Bai bai, Kyoudai

Vandaag was de dag om Kyoudai vaarwel te zeggen. Het was een bank holliday in Japan (niet alleen in nederland dus ;) ), dus er waren niet veel mensen. Eigenlijk was alleen Xu er, hij is er bijna altijd wel. Omdat ik met Matthieu had afsgeproken nog even te lunchen kwam hij ook nog even langs.

Even met Matthieu gelunch, nog wat gepraat en uiteindelijk afscheid genomen. Als hij zijn mini ac af heeft in Frankrijk ga ik eens langs, en misschien komt hij ooit eens langs op Abunai ^^.

Tijdens de lunch kreeg ik telefoon van Mitsuko, die net vandaag weer terug is gekomen in Japan. Omdat ze morgen weer moet werken en ineens een meeting heeft die avond, wilde ze vandaag afspreken en wat eten in plaats van morgen. Dit betekend uiteraard dat we niet meer naar het Nederlandse restaurant gaan XD Er rust een vloek op ofzo :P

Toen ik terug kwam ik het lab was Kubota er ook. Hij wilde nog even langs komen om de code met mij door te kijken zodat hij wist wat ik allemaal gedaan had en waar hij verder kon. De games die ik geinstalleerd had mocht ik wel laten staan, hij heeft de zelfde smaak :P

In het lab vond ik nog een grote doos, het was de doos warin de doos met de shredder zat. De doos was ruim groter dan de twee dozen die ik thuis had, dus alles zou er in moeten passen ^^ Die neem ik dus mee!

Uiteindelijk alles opgeruimd en ingepakt, dus tijd voor afscheid van Kubota en Xu en daarmee het lab en de universiteit. Snel naar huis om de doos te brengen en dan door naar Mitsuko.

Omdat ze morgen moet werken kunnen we het niet te laat maken, ze is net terug uit italie, dus ze heeft ook nog eens een jetlag. We gingen naar een restaurant in de buurt, waar ik nog even verschillende echte Japanse specialiteiten kon proeven. Tijdens het eten veel gepraat over Italie en Japan.

Uiteindelijk, na een behoorlijk tijd in het restaurant gezeten te hebben, moesten we ook afscheid nemen. Ze was de eerste die ik leerde kennen in Kyoto (eigenlijk nog voor ik in Kyoto was aangekomen) en een van de laatste waarvan ik afscheid neem.

Thuis aangekomen begon ik met inpakken van de grote doos, en waarempel, alles past er in! De doos is alleen verrekte zwaar nu, ik vraag me af hoe zwaar precies, maar ik gok redelijk tegen het maximum aan, dus ik hoop niet er over heen. Morgen breng ik hem naar het post kantoor en dan merk ik hoe zwaar het is, geen goedkoop geintje overigens, maar ik wil mijn spullen wel weer teurg natuurlijk ^^ Er zit echt veel in :]

Omdat het inpakken en uitzoeken zwaar werk was had ik het best heet, dus ging ik even afkoelen buiten, waar ik een duitser tegen kwam die net terug kwam van een izakaya. Hij was gister bij het Kansai Karate tournament van de universiteiten (hij zit bij de karate club van zijn uni) waar ook de Nationale kampioen aan mee deed. Het schijnt dat je in hier geen verschillende kleuren banden kan halen, je oefend tot je zwart krijgt en daarna verder, maf :]

Morgen alles inpakken, opsturen en schoonmaken, wordt een lange dag en het is al erg laat nu, dus ik hop er snel in ^^. Nog even gemailt met Kaori in het Japans, ik besloot maar om nu ook in kana te mailen inplaats van romaji, in de hoop dat mijn japans iets beter wordt, valt niet mee goede zinnen te maken als ik wat meer ingewikkeldere dingen wil zeggen XD.

Ja ne o/

- Lennart