Soaking

De titel is dubbel zinnig en duid er op dat ik zowel druipte in het zweet, als heerlijk badderde in de onsen. Vandaag was het tijd voor Kibune en Kuruma.

Het weer was ok, het was niet zo warm als nu in Nederland, naar mijn smaak veels te heet voor de lente, en het was verder ook niet koud, zodat ik heerlijk onbezorg kon lopen. Met de trein van mijn universiteits halte verder gereisd. Deze trein lijkt een beetje op een bus. De eerste en laatste twee haltes werken gewoon net als de andere stations met poortjes en ticket machines. Alle tussenliggende haltes werken echter met het bus systeem, waar je bij binnekomst een kaartje pakt, en bij het verlaten van de trein betaald voor de afgelegde afstand. Best maf om de twee systemen door elkaar te zien lopen.

Terwijl de trein steeds verder de bergen in reed, zag ik de rivier naast mij opdoemen en wist ik dat ik er bijna was. Op de splitsing van de rivier stapte ik uit. Een kant ging nu naar Kuruma en de andere naar Kibune. Ik volgde de laatste. Nu ben ik zelf erg fan van riviertjes en bergen, dus verwachte overdreven veel foto's hiervan XD

De route langs de rivier richting Kibune was op de weg, waar ook auto's reden, en er niet vele ruimte was, dus behoorlijk iritant wandelen als er af en toe auto's en bussen langs moeten. Na een tijdje kom ik Kibune in. Kibuna is klein, zo klein dat het bestaat uit een paar huizen langs de weg. Kibune is dus net zo breed als 2 huizen en een dunne weg. Overigens is 80% van alle huizen een restaurant of iets dergelijks, waarbij je in de zomer op een plateau boven de rivier kan eten. Hier en daar waren ze al bezig de stellingen voor die plateau's aan te leggen in de rivier. Jammer dat ik dat niet kan doen, het schijnt er sfeervol te zijn om te eten op de rivier :]

Er is ook een kleine shrine waar ik even rust en wat eet, alvorens ik weer verder loop. De weg volgt nog steeds de rivier en ik kom langs nopg een klein shine. De weg splits uiteindelijk, ik heb geen idee welke bestemming ik moet volgend, dus ik blijf nog even op de weg. Als er weer een splitsing komt ga ik eens op de kaart kijken. Sakkerloot, ik ben de afslag richting Kuruma via de Kuruma temple compleet misgelopen een paar kilometer terug en ik ben ver van de kaart af. Ik heb geen zin om terug te lopen, waar moet wel van de weg af. Wat doe je dan? Juist je kiest een pad wat random de berg op gaat ^__^. Dit pad volgt langs een klein riviertje en is wat rustiger, hier rijden geen auto's ^^ bovendien gaat het pad richting het oosten, waar ik uiteinlijk heen moet, dus dat is goed :]

Net als ik bij me zelf denk van, "zolang het pad goed is zal het wel ergens uitkomen en kan ik niet verdwalen", merk ik dat het pad overgaat ik losse keien waarover water stroomt. In andere woorden, ik loop spontaan op iets wat lijkt op de bodem van de rivier naast me -_-. Ik dacht trouwens echt letterlijk die zin die ik net zei, en pas na die zin merkte ik dat het pad verdwenen was :] Nouja, maakt mij niets uit, ik loop lekker verder. Het pad wordt steeds minder en minder een goed wandel pad en nu en dan stroomt een klein riviertje van de berg een stuk over het pad alvorens in de rivier naast mijn stroomd. Net als ik bij me zelf denk "volgens mij is het pad nu zo dat er geen auto's meer kunnen rijden" zie ik voor mij een auto. En ja wederom dacht ik letterlijk die zin vlak voor ik de auto zag -_- De auto zat vast in de grond en kon niet bewegen, had ik ik toch gelijk :P Ik wens ze succes en loop verder. Even verderop wordt het pad zo ontoegankelijk dat er echt geen auto's meer kunnen rijden.

In eens houd het laatste beetje 'pad' volledig op. Echter, er is nog wel een klein bordje met een pijl. Die pijl wijs haaks op de rivier. Niets in de rivier duid er op dat er moeite is gedaan je te laten oversteken, en aan de andere kant is ook niet veel meer van een pad te zien dan 'iets waar je kan lopen'. Ik besluit het maar te doen. Ik merk dat er lintjes hangen hier en daar. De lintjes zijn het enige van een pad wat er is en wat ze doen is aangeven waar je het beste langs kan lopen. Dus in plaats van een pad is er een soort route aangegeven de berg op. Zeg maar een route in ongerepte natuur ^^ Nouja, precies wat ik wil eigenlijk :] Ik moet steeds van rivier kant wisselen (lees springen via los liggende stenen over de rivier) omdat zo nu en dan het onmogelijk is om ergens omhoog te komen, of dat er ineens een afgrond is. De route is dan ook alleen voor sportieve mensen die goed te been zijn. Af en toe moet je klauteren, springen, en vooral uitkijken dat je niet uitglijd op de stukken waar je door water heen moet waden op een stijl stuk. Al met al een erg leuke wandelingen die in rap tempo de berg opgaat. Zigzaggen doe het pad niet, waardoor ik na een paar uur lopen volledig in het zweet zit, echt doorweekt.

Na een tijdje de berg op lopen, zoekend naar lintjes (omdat het 'pad' zelf niet te zien is) vraag ik me af waar dit uit gaat komen, ik loop nu al een tijdje omhoog, en nog steeds zie ik de berg voor mij omhoog gaan. Het pad loopt ook een klein beetje naar het noorden, dus ik gok dat ik redelijk ver boven Kuruma zit ondertussen. Na nog een tijdje kom ik eindelijk op de top. Ik leer later dat de Kuruma berg is en tussen de 600 en 700 meter hoog :] een aardige klim dus ^^. De bordjes boven op de berg wijzen geheel niets herkenbaars aan, dus ik ga maar weer op mijn gevoel af en richting het zuidoosten. De weg naar beneden was wat relaxter, waardoor ik mij zelf niet meer in het zweet hoefte te werken. Ontoegankelijk was hij overigens wel weer grote stukken. Zo erg dat ze touwen gespannen hadden om stukken af te dalen, en maar goed ook, want bij mijn eerst stap gleed ik weg en voelde ik het touw in mijn hand schuren, gelukkig dat de touwen er zijn ^^ Afdalen hier valt nog niet mee! Wel mooi trouwen, weer naast een rivier met een mooie waterval waar ik met wat extra klimmen en moeilijk doen zo dicht mogelijk bij de rand een foto geprobeerd heb te maken, hopen dat hij een beetje gelukt is :]

Uit eindelijk kom ik na een tijdje op een weg uit, wat aanduid dat ik aan de andere kant van de beg ben. De weg leid naar Kuruma, althans als mijn richtingen geklopt hebben, maar daar ben ik redelijk zeker van :] Probleem was echter dat de Onsen, waar ik heen wilde, ten Noorden van Kuruma lag. Dus ik vroeg me af hoe noordelijk ik precies was. Wederom geen bordjes -_-. Ik gokte echter dat ik redelijk te ver noordelijk was gelopen, dus ik ging naar het zuiden. Maar goed ook, even later zag ik dat ik zo'n 5 kilometer ten noorden van Kuruma was, zo'n 3 kilometer van de kaart af die ik had.

Tegen 4 uur kom ik eindelijk aan bij de onsen \o/ Hoera, een beetje uitrusten kan ik wel gebruiken, en een toilet ook wel. Sinds de afdaling is het overmatig zweten opgehouden en raak ik mijn vocht dus niet meer kwijt. Maar een toilet vind je natuurlijk ook niet daar, en wildplassen in Japan lijkt me not-done, hoewel ik in Nederland geen bezwaar zou hebben :P Het was trouwens sowieso bijna onmogelijk om van het, toch al erg ontoegankelijke, pad te gaan.

Snel betalen voor de onsen en naar binnen. Eerst wassen uiteraard en dan heerlijk dobberen in het midden van de bergen en de bossen. Het water is vlukanisch verwarmd en erg lekker. De ultieme manier om even tot rust te komen. Ik zit dan ook meer dan een uur in de onsen :] Uiteraard niet de hele tijd in het water, het is ook erg lekker ommet je benen in het water op de rand te zitten terwijl je geniet van de natuur. Onsens zijn erg relaxt, vergelijk het met een spa, maar dan natuurlijk verward en midden in de buitenlucht ^^ Anders dan de sentou van vorige keer was zeep en shampoo hier voorradig en was de fohn gratis :D

Nadat ik weer fris uit de onsen kwam, liep ik door naar Kuruma. Het was te laat om de Kuruma temple nog te bezoeken en ik had weinig zin om om half 6 nog de berg te beklimmen voor een dichte tempel, ik was net weer lekker fris :] Aangezien Kuruma net zo groot is als Kibune ongeveer, een paar huizen en that's it, belsuit ik de trein terug te pakken. Ik heb veel gelopen op een pad door de bergen wat ik als kind fantastisch had gevonden ... en nu ook :] Wilde natuur heb je in Nederland nauwelijk, maar bergen heb je helemaal niet.

Grappig iets was nog dat tijdens mijn tocht de berg op, ik herhaaldelijkdacht "er kan nu beter geen aardbeving komen". Dit vanwege het feit dat de stijle wanden naast het pad bezaait lagen met losse boomstammen. Ik had het idee dat ze zo naar beneden konden glijden, en dat was natuurlijk een slecht punt voor mij, omdat ik gevangen zat ik een pad met honderden van zulke losse boven boven mij ^^. Nu is het stom toevallig, maar ik kwam thuis, lees het nieuws en .... warempel, een aardbeving in Japan vandaag -_-. Echt te toevallig weer :] Ik hoor later van de roemeen dat de aard bezing om 12 uur was, wat betekende dat ik de trein wat en dus er niet veel van merkte omdat de treinen hier extreem goed schokken absorberen. Bah, weer niet gemerkt dus :( De roemeen had hem wel gevoeld. Overgins versloeg hij me weer in een potje go met 4 handicap -_- Ik had de partij kunnen winnen, maar maakte in het eindspel een domme fout om een zet van hem te negeren, die ik simpel weg teniet had kunnen doen als ik dat wilde. Wel chapeau voor dat hij eerst doel bewust veel zetten had gedaan waar iik niet op hoefde te reageren elders in het veld, waardoor mijn concentratie op zijn zetten lager was geworden. Ik wilde juist hem aanvallen na zijn zet, maar helaas pindakaas :] Hopelijk volgende partij beter ^___^.

Nu snel slapen, want ik ben erg moe. Morgen even mijn presentatie voor bereiden en na afloop Japanse les. Voor alsog, oyasumi nasaaaaaai o/

- Lenart

ps, gisteren vergeten te vertellen, maar 1 van die jazz dudes sprak een beetje Nederlands omdat hij ooit 4 maanden in Amsterdam had gewoont :]