilde wel naar de top toe :] Daar ontdekte ik dat het pad gewoon verder liep, nouja pad ... laten we het er op houden dat de regen hier en daar wat heeft weg gespeld wat we kunnen gebuiken om omhoog te klimmen. Pas na een tijdje is er weer een soort van pad te vinden, hoewel het niet het zelfde was als het eerdere pad wat enigzins fatsoendelijk te bewandelen is. Ik volg het pad een eindje, maar besluit uiteindelijk weer om te keren en terug te lopen. Dit om 2 redenen, ten eerst loopt het pad recht naar het oosten (met ene kleine afwijking naar zuidoost), en is dus het pad wat de berg aan de andere kant afdaalt, waar ik niets te zoeken heb, immers ik moet zo meteen weer in de stad zijn, die noord west van hier ligt. De tweede reden is, dat ik bemerkte dat ik een figuurtje van mijn tas kwijt was. Aangezien ik die van iemand had gekregen wilde ik hem graag terug. Nu is dat alleen zoeken voor een naald in een hooiberg aan gezien ik een uur omhoog gelopen heb over een pad waar je zo iets kleins niet makkelijk zult vinden. echter, ik had 1 gok waar hij zou kunnen liggen, namelijk de plaats waar ik wat drinken uit mijn tas haalde.

Ik daalde dus weer de zelfde weg als dat ik gekomen was, iets wat overigens iedereen deed, dus dat was niet zo gek. Op de lange trap die naar het dai teken leidt, houd ik mijn blik op de smalle treden gericht terwijl ik in gedachten verzonken ben. Op eens zie ik iets in mijn ooghoeken wat mijn aandacht trekt, al weet ik nog niet waarom. Ik ben op dat moment compleet vergeten dat ik dat figuurtje zocht, als ik in gedachten verzonken ben vergeet ik meestal een hoop :P. Als ik buk om te kijken waarom iets mijn aandacht trok, zie ik aan de zijkand van de trap het figuurtje liggen! WOAH MAGIC! Echt, te toevallig ^__^ Maar ik was er erg blij mee :] Hij was dus van de tas gevallen op de lange trap door, klinkt logisch gezien de tas er veel beweegt op de treden. Maar wel super toevallig dat het in mijn ooghoek op viel. Ik was vergeten dat ik iets zocht, het was dus puur doordat ik een iets zag in mijn ooghoek wat niet klopt in het plaatje en nieuwsgierig werd. Nouja, mooi dus ^___^

De berg afdalen, eten onder weg, pop 'n spelen en een mobiel vinden en die afgeven bij een werknemer ... juist. Tot slot wilde ik dus bij de marble room langs omdat het wellicht de laatste keer was dat ik Chika zou zien. Ik kom er aan en ... weredeom een bruiloft feest -_- Dit keer iets eerder afgelopen, dus ik kan er later nog langs. OM de tijd te doden ga ik maar naar de ierse pub, waar toevallig weer live muziek is, een jazz couple met piano (keyboard) en zang. Uieindelijk dus weer terug naar de marble room waar ik leer dat Chika de laatste vrijdag dat ik in Kyoto ben ook moet werken. Die vrijdag houd ik dan open om daar voor het laatst heen te gaan, kan ik van iedereen tegelijk daar nog even afscheid nemen. De dag er na is Bono's trouwdiner, waar ik afscheid kan nemen van iedereen uit het lab. Mitsuko zal denk ik de laatste zijn die ik nog zie.

Bleh, het is laat geworden tijdens het schrijven, ik had al de laatste trein terug, maar met de dagelijkse internet update erbij is het al wel werg laat. Morgen moet ik namelijk weer fit zijn om lekker veel te wandelen ^__^ Eerst naar Kibune en dan naar Kuruma lopen. Ohja, vergeet de onsen niet! Moet ik mijn handdoek ook niet vergeten btw XD Ik gok dat ik van de onsen geen piccies kan maken, denk niet dat de andere personen het waarderen als ik daar ga fotograferen :p Van de rest komen uiteraard genoeg foto's :P

En nu snel tussen/onder/op de dekens! Oyasumi nasai!

- Lennart

ps, me kuiten doen een beetje pijn van dat berg beklimmen XD Bij elkaar weer veel gelopen in hoog tempo :] Hopen dat ze morgen er weer tegen aan kunnen XD